Marcos 15

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pelan han, dudulan som̃ilan, ab̃iltihai tutumav gail, alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail, mai ahai p̃usan gail hǝn nalo; nǝSanhitrin kavkav lub̃onb̃on hǝn lǝb̃isor utaut. Lubaŋis gat aYesu, losǝhari van hǝn aPilate, loriŋi len navǝlan.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 APilate eus aYesu ke, “Gaiug govi Kiŋ seJu gail a?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ab̃iltihai tutumav gail loil hirhir ke aYesu togol natit isob̃ur tosa.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ŋa aPilate eus tasi ke, “Asike gusor var natgaleg a? Imabe? Gǝsasǝsǝloŋ hǝn natit tosob̃ur lotosor tas gaiug hǝni a?”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Be aYesu sakel na-sor-vari-an ideh am, gol aPilate ip̃aŋ lan.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Len Nǝhanan nǝPasova p̃isi, nǝgavna ikad naṽide sua. Idam̃ hǝn avan totoh len naim bǝbaŋis b̃evivile husur nalǝŋonian sinaluṽoh.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ikad naulum̃an sua, nahǝsan aParappas lotobaŋisi len naim bǝbaŋis mai alat lotob̃al mai nǝgavmen, lotogol nǝvanuan lotomat len nǝb̃alan mai alat aRom.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Naluṽoh logǝm hǝn aPilate, lousi hǝn b̃ehusur naṽide san m̃os galito, hǝn b̃esua b̃evivile.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Be aPilate eus galit ke, “Mǝtuke nigol aKiŋ seJu tevivile van hǝn gamit a?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Ekǝmaienan bathut elǝboii ke ab̃iltihai tutumav gail lotoriŋ aYesu len navǝlan husur lutab̃ulol bulosi.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Be ab̃iltihai tutumav lusorsor mai naluṽoh hǝn lǝb̃ehusur nǝnauan salito, us aPilate hǝn b̃igol aParappas b̃evivile, savi aYesu.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Be Pilate isor var galit tǝtas ke, “B̃imagenan, mǝtolǝŋon ke nigol nǝsa hǝn ategai mǝttokisi hǝn aKiŋ seJu?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Luvari, lukai ke, “Timat len nǝhai balbal!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 APilate eus naluṽoh ke, “Sil nǝsa? Igol nǝsa tosa?”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Ŋa aPilate toke tetǝŋov nǝlon naluṽoh tevi pan, eriŋ aParappas evivile van hǝn galito. Ike nasoltia san gail lobilas habat hǝn aYesu, beti eriŋi len navǝlan nasoltia gail hǝn lǝb̃ip̃os gati len nǝhai balbal.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Beti nasoltia gail losǝhar aYesu vab̃is len naholǝvat todar vis naim sisoltia gail, ale lokis p̃is navǝshǝsoltia lub̃onb̃on.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Lukol nahurabat toboŋboŋ len aYesu, ale lovisvis hǝn nǝhau tokad nasunite tohum nab̃ulgǝgau, ale loriŋi len nǝkadun aYesu hum nǝkraun sekiŋ.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Lotub̃at kai van hǝni ke, “Namtusal suh gaiug, Kiŋ seJu gail!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Luṽasi, ṽasi, ṽas nǝkadun hǝn nǝhai, ale loṽulaii, ale lotǝŋedur bathurien.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Nǝboŋ lotosor vilesi tonoŋ, lukol nahurabat toboŋboŋ dani, lukol nahurabat san tǝlmam lan. Beti losǝhari vivile hǝn lǝb̃ip̃os gati len nǝhai balbal.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Ikad auleSairin sua, nahǝsan aSimon, atǝman alarmiṽan, aAleksada mai aRufus. Atenan egǝm len nǝmarireu lotodar vis nab̃iltivile, imadhaṽot. Ale nasoltia lukele hǝn atenan ke tipat nǝhai balbal siYesu, ale ipati.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ale losǝhar aYesu van vǝbar naut a Kolkota, namilen nǝhes enan Naut hǝn Nabǝlashukadhutǝmat.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Lulav nǝwain lotobul hǝn namǝr lan maii, be aYesu emǝtahuni.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Beti nasoltia lup̃os gati len nǝhai balbal. Lopǝpehun nahurabat san, bar hǝn nǝvat hǝn lǝb̃isab̃ ase b̃ilav nahurabat ṽisusua.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Namityal emǝlapat dudulan nǝboŋ lotogol totahǝtah len nǝhai balbal.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Lutos gat nǝsa lotokot hǝn aYesu sile, ale loriŋ na-kel-uri-an enan len nǝhai balbal a mǝhat hǝn nǝkadun, toke, “AKiŋ seJu gail.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 — ausente —
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Nǝvanuan gail lotoṽot, lohǝlas aYesu, sor mǝdas nahǝsan. Loŋit nǝholit van hǝni, luke, “Gaiug golǝboi gǝb̃igol naim siGot b̃imasirsir, ale um tǝlmam hǝni len nǝmariboŋ b̃itor a?
