Marcos 15
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Pelan han, dudulan som̃ilan, ab̃iltihai tutumav gail, alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail, mai ahai p̃usan gail hǝn nalo; nǝSanhitrin kavkav lub̃onb̃on hǝn lǝb̃isor utaut. Lubaŋis gat aYesu, losǝhari van hǝn aPilate, loriŋi len navǝlan.
1 E, logo de manhã, os principais sacerdotes reunindo-se em conselho com os anciãos e os escribas e todo o conselho, e amarrando Jesus, levaram-no, e o entregaram a Pilatos.
2 APilate eus aYesu ke, “Gaiug govi Kiŋ seJu gail a?”
2 E Pilatos lhe perguntou: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu dizes isto.
3 Ab̃iltihai tutumav gail loil hirhir ke aYesu togol natit isob̃ur tosa.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas; mas ele nada respondia.
4 Ŋa aPilate eus tasi ke, “Asike gusor var natgaleg a? Imabe? Gǝsasǝsǝloŋ hǝn natit tosob̃ur lotosor tas gaiug hǝni a?”
4 E Pilatos perguntou-o novamente, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas eles testemunham contra ti.
5 Be aYesu sakel na-sor-vari-an ideh am, gol aPilate ip̃aŋ lan.
5 Mas Jesus nada respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Len Nǝhanan nǝPasova p̃isi, nǝgavna ikad naṽide sua. Idam̃ hǝn avan totoh len naim bǝbaŋis b̃evivile husur nalǝŋonian sinaluṽoh.
6 Ora, naquela festa ele libertava um prisioneiro, qualquer que eles desejassem.
7 Ikad naulum̃an sua, nahǝsan aParappas lotobaŋisi len naim bǝbaŋis mai alat lotob̃al mai nǝgavmen, lotogol nǝvanuan lotomat len nǝb̃alan mai alat aRom.
7 E havia um chamado Barrabás, que estava preso com outros insurgentes, que tinha cometido assassinato na insurreição.
8 Naluṽoh logǝm hǝn aPilate, lousi hǝn b̃ehusur naṽide san m̃os galito, hǝn b̃esua b̃evivile.
8 E a multidão, gritando em voz alta, começou a querer que ele fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Be aPilate eus galit ke, “Mǝtuke nigol aKiŋ seJu tevivile van hǝn gamit a?”
9 Mas Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos liberte o REI DOS JUDEUS?
10 Ekǝmaienan bathut elǝboii ke ab̃iltihai tutumav gail lotoriŋ aYesu len navǝlan husur lutab̃ulol bulosi.
10 Porque ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lhe haviam entregado.
11 Be ab̃iltihai tutumav lusorsor mai naluṽoh hǝn lǝb̃ehusur nǝnauan salito, us aPilate hǝn b̃igol aParappas b̃evivile, savi aYesu.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão para que lhes soltasse antes Barrabás.
12 Be Pilate isor var galit tǝtas ke, “B̃imagenan, mǝtolǝŋon ke nigol nǝsa hǝn ategai mǝttokisi hǝn aKiŋ seJu?”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse novamente: Então o que quereis que eu faça daquele a quem chamais de REI DOS JUDEUS?
13 Luvari, lukai ke, “Timat len nǝhai balbal!”
13 E eles gritaram novamente: Crucifica-o.
14 APilate eus naluṽoh ke, “Sil nǝsa? Igol nǝsa tosa?”
14 Então Pilatos lhes disse: Por quê? Que mal ele fez? E eles cada vez gritavam mais excessivamente: Crucifica-o.
15 Ŋa aPilate toke tetǝŋov nǝlon naluṽoh tevi pan, eriŋ aParappas evivile van hǝn galito. Ike nasoltia san gail lobilas habat hǝn aYesu, beti eriŋi len navǝlan nasoltia gail hǝn lǝb̃ip̃os gati len nǝhai balbal.
15 E, então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, libertou-lhes Barrabás, e entregou Jesus, após tê-lo açoitado, para ser crucificado.
16 Beti nasoltia gail losǝhar aYesu vab̃is len naholǝvat todar vis naim sisoltia gail, ale lokis p̃is navǝshǝsoltia lub̃onb̃on.
