Marcos 9

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ale ikel mai galit ke, “Nukel nakitinan mai gamit ke gamit galevis mǝttoil gegai, asike lumat van vǝbar lǝb̃eris nagǝmaian hǝn natohan pipihabǝlan aGot, nǝdaŋan han.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Nǝmariboŋ tomǝlevtes tonoŋ aYesu esǝhar aPita, aJemes mai aJon sǝb̃olito vi mǝhat len naṽehuh sua tosahsah. Ale len nǝholito egǝm tile.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Nǝhon em̃ial hum namityal, nahurabat san egǝm pǝhw yesyes vabilbil. Epǝhapǝhw sǝhor avan ideh len navile a pan tolǝboi b̃igole.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Ale aElijah mai aMoses arovisi hǝn galito. Aruhol mai aYesu.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 APita ikel mai aYesu ke, “Hai p̃usan, ivoi hǝn dattotoh gegai. Namteum hǝn nǝpasvalǝval titor, tesua esam̃, tesua siMoses, mai tesua siElijah.”
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 (APita ekǝmaienan husur salǝboi nǝsa b̃ikele, husur lomǝtahw habat.)
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Ale nǝmavukasw ikabut gol galito, nadoldol sua egǝm len nǝmavukasw toke, “Ategai bogai, aNatugw ulum̃an notolǝmas buni. Sǝsǝloŋ husuri!”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Losǝhoṽut, lokǝta garu, lǝsaris aMoses mai aElijah am. Be loris aYesu ŋai totoh mai galit ei.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Nǝboŋ lotoput mariŋ dan naṽehuh, ikai tas galit ke saliwal hǝn nǝsa lotorisi mai avan ideh vir aNatun Nǝvanuan b̃ile mǝhat dan nǝmatan.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Imaienan lotǝgau gat nǝsa aYesu tokele len galit gabag, be luhol daŋir husur namilen nasoruan san nǝboŋ toke “b̃ile mǝhat dan nǝmatan.”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Beti lous aYesu ke, “Ahai p̃usan gail hǝn nalo luke aElijah timasgǝm a m̃o. Lokǝmaienan hǝn nǝsa?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 AYesu isor var galit ke, “aElijah egǝm a m̃o hǝn b̃igol natit p̃isi b̃inor tǝtas. B̃imaienan, husur nǝsa natosian siGot ike aNatun Nǝvanuan timaslǝŋon tisa vǝsa len natit tisob̃ur ale nǝvanuan gail limasmǝtahuni?
12 Jesus respondeu:
13 Be nukel mai gamit ke, aElijah egǝm tia, ale lugol nǝsa sum̃an lotolǝŋoni hǝni, hum ŋai natosian siGot tokel husuri.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Nǝboŋ lototǝlmam van hǝn ahai susur san gail, loris nab̃iltiluṽoh lotodar vis galito mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lotoṽitṽituh mai galito.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Nǝboŋ naluṽoh lotoris aYesu, lup̃aŋ, ale lugam van hǝni hǝn lǝb̃ike, “Ivoi,” maii.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 AYesu eus ahai susur san gail ke, “Mǝtoṽitṽituh mai galit husur nǝsa?”
16 Então Jesus perguntou:
17 Nǝhaṽut sua len naluṽoh isor vari ke, “Hai p̃usan, nosǝhar anatugw ulum̃an gǝm hǝn gaiug. Ikad nanunun tosa sua togol anatugw tovi nab̃ut.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Nǝboŋ natǝmat enan totah gati, ekub̃ hǝn anatugw len tan. Ale nabusun iyau, idesdes batriṽoriṽ, nahumatmat ibari. Nous ahai susur sam̃ gail hǝn lǝb̃ehut natǝmat be lodǝdasi.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 AYesu ikel mai galit ei ke, “Gamit ta damǝŋai mǝtsǝkad nadǝlomian ideh! Nitoh mai gamit tebǝlav mabe? Mitikad nadǝlomian ŋais? Sǝhar natǝtai gǝmai.”
19 Então Jesus exclamou:
20 Ale losǝhari van hǝn aYesu. Be nǝboŋ nanunun tosa enan toris aYesu, igol nahumatmat ibar natǝtai, ekub̃ hǝn natǝtai len tan gol italtaloŋ, nabusun iyau.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 AYesu eus atǝman natǝtai ke, “Imaiegai ŋais tia?” Isor vari ke, “Etub̃at len nǝboŋ tovi tuhtǝtai ŋai.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Vǝha-sob̃sob̃ur tia natǝmat ekub̃ hǝni len nǝhab o len nǝwai hǝn b̃igol b̃imat. Gǝb̃elǝboi gǝb̃igol natideh, gevi tarhǝt sinamǝru, nǝlom̃ titaŋis ginamǝru.”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 AYesu isor vari ke, “Imabe gotoke ‘Gǝb̃elǝboi gǝb̃igole?’ AGot elǝboi b̃igol natit p̃isi. Gǝb̃ikad nadǝlomian, aGot elǝboi b̃igol natideh m̃os gaiug.”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Vǝha-sua ŋai atǝman atuhtǝtai ikai ke, “Nukad nadǝlomian, be gevi tarhǝt sagw len nadǝlomian sagw tob̃uer!”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Nǝboŋ aYesu toris naluṽoh lotogam gǝm hǝni, esivoh len nanunun tosa, ikel maii ke, “Natǝmat gotob̃ut, gotodariŋ b̃ulol, nukele hǝn gaiug ke, gimakuv dani! Sageb̃is lan boŋ ideh am!”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Ale natǝmat eis habat, ekub̃ hǝn natǝtai hum nahumatmat tobari, ale imakuv dani. Natǝtai ehum nab̃irimat gol nǝvanuan isob̃ur ei luke, “Gai imat!”
