Mateus 14
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Nǝboŋ aHerot Antipas tosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an husur aYesu,
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 ikel mai naslev lotokǝtkǝta tǝban ke, “Atenan aJon Baptais bolai! Ile mǝhat dan nǝmatan, imagenan nǝdaŋan hǝn b̃igol namerikel gail ipat lan.”
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 AHerot ekǝmaienan husur a m̃o igol ke lototah gat aJon, riŋi len naim bǝbaŋis sil abareab siHerot, aHerotias tovi asoan aFilip, aHerot aṽan aFilip tosǝhar kuvi.
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 Lutah gat aJon husur ikel titau hǝn aHerot ke, “Len nalo sanor hǝn gǝb̃esǝhar alitenan.”
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 AHerot ike tigol aJon timat be emǝtahw len nǝlol paŋpaŋ sinaluṽoh bathut lunau ke aJon tovi ahai kelkel ur.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Len nǝhanan hǝn nǝboŋ nǝpasian siHerot, anatvavin aHerotias isav len nǝholito ale aHerot ehǝhaṽur habat hǝni.
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 Imagenan ita gat na-kel-gati-an sua hǝn b̃eviol hǝn natideh gai b̃elǝŋoni maii.
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Ŋa nǝboŋ anan tokel maii hǝn nǝsa hǝn b̃eusi, natǝbarehreh ikel mai aHerot ke, “Nolǝŋon nǝkadun aJon Baptais, gegai, len nasiloh!”
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Ale naut kǝmas ilolosa, bathut na-kel-gati-an san gai tota gati, mai alat lotosuh len nǝhanan, aHerot ikele hǝn nasoltia galevis ke tehum tousi.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Ale lovi lan naim bǝbaŋis, luta kotov nǝkadun aJon.
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 Loriŋ nǝkadun len nasiloh, pati, lavi mai natǝbarehreh topati vǝlavi mai anan.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Beti ahai susur siJon logǝmai, lupat niben van vǝtavuni. Ale nǝboŋ lototavuni tonoŋ, luvan hǝn aYesu, lukel nǝsa tovisi maii.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an husur aJon, isah len nab̃ot sua, eriŋ naut enan hǝn b̃itoh sǝb̃on len naut tob̃ǝb̃esw. Nǝboŋ naluṽoh gail lotosǝsǝloŋ hǝni, loriŋ nab̃iltivile gail, luyar a ut husuri.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Nǝboŋ aYesu tomariŋ dan nab̃ot, eris nab̃iltiluṽoh, nǝlon itaŋis galito ale igol alat lotomǝsah lumaur.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 Nǝboŋ naut togomgom, ahai susur san gail logǝm hǝni, luke, “Naut eg ipat a tut dan navile gail. Namityal ivan p̃isi tia. Sǝvat naluṽoh van, hǝn lǝb̃evi lan navile gail hǝn lǝb̃idas hanian hǝn lǝb̃eṽuri.”
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Ris aYesu tokel mai galit ke, “Salivan, gamit m̃au mitilav nǝhanian mai galito.”
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Lukel maii ke, “Be namtsǝkad natideh gegai, natuhbǝta torim mai naieh toru ŋai.”
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Ale ike, “Tariv gail gǝm, mai ginau.”
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Beti ikel mai naluṽoh ke lebǝtah len naliol. Ale ilav nabǝta torim mai naieh toru, ekǝta vi lan nǝmav, ikel nasipaan. Eb̃ur gail, ilav nabǝta mai ahai susur san gail ale lopǝpehun gail mai naluṽoh.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Galit p̃isi luhan, luhanukub, ale losǝsǝŋon hudhuhanian van, gol nǝhad tovi 12 lopul.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Ikad alalum̃an lotovi 5,000 lotohan, be ikad alatpǝhaṽut mai alahutai am.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Beti aYesu igol ahai susur gail lusah len nab̃ot hǝn lǝb̃eil a m̃o vi lan nǝtarhǝt nab̃iltiwai. Ale gai esǝvat naluṽoh gail hǝn lǝb̃eriŋ naut enan.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Nǝboŋ tosǝvat galit tonoŋ, aYesu etǝṽehuh sǝb̃on vi lan naṽehuh hǝn b̃isor mai aGot. Ale nǝboŋ naut togomgom itoh sǝb̃on ei.
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 Len namityal enan, nab̃ot isal vi rivuh a tut dan nǝtan. Nǝwai ekudkud vapus, gol iṽas nab̃ot husur isoh b̃ur nǝlan.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 Len nadudulan som̃ilan naut sǝlan sal be aYesu egǝm hǝn galito, iyar len nǝp̃on nab̃iltiwai.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 Nǝboŋ ahai susur gail lotoris toyaryar p̃oniwai, nǝkadulit eṽurṽur. Lukai ke, “Wao! Nanunun sua bolai.” Ale ninelit epil gol lukai habat.
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Vǝha-sua ŋai aYesu isor mai galit ke, “Samtemǝtahw! Mǝteil b̃uri! Ginau bogai!”
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 APita ikai van hǝni ke, “Nasub̃, b̃evi gaiug kitin, kel mai ginau ke niyar len nǝp̃on nǝwai van hǝn gaiug.”
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Ale ike, “Gǝmai!” Nǝboŋ aPita tomariŋ dan nab̃ot, iyar p̃oniwai van hǝn aYesu.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Be nǝboŋ aPita toris nǝlan todaŋ, emǝtahw, etub̃at sar maduŋduŋ ale ikai ke, “Nasub̃, numat! Liv kuv ginau!”
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Vǝha-sua ŋai aYesu isar hǝn navǝlan, itah gati, ale ike, “Gaiug gotokad natuhdǝlomian ŋai, nǝlom̃ eur ginau mabe?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Ale nǝboŋ artosah len nab̃ot, nǝlan idar buni.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Beti alat len nab̃ot lulotu hǝni ke, “Govi aNatun aGot kitin.”
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Nǝboŋ lotolav tukot len nab̃iltiwai, luvahut len naut a Kennesaret.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Nǝboŋ alat len naut enan lotokǝta lǝboi aYesu, lopisul van hǝn naut p̃isi todar vis naut enan ale losǝhar alat lotomǝsah van hǝni.
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 Loŋiri ke tidam̃ hǝn lǝb̃ibar ŋai nasum̃arhǝt nahurabat san, ale galit p̃isi lotobari lumaur.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.