16 E os soldados o levaram para dentro do saguão chamado Pretório, e convocaram todo destacamento.
17 Lukol nahurabat toboŋboŋ len aYesu, ale lovisvis hǝn nǝhau tokad nasunite tohum nab̃ulgǝgau, ale loriŋi len nǝkadun aYesu hum nǝkraun sekiŋ.
17 E vestiram-no com púrpura, e entrelaçaram uma coroa de espinhos, puseram-lha na sua cabeça,
18 Lotub̃at kai van hǝni ke, “Namtusal suh gaiug, Kiŋ seJu gail!”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, REI DOS JUDEUS!
19 Luṽasi, ṽasi, ṽas nǝkadun hǝn nǝhai, ale loṽulaii, ale lotǝŋedur bathurien.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e curvando os seus joelhos, o adoraram.
20 Nǝboŋ lotosor vilesi tonoŋ, lukol nahurabat toboŋboŋ dani, lukol nahurabat san tǝlmam lan. Beti losǝhari vivile hǝn lǝb̃ip̃os gati len nǝhai balbal.
20 E, tendo zombado dele, tiraram-lhe a púrpura, e lhe puseram suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de crucificá-lo.
21 Ikad auleSairin sua, nahǝsan aSimon, atǝman alarmiṽan, aAleksada mai aRufus. Atenan egǝm len nǝmarireu lotodar vis nab̃iltivile, imadhaṽot. Ale nasoltia lukele hǝn atenan ke tipat nǝhai balbal siYesu, ale ipati.
21 E obrigaram a um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar sua cruz.
22 Ale losǝhar aYesu van vǝbar naut a Kolkota, namilen nǝhes enan Naut hǝn Nabǝlashukadhutǝmat.
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que quer dizer: Lugar da Caveira.
23 Lulav nǝwain lotobul hǝn namǝr lan maii, be aYesu emǝtahuni.
23 E deram-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas ele não o recebeu.
24 Beti nasoltia lup̃os gati len nǝhai balbal. Lopǝpehun nahurabat san, bar hǝn nǝvat hǝn lǝb̃isab̃ ase b̃ilav nahurabat ṽisusua.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sorte sobre elas, o que cada homem tomaria.
25 Namityal emǝlapat dudulan nǝboŋ lotogol totahǝtah len nǝhai balbal.
25 E era a hora terceira, e eles o crucificaram.
26 Lutos gat nǝsa lotokot hǝn aYesu sile, ale loriŋ na-kel-uri-an enan len nǝhai balbal a mǝhat hǝn nǝkadun, toke, “AKiŋ seJu gail.”
26 E a epígrafe de sua acusação estava escrita: O REI DOS JUDEUS.
27 — ausente —
27 E crucificaram com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 — ausente —
28 E cumpriu-se a escritura, que diz: E com os transgressores ele foi contado.
29 Nǝvanuan gail lotoṽot, lohǝlas aYesu, sor mǝdas nahǝsan. Loŋit nǝholit van hǝni, luke, “Gaiug golǝboi gǝb̃igol naim siGot b̃imasirsir, ale um tǝlmam hǝni len nǝmariboŋ b̃itor a?
29 E os que passavam insultavam-no, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! Tu que destróis o templo, e em três dias o reconstróis,
30 B̃imagenan, gilav kuv gaiug gabag dan nǝmatan! Gimariŋ dan nǝhai balbal!”
30 salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Len naṽide tomaienan, ab̃iltihai tutumav gail, alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lusor viles aYesu mai galit gabag, luke, “Gai ilav kuv nǝvanuan tile gail be edǝdas b̃ilav kuv gai!
31 E da mesma maneira também os principais sacerdotes, com os escribas, zombando, diziam uns aos outros: Ele salvou a outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Ategai tonau ke gai aKristo, aKiŋ seIsrael, timariŋ dan nǝhai balbal ale dereh datedǝlomi ke gai tovi kiŋ.” Alaruenan artotahǝtah tǝban aYesu, gǝlar am arokǝmaienan, arusor isa hǝni.
