Marcos 6

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 AYesu eriŋ naut enan, evi Nasaret, naut a im san, ale ahai susur san gail lohusuri.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Len nǝSappat etub̃at hǝn nap̃usanan len naim nab̃onb̃onan ale isob̃ur lotosǝsǝloŋ lup̃aŋ luke, “Ategai ilav natgalenan tokele a be? Namitisau egai hǝn nǝmauran tonor gai tokade egǝm len naut a be? Igol mabe hǝn namerikel lotomaienan?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Be ategai inau ke tovi ase? Gai evi nǝvanuan na-um-im-an ŋai, anatun aMeri, aṽan aJemes, aJoses, aJutas mai aSimon. Aṽavinen gail lutoh gegai!” Ale len nǝlol sasa salito lomǝtahuni.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ale aYesu ikel mai galit ke, “Ahai kelkel ur, nǝvanuan gail loputsani len nǝnauan salito len naut p̃isi, be len naut a im san, len amahean gail mai len nǝbathudud san, natsua, lǝsaputsani, lomǝtahuni.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Edǝdas b̃igol namerikel ideh len naut enan, be eriŋ navǝlan len nǝvanuan evis ŋai lotomǝsah ei ale lumaur.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ale ip̃aŋ husur nadǝlomian salit tob̃uer.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Ale ekis b̃onb̃on hǝn ahai susur san gail ale etub̃at sǝvat galit lorururu van. Ale ilav mai galito nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an hǝn lǝb̃ehut nanunun nǝmargobut gail.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Ale ikele hǝn galit ke, “Samtilav natideh len nǝvanan samito, samtilav nabǝta, samtitariv nǝhad sǝsǝŋon, samtilav nǝvat ideh len nǝhau tutuṽ samit gail. Mitipat nǝhai tǝbatehw ŋai.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Mǝtevǝlas naributbut be samtitariv nahurabat gǝgel.”
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Ale ikel mai galit ke, “Naim ideh mǝtb̃eb̃is lan, mititoh ei vǝbar mǝtb̃eriŋ naut enan.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Len naut ideh lǝsahǝhaṽur hǝn mǝtb̃itoh lan, lǝsasǝsǝloŋ hǝn gamito, mǝteriŋ naut enan, dardar hǝn nariemito hǝn nǝmasiav b̃imakuv dan gǝlaru. Natenan tevi hǝn b̃imasil hǝn galit ei ke aGot sahǝhaṽur hǝn galito.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Imaienan, luvan. Lukel uri ke nǝvanuan gail limaspair dan nǝsaan salito.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Lohut natǝmat isob̃ur, ale lovǝhas nǝvanuan isob̃ur lotomǝsah hǝn naoil naoliv, ale lumaur.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 AHerot Antipas, aKiŋ esǝsǝloŋ hǝn nakelean husur aYesu, bathut nǝvanuan gail p̃isi lolǝboi nahǝsan. Galevis luke “Atenan evi Jon Baptais tole mǝhat dan nǝmatan. Imagenan elǝboi b̃igol namerikel gail.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Galevis am luke, “Gai evi Elijah.” Galevis tile am luke, “Ahai kelkel ur bolai, esum̃an ahai kelkel ur gail ta sutuai.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Nǝboŋ aHerot tosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, ike, “AJon, gai notota kotov nǝkadun, ile mǝhat dan nǝmatan! Imaur tǝlmam!”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Evi aHerot enan tokel mai nasoltia gail ke litah gat aJon, baŋisi, ale riŋi len naim bǝbaŋis. Igol tomaienan sil abareab siHerot, aHerotias. Alitenan evi asoan aFilip, be aHerot aṽan aFilip esǝhar kuvi ale ilah maii.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 AHerot eriŋ aJon len naim bǝbaŋis husur aJon ikel mai aHerot ke, “Len nalo, sanor hǝn gǝb̃esǝhar asoan aṽam̃.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Ŋa aHerotias, nǝlon epǝŋas aJon, elǝŋon ke tigol timat be edǝdasi,
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 husur aHerot emǝtahw len aJon, ike aJon titoh maienan ŋai. Elǝboii ke aJon tovi vanuan tonor, tovoi buni. Nǝboŋ aHerot tosǝsǝloŋ hǝn aJon, edidimair hǝni; be naut kǝmas natenan, elǝmas b̃esǝsǝloŋ hǝn aJon.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Imaienan van van, be boŋ sua aHerotias isab̃ nap̃isal sua. Len nab̃iltiboŋ hǝn nǝpasian siHerot, aHerot igol nǝhanan m̃os nab̃iltivanuan gail lototah maii, nakomada gail mai nǝvanuan totibau gail len naut a Kalili. AHerotias ikab hǝn nǝboŋ enan husur elǝboi b̃igol aJon b̃imat.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Nǝboŋ anatvavin aHerotias tob̃is ale tosav, aHerot mai alat lotohan maii ei lohǝhaṽur masuṽ hǝni. Ale aKiŋ ikel mai alitenan ke, “Us ginau hǝn natideh gotolǝŋoni ale dereh nilavi mai gaiug.”
