Mateus 13

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Len nǝboŋ enan, aYesu evivile len naim, ebǝtah tarhǝwai Kalili.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Ale nab̃iltiluṽoh logǝm, b̃onb̃on garu lan, gol ke isah len nab̃ot hǝn b̃ebǝtah, ale naluṽoh loil husur nabitas.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Beti ikel natit tosob̃ur mai galito len nǝb̃ol p̃usan gail. Ike, “Ikad nǝvanuan tomabmabul namisurhut gail. Boŋ sua ia bubulan namisurhut nawit.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Nǝboŋ tobubulan gail van, namisurhuwit galevis lorus husur nap̃isal, ale nǝman namǝsav logǝm, luhan p̃is gail.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Galevis lorus len naut tobaŋ vat, nǝtan tokǝkereh lan, ale lutov tutut bathut nǝtan sǝsareh.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Nǝboŋ namityal tovi mǝhat, nǝyal etun idaŋ gol nalut gail lomial husur sǝkad nǝharhǝt tovi pan, ale lumayoh.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Galevis lorus len nǝhau tokad nasunite, ale nǝhau itov vi mǝhat, ruŋ gut bun nawit.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Galevis lorus len nǝtan tokǝnoh ale nǝboŋ lotomatu, sua iṽan vǝkad 100, sua iṽan vǝkad 60, sual am iṽan vǝkad 30.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Nǝvanuan tokad nǝdariŋan, tesǝsǝloŋ!”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Beti ahai susur san gail logǝm hǝn aYesu, lousi ke, “Nǝboŋ gotosor mai galito, gub̃ol p̃usan m̃os nǝsa?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Ale isor var galit ke, “Nugole husur aGot idam̃ hǝni ke mǝtb̃elǝboi nǝsa tosusuah len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav be aGot sǝdam̃ hǝni ke galit lǝb̃elǝboii.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Bathut avan ideh nǝlon tomab̃ur hǝn nǝsa notokele, dereh aGot tilav nalǝboian am maii hǝn b̃epul hǝni. Avil avan ideh tomǝtahun b̃elǝboi nǝsa notokele, dereh aGot tilav kuv nalǝboian tokade dani.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Husur enan nusor mai galito len nǝb̃ol p̃usan, husur naut kǝmas lotokǝta, lǝsakǝta lǝboi nǝsa notogole, naut kǝmas lotosǝsǝloŋ, lǝsasǝsǝloŋ hǝn nǝsa notokele, lǝsalǝboii.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Ale nasoruan siGot aIsaiah tokel uri isarpoh len galito, ike:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Husur nǝkadun alategai egǝm ṽonṽon,
15 Porque o coração deste povo
16 Ale aYesu isor am ke, “Gamito, navoian siGot igol mǝtukab hǝn namǝtamito bathut ke lotokǝta, mǝtukab hǝn nǝdariŋamito bathut ke lotosǝsǝloŋ.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Husur nukel nakitinan mai gamito ke, ahai kelkel ur mai nǝvanuan tonor lotosob̃ur lolǝŋon masuṽ ke lǝtaris nǝsa mǝttorisi, be lǝsarisi, lolǝŋon masuṽ ke lǝtasǝsǝloŋ hǝn nǝsa mǝttosǝsǝloŋ hǝni, be lǝsasǝsǝloŋ hǝni.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Imagenan, sǝsǝloŋ hǝn namilen nǝb̃ol hǝn nǝvanuan tobubulan namisurhuwit.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Namisurhuwit torus len nap̃isal esum̃an nǝvanuan gail lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan hǝn natohan pipihabǝlan aGot be lǝsalǝboii, gai tosa vǝsa masuṽ tovi tǝmat egǝm, lav kuv namisurhut nasoruan enan dan nǝlolito.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Namisurhuwit torus len naut tobaŋ vat esum̃an alat lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan, ale vǝha-sua ŋai lotǝgau gati len nakemkeman.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Avil lǝsǝkad nǝharhǝt tovi pan gol lǝsǝmaur sabǝlav. Be nǝboŋ todaŋ b̃ibari o avan ideh b̃emǝdas buni gol lǝb̃elǝŋon b̃isa, dereh limayoh tutut, luteh dan nadǝlomian len nasoruan.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Namisurhuwit torus len nǝhau tokad nasunite esum̃an alat lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan avil nǝ-nau-masuṽ-an hǝn nǝmauran ta damǝŋai mai nagǝrasian hǝn na-pul-hǝn-natite-an aroruŋ gut bun nasoruan gol sǝṽan.