Marcos 9

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ale ikel mai galit ke, “Nukel nakitinan mai gamit ke gamit galevis mǝttoil gegai, asike lumat van vǝbar lǝb̃eris nagǝmaian hǝn natohan pipihabǝlan aGot, nǝdaŋan han.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Nǝmariboŋ tomǝlevtes tonoŋ aYesu esǝhar aPita, aJemes mai aJon sǝb̃olito vi mǝhat len naṽehuh sua tosahsah. Ale len nǝholito egǝm tile.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Nǝhon em̃ial hum namityal, nahurabat san egǝm pǝhw yesyes vabilbil. Epǝhapǝhw sǝhor avan ideh len navile a pan tolǝboi b̃igole.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Ale aElijah mai aMoses arovisi hǝn galito. Aruhol mai aYesu.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 APita ikel mai aYesu ke, “Hai p̃usan, ivoi hǝn dattotoh gegai. Namteum hǝn nǝpasvalǝval titor, tesua esam̃, tesua siMoses, mai tesua siElijah.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 (APita ekǝmaienan husur salǝboi nǝsa b̃ikele, husur lomǝtahw habat.)
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Ale nǝmavukasw ikabut gol galito, nadoldol sua egǝm len nǝmavukasw toke, “Ategai bogai, aNatugw ulum̃an notolǝmas buni. Sǝsǝloŋ husuri!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Losǝhoṽut, lokǝta garu, lǝsaris aMoses mai aElijah am. Be loris aYesu ŋai totoh mai galit ei.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Nǝboŋ lotoput mariŋ dan naṽehuh, ikai tas galit ke saliwal hǝn nǝsa lotorisi mai avan ideh vir aNatun Nǝvanuan b̃ile mǝhat dan nǝmatan.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Imaienan lotǝgau gat nǝsa aYesu tokele len galit gabag, be luhol daŋir husur namilen nasoruan san nǝboŋ toke “b̃ile mǝhat dan nǝmatan.”
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Beti lous aYesu ke, “Ahai p̃usan gail hǝn nalo luke aElijah timasgǝm a m̃o. Lokǝmaienan hǝn nǝsa?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 AYesu isor var galit ke, “aElijah egǝm a m̃o hǝn b̃igol natit p̃isi b̃inor tǝtas. B̃imaienan, husur nǝsa natosian siGot ike aNatun Nǝvanuan timaslǝŋon tisa vǝsa len natit tisob̃ur ale nǝvanuan gail limasmǝtahuni?
12 Ele respondeu:
13 Be nukel mai gamit ke, aElijah egǝm tia, ale lugol nǝsa sum̃an lotolǝŋoni hǝni, hum ŋai natosian siGot tokel husuri.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Nǝboŋ lototǝlmam van hǝn ahai susur san gail, loris nab̃iltiluṽoh lotodar vis galito mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lotoṽitṽituh mai galito.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Nǝboŋ naluṽoh lotoris aYesu, lup̃aŋ, ale lugam van hǝni hǝn lǝb̃ike, “Ivoi,” maii.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 AYesu eus ahai susur san gail ke, “Mǝtoṽitṽituh mai galit husur nǝsa?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Nǝhaṽut sua len naluṽoh isor vari ke, “Hai p̃usan, nosǝhar anatugw ulum̃an gǝm hǝn gaiug. Ikad nanunun tosa sua togol anatugw tovi nab̃ut.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Nǝboŋ natǝmat enan totah gati, ekub̃ hǝn anatugw len tan. Ale nabusun iyau, idesdes batriṽoriṽ, nahumatmat ibari. Nous ahai susur sam̃ gail hǝn lǝb̃ehut natǝmat be lodǝdasi.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 AYesu ikel mai galit ei ke, “Gamit ta damǝŋai mǝtsǝkad nadǝlomian ideh! Nitoh mai gamit tebǝlav mabe? Mitikad nadǝlomian ŋais? Sǝhar natǝtai gǝmai.”
19 Jesus disse:
20 Ale losǝhari van hǝn aYesu. Be nǝboŋ nanunun tosa enan toris aYesu, igol nahumatmat ibar natǝtai, ekub̃ hǝn natǝtai len tan gol italtaloŋ, nabusun iyau.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 AYesu eus atǝman natǝtai ke, “Imaiegai ŋais tia?” Isor vari ke, “Etub̃at len nǝboŋ tovi tuhtǝtai ŋai.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Vǝha-sob̃sob̃ur tia natǝmat ekub̃ hǝni len nǝhab o len nǝwai hǝn b̃igol b̃imat. Gǝb̃elǝboi gǝb̃igol natideh, gevi tarhǝt sinamǝru, nǝlom̃ titaŋis ginamǝru.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 AYesu isor vari ke, “Imabe gotoke ‘Gǝb̃elǝboi gǝb̃igole?’ AGot elǝboi b̃igol natit p̃isi. Gǝb̃ikad nadǝlomian, aGot elǝboi b̃igol natideh m̃os gaiug.”