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ale ita gat na-kel-gati-an sua len nahǝsan ke, “Natideh gǝb̃eusi hǝn ginau, dereh nilavi mai gaiug, naut kǝmas b̃evi nahudhut nǝtan notovi kiŋ lan.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Alitenan evivile, eus anan ke, “Neus nǝsa?” Anan ike, “Geus nǝkadun aJon Baptais.”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Vǝha-sua ŋai natǝbarehreh esǝtab̃ul van hǝn aKiŋ, ike, “Nolǝŋon nǝkadun aJon Baptais. Nolǝŋoni len nasiloh sua. Nolǝŋoni gag ŋai!”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Nǝboŋ tokǝmaienan igol aKiŋ nǝlon isa, be husur tota gat na-kel-gati-an san len nahǝsan, ale husur tokele len nǝhon alat lotohan maii, inau ke naut kǝmas tomǝtahuni, timasgol nǝsa aliten tousi hǝni.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ŋa vǝha-sua ŋai esǝvat nasoltia nǝ-tata-vanuan-an van hǝn naim bǝbaŋis hǝn b̃ita kotov nǝkadun aJon ale pati gǝmai. Ale nasoltia ivan, ita kotov nǝkadun aJon len naim bǝbaŋis.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 Ipat nǝkadun aJon len nasiloh, lavi mai natǝbarehreh. Ale natǝbarehreh ilavi mai anan.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Nǝboŋ ahai susur siJon gail lotosǝsǝloŋ hǝni ke tomat, logǝm pat niben van, tavuni len nab̃ur nǝmatan.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Nǝboŋ ahai pispisul gail lototǝlmam len nǝyaran salito, lub̃on mai aYesu hǝn lǝb̃ikel maii hǝn natit p̃isi lotogole mai lotop̃usan hǝni.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Nǝvanuan isob̃ur logǝmai, isob̃ur luvan gol aYesu galito lǝsǝkad namityal ideh hǝn lǝb̃ihan. Imaienan aYesu ike, “Datevi tut ideh hǝn datb̃itoh sǝb̃odato ale ŋavŋav kǝkereh.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Ŋa lusah len nab̃ot sǝb̃olito, loriŋ naut enan, lovi lan naut tob̃ǝb̃esw.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Wake isob̃ur loris lotovan ale lolǝboi naut lǝb̃evi lan. Ale nǝvanuan isob̃ur len navile gail lugam vi lan naut en tob̃ǝb̃esw ale lubari a m̃o.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Nǝboŋ aYesu galit lotobar naut enan, lotomariŋ dan nab̃ot, aYesu eris nab̃iltiluṽoh ale nǝlon itaŋis galito husur lohum nasipsip gail lotopar vanuan hǝn b̃ekǝtkǝta tǝban galito. Ale etub̃at ṽusan galit hǝn natit isob̃ur.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Namityal ipair tia ale ahai susur san gail logǝm hǝni luke, “Naut egai ipat a tut dan navile gail ale namityal ivan p̃isi tia.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Sǝvat galit van, hǝn lǝb̃evi lan naim ṽisusua marireu mai navile gail lotodar vis naut egai, hǝn lǝb̃ep̃ur hanian halit hǝn lǝb̃ihani.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Ris tosor var galit ke, “Gamit m̃au mitilav nǝhanian mai galito!” Ale lukel maii ke, “Hǝn namtb̃eṽur nǝhanian hilategai nǝvat han dereh tevi hǝn nap̃urp̃uran hǝn nahǝbati tomǝlevtor. Namtodǝdasi!”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Ale aYesu eus galit ke, “Mǝtukad nabǝta evis? Mitia us kitevi.