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Avil namisurhuwit torus len nǝtan tokǝnoh esum̃an alat lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan, lotolǝboii, lotoṽan masuṽ. Sual iṽan vǝkad 100, sual iṽan vǝkad 60, sual am iṽan vǝkad 30.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 AYesu ikel nǝb̃ol p̃usan sual am mai galito, ike, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad avan sua tobubulan namisurhuwit tovoi len nǝmarireu san.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Be nǝboŋ topat len mariug, aenemi sua egǝm, ebubulan namisurhuliol tosa len nǝmarireu tokad nawit tia, ale ivan.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Nǝboŋ nawit totov, tub̃at b̃iṽan, naliol tosa am itov.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Naslev gail simahean naim logǝm hǝni, luke, ‘Nasub̃, gaiug gobubulan namisurhuwit tovoi len nǝmarireu sam̃ be gagai epul hǝn naliol tosa! Imabe?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 Ale ikel mai galit ke, ‘Aenemi sua igol nategai.’ Ŋa naslev gail lousi ke, ‘Guke namteput tuan naliol enan a?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 Ris toke, ‘Ao, nǝboŋ mǝtb̃eputi, dereh mǝteput mǝdas nawit am.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Riŋ gǝlar p̃isi aritov b̃onb̃on vǝbar nǝmatuan, ale len nǝboŋ hǝn nǝmatuan, dereh nikel mai nǝvanuan nǝmatuan ke lepǝpehun gǝlaru, baŋis tuan naliol tosa hǝn lǝb̃epǝŋasi, ale baŋis tuan nawit vi lan naim sagw notoriŋriŋ nǝhanian lan.’”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 AYesu ib̃ol p̃usan tǝtas ike, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad namisurhumastat avan sua tomabule len nǝhol san.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Ekǝkereh sǝhor namisurhuhanian tiltile gail, avil nǝboŋ totov, egǝm tibau sǝhor nǝhanian gail len nǝhol, ale egǝm vi hai, hǝn ke nǝman namǝsav logǝm um hǝn nǝhai ŋodŋod salit len nǝpashǝt gail.”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 AYesu ikel nǝb̃ol p̃usan. Ike, “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Mitinau nayis, apǝhaṽut sua tolavi. Eb̃undasi len nǝhad nǝflaua totor van vǝbar nǝflaua kavkav totob.”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 AYesu ikel natgalen p̃isi mai naluṽoh gail len nǝb̃ol p̃usan. Nǝboŋ tosor mai galito, ikel nǝb̃ol p̃usan akis ŋai.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Igol tomaienan hǝn b̃igol nǝsa ahai kelkel ur tokele b̃isarpoh ke,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Beti aYesu eriŋ naluṽoh, evi lohoim. Ale ahai susur san gail logǝm hǝni, luke, “Kel mai ginamito bai, namilen nǝb̃ol hǝn naliol tosa len nǝmarireu.”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Isor var galit ke, “Atenan tobubulan namisurhuwit tovoi evi aNatun Nǝvanuan,
37 E Jesus respondeu:
38 ale nǝmarireu evi navile a pan. Namisurhuwit tovoi lovi alat lototoh pipihabǝlan aGot. Naliol tosa lovi alat sitenan tosa vǝsa masuṽ tovi tǝmat.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Ale aenemi tobubulan namisurhuliol tosa, evi natǝmat. Nǝboŋ hǝn nǝmatuan evi nǝboŋ hǝn nanoŋan hǝn navile a pan, nagilen hǝn natit p̃isi, ale alat nǝmatuan lovi aŋel gail.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Sum̃an alat nǝmatuan lotobaŋis tuan naliol tosa hǝn nǝhab b̃ihani, dereh timagenan len nagilen hǝn natit p̃isi.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Dereh aNatun Nǝvanuan tesǝvat aŋel san gail hǝn lǝb̃epǝpehun galit p̃isi lotogol nǝvanuan b̃igol nǝsaan, mai alat lotogol nǝsaan, dan natohan pipihabǝlan.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Dereh aŋel gail libar hǝn galito vi lan nǝhab topud vǝsa; len naut enan dereh litaŋ, likat b̃urb̃ur nariṽolito.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Beti alat lotonor dereh lesum̃an namityal tom̃ial habat len natohan pipihabǝlan aTǝmalito. Nǝvanuan tokad nǝdariŋan tesǝsǝloŋ!
