Mateus 13
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Len nǝboŋ enan, aYesu evivile len naim, ebǝtah tarhǝwai Kalili.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Ale nab̃iltiluṽoh logǝm, b̃onb̃on garu lan, gol ke isah len nab̃ot hǝn b̃ebǝtah, ale naluṽoh loil husur nabitas.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Beti ikel natit tosob̃ur mai galito len nǝb̃ol p̃usan gail. Ike, “Ikad nǝvanuan tomabmabul namisurhut gail. Boŋ sua ia bubulan namisurhut nawit.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Nǝboŋ tobubulan gail van, namisurhuwit galevis lorus husur nap̃isal, ale nǝman namǝsav logǝm, luhan p̃is gail.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Galevis lorus len naut tobaŋ vat, nǝtan tokǝkereh lan, ale lutov tutut bathut nǝtan sǝsareh.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Nǝboŋ namityal tovi mǝhat, nǝyal etun idaŋ gol nalut gail lomial husur sǝkad nǝharhǝt tovi pan, ale lumayoh.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Galevis lorus len nǝhau tokad nasunite, ale nǝhau itov vi mǝhat, ruŋ gut bun nawit.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Galevis lorus len nǝtan tokǝnoh ale nǝboŋ lotomatu, sua iṽan vǝkad 100, sua iṽan vǝkad 60, sual am iṽan vǝkad 30.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Nǝvanuan tokad nǝdariŋan, tesǝsǝloŋ!”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Beti ahai susur san gail logǝm hǝn aYesu, lousi ke, “Nǝboŋ gotosor mai galito, gub̃ol p̃usan m̃os nǝsa?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Ale isor var galit ke, “Nugole husur aGot idam̃ hǝni ke mǝtb̃elǝboi nǝsa tosusuah len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav be aGot sǝdam̃ hǝni ke galit lǝb̃elǝboii.
11 Jesus respondeu:
12 Bathut avan ideh nǝlon tomab̃ur hǝn nǝsa notokele, dereh aGot tilav nalǝboian am maii hǝn b̃epul hǝni. Avil avan ideh tomǝtahun b̃elǝboi nǝsa notokele, dereh aGot tilav kuv nalǝboian tokade dani.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Husur enan nusor mai galito len nǝb̃ol p̃usan, husur naut kǝmas lotokǝta, lǝsakǝta lǝboi nǝsa notogole, naut kǝmas lotosǝsǝloŋ, lǝsasǝsǝloŋ hǝn nǝsa notokele, lǝsalǝboii.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Ale nasoruan siGot aIsaiah tokel uri isarpoh len galito, ike:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Husur nǝkadun alategai egǝm ṽonṽon,
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Ale aYesu isor am ke, “Gamito, navoian siGot igol mǝtukab hǝn namǝtamito bathut ke lotokǝta, mǝtukab hǝn nǝdariŋamito bathut ke lotosǝsǝloŋ.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Husur nukel nakitinan mai gamito ke, ahai kelkel ur mai nǝvanuan tonor lotosob̃ur lolǝŋon masuṽ ke lǝtaris nǝsa mǝttorisi, be lǝsarisi, lolǝŋon masuṽ ke lǝtasǝsǝloŋ hǝn nǝsa mǝttosǝsǝloŋ hǝni, be lǝsasǝsǝloŋ hǝni.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Imagenan, sǝsǝloŋ hǝn namilen nǝb̃ol hǝn nǝvanuan tobubulan namisurhuwit.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Namisurhuwit torus len nap̃isal esum̃an nǝvanuan gail lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan hǝn natohan pipihabǝlan aGot be lǝsalǝboii, gai tosa vǝsa masuṽ tovi tǝmat egǝm, lav kuv namisurhut nasoruan enan dan nǝlolito.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Namisurhuwit torus len naut tobaŋ vat esum̃an alat lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan, ale vǝha-sua ŋai lotǝgau gati len nakemkeman.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Avil lǝsǝkad nǝharhǝt tovi pan gol lǝsǝmaur sabǝlav. Be nǝboŋ todaŋ b̃ibari o avan ideh b̃emǝdas buni gol lǝb̃elǝŋon b̃isa, dereh limayoh tutut, luteh dan nadǝlomian len nasoruan.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Namisurhuwit torus len nǝhau tokad nasunite esum̃an alat lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan avil nǝ-nau-masuṽ-an hǝn nǝmauran ta damǝŋai mai nagǝrasian hǝn na-pul-hǝn-natite-an aroruŋ gut bun nasoruan gol sǝṽan.