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 B̃imagenan, gilav kuv gaiug gabag dan nǝmatan! Gimariŋ dan nǝhai balbal!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Len naṽide tomaienan, ab̃iltihai tutumav gail, alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lusor viles aYesu mai galit gabag, luke, “Gai ilav kuv nǝvanuan tile gail be edǝdas b̃ilav kuv gai!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Ategai tonau ke gai aKristo, aKiŋ seIsrael, timariŋ dan nǝhai balbal ale dereh datedǝlomi ke gai tovi kiŋ.” Alaruenan artotahǝtah tǝban aYesu, gǝlar am arokǝmaienan, arusor isa hǝni.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Len natub̃lial, nǝmargobut ikabut gol p̃is naut kavkav van vǝbar namityal totor ut mǝdau.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Ale len namityal totor enan, aYesu ikai habat ke, “Eloi, eloi, lema sapahtani!” namilen ke, “Got sagw, Got sagw, goriŋ gab̃ulan ginau sil nǝsa?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Nǝboŋ nǝvanuan galevis lotoil pǝpadaŋ ei lotosǝsǝloŋ hǝni, luke, “Sǝsǝloŋ, ekis aElijah.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Avan sua igam, ilav nasponts, igol epul hǝn nǝwain tokon, ale esii len nǝhai, esuhuni van hǝn aYesu hǝn b̃emuni. Ike, “Riŋi. Datebunusi bai ke, aElijah dereh tegǝm lav kuvi vi pan o teb̃uer.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Beti aYesu ikai habat, emǝsol, imat.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Len namityal enan ŋai, nǝkaliko mǝtortor totahǝtah len naim siGot, tub̃at a mǝhat, emǝtar vǝbar naut a pan, igol nahudhut eru.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Nǝboŋ nasenturion toil pǝpadaŋ len nǝhon aYesu toris ke tomat maienan, ike, “Kitin, ategai evi aNatun aGot!”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Len naut enan ikad napǝhaṽut galevis lotoil a tut dan nǝhai balbal, lotokǝta ris nǝsa tovisi. Galit galevis lovi aMeri ta Maktala; togon aMeri anan atuhJemes mai aJoses; togon aSalome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Len naut a Kalili alatenan lohushusur aYesu, lokǝtkǝta tǝban. Napǝhaṽut tosob̃ur am lototah mai aYesu len nǝyaran san vi Jerusalem, loil ei.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Nǝmariboŋ enan evi Nǝboŋ hǝn Nautautan, ale len namityal enan nǝSappat pǝpadaŋ hǝn b̃etub̃at. Nǝboŋ namityal pǝpadaŋ hǝn b̃imasur ut mǝdau,
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 aJosef ta Arimatea egǝmai. AJosef evi b̃iltivanuan sua len nǝSanhitrin, itoh vir natohan pipihabǝlan aGot, ale len na-il-b̃uri-an, ivan hǝn aPilate, eus niben aYesu.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 APilate esǝhoṽut hǝn aYesu tomat tia, ŋa ekis nasenturion gǝmai, eusi ke, “AYesu imat tia ŋa?”
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Nasenturion ike tomat tia, ale aPilate idam̃ hǝn niben aYesu mai aJosef.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ŋa aJosef ipat kuv aYesu vi pan, ilav nǝkaliko nalinen, eruŋ gol niben len nǝkaliko enan, ale eriŋ aYesu len nab̃urhuvat nǝmatan lotota p̃up̃uli tia. Beti erib hǝn nǝvat hǝn b̃ipat gol nab̃urhuvat nǝmatan.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Ale aMeri ta Maktala mai aMeri anan aJoses arokǝta ris naut lotoriŋ niben aYesu topat lan.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.