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Beti aYesu ikele hǝn galit ke letuan naluṽoh lebǝtah pǝpehw len naliol tokǝsan.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Ale nǝvanuan lotovi 50 o lotovi 100 lobǝtah b̃onb̃on van vǝbar galit p̃isi lobǝtah.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 AYesu ilav nabǝta torim mai naieh toru, ekǝta vi lan nǝmav, ikel nasipaan hǝn gail ale eb̃ur nabǝta. Ilav gail mai ahai susur san gail hǝn lǝb̃epǝpehuni. Ale epǝpehun naieh eru enan am van hǝn nǝvanuan gail p̃isi.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Ale galit p̃isi luhan, luhanukub.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Naluṽoh lotohan tonoŋ, ahai susur losǝŋon nahudhubǝta mai nahudhuieh lotopat vagol nǝhad lotovi 12 lopul.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Len nǝboŋ enan alalum̃an lotohan lovi 5,000.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Nǝboŋ nǝhanan tonoŋ, vǝha-sua ŋai aYesu igol ahai susur sǝb̃olit lusah len nab̃ot, il a m̃o, hǝn lǝb̃igam vi Petsaita, tarhǝb̃iltiwai Kalili. Ale aYesu esǝvat naluṽoh luvan.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Tosudǝlam̃ galit tonoŋ, etǝṽehuh len naṽehuh hǝn b̃isor mai aGot.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Nǝboŋ naut togomgom, nab̃ot ipat rivuh len nab̃iltiwai, ale aYesu itoh sǝb̃on a ut.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Eris lotomab̃it hǝn nǝvarusan husur nab̃ot isoh b̃ur nǝlan. Len nadudulan som̃ilan naut sǝlan sal, aYesu egǝm hǝn galito, iyar len nǝp̃on nab̃iltiwai. Ike tiṽot tǝban galito,
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 be nǝboŋ lotoris toyar len nǝp̃on nab̃iltiwai, lunau ke tovi nanunun sua. Lukai,
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 husur nǝboŋ lotorisi galit p̃isi lom̃inm̃inikot. Be vǝha-sua ŋai aYesu ikel mai galit ke, “Samtemǝtahw. Ginau bogai. Mitikad na-il-b̃uri-an.”
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Ŋa isah len nab̃ot mai galito ale nǝlan evi pan, idar buni. Ahai susur gail lumaŋmaŋ vǝsa,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 husur lǝsalǝboi sal namilen namerikel aYesu togole husur nabǝta gail, bathut nǝkadulit iṽonṽon.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Nǝboŋ lotogam tukot len nab̃iltiwai, luvahut a Kennesaret ale lokir ei.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Lumariŋ dan nab̃ot, vǝha-sua ŋai nǝvanuan gail len naut enan lokǝta lǝboii.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Lugam tutur len naut kavkav enan, ale naut lotosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu totoh lan, lupat alat lotomǝsah van hǝni len namilelit gail.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Len naut p̃isi aYesu tovi lan, len navile, len nab̃iltivile, len nǝmarireu, loriŋ alaten lotomǝsah lupat len naut nǝmaket. Loŋiri ke tidam̃ hǝn lǝb̃ibar nasum̃arhǝt nahurabat san. Ale galit p̃isi lotobari lumaur.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.