Mateus 14
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Nǝboŋ aHerot Antipas tosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an husur aYesu,
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 ikel mai naslev lotokǝtkǝta tǝban ke, “Atenan aJon Baptais bolai! Ile mǝhat dan nǝmatan, imagenan nǝdaŋan hǝn b̃igol namerikel gail ipat lan.”
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 AHerot ekǝmaienan husur a m̃o igol ke lototah gat aJon, riŋi len naim bǝbaŋis sil abareab siHerot, aHerotias tovi asoan aFilip, aHerot aṽan aFilip tosǝhar kuvi.
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 Lutah gat aJon husur ikel titau hǝn aHerot ke, “Len nalo sanor hǝn gǝb̃esǝhar alitenan.”
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 AHerot ike tigol aJon timat be emǝtahw len nǝlol paŋpaŋ sinaluṽoh bathut lunau ke aJon tovi ahai kelkel ur.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 Len nǝhanan hǝn nǝboŋ nǝpasian siHerot, anatvavin aHerotias isav len nǝholito ale aHerot ehǝhaṽur habat hǝni.
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 Imagenan ita gat na-kel-gati-an sua hǝn b̃eviol hǝn natideh gai b̃elǝŋoni maii.
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Ŋa nǝboŋ anan tokel maii hǝn nǝsa hǝn b̃eusi, natǝbarehreh ikel mai aHerot ke, “Nolǝŋon nǝkadun aJon Baptais, gegai, len nasiloh!”
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 Ale naut kǝmas ilolosa, bathut na-kel-gati-an san gai tota gati, mai alat lotosuh len nǝhanan, aHerot ikele hǝn nasoltia galevis ke tehum tousi.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Ale lovi lan naim bǝbaŋis, luta kotov nǝkadun aJon.
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 Loriŋ nǝkadun len nasiloh, pati, lavi mai natǝbarehreh topati vǝlavi mai anan.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Beti ahai susur siJon logǝmai, lupat niben van vǝtavuni. Ale nǝboŋ lototavuni tonoŋ, luvan hǝn aYesu, lukel nǝsa tovisi maii.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an husur aJon, isah len nab̃ot sua, eriŋ naut enan hǝn b̃itoh sǝb̃on len naut tob̃ǝb̃esw. Nǝboŋ naluṽoh gail lotosǝsǝloŋ hǝni, loriŋ nab̃iltivile gail, luyar a ut husuri.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Nǝboŋ aYesu tomariŋ dan nab̃ot, eris nab̃iltiluṽoh, nǝlon itaŋis galito ale igol alat lotomǝsah lumaur.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 Nǝboŋ naut togomgom, ahai susur san gail logǝm hǝni, luke, “Naut eg ipat a tut dan navile gail. Namityal ivan p̃isi tia. Sǝvat naluṽoh van, hǝn lǝb̃evi lan navile gail hǝn lǝb̃idas hanian hǝn lǝb̃eṽuri.”
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 Ris aYesu tokel mai galit ke, “Salivan, gamit m̃au mitilav nǝhanian mai galito.”
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 Lukel maii ke, “Be namtsǝkad natideh gegai, natuhbǝta torim mai naieh toru ŋai.”
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Ale ike, “Tariv gail gǝm, mai ginau.”
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 Beti ikel mai naluṽoh ke lebǝtah len naliol. Ale ilav nabǝta torim mai naieh toru, ekǝta vi lan nǝmav, ikel nasipaan. Eb̃ur gail, ilav nabǝta mai ahai susur san gail ale lopǝpehun gail mai naluṽoh.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Galit p̃isi luhan, luhanukub, ale losǝsǝŋon hudhuhanian van, gol nǝhad tovi 12 lopul.
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Ikad alalum̃an lotovi 5,000 lotohan, be ikad alatpǝhaṽut mai alahutai am.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Beti aYesu igol ahai susur gail lusah len nab̃ot hǝn lǝb̃eil a m̃o vi lan nǝtarhǝt nab̃iltiwai. Ale gai esǝvat naluṽoh gail hǝn lǝb̃eriŋ naut enan.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Nǝboŋ tosǝvat galit tonoŋ, aYesu etǝṽehuh sǝb̃on vi lan naṽehuh hǝn b̃isor mai aGot. Ale nǝboŋ naut togomgom itoh sǝb̃on ei.
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 Len namityal enan, nab̃ot isal vi rivuh a tut dan nǝtan. Nǝwai ekudkud vapus, gol iṽas nab̃ot husur isoh b̃ur nǝlan.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Len nadudulan som̃ilan naut sǝlan sal be aYesu egǝm hǝn galito, iyar len nǝp̃on nab̃iltiwai.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Nǝboŋ ahai susur gail lotoris toyaryar p̃oniwai, nǝkadulit eṽurṽur. Lukai ke, “Wao! Nanunun sua bolai.” Ale ninelit epil gol lukai habat.
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Vǝha-sua ŋai aYesu isor mai galit ke, “Samtemǝtahw! Mǝteil b̃uri! Ginau bogai!”
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 APita ikai van hǝni ke, “Nasub̃, b̃evi gaiug kitin, kel mai ginau ke niyar len nǝp̃on nǝwai van hǝn gaiug.”
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Ale ike, “Gǝmai!” Nǝboŋ aPita tomariŋ dan nab̃ot, iyar p̃oniwai van hǝn aYesu.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Be nǝboŋ aPita toris nǝlan todaŋ, emǝtahw, etub̃at sar maduŋduŋ ale ikai ke, “Nasub̃, numat! Liv kuv ginau!”
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Vǝha-sua ŋai aYesu isar hǝn navǝlan, itah gati, ale ike, “Gaiug gotokad natuhdǝlomian ŋai, nǝlom̃ eur ginau mabe?”
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Ale nǝboŋ artosah len nab̃ot, nǝlan idar buni.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Beti alat len nab̃ot lulotu hǝni ke, “Govi aNatun aGot kitin.”
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Nǝboŋ lotolav tukot len nab̃iltiwai, luvahut len naut a Kennesaret.
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 Nǝboŋ alat len naut enan lotokǝta lǝboi aYesu, lopisul van hǝn naut p̃isi todar vis naut enan ale losǝhar alat lotomǝsah van hǝni.
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 Loŋiri ke tidam̃ hǝn lǝb̃ibar ŋai nasum̃arhǝt nahurabat san, ale galit p̃isi lotobari lumaur.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.