Marcos 6
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 AYesu eriŋ naut enan, evi Nasaret, naut a im san, ale ahai susur san gail lohusuri.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Len nǝSappat etub̃at hǝn nap̃usanan len naim nab̃onb̃onan ale isob̃ur lotosǝsǝloŋ lup̃aŋ luke, “Ategai ilav natgalenan tokele a be? Namitisau egai hǝn nǝmauran tonor gai tokade egǝm len naut a be? Igol mabe hǝn namerikel lotomaienan?
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Be ategai inau ke tovi ase? Gai evi nǝvanuan na-um-im-an ŋai, anatun aMeri, aṽan aJemes, aJoses, aJutas mai aSimon. Aṽavinen gail lutoh gegai!” Ale len nǝlol sasa salito lomǝtahuni.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Ale aYesu ikel mai galit ke, “Ahai kelkel ur, nǝvanuan gail loputsani len nǝnauan salito len naut p̃isi, be len naut a im san, len amahean gail mai len nǝbathudud san, natsua, lǝsaputsani, lomǝtahuni.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Edǝdas b̃igol namerikel ideh len naut enan, be eriŋ navǝlan len nǝvanuan evis ŋai lotomǝsah ei ale lumaur.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Ale ip̃aŋ husur nadǝlomian salit tob̃uer.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ale ekis b̃onb̃on hǝn ahai susur san gail ale etub̃at sǝvat galit lorururu van. Ale ilav mai galito nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an hǝn lǝb̃ehut nanunun nǝmargobut gail.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ale ikele hǝn galit ke, “Samtilav natideh len nǝvanan samito, samtilav nabǝta, samtitariv nǝhad sǝsǝŋon, samtilav nǝvat ideh len nǝhau tutuṽ samit gail. Mitipat nǝhai tǝbatehw ŋai.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Mǝtevǝlas naributbut be samtitariv nahurabat gǝgel.”
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ale ikel mai galit ke, “Naim ideh mǝtb̃eb̃is lan, mititoh ei vǝbar mǝtb̃eriŋ naut enan.
10 E recomendou-lhes:
11 Len naut ideh lǝsahǝhaṽur hǝn mǝtb̃itoh lan, lǝsasǝsǝloŋ hǝn gamito, mǝteriŋ naut enan, dardar hǝn nariemito hǝn nǝmasiav b̃imakuv dan gǝlaru. Natenan tevi hǝn b̃imasil hǝn galit ei ke aGot sahǝhaṽur hǝn galito.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Imaienan, luvan. Lukel uri ke nǝvanuan gail limaspair dan nǝsaan salito.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Lohut natǝmat isob̃ur, ale lovǝhas nǝvanuan isob̃ur lotomǝsah hǝn naoil naoliv, ale lumaur.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 AHerot Antipas, aKiŋ esǝsǝloŋ hǝn nakelean husur aYesu, bathut nǝvanuan gail p̃isi lolǝboi nahǝsan. Galevis luke “Atenan evi Jon Baptais tole mǝhat dan nǝmatan. Imagenan elǝboi b̃igol namerikel gail.”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Galevis am luke, “Gai evi Elijah.” Galevis tile am luke, “Ahai kelkel ur bolai, esum̃an ahai kelkel ur gail ta sutuai.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Nǝboŋ aHerot tosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, ike, “AJon, gai notota kotov nǝkadun, ile mǝhat dan nǝmatan! Imaur tǝlmam!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Evi aHerot enan tokel mai nasoltia gail ke litah gat aJon, baŋisi, ale riŋi len naim bǝbaŋis. Igol tomaienan sil abareab siHerot, aHerotias. Alitenan evi asoan aFilip, be aHerot aṽan aFilip esǝhar kuvi ale ilah maii.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 AHerot eriŋ aJon len naim bǝbaŋis husur aJon ikel mai aHerot ke, “Len nalo, sanor hǝn gǝb̃esǝhar asoan aṽam̃.”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Ŋa aHerotias, nǝlon epǝŋas aJon, elǝŋon ke tigol timat be edǝdasi,
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 husur aHerot emǝtahw len aJon, ike aJon titoh maienan ŋai. Elǝboii ke aJon tovi vanuan tonor, tovoi buni. Nǝboŋ aHerot tosǝsǝloŋ hǝn aJon, edidimair hǝni; be naut kǝmas natenan, elǝmas b̃esǝsǝloŋ hǝn aJon.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Imaienan van van, be boŋ sua aHerotias isab̃ nap̃isal sua. Len nab̃iltiboŋ hǝn nǝpasian siHerot, aHerot igol nǝhanan m̃os nab̃iltivanuan gail lototah maii, nakomada gail mai nǝvanuan totibau gail len naut a Kalili. AHerotias ikab hǝn nǝboŋ enan husur elǝboi b̃igol aJon b̃imat.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Nǝboŋ anatvavin aHerotias tob̃is ale tosav, aHerot mai alat lotohan maii ei lohǝhaṽur masuṽ hǝni. Ale aKiŋ ikel mai alitenan ke, “Us ginau hǝn natideh gotolǝŋoni ale dereh nilavi mai gaiug.”