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad nakontit sua tovoi buni, nǝvat han tosob̃ur, tosusuah len nǝmarireu sua. Ale avan sua isab̃i. Itavun tǝtas hǝni. Ale len nakemkeman san ivan, ep̃ur hǝn natit p̃isi tokade ale ia ṽur nǝmarireu enan hǝn b̃ikad natenan tovoi.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Nukele am ke, natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Ikad avan sua toṽur natit gail, p̃ur hǝn gail, todoŋ nanesnes tovoi gail.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Ale nǝboŋ tosab̃ nanesnes sua, nǝvat han totibau, ivan, p̃ur hǝn natit p̃isi tokade, ale ia ṽur nanesnes enan.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “Nukele am ke, natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav imaiegai: Nǝvanuan galevis lubar hǝn nalevlev len nab̃iltiwai. Sǝdareh ikad namǝŋod totiltile tosob̃ur tovisivis lan.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Ale nǝboŋ topul, lolivi vahut, lobǝtah, losǝŋon tovoi gail len nǝhad sua ale lubar hǝn tosa gail vi tut.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Dereh timagenan len nǝboŋ hǝn nanoŋan hǝn navile a pan, nagilen hǝn natit p̃isi. Aŋel gail dereh lia pǝpehun alat lotosa vǝsa dan alat lotonor.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Dereh libar hǝn alat lotosa vi lan nǝhab topud vǝsa vagol nametǝlai tovi wai; len naut enan dereh litaŋ, likat b̃urb̃ur nariṽolito.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 AYesu eus galit ke, “Mǝtolǝboi sǝhot natgalen p̃isi m̃au a?” Lusor vari ke, “Evoi, namtolǝboii.”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Ŋa ikel mai galit ke, “Ahai p̃usan hǝn nalo siMoses togǝm vi ahai susur len natohan pipihabǝlan aGot len nǝmav, ahai p̃usan enan esum̃an amahean naim topul hǝn nakontit gail. Eriŋ natgalenan len naut sua hǝn lǝb̃esuh ei. Ale ilav nakontit toveveu mai nakontit tomatu dan naut enan.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Nǝboŋ aYesu tokel nǝb̃ol p̃usan galenan tonoŋ, eriŋ naut enan.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Ale nǝboŋ tobar naut a Nasaret, naut totibau lan, ep̃usan len naim nab̃onb̃onan salito. Galit lup̃aŋ, luke, “Eee, namitisau hǝn nǝmauran tovoi egai, gai ilavi a be? Nǝdaŋan hǝn b̃igol namerikel gail, ilavi a be?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Be savi anatun ulum̃an sinǝvanuan na-um-im-an a? Anan, nahǝsan aMeri a? Aṽan aJemes, aJosef, aSimon mai aJutas a?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Ale aṽavinen gail p̃isi lǝsatoh mai gidato a? B̃imaienan, ilav natgalen a be? Savi gai hǝn b̃imaienan!”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Ale nǝlolit epǝŋasi, lomǝtahuni. Be aYesu ikel mai galit ke, “Ahai kelkel ur ideh, len naut p̃isi loputsani len nǝnauan salito, be len naut a im san mai len naim san, lunau ke tovi ut kǝmas.”
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Ale aYesu sagol namerikel sasob̃ur len naut enan husur lupar dǝlomian lan.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.