Marcos 11

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nǝboŋ aYesu mai ahai susur san gail lotogǝm pǝpadaŋ hǝn naut a Jerusalem, pǝpadaŋ hǝn navile Petfas, mai a Petani, lubar Naṽehuh Oliv. Ale aYesu esǝvat ahai susur san eru van.
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, ao monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
2 Ikel mai gǝlar ke, “Mǝrevi lan navile ea. Nǝboŋ mǝrb̃ibari, vǝha-sua ŋai dereh mǝrekǝta ris natuhtoŋki ulum̃an totahǝtah ei, avan ideh sǝsah lan sal. Sah rub̃ati ale sǝhari gǝmai.
2 e disse-lhes: Ide pelo caminho à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis amarrado um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; desprendei-o, e trazei-o.
3 Avan ideh b̃eus gamǝru ke, ‘Mirimab hǝn natenan?’ Kel maii ke, ‘Nasub̃ eusi gag ŋai be asike idareh tesǝvat tǝlmam hǝni.’”
3 E, se algum homem vos disser: Por que fazeis isso? Dizei-lhe que o Senhor necessita dele, e imediatamente ele o enviará para aqui.
4 Ale gǝlaru aruvan. Arusab̃ natuhtoŋki toil metp̃isal totahǝtah len nabopita naim sua, ale arusah rub̃ati.
4 E eles foram pelo seu caminho, e encontraram o jumentinho amarrado à porta do lado de fora, entre dois caminhos, e o desprenderam.
5 Nǝboŋ artosah rub̃ati, nǝvanuan galevis lotoil ei luke, “Natuhtoŋki enan, mǝrusah rub̃ati hǝn nǝsa?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: O que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Beti arusor var galit hum aYesu tokel mai gǝlaru, ale ludam̃ hǝn arb̃esǝhari van.
6 E eles responderam como Jesus lhes tinha mandado; e eles o deixaram ir.
7 Arosǝhar natuhtoŋki van hǝn aYesu, arob̃ir hǝn nahurabat salito len nǝmadun ale aYesu ebǝtah sǝŋaṽuti.
7 E eles trouxeram o jumentinho a Jesus, e lançaram sobre ele as suas vestes, e ele assentou-se sobre ele.
8 Ale nǝvanuan isob̃ur luṽolsan nahurabat salit gail husur nap̃isal, nǝvanuan tile gail ludas pashǝhai lotobaŋ lute marireu, lutaii, loriŋ gail husur nap̃isal.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Alat lotoyar a m̃o hǝn aYesu mai alat lotoyar a tahw lukai habat ke,
9 E aqueles que iam adiante, e os que seguiam, clamavam, dizendo: Hosana, abençoado é o que vem em nome do Senhor;
10 AGot tivoi hǝn natohan togǝmai,
10 abençoado seja o reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas.
11 Beti aYesu eb̃is len naut a Jerusalem, ale evi lan naim siGot. Ekǝta garu len natit p̃isi, be husur namityal igam gole tia, eriŋ naut enan, esǝhar ahai susur lotovi 12 vi Petani.
11 E Jesus entrou em Jerusalém e no templo; e, olhando ao redor sobre todas as coisas; e chegando a tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Pelan han, dudulan, nǝboŋ lotoriŋ naut a Petani, aYesu imalkǝkat.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, ele teve fome;
13 A tut sal eris nǝhai nafik sua tokǝsan buni. Ale aYesu ivan hǝn b̃isab̃ naṽite lan. Be nǝboŋ tobar nǝhai enan, sǝsab̃ natideh lan, be naluhai ŋai, husur savi nǝboŋ hǝn naṽit nafik sal.
13 e, avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se talvez pudesse encontrar nela alguma coisa; e, chegando até ela, nada encontrou senão folhas, porque ainda não era tempo de figos.
14 Beti aYesu ikel mai nǝhai enan ke, “Avan ideh satihan naṽit gaiug boŋ ideh am!” Ale ahai susur gail losǝsǝloŋ hǝni.
14 E Jesus, respondendo, disse à figueira: Nenhum homem coma fruto de ti daqui em diante para sempre. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nǝboŋ lotobar naut a Jerusalem, aYesu eb̃is len naholǝvat todar vis naim siGot. Etub̃at hut alat lotop̃ur hǝn natit gail mai alat lotoṽur natit gail ei. Ikovsan natev gail silat lotogǝgel hǝn nǝvat mai nǝhai bǝtbǝtah silat lotop̃ur hǝn nǝtav gail lotovi man namǝsav.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus entrou no templo, e começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ale aYesu sǝdam̃ hǝn avan ideh topat natideh b̃iyar tur len naut siGot.
16 e não permitia que nenhum homem carregasse algum vaso pelo templo.
17 Beti ep̃usan. Ikel mai galit ke, “Len natosian siGot ike, ‘Naim sagw dereh lekisi hǝn naim na-sor-tuṽ-an sinaluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile gail.’ Be gamit mǝtugol evi ‘naut susuah sinǝvanuan vǝnvǝnah gail.’”
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Nǝboŋ ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, ludas p̃isal hǝn lǝb̃igol aYesu b̃imat. Lomǝtahw lan husur naluṽoh p̃isi lotop̃aŋ len nap̃usanan san.
18 E os escribas e principais sacerdotes ouviram isso, e buscavam de que modo o destruiriam, pois o temiam, porque todo o povo estava admirado da sua doutrina.
19 Nǝboŋ naut togomgom, aYesu mai ahai susur san gail lovivile dan nab̃iltivile.
19 E, vindo a tarde, ele saiu da cidade.
20 Len nadudulan luyar van, ṽot pǝpadaŋ len nǝhai nafik aYesu tosor lan. Loris ke toŋod vǝbar nǝharhǝte len tan.
20 E de manhã, enquanto passavam, eles viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 APita inau tǝlmam hǝn nǝsa aYesu tokele, ale ike, “Hai p̃usan, geris, nǝhai nafik gotosivoh lan iŋod.”
21 E Pedro, chamando à lembrança, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira, que tu amaldiçoaste, secou-se.
22 Ŋa aYesu isor vari, ikel mai galit ke, “Mitikad nadǝlomian len aGot.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus.
23 Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh b̃ikel mai naṽehuh egai ke, ‘Gimakuv, bar hǝn gaiug len tas!’ ale asike b̃ikad nǝ-lon-uri-an, be b̃edǝlomi ke nǝsa tokele dereh tevisi, ale dereh timaienan m̃os atenan.
23 Porque na verdade eu vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Imaienan, nukel mai gamit ke, natideh mǝttousi len na-sor-tuṽ-an, dǝlomi ke mǝtukade tia ale