Mateus 17

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Len nǝmariboŋ tomǝlevtes husur nǝboŋ enan, aYesu esǝhar aPita, mai alarmiṽan, aJemes mai aJon. Esǝhar galit sǝb̃olito vi mǝhat len naṽehuh sua tosahsah.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro e aos irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Ale len nǝholito egǝm tile, nǝhon em̃ial hum namityal, nahurabat san egǝm pǝhapǝhw buni vabilbil.
2 E foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandecia como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Vǝha-sua ŋai loris aMoses mai aElijah artohol mai aYesu.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 APita isor mai aYesu, ike, “Ivoi hǝn dattotoh gegai. Gǝb̃elǝŋoni, dereh neum hǝn nǝpasvalǝval titor, tesua esam̃, tesua siMoses, mai tesua siElijah.”
4 Então, disse Pedro a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três tendas; uma será tua, outra para Moisés, outra para Elias.
5 Nǝboŋ aPita tosor sal, nǝmavukasw tom̃ial habat ikabut gol galito, ale nadoldol sua len nǝmavukasw ike, “Ategai evi aNatugw ulum̃an notolǝmas buni, notohǝhaṽur hǝni. Sǝsǝloŋ husuri!”
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, ahai susur gail luteh, kǝta vi pan, nǝlolit epil vǝsa.
6 Ouvindo-a os discípulos, caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 AYesu egǝm hǝn galito, ibar galito, ike, “Mitile mǝhat. Samtemǝtahw.”
7 Aproximando-se deles, tocou-lhes Jesus, dizendo: Erguei-vos e não temais!
8 Ale nǝboŋ lotokǝta vi mǝhat, lokǝta ris aYesu sǝb̃on ŋai, lǝsaris avan ideh am.
8 Então, eles, levantando os olhos, a ninguém viram, senão Jesus.
9 Nǝboŋ lotomariŋ vi pan len naṽehuh, aYesu ikele hǝn galit ke, “Samtikel ur nǝsa mǝttorisi mai avan ideh am vir aGot b̃igol aNatun Nǝvanuan b̃ile mǝhat dan nǝmatan.”
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes Jesus: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do Homem ressuscite dentre os mortos.
10 Beti ahai susur gail lousi ke, “Ahai p̃usan hǝn nalo luke aElijah timasgǝm a m̃o, be lukele hǝn nǝsa?”
10 Mas os discípulos o interrogaram: Por que dizem, pois, os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
11 AYesu isor var galit ke, “Evoi, tarhǝt sua, aElijah dereh tegǝm a m̃o hǝn b̃igol tǝlmam hǝn natit p̃isi lǝb̃inor.
11 Então, Jesus respondeu: De fato, Elias virá e restaurará todas as coisas.
12 Be len nǝtarhǝte am, nukele mai gamit ke, aElijah egǝm tia, ale nǝvanuan gail lǝsakǝta lǝboii, lugol nǝsa lotolǝŋoni hǝni. Imagenan, dereh ligol aNatun Nǝvanuan am telǝŋon tisa vǝsa.”
12 Eu, porém, vos declaro que Elias já veio, e não o reconheceram; antes, fizeram com ele tudo quanto quiseram. Assim também o Filho do Homem há de padecer nas mãos deles.
13 Len namityal enan ŋai ahai susur gail lunau sǝhoti ke aYesu isor mai galito husur aJon Baptais.
13 Então, os discípulos entenderam que lhes falara a respeito de João Batista.
14 Nǝboŋ lototǝlmam dan naṽehuh tonoŋ, logǝm hǝn naluṽoh, ale aulum̃an sua egǝm hǝn aYesu, etǝŋedur bathurien,
14 E, quando chegaram para junto da multidão, aproximou-se dele um homem, que se ajoelhou e disse:
15 ale ike, “Nasub̃, gilolosa hǝn anatugw ulum̃an husur nahumatmat ibari gol ke elǝŋon isa vǝsa batbat. Husur iteh len nǝhab tabtab ale iteh vǝha-sob̃sob̃ur len nǝwai am.
15 Senhor, compadece-te de meu filho, porque é lunático e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras muitas, na água.
16 Nosǝhari van hǝn ahai susur sam̃ gail avil lodǝdas lǝb̃igol b̃imaur.”
16 Apresentei-o a teus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 AYesu isor vari ke, “Eee naur egai mǝttomǝtahun nadǝlomian, mǝttohusur nap̃isal tosa tokab̃kab̃ur, nitoh mai gamit tebǝlav mabe? Mǝtupar dǝlomian van van van nupetǝmas hǝni. Sǝhar natǝtai gǝmai!”
17 Jesus exclamou: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-me aqui o menino.
18 Beti aYesu esivoh len natǝmat ale imakuv dan natǝtai, ale len namityal enan van imaur buni.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, ficou o menino curado.
19 Ale ahai susur gail logǝm hǝn aYesu, lusor sǝb̃olit maii ke, “Imabe ginamit namtsalǝboi namtb̃ehut natǝmat enan?”
19 Então, os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: Por que motivo não pudemos nós expulsá-lo?
20 — ausente —
20 E ele lhes respondeu: Por causa da pequenez da vossa fé. Pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele passará. Nada vos será impossível.
21 — ausente —
21 [Mas esta casta não se expele senão por meio de oração e jejum.]
22 Nǝboŋ ahai susur gail lotob̃onb̃on len naut a Kalili, aYesu isor mai galit ke, “Avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan gail.
22 Reunidos eles na Galileia, disse-lhes Jesus: O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Dereh ligol timat, ale len nǝmariboŋ titor aGot tigol tile mǝhat.” Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, ahai susur gail lolǝŋon isa masuṽ.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então, os discípulos se entristeceram grandemente.
24 Nǝboŋ aYesu mai ahai susur san gail lotobar naut a Kapernaum, alat lototariv tuan nǝtaks tovi nǝtrahma toru, logǝm hǝn aPita luke, “Ahai p̃usan sam̃, eṽur nǝtaks hǝn naim siGot m̃au a?”
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, dirigiram-se a Pedro os que cobravam o imposto das duas dracmas e perguntaram: Não paga o vosso Mestre as duas dracmas?
25 APita ike, “Evoi.” Ale nǝboŋ tob̃is lohoim, aSimon sakel natideh be aYesu isor a m̃o maii ike, “Simon, len nǝnauan sam̃ nǝsa inor? Nau nakiŋ gail len navile a pan. Ase eṽur nǝlaisens mai nǝtaks lototariv tuani, anatulit gail o nametb̃os gail a?”
25 Sim, respondeu ele. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, dizendo: Simão, que te parece? De quem cobram os reis da terra impostos ou tributo: dos seus filhos ou dos estranhos?
26 Ale aPita ikel maii ke, “Nametb̃os gail.” Beti aYesu ike, “B̃imaienan, savi len anatulit gail hǝn lǝb̃eṽuri.
26 Respondendo Pedro: Dos estranhos, Jesus lhe disse: Logo, estão isentos os filhos.
27 Be hǝn asike nǝlolit b̃ipaŋpaŋ, givan hǝn nab̃iltiwai, bar hǝn nǝhau. Naieh metǝkav gǝb̃isah hǝni, sǝŋav hǝn nabuŋon ale dereh gisab̃ nakoin tovi nǝstater. Lav kuvi, lavi mai galito m̃os nǝtaks sidaru.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, e o primeiro peixe que fisgar, tira-o; e, abrindo-lhe a boca, acharás um estáter. Toma-o e entrega-lhes por mim e por ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.