Marcos 9

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ale ikel mai galit ke, “Nukel nakitinan mai gamit ke gamit galevis mǝttoil gegai, asike lumat van vǝbar lǝb̃eris nagǝmaian hǝn natohan pipihabǝlan aGot, nǝdaŋan han.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Nǝmariboŋ tomǝlevtes tonoŋ aYesu esǝhar aPita, aJemes mai aJon sǝb̃olito vi mǝhat len naṽehuh sua tosahsah. Ale len nǝholito egǝm tile.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Nǝhon em̃ial hum namityal, nahurabat san egǝm pǝhw yesyes vabilbil. Epǝhapǝhw sǝhor avan ideh len navile a pan tolǝboi b̃igole.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Ale aElijah mai aMoses arovisi hǝn galito. Aruhol mai aYesu.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 APita ikel mai aYesu ke, “Hai p̃usan, ivoi hǝn dattotoh gegai. Namteum hǝn nǝpasvalǝval titor, tesua esam̃, tesua siMoses, mai tesua siElijah.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 (APita ekǝmaienan husur salǝboi nǝsa b̃ikele, husur lomǝtahw habat.)
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Ale nǝmavukasw ikabut gol galito, nadoldol sua egǝm len nǝmavukasw toke, “Ategai bogai, aNatugw ulum̃an notolǝmas buni. Sǝsǝloŋ husuri!”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Losǝhoṽut, lokǝta garu, lǝsaris aMoses mai aElijah am. Be loris aYesu ŋai totoh mai galit ei.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Nǝboŋ lotoput mariŋ dan naṽehuh, ikai tas galit ke saliwal hǝn nǝsa lotorisi mai avan ideh vir aNatun Nǝvanuan b̃ile mǝhat dan nǝmatan.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Imaienan lotǝgau gat nǝsa aYesu tokele len galit gabag, be luhol daŋir husur namilen nasoruan san nǝboŋ toke “b̃ile mǝhat dan nǝmatan.”
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Beti lous aYesu ke, “Ahai p̃usan gail hǝn nalo luke aElijah timasgǝm a m̃o. Lokǝmaienan hǝn nǝsa?”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 AYesu isor var galit ke, “aElijah egǝm a m̃o hǝn b̃igol natit p̃isi b̃inor tǝtas. B̃imaienan, husur nǝsa natosian siGot ike aNatun Nǝvanuan timaslǝŋon tisa vǝsa len natit tisob̃ur ale nǝvanuan gail limasmǝtahuni?
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Be nukel mai gamit ke, aElijah egǝm tia, ale lugol nǝsa sum̃an lotolǝŋoni hǝni, hum ŋai natosian siGot tokel husuri.”
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Nǝboŋ lototǝlmam van hǝn ahai susur san gail, loris nab̃iltiluṽoh lotodar vis galito mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lotoṽitṽituh mai galito.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Nǝboŋ naluṽoh lotoris aYesu, lup̃aŋ, ale lugam van hǝni hǝn lǝb̃ike, “Ivoi,” maii.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 AYesu eus ahai susur san gail ke, “Mǝtoṽitṽituh mai galit husur nǝsa?”
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Nǝhaṽut sua len naluṽoh isor vari ke, “Hai p̃usan, nosǝhar anatugw ulum̃an gǝm hǝn gaiug. Ikad nanunun tosa sua togol anatugw tovi nab̃ut.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Nǝboŋ natǝmat enan totah gati, ekub̃ hǝn anatugw len tan. Ale nabusun iyau, idesdes batriṽoriṽ, nahumatmat ibari. Nous ahai susur sam̃ gail hǝn lǝb̃ehut natǝmat be lodǝdasi.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 AYesu ikel mai galit ei ke, “Gamit ta damǝŋai mǝtsǝkad nadǝlomian ideh! Nitoh mai gamit tebǝlav mabe? Mitikad nadǝlomian ŋais? Sǝhar natǝtai gǝmai.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Ale losǝhari van hǝn aYesu. Be nǝboŋ nanunun tosa enan toris aYesu, igol nahumatmat ibar natǝtai, ekub̃ hǝn natǝtai len tan gol italtaloŋ, nabusun iyau.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 AYesu eus atǝman natǝtai ke, “Imaiegai ŋais tia?” Isor vari ke, “Etub̃at len nǝboŋ tovi tuhtǝtai ŋai.
