Mateus 17
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARC
1 Len nǝmariboŋ tomǝlevtes husur nǝboŋ enan, aYesu esǝhar aPita, mai alarmiṽan, aJemes mai aJon. Esǝhar galit sǝb̃olito vi mǝhat len naṽehuh sua tosahsah.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, seu irmão, e os conduziu em particular a um alto monte.
2 Ale len nǝholito egǝm tile, nǝhon em̃ial hum namityal, nahurabat san egǝm pǝhapǝhw buni vabilbil.
2 E transfigurou-se diante deles; e o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes se tornaram brancas como a luz.
3 Vǝha-sua ŋai loris aMoses mai aElijah artohol mai aYesu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 APita isor mai aYesu, ike, “Ivoi hǝn dattotoh gegai. Gǝb̃elǝŋoni, dereh neum hǝn nǝpasvalǝval titor, tesua esam̃, tesua siMoses, mai tesua siElijah.”
4 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés e um para Elias.
5 Nǝboŋ aPita tosor sal, nǝmavukasw tom̃ial habat ikabut gol galito, ale nadoldol sua len nǝmavukasw ike, “Ategai evi aNatugw ulum̃an notolǝmas buni, notohǝhaṽur hǝni. Sǝsǝloŋ husuri!”
5 E, estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu. E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; escutai-o.
6 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, ahai susur gail luteh, kǝta vi pan, nǝlolit epil vǝsa.
6 E os discípulos, ouvindo isso, caíram sobre seu rosto e tiveram grande medo.
7 AYesu egǝm hǝn galito, ibar galito, ike, “Mitile mǝhat. Samtemǝtahw.”
7 E, aproximando-se Jesus, tocou-lhes e disse: Levantai-vos e não tenhais medo.
8 Ale nǝboŋ lotokǝta vi mǝhat, lokǝta ris aYesu sǝb̃on ŋai, lǝsaris avan ideh am.
8 E, erguendo eles os olhos, ninguém viram, senão a Jesus.
9 Nǝboŋ lotomariŋ vi pan len naṽehuh, aYesu ikele hǝn galit ke, “Samtikel ur nǝsa mǝttorisi mai avan ideh am vir aGot b̃igol aNatun Nǝvanuan b̃ile mǝhat dan nǝmatan.”
9 E, descendo eles do monte, Jesus lhes ordenou, dizendo: A ninguém conteis a visão até que o Filho do Homem seja ressuscitado dos mortos.
10 Beti ahai susur gail lousi ke, “Ahai p̃usan hǝn nalo luke aElijah timasgǝm a m̃o, be lukele hǝn nǝsa?”
10 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Por que dizem, então, os escribas que é mister que Elias venha primeiro?
11 AYesu isor var galit ke, “Evoi, tarhǝt sua, aElijah dereh tegǝm a m̃o hǝn b̃igol tǝlmam hǝn natit p̃isi lǝb̃inor.
11 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e restaurará todas
12 Be len nǝtarhǝte am, nukele mai gamit ke, aElijah egǝm tia, ale nǝvanuan gail lǝsakǝta lǝboii, lugol nǝsa lotolǝŋoni hǝni. Imagenan, dereh ligol aNatun Nǝvanuan am telǝŋon tisa vǝsa.”
12 Mas digo-vos que Elias já veio, e não o conheceram, mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim farão eles também padecer o Filho do Homem.
13 Len namityal enan ŋai ahai susur gail lunau sǝhoti ke aYesu isor mai galito husur aJon Baptais.
13 Então, entenderam os discípulos que lhes falara de João Batista.
14 Nǝboŋ lototǝlmam dan naṽehuh tonoŋ, logǝm hǝn naluṽoh, ale aulum̃an sua egǝm hǝn aYesu, etǝŋedur bathurien,
14 E, quando chegaram à multidão, aproximou-se-lhe um homem, pondo-se de joelhos diante dele e dizendo:
15 ale ike, “Nasub̃, gilolosa hǝn anatugw ulum̃an husur nahumatmat ibari gol ke elǝŋon isa vǝsa batbat. Husur iteh len nǝhab tabtab ale iteh vǝha-sob̃sob̃ur len nǝwai am.
15 Senhor, tem misericórdia de meu filho, que é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e, muitas vezes, na água;
16 Nosǝhari van hǝn ahai susur sam̃ gail avil lodǝdas lǝb̃igol b̃imaur.”
16 e trouxe-o aos teus discípulos e não puderam curá-lo.
17 AYesu isor vari ke, “Eee naur egai mǝttomǝtahun nadǝlomian, mǝttohusur nap̃isal tosa tokab̃kab̃ur, nitoh mai gamit tebǝlav mabe? Mǝtupar dǝlomian van van van nupetǝmas hǝni. Sǝhar natǝtai gǝmai!”
17 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei eu convosco e até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Beti aYesu esivoh len natǝmat ale imakuv dan natǝtai, ale len namityal enan van imaur buni.
18 E repreendeu Jesus o demônio, que saiu dele; e, desde aquela hora, o menino sarou.
19 Ale ahai susur gail logǝm hǝn aYesu, lusor sǝb̃olit maii ke, “Imabe ginamit namtsalǝboi namtb̃ehut natǝmat enan?”
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, disseram: Porque não pudemos nós expulsá-lo?
20 — ausente —
20 E Jesus lhes disse: Por causa da vossa pequena fé; porque em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá — e há de passar; e nada vos será impossível.
21 — ausente —
21 Mas esta casta
22 Nǝboŋ ahai susur gail lotob̃onb̃on len naut a Kalili, aYesu isor mai galit ke, “Avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan gail.
22 Ora, achando-se eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens,
23 Dereh ligol timat, ale len nǝmariboŋ titor aGot tigol tile mǝhat.” Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, ahai susur gail lolǝŋon isa masuṽ.
23 e matá-lo-ão, e, ao terceiro dia, ressuscitará. E eles se entristeceram muito.
24 Nǝboŋ aYesu mai ahai susur san gail lotobar naut a Kapernaum, alat lototariv tuan nǝtaks tovi nǝtrahma toru, logǝm hǝn aPita luke, “Ahai p̃usan sam̃, eṽur nǝtaks hǝn naim siGot m̃au a?”
24 E, chegando eles a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas e disseram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 APita ike, “Evoi.” Ale nǝboŋ tob̃is lohoim, aSimon sakel natideh be aYesu isor a m̃o maii ike, “Simon, len nǝnauan sam̃ nǝsa inor? Nau nakiŋ gail len navile a pan. Ase eṽur nǝlaisens mai nǝtaks lototariv tuani, anatulit gail o nametb̃os gail a?”
25 Disse ele: Sim. E, entrando em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra os tributos ou os impostos? Dos seus filhos ou dos alheios?
26 Ale aPita ikel maii ke, “Nametb̃os gail.” Beti aYesu ike, “B̃imaienan, savi len anatulit gail hǝn lǝb̃eṽuri.
26 Disse-lhe Pedro: Dos alheios. Disse-lhe Jesus: Logo, estão livres os filhos.
27 Be hǝn asike nǝlolit b̃ipaŋpaŋ, givan hǝn nab̃iltiwai, bar hǝn nǝhau. Naieh metǝkav gǝb̃isah hǝni, sǝŋav hǝn nabuŋon ale dereh gisab̃ nakoin tovi nǝstater. Lav kuvi, lavi mai galito m̃os nǝtaks sidaru.”
27 Mas, para que os não escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.