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Avil namisurhuwit torus len nǝtan tokǝnoh esum̃an alat lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan, lotolǝboii, lotoṽan masuṽ. Sual iṽan vǝkad 100, sual iṽan vǝkad 60, sual am iṽan vǝkad 30.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 AYesu ikel nǝb̃ol p̃usan sual am mai galito, ike, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad avan sua tobubulan namisurhuwit tovoi len nǝmarireu san.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Be nǝboŋ topat len mariug, aenemi sua egǝm, ebubulan namisurhuliol tosa len nǝmarireu tokad nawit tia, ale ivan.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Nǝboŋ nawit totov, tub̃at b̃iṽan, naliol tosa am itov.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Naslev gail simahean naim logǝm hǝni, luke, ‘Nasub̃, gaiug gobubulan namisurhuwit tovoi len nǝmarireu sam̃ be gagai epul hǝn naliol tosa! Imabe?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 Ale ikel mai galit ke, ‘Aenemi sua igol nategai.’ Ŋa naslev gail lousi ke, ‘Guke namteput tuan naliol enan a?’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 Ris toke, ‘Ao, nǝboŋ mǝtb̃eputi, dereh mǝteput mǝdas nawit am.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Riŋ gǝlar p̃isi aritov b̃onb̃on vǝbar nǝmatuan, ale len nǝboŋ hǝn nǝmatuan, dereh nikel mai nǝvanuan nǝmatuan ke lepǝpehun gǝlaru, baŋis tuan naliol tosa hǝn lǝb̃epǝŋasi, ale baŋis tuan nawit vi lan naim sagw notoriŋriŋ nǝhanian lan.’”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 AYesu ib̃ol p̃usan tǝtas ike, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad namisurhumastat avan sua tomabule len nǝhol san.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Ekǝkereh sǝhor namisurhuhanian tiltile gail, avil nǝboŋ totov, egǝm tibau sǝhor nǝhanian gail len nǝhol, ale egǝm vi hai, hǝn ke nǝman namǝsav logǝm um hǝn nǝhai ŋodŋod salit len nǝpashǝt gail.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 AYesu ikel nǝb̃ol p̃usan. Ike, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Mitinau nayis, apǝhaṽut sua tolavi. Eb̃undasi len nǝhad nǝflaua totor van vǝbar nǝflaua kavkav totob.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 AYesu ikel natgalen p̃isi mai naluṽoh gail len nǝb̃ol p̃usan. Nǝboŋ tosor mai galito, ikel nǝb̃ol p̃usan akis ŋai.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Igol tomaienan hǝn b̃igol nǝsa ahai kelkel ur tokele b̃isarpoh ke,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Beti aYesu eriŋ naluṽoh, evi lohoim. Ale ahai susur san gail logǝm hǝni, luke, “Kel mai ginamito bai, namilen nǝb̃ol hǝn naliol tosa len nǝmarireu.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Isor var galit ke, “Atenan tobubulan namisurhuwit tovoi evi aNatun Nǝvanuan,
37 Jesus respondeu:
38 ale nǝmarireu evi navile a pan. Namisurhuwit tovoi lovi alat lototoh pipihabǝlan aGot. Naliol tosa lovi alat sitenan tosa vǝsa masuṽ tovi tǝmat.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Ale aenemi tobubulan namisurhuliol tosa, evi natǝmat. Nǝboŋ hǝn nǝmatuan evi nǝboŋ hǝn nanoŋan hǝn navile a pan, nagilen hǝn natit p̃isi, ale alat nǝmatuan lovi aŋel gail.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Sum̃an alat nǝmatuan lotobaŋis tuan naliol tosa hǝn nǝhab b̃ihani, dereh timagenan len nagilen hǝn natit p̃isi.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Dereh aNatun Nǝvanuan tesǝvat aŋel san gail hǝn lǝb̃epǝpehun galit p̃isi lotogol nǝvanuan b̃igol nǝsaan, mai alat lotogol nǝsaan, dan natohan pipihabǝlan.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Dereh aŋel gail libar hǝn galito vi lan nǝhab topud vǝsa; len naut enan dereh litaŋ, likat b̃urb̃ur nariṽolito.