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Vǝha-sob̃sob̃ur tia natǝmat ekub̃ hǝni len nǝhab o len nǝwai hǝn b̃igol b̃imat. Gǝb̃elǝboi gǝb̃igol natideh, gevi tarhǝt sinamǝru, nǝlom̃ titaŋis ginamǝru.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 AYesu isor vari ke, “Imabe gotoke ‘Gǝb̃elǝboi gǝb̃igole?’ AGot elǝboi b̃igol natit p̃isi. Gǝb̃ikad nadǝlomian, aGot elǝboi b̃igol natideh m̃os gaiug.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Vǝha-sua ŋai atǝman atuhtǝtai ikai ke, “Nukad nadǝlomian, be gevi tarhǝt sagw len nadǝlomian sagw tob̃uer!”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Nǝboŋ aYesu toris naluṽoh lotogam gǝm hǝni, esivoh len nanunun tosa, ikel maii ke, “Natǝmat gotob̃ut, gotodariŋ b̃ulol, nukele hǝn gaiug ke, gimakuv dani! Sageb̃is lan boŋ ideh am!”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Ale natǝmat eis habat, ekub̃ hǝn natǝtai hum nahumatmat tobari, ale imakuv dani. Natǝtai ehum nab̃irimat gol nǝvanuan isob̃ur ei luke, “Gai imat!”
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Be aYesu etǝgau navǝlan natǝtai, elivi vi mǝhat, ale natǝtai eil sǝb̃on.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Nǝboŋ aYesu tonoŋ ei, evi lohoim ale ahai susur san gail sǝb̃olito logǝm hǝni. Lousi ke, “Imabe namtsalǝboi namtb̃ehut natǝmat enan?”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 AYesu isor var galit ke, “Natǝmat tomaienan, sǝkad natideh tolǝboi b̃ehuti, be na-sor-tuṽ-an ŋai.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Beti loriŋ naut enan, luyar tur len naut a Kalili. AYesu emǝtahun avan ideh b̃elǝboi naut lototoh lan,
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 husur eṽusan ahai susur san gail. Ikel mai galit ke, “Avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan gail. Ale dereh ligol timat. Nǝboŋ b̃imat, dereh tile mǝhat len nǝmariboŋ b̃itor husur nǝmatan san.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Be galit lǝsalǝboi sǝhot namilen nǝsa tokele, ale lomǝtahw, lomǝtahun lǝb̃eusi hǝni.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Nǝboŋ aYesu mai ahai susur san gail lotobar naut a Kapernaum, lob̃is lohoim sua. Ale aYesu eus galit ke, “Mǝtoṽitṽituh husur nǝsa len nǝyaran metp̃isal?”
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Be naut eb̃ut, bathut metp̃isal loṽitṽituh gabag len galit ke ase len galito iyalyal sǝhor galit p̃isi.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Ale aYesu ebǝtah, ekis ahai susur lotovi 12 gǝm hǝni ale ikel mai galit ke, “Avan ideh b̃ike b̃eil a m̃o len nabunusian siGot, temǝdau, timassum̃an naslev, teum salit p̃isi.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Beti esǝhar natuhtǝtai, igol eil rivuh len galito. Ale elugum̃ gati, ikel mai galit ke,
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Avan ideh tohǝhaṽur hǝn natuhtǝtai sum̃an egai b̃itah maii len nahǝsagw, gai ehǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii. Ale avan ideh tohǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii, be savi ginau ŋai, ehǝhaṽur hǝn atenan tosǝvat ginau.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Ale aJon ikel mai aYesu ke, “Hai p̃usan, namtoris avan sua tohut natǝmat gail len nahǝsam̃, ale namtukai tasi husur savi ginamit ideh.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 Ris aYesu toke, “Samtikai tasi! Sǝkad avan ideh tomadhagol namerikel tolǝboi b̃ikel natideh tosa husur ginau.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Avan ideh samǝtahun gidato evi tarhǝt sidato.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh b̃ilav nab̃iliwai hǝn nǝwai mai gamit len nahǝsagw husur mǝtovi seKristo, nokitin, aGot dereh tilav nakonp̃urp̃uran mai avan enan.
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Ale atuhtǝtai tokad nadǝlomian len ginau sum̃an egai, avan ideh b̃igol b̃iteh len nǝsaan, aGot dereh tipansem avan enan sǝhor lǝb̃itahǝtah hǝn nab̃iltivat len naholoan, ale lǝb̃ibar hǝni len tas.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 — ausente —
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 — ausente —
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 — ausente —
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 — ausente —
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Ale namǝtam̃ b̃igol gǝb̃iteh len nǝsaan, gekis kuvi. Ivoi am hǝn namǝtam̃ b̃esua b̃ib̃esw ale gǝb̃eb̃is len nǝmauran vi sutuai, sǝhor gǝb̃ikad namǝtam̃ b̃eru ale aGot b̃ibar hǝn gaiug len nǝhab nǝmatan.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Len naut enan naul lotoṽis nǝvanuan, lǝsǝmat boŋ ideh, ale nǝhab tohan nǝvanuan sǝmat boŋ ideh.
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 “Husur aGot dereh tiṽaditdit nǝhab len nǝvanuan p̃isi hum datb̃idardar hǝn nǝtas len nǝhanian.
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 “Nǝtas ivoi, be nabus han b̃imasig, b̃edub̃e, gigol nabus han tevi tas tǝtas mabe? Len gamit mitimashum nǝtas, hǝn nabus hamit b̃ivoi, hǝn mǝtb̃ikad natǝm̃at mai gamit gabag.”
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.