Mateus 14
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Nǝboŋ aHerot Antipas tosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an husur aYesu,
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 ikel mai naslev lotokǝtkǝta tǝban ke, “Atenan aJon Baptais bolai! Ile mǝhat dan nǝmatan, imagenan nǝdaŋan hǝn b̃igol namerikel gail ipat lan.”
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 AHerot ekǝmaienan husur a m̃o igol ke lototah gat aJon, riŋi len naim bǝbaŋis sil abareab siHerot, aHerotias tovi asoan aFilip, aHerot aṽan aFilip tosǝhar kuvi.
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 Lutah gat aJon husur ikel titau hǝn aHerot ke, “Len nalo sanor hǝn gǝb̃esǝhar alitenan.”
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 AHerot ike tigol aJon timat be emǝtahw len nǝlol paŋpaŋ sinaluṽoh bathut lunau ke aJon tovi ahai kelkel ur.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Len nǝhanan hǝn nǝboŋ nǝpasian siHerot, anatvavin aHerotias isav len nǝholito ale aHerot ehǝhaṽur habat hǝni.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Imagenan ita gat na-kel-gati-an sua hǝn b̃eviol hǝn natideh gai b̃elǝŋoni maii.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Ŋa nǝboŋ anan tokel maii hǝn nǝsa hǝn b̃eusi, natǝbarehreh ikel mai aHerot ke, “Nolǝŋon nǝkadun aJon Baptais, gegai, len nasiloh!”
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Ale naut kǝmas ilolosa, bathut na-kel-gati-an san gai tota gati, mai alat lotosuh len nǝhanan, aHerot ikele hǝn nasoltia galevis ke tehum tousi.
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Ale lovi lan naim bǝbaŋis, luta kotov nǝkadun aJon.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Loriŋ nǝkadun len nasiloh, pati, lavi mai natǝbarehreh topati vǝlavi mai anan.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Beti ahai susur siJon logǝmai, lupat niben van vǝtavuni. Ale nǝboŋ lototavuni tonoŋ, luvan hǝn aYesu, lukel nǝsa tovisi maii.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an husur aJon, isah len nab̃ot sua, eriŋ naut enan hǝn b̃itoh sǝb̃on len naut tob̃ǝb̃esw. Nǝboŋ naluṽoh gail lotosǝsǝloŋ hǝni, loriŋ nab̃iltivile gail, luyar a ut husuri.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Nǝboŋ aYesu tomariŋ dan nab̃ot, eris nab̃iltiluṽoh, nǝlon itaŋis galito ale igol alat lotomǝsah lumaur.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Nǝboŋ naut togomgom, ahai susur san gail logǝm hǝni, luke, “Naut eg ipat a tut dan navile gail. Namityal ivan p̃isi tia. Sǝvat naluṽoh van, hǝn lǝb̃evi lan navile gail hǝn lǝb̃idas hanian hǝn lǝb̃eṽuri.”
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Ris aYesu tokel mai galit ke, “Salivan, gamit m̃au mitilav nǝhanian mai galito.”
16 Mas Jesus respondeu:
17 Lukel maii ke, “Be namtsǝkad natideh gegai, natuhbǝta torim mai naieh toru ŋai.”
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Ale ike, “Tariv gail gǝm, mai ginau.”
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Beti ikel mai naluṽoh ke lebǝtah len naliol. Ale ilav nabǝta torim mai naieh toru, ekǝta vi lan nǝmav, ikel nasipaan. Eb̃ur gail, ilav nabǝta mai ahai susur san gail ale lopǝpehun gail mai naluṽoh.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Galit p̃isi luhan, luhanukub, ale losǝsǝŋon hudhuhanian van, gol nǝhad tovi 12 lopul.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Ikad alalum̃an lotovi 5,000 lotohan, be ikad alatpǝhaṽut mai alahutai am.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Beti aYesu igol ahai susur gail lusah len nab̃ot hǝn lǝb̃eil a m̃o vi lan nǝtarhǝt nab̃iltiwai. Ale gai esǝvat naluṽoh gail hǝn lǝb̃eriŋ naut enan.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Nǝboŋ tosǝvat galit tonoŋ, aYesu etǝṽehuh sǝb̃on vi lan naṽehuh hǝn b̃isor mai aGot. Ale nǝboŋ naut togomgom itoh sǝb̃on ei.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Len namityal enan, nab̃ot isal vi rivuh a tut dan nǝtan. Nǝwai ekudkud vapus, gol iṽas nab̃ot husur isoh b̃ur nǝlan.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Len nadudulan som̃ilan naut sǝlan sal be aYesu egǝm hǝn galito, iyar len nǝp̃on nab̃iltiwai.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Nǝboŋ ahai susur gail lotoris toyaryar p̃oniwai, nǝkadulit eṽurṽur. Lukai ke, “Wao! Nanunun sua bolai.” Ale ninelit epil gol lukai habat.
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Vǝha-sua ŋai aYesu isor mai galit ke, “Samtemǝtahw! Mǝteil b̃uri! Ginau bogai!”
27 Nesse instante Jesus disse:
28 APita ikai van hǝni ke, “Nasub̃, b̃evi gaiug kitin, kel mai ginau ke niyar len nǝp̃on nǝwai van hǝn gaiug.”
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Ale ike, “Gǝmai!” Nǝboŋ aPita tomariŋ dan nab̃ot, iyar p̃oniwai van hǝn aYesu.
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Be nǝboŋ aPita toris nǝlan todaŋ, emǝtahw, etub̃at sar maduŋduŋ ale ikai ke, “Nasub̃, numat! Liv kuv ginau!”
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Vǝha-sua ŋai aYesu isar hǝn navǝlan, itah gati, ale ike, “Gaiug gotokad natuhdǝlomian ŋai, nǝlom̃ eur ginau mabe?”
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Ale nǝboŋ artosah len nab̃ot, nǝlan idar buni.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Beti alat len nab̃ot lulotu hǝni ke, “Govi aNatun aGot kitin.”
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Nǝboŋ lotolav tukot len nab̃iltiwai, luvahut len naut a Kennesaret.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Nǝboŋ alat len naut enan lotokǝta lǝboi aYesu, lopisul van hǝn naut p̃isi todar vis naut enan ale losǝhar alat lotomǝsah van hǝni.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Loŋiri ke tidam̃ hǝn lǝb̃ibar ŋai nasum̃arhǝt nahurabat san, ale galit p̃isi lotobari lumaur.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.