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ale ita gat na-kel-gati-an sua len nahǝsan ke, “Natideh gǝb̃eusi hǝn ginau, dereh nilavi mai gaiug, naut kǝmas b̃evi nahudhut nǝtan notovi kiŋ lan.”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Alitenan evivile, eus anan ke, “Neus nǝsa?” Anan ike, “Geus nǝkadun aJon Baptais.”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Vǝha-sua ŋai natǝbarehreh esǝtab̃ul van hǝn aKiŋ, ike, “Nolǝŋon nǝkadun aJon Baptais. Nolǝŋoni len nasiloh sua. Nolǝŋoni gag ŋai!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Nǝboŋ tokǝmaienan igol aKiŋ nǝlon isa, be husur tota gat na-kel-gati-an san len nahǝsan, ale husur tokele len nǝhon alat lotohan maii, inau ke naut kǝmas tomǝtahuni, timasgol nǝsa aliten tousi hǝni.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Ŋa vǝha-sua ŋai esǝvat nasoltia nǝ-tata-vanuan-an van hǝn naim bǝbaŋis hǝn b̃ita kotov nǝkadun aJon ale pati gǝmai. Ale nasoltia ivan, ita kotov nǝkadun aJon len naim bǝbaŋis.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Ipat nǝkadun aJon len nasiloh, lavi mai natǝbarehreh. Ale natǝbarehreh ilavi mai anan.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Nǝboŋ ahai susur siJon gail lotosǝsǝloŋ hǝni ke tomat, logǝm pat niben van, tavuni len nab̃ur nǝmatan.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Nǝboŋ ahai pispisul gail lototǝlmam len nǝyaran salito, lub̃on mai aYesu hǝn lǝb̃ikel maii hǝn natit p̃isi lotogole mai lotop̃usan hǝni.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Nǝvanuan isob̃ur logǝmai, isob̃ur luvan gol aYesu galito lǝsǝkad namityal ideh hǝn lǝb̃ihan. Imaienan aYesu ike, “Datevi tut ideh hǝn datb̃itoh sǝb̃odato ale ŋavŋav kǝkereh.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Ŋa lusah len nab̃ot sǝb̃olito, loriŋ naut enan, lovi lan naut tob̃ǝb̃esw.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Wake isob̃ur loris lotovan ale lolǝboi naut lǝb̃evi lan. Ale nǝvanuan isob̃ur len navile gail lugam vi lan naut en tob̃ǝb̃esw ale lubari a m̃o.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Nǝboŋ aYesu galit lotobar naut enan, lotomariŋ dan nab̃ot, aYesu eris nab̃iltiluṽoh ale nǝlon itaŋis galito husur lohum nasipsip gail lotopar vanuan hǝn b̃ekǝtkǝta tǝban galito. Ale etub̃at ṽusan galit hǝn natit isob̃ur.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Namityal ipair tia ale ahai susur san gail logǝm hǝni luke, “Naut egai ipat a tut dan navile gail ale namityal ivan p̃isi tia.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Sǝvat galit van, hǝn lǝb̃evi lan naim ṽisusua marireu mai navile gail lotodar vis naut egai, hǝn lǝb̃ep̃ur hanian halit hǝn lǝb̃ihani.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ris tosor var galit ke, “Gamit m̃au mitilav nǝhanian mai galito!” Ale lukel maii ke, “Hǝn namtb̃eṽur nǝhanian hilategai nǝvat han dereh tevi hǝn nap̃urp̃uran hǝn nahǝbati tomǝlevtor. Namtodǝdasi!”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ale aYesu eus galit ke, “Mǝtukad nabǝta evis? Mitia us kitevi.”