23 Jesus respondeu:
24 Vǝha-sua ŋai atǝman atuhtǝtai ikai ke, “Nukad nadǝlomian, be gevi tarhǝt sagw len nadǝlomian sagw tob̃uer!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Nǝboŋ aYesu toris naluṽoh lotogam gǝm hǝni, esivoh len nanunun tosa, ikel maii ke, “Natǝmat gotob̃ut, gotodariŋ b̃ulol, nukele hǝn gaiug ke, gimakuv dani! Sageb̃is lan boŋ ideh am!”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Ale natǝmat eis habat, ekub̃ hǝn natǝtai hum nahumatmat tobari, ale imakuv dani. Natǝtai ehum nab̃irimat gol nǝvanuan isob̃ur ei luke, “Gai imat!”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Be aYesu etǝgau navǝlan natǝtai, elivi vi mǝhat, ale natǝtai eil sǝb̃on.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Nǝboŋ aYesu tonoŋ ei, evi lohoim ale ahai susur san gail sǝb̃olito logǝm hǝni. Lousi ke, “Imabe namtsalǝboi namtb̃ehut natǝmat enan?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 AYesu isor var galit ke, “Natǝmat tomaienan, sǝkad natideh tolǝboi b̃ehuti, be na-sor-tuṽ-an ŋai.”
29 Jesus respondeu:
30 Beti loriŋ naut enan, luyar tur len naut a Kalili. AYesu emǝtahun avan ideh b̃elǝboi naut lototoh lan,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 husur eṽusan ahai susur san gail. Ikel mai galit ke, “Avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan gail. Ale dereh ligol timat. Nǝboŋ b̃imat, dereh tile mǝhat len nǝmariboŋ b̃itor husur nǝmatan san.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Be galit lǝsalǝboi sǝhot namilen nǝsa tokele, ale lomǝtahw, lomǝtahun lǝb̃eusi hǝni.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Nǝboŋ aYesu mai ahai susur san gail lotobar naut a Kapernaum, lob̃is lohoim sua. Ale aYesu eus galit ke, “Mǝtoṽitṽituh husur nǝsa len nǝyaran metp̃isal?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Be naut eb̃ut, bathut metp̃isal loṽitṽituh gabag len galit ke ase len galito iyalyal sǝhor galit p̃isi.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Ale aYesu ebǝtah, ekis ahai susur lotovi 12 gǝm hǝni ale ikel mai galit ke, “Avan ideh b̃ike b̃eil a m̃o len nabunusian siGot, temǝdau, timassum̃an naslev, teum salit p̃isi.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Beti esǝhar natuhtǝtai, igol eil rivuh len galito. Ale elugum̃ gati, ikel mai galit ke,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Avan ideh tohǝhaṽur hǝn natuhtǝtai sum̃an egai b̃itah maii len nahǝsagw, gai ehǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii. Ale avan ideh tohǝhaṽur hǝn ginau nǝb̃itah maii, be savi ginau ŋai, ehǝhaṽur hǝn atenan tosǝvat ginau.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Ale aJon ikel mai aYesu ke, “Hai p̃usan, namtoris avan sua tohut natǝmat gail len nahǝsam̃, ale namtukai tasi husur savi ginamit ideh.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Ris aYesu toke, “Samtikai tasi! Sǝkad avan ideh tomadhagol namerikel tolǝboi b̃ikel natideh tosa husur ginau.
39 Jesus respondeu:
40 Avan ideh samǝtahun gidato evi tarhǝt sidato.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh b̃ilav nab̃iliwai hǝn nǝwai mai gamit len nahǝsagw husur mǝtovi seKristo, nokitin, aGot dereh tilav nakonp̃urp̃uran mai avan enan.
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Ale atuhtǝtai tokad nadǝlomian len ginau sum̃an egai, avan ideh b̃igol b̃iteh len nǝsaan, aGot dereh tipansem avan enan sǝhor lǝb̃itahǝtah hǝn nab̃iltivat len naholoan, ale lǝb̃ibar hǝni len tas.
42 Jesus continuou:
43 — ausente —
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 — ausente —
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 — ausente —
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 — ausente —
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Ale namǝtam̃ b̃igol gǝb̃iteh len nǝsaan, gekis kuvi. Ivoi am hǝn namǝtam̃ b̃esua b̃ib̃esw ale gǝb̃eb̃is len nǝmauran vi sutuai, sǝhor gǝb̃ikad namǝtam̃ b̃eru ale aGot b̃ibar hǝn gaiug len nǝhab nǝmatan.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Len naut enan naul lotoṽis nǝvanuan, lǝsǝmat boŋ ideh, ale nǝhab tohan nǝvanuan sǝmat boŋ ideh.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 “Husur aGot dereh tiṽaditdit nǝhab len nǝvanuan p̃isi hum datb̃idardar hǝn nǝtas len nǝhanian.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 “Nǝtas ivoi, be nabus han b̃imasig, b̃edub̃e, gigol nabus han tevi tas tǝtas mabe? Len gamit mitimashum nǝtas, hǝn nabus hamit b̃ivoi, hǝn mǝtb̃ikad natǝm̃at mai gamit gabag.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.