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Be aYesu etǝgau navǝlan natǝtai, elivi vi mǝhat, ale natǝtai eil sǝb̃on.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Nǝboŋ aYesu tonoŋ ei, evi lohoim ale ahai susur san gail sǝb̃olito logǝm hǝni. Lousi ke, “Imabe namtsalǝboi namtb̃ehut natǝmat enan?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 AYesu isor var galit ke, “Natǝmat tomaienan, sǝkad natideh tolǝboi b̃ehuti, be na-sor-tuṽ-an ŋai.”
29 Jesus respondeu:
30 Beti loriŋ naut enan, luyar tur len naut a Kalili. AYesu emǝtahun avan ideh b̃elǝboi naut lototoh lan,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 husur eṽusan ahai susur san gail. Ikel mai galit ke, “Avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan gail. Ale dereh ligol timat. Nǝboŋ b̃imat, dereh tile mǝhat len nǝmariboŋ b̃itor husur nǝmatan san.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Be galit lǝsalǝboi sǝhot namilen nǝsa tokele, ale lomǝtahw, lomǝtahun lǝb̃eusi hǝni.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Nǝboŋ aYesu mai ahai susur san gail lotobar naut a Kapernaum, lob̃is lohoim sua. Ale aYesu eus galit ke, “Mǝtoṽitṽituh husur nǝsa len nǝyaran metp̃isal?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Be naut eb̃ut, bathut metp̃isal loṽitṽituh gabag len galit ke ase len galito iyalyal sǝhor galit p̃isi.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Ale aYesu ebǝtah, ekis ahai susur lotovi 12 gǝm hǝni ale ikel mai galit ke, “Avan ideh b̃ike b̃eil a m̃o len nabunusian siGot, temǝdau, timassum̃an naslev, teum salit p̃isi.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Beti esǝhar natuhtǝtai, igol eil rivuh len galito. Ale elugum̃ gati, ikel mai galit ke,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Avan ideh tohǝhaṽur hǝn natuhtǝtai sum̃an egai b̃itah maii len nahǝsagw, gai ehǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii. Ale avan ideh tohǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii, be savi ginau ŋai, ehǝhaṽur hǝn atenan tosǝvat ginau.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Ale aJon ikel mai aYesu ke, “Hai p̃usan, namtoris avan sua tohut natǝmat gail len nahǝsam̃, ale namtukai tasi husur savi ginamit ideh.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Ris aYesu toke, “Samtikai tasi! Sǝkad avan ideh tomadhagol namerikel tolǝboi b̃ikel natideh tosa husur ginau.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Avan ideh samǝtahun gidato evi tarhǝt sidato.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh b̃ilav nab̃iliwai hǝn nǝwai mai gamit len nahǝsagw husur mǝtovi seKristo, nokitin, aGot dereh tilav nakonp̃urp̃uran mai avan enan.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 “Ale atuhtǝtai tokad nadǝlomian len ginau sum̃an egai, avan ideh b̃igol b̃iteh len nǝsaan, aGot dereh tipansem avan enan sǝhor lǝb̃itahǝtah hǝn nab̃iltivat len naholoan, ale lǝb̃ibar hǝni len tas.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Ale namǝtam̃ b̃igol gǝb̃iteh len nǝsaan, gekis kuvi. Ivoi am hǝn namǝtam̃ b̃esua b̃ib̃esw ale gǝb̃eb̃is len nǝmauran vi sutuai, sǝhor gǝb̃ikad namǝtam̃ b̃eru ale aGot b̃ibar hǝn gaiug len nǝhab nǝmatan.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Len naut enan naul lotoṽis nǝvanuan, lǝsǝmat boŋ ideh, ale nǝhab tohan nǝvanuan sǝmat boŋ ideh.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 “Husur aGot dereh tiṽaditdit nǝhab len nǝvanuan p̃isi hum datb̃idardar hǝn nǝtas len nǝhanian.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Nǝtas ivoi, be nabus han b̃imasig, b̃edub̃e, gigol nabus han tevi tas tǝtas mabe? Len gamit mitimashum nǝtas, hǝn nabus hamit b̃ivoi, hǝn mǝtb̃ikad natǝm̃at mai gamit gabag.”
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.