Mateus 17
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Len nǝmariboŋ tomǝlevtes husur nǝboŋ enan, aYesu esǝhar aPita, mai alarmiṽan, aJemes mai aJon. Esǝhar galit sǝb̃olito vi mǝhat len naṽehuh sua tosahsah.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Ale len nǝholito egǝm tile, nǝhon em̃ial hum namityal, nahurabat san egǝm pǝhapǝhw buni vabilbil.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Vǝha-sua ŋai loris aMoses mai aElijah artohol mai aYesu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 APita isor mai aYesu, ike, “Ivoi hǝn dattotoh gegai. Gǝb̃elǝŋoni, dereh neum hǝn nǝpasvalǝval titor, tesua esam̃, tesua siMoses, mai tesua siElijah.”
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Nǝboŋ aPita tosor sal, nǝmavukasw tom̃ial habat ikabut gol galito, ale nadoldol sua len nǝmavukasw ike, “Ategai evi aNatugw ulum̃an notolǝmas buni, notohǝhaṽur hǝni. Sǝsǝloŋ husuri!”
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, ahai susur gail luteh, kǝta vi pan, nǝlolit epil vǝsa.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 AYesu egǝm hǝn galito, ibar galito, ike, “Mitile mǝhat. Samtemǝtahw.”
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Ale nǝboŋ lotokǝta vi mǝhat, lokǝta ris aYesu sǝb̃on ŋai, lǝsaris avan ideh am.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Nǝboŋ lotomariŋ vi pan len naṽehuh, aYesu ikele hǝn galit ke, “Samtikel ur nǝsa mǝttorisi mai avan ideh am vir aGot b̃igol aNatun Nǝvanuan b̃ile mǝhat dan nǝmatan.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Beti ahai susur gail lousi ke, “Ahai p̃usan hǝn nalo luke aElijah timasgǝm a m̃o, be lukele hǝn nǝsa?”
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 AYesu isor var galit ke, “Evoi, tarhǝt sua, aElijah dereh tegǝm a m̃o hǝn b̃igol tǝlmam hǝn natit p̃isi lǝb̃inor.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Be len nǝtarhǝte am, nukele mai gamit ke, aElijah egǝm tia, ale nǝvanuan gail lǝsakǝta lǝboii, lugol nǝsa lotolǝŋoni hǝni. Imagenan, dereh ligol aNatun Nǝvanuan am telǝŋon tisa vǝsa.”
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Len namityal enan ŋai ahai susur gail lunau sǝhoti ke aYesu isor mai galito husur aJon Baptais.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Nǝboŋ lototǝlmam dan naṽehuh tonoŋ, logǝm hǝn naluṽoh, ale aulum̃an sua egǝm hǝn aYesu, etǝŋedur bathurien,
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 ale ike, “Nasub̃, gilolosa hǝn anatugw ulum̃an husur nahumatmat ibari gol ke elǝŋon isa vǝsa batbat. Husur iteh len nǝhab tabtab ale iteh vǝha-sob̃sob̃ur len nǝwai am.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Nosǝhari van hǝn ahai susur sam̃ gail avil lodǝdas lǝb̃igol b̃imaur.”
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 AYesu isor vari ke, “Eee naur egai mǝttomǝtahun nadǝlomian, mǝttohusur nap̃isal tosa tokab̃kab̃ur, nitoh mai gamit tebǝlav mabe? Mǝtupar dǝlomian van van van nupetǝmas hǝni. Sǝhar natǝtai gǝmai!”
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Beti aYesu esivoh len natǝmat ale imakuv dan natǝtai, ale len namityal enan van imaur buni.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Ale ahai susur gail logǝm hǝn aYesu, lusor sǝb̃olit maii ke, “Imabe ginamit namtsalǝboi namtb̃ehut natǝmat enan?”
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 — ausente —
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 — ausente —
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Nǝboŋ ahai susur gail lotob̃onb̃on len naut a Kalili, aYesu isor mai galit ke, “Avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan gail.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Dereh ligol timat, ale len nǝmariboŋ titor aGot tigol tile mǝhat.” Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, ahai susur gail lolǝŋon isa masuṽ.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Nǝboŋ aYesu mai ahai susur san gail lotobar naut a Kapernaum, alat lototariv tuan nǝtaks tovi nǝtrahma toru, logǝm hǝn aPita luke, “Ahai p̃usan sam̃, eṽur nǝtaks hǝn naim siGot m̃au a?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 APita ike, “Evoi.” Ale nǝboŋ tob̃is lohoim, aSimon sakel natideh be aYesu isor a m̃o maii ike, “Simon, len nǝnauan sam̃ nǝsa inor? Nau nakiŋ gail len navile a pan. Ase eṽur nǝlaisens mai nǝtaks lototariv tuani, anatulit gail o nametb̃os gail a?”
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Ale aPita ikel maii ke, “Nametb̃os gail.” Beti aYesu ike, “B̃imaienan, savi len anatulit gail hǝn lǝb̃eṽuri.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Be hǝn asike nǝlolit b̃ipaŋpaŋ, givan hǝn nab̃iltiwai, bar hǝn nǝhau. Naieh metǝkav gǝb̃isah hǝni, sǝŋav hǝn nabuŋon ale dereh gisab̃ nakoin tovi nǝstater. Lav kuvi, lavi mai galito m̃os nǝtaks sidaru.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.