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Beti alat lotonor dereh lesum̃an namityal tom̃ial habat len natohan pipihabǝlan aTǝmalito. Nǝvanuan tokad nǝdariŋan tesǝsǝloŋ!
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad nakontit sua tovoi buni, nǝvat han tosob̃ur, tosusuah len nǝmarireu sua. Ale avan sua isab̃i. Itavun tǝtas hǝni. Ale len nakemkeman san ivan, ep̃ur hǝn natit p̃isi tokade ale ia ṽur nǝmarireu enan hǝn b̃ikad natenan tovoi.
44 — O
45 “Nukele am ke, natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad avan sua toṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, todoŋ nanesnes tovoi gail.
45 — O
46 Ale nǝboŋ tosab̃ nanesnes sua, nǝvat han totibau, ivan, p̃ur hǝn natit p̃isi tokade, ale ia ṽur nanesnes enan.
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 “Nukele am ke, natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Nǝvanuan galevis lubar hǝn nalevlev len nab̃iltiwai. Sǝdareh ikad namǝŋod totiltile tosob̃ur tovisivis lan.
47 — O
48 Ale nǝboŋ topul, lolivi vahut, lobǝtah, losǝŋon tovoi gail len nǝhad sua ale lubar hǝn tosa gail vi tut.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Dereh timagenan len nǝboŋ hǝn nanoŋan hǝn navile a pan, nagilen hǝn natit p̃isi. Aŋel gail dereh lia pǝpehun alat lotosa vǝsa dan alat lotonor.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Dereh libar hǝn alat lotosa vi lan nǝhab topud vǝsa vagol nametǝlai tovi wai; len naut enan dereh litaŋ, likat b̃urb̃ur nariṽolito.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 AYesu eus galit ke, “Mǝtolǝboi sǝhot natgalen p̃isi m̃au a?” Lusor vari ke, “Evoi, namtolǝboii.”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Ŋa ikel mai galit ke, “Ahai p̃usan hǝn nalo siMoses togǝm vi ahai susur len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav, ahai p̃usan enan esum̃an amahean naim topul hǝn nakontit gail. Eriŋ natgalenan len naut sua hǝn lǝb̃esuh ei. Ale ilav nakontit toveveu mai nakontit tomatu dan naut enan.”
52 Jesus disse:
53 Nǝboŋ aYesu tokel nǝb̃ol p̃usan galenan tonoŋ, eriŋ naut enan.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Ale nǝboŋ tobar naut a Nasaret, naut totibau lan, ep̃usan len naim nab̃onb̃onan salito. Galit lup̃aŋ, luke, “Eee, namitisau hǝn nǝmauran tovoi egai, gai ilavi a be? Nǝdaŋan hǝn b̃igol namerikel gail, ilavi a be?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Be savi anatun ulum̃an sinǝvanuan na-um-im-an a? Anan, nahǝsan aMeri a? Aṽan aJemes, aJosef, aSimon mai aJutas a?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ale aṽavinen gail p̃isi lǝsatoh mai gidato a? B̃imaienan, ilav natgalen a be? Savi gai hǝn b̃imaienan!”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Ale nǝlolit epǝŋasi, lomǝtahuni. Be aYesu ikel mai galit ke, “Ahai kelkel ur ideh, len naut p̃isi loputsani len nǝnauan salito, be len naut a im san mai len naim san, lunau ke tovi ut kǝmas.”
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Ale aYesu sagol namerikel sasob̃ur len naut enan husur lupar dǝlomian lan.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.