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Beti aYesu ikele hǝn galit ke letuan naluṽoh lebǝtah pǝpehw len naliol tokǝsan.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ale nǝvanuan lotovi 50 o lotovi 100 lobǝtah b̃onb̃on van vǝbar galit p̃isi lobǝtah.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 AYesu ilav nabǝta torim mai naieh toru, ekǝta vi lan nǝmav, ikel nasipaan hǝn gail ale eb̃ur nabǝta. Ilav gail mai ahai susur san gail hǝn lǝb̃epǝpehuni. Ale epǝpehun naieh eru enan am van hǝn nǝvanuan gail p̃isi.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Ale galit p̃isi luhan, luhanukub.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Naluṽoh lotohan tonoŋ, ahai susur losǝŋon nahudhubǝta mai nahudhuieh lotopat vagol nǝhad lotovi 12 lopul.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Len nǝboŋ enan alalum̃an lotohan lovi 5,000.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Nǝboŋ nǝhanan tonoŋ, vǝha-sua ŋai aYesu igol ahai susur sǝb̃olit lusah len nab̃ot, il a m̃o, hǝn lǝb̃igam vi Petsaita, tarhǝb̃iltiwai Kalili. Ale aYesu esǝvat naluṽoh luvan.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tosudǝlam̃ galit tonoŋ, etǝṽehuh len naṽehuh hǝn b̃isor mai aGot.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Nǝboŋ naut togomgom, nab̃ot ipat rivuh len nab̃iltiwai, ale aYesu itoh sǝb̃on a ut.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Eris lotomab̃it hǝn nǝvarusan husur nab̃ot isoh b̃ur nǝlan. Len nadudulan som̃ilan naut sǝlan sal, aYesu egǝm hǝn galito, iyar len nǝp̃on nab̃iltiwai. Ike tiṽot tǝban galito,
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 be nǝboŋ lotoris toyar len nǝp̃on nab̃iltiwai, lunau ke tovi nanunun sua. Lukai,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 husur nǝboŋ lotorisi galit p̃isi lom̃inm̃inikot. Be vǝha-sua ŋai aYesu ikel mai galit ke, “Samtemǝtahw. Ginau bogai. Mitikad na-il-b̃uri-an.”
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Ŋa isah len nab̃ot mai galito ale nǝlan evi pan, idar buni. Ahai susur gail lumaŋmaŋ vǝsa,
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 husur lǝsalǝboi sal namilen namerikel aYesu togole husur nabǝta gail, bathut nǝkadulit iṽonṽon.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Nǝboŋ lotogam tukot len nab̃iltiwai, luvahut a Kennesaret ale lokir ei.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Lumariŋ dan nab̃ot, vǝha-sua ŋai nǝvanuan gail len naut enan lokǝta lǝboii.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Lugam tutur len naut kavkav enan, ale naut lotosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu totoh lan, lupat alat lotomǝsah van hǝni len namilelit gail.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Len naut p̃isi aYesu tovi lan, len navile, len nab̃iltivile, len nǝmarireu, loriŋ alaten lotomǝsah lupat len naut nǝmaket. Loŋiri ke tidam̃ hǝn lǝb̃ibar nasum̃arhǝt nahurabat san. Ale galit p̃isi lotobari lumaur.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.