32 Desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que foram crucificados com ele o injuriavam.
33 Len natub̃lial, nǝmargobut ikabut gol p̃is naut kavkav van vǝbar namityal totor ut mǝdau.
33 E, chegada à hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Ale len namityal totor enan, aYesu ikai habat ke, “Eloi, eloi, lema sapahtani!” namilen ke, “Got sagw, Got sagw, goriŋ gab̃ulan ginau sil nǝsa?”
34 E, à hora nona, Jesus gritou em alta voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que, traduzido, é: Meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?
35 Nǝboŋ nǝvanuan galevis lotoil pǝpadaŋ ei lotosǝsǝloŋ hǝni, luke, “Sǝsǝloŋ, ekis aElijah.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que ele chama por Elias.
36 Avan sua igam, ilav nasponts, igol epul hǝn nǝwain tokon, ale esii len nǝhai, esuhuni van hǝn aYesu hǝn b̃emuni. Ike, “Riŋi. Datebunusi bai ke, aElijah dereh tegǝm lav kuvi vi pan o teb̃uer.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja com vinagre e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixa-o em paz, vejamos se Elias vem para tirá-lo.
37 Beti aYesu ikai habat, emǝsol, imat.
37 E Jesus, gritando em alta voz, rendeu o espírito.
38 Len namityal enan ŋai, nǝkaliko mǝtortor totahǝtah len naim siGot, tub̃at a mǝhat, emǝtar vǝbar naut a pan, igol nahudhut eru.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de cima para baixo.
39 Nǝboŋ nasenturion toil pǝpadaŋ len nǝhon aYesu toris ke tomat maienan, ike, “Kitin, ategai evi aNatun aGot!”
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo-o gritar e render o espírito, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Len naut enan ikad napǝhaṽut galevis lotoil a tut dan nǝhai balbal, lotokǝta ris nǝsa tovisi. Galit galevis lovi aMeri ta Maktala; togon aMeri anan atuhJemes mai aJoses; togon aSalome.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Len naut a Kalili alatenan lohushusur aYesu, lokǝtkǝta tǝban. Napǝhaṽut tosob̃ur am lototah mai aYesu len nǝyaran san vi Jerusalem, loil ei.
41 (as quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galileia); e muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém.
42 Nǝmariboŋ enan evi Nǝboŋ hǝn Nautautan, ale len namityal enan nǝSappat pǝpadaŋ hǝn b̃etub̃at. Nǝboŋ namityal pǝpadaŋ hǝn b̃imasur ut mǝdau,
42 E, chegada a tarde, pois era o dia da preparação, isto é, o dia antes do shabat,
43 aJosef ta Arimatea egǝmai. AJosef evi b̃iltivanuan sua len nǝSanhitrin, itoh vir natohan pipihabǝlan aGot, ale len na-il-b̃uri-an, ivan hǝn aPilate, eus niben aYesu.
43 José de Arimateia, um conselheiro honrado, que também esperava o reino de Deus, foi corajosamente a Pilatos e implorava pelo corpo de Jesus.
44 APilate esǝhoṽut hǝn aYesu tomat tia, ŋa ekis nasenturion gǝmai, eusi ke, “AYesu imat tia ŋa?”
44 E Pilatos se maravilhou que já estivesse morto. E, chamando a si o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Nasenturion ike tomat tia, ale aPilate idam̃ hǝn niben aYesu mai aJosef.
45 E, depois que o soube do centurião, ele deu o corpo a José.
46 Ŋa aJosef ipat kuv aYesu vi pan, ilav nǝkaliko nalinen, eruŋ gol niben len nǝkaliko enan, ale eriŋ aYesu len nab̃urhuvat nǝmatan lotota p̃up̃uli tia. Beti erib hǝn nǝvat hǝn b̃ipat gol nab̃urhuvat nǝmatan.
46 E ele comprou um pano de linho, e, tendo-o descido, envolveu-o no pano, e deitou-o em uma sepultura lavrada na rocha, e rolou uma pedra para a porta da sepultura.
47 Ale aMeri ta Maktala mai aMeri anan aJoses arokǝta ris naut lotoriŋ niben aYesu topat lan.
47 E Maria Madalena e Maria, a mãe de José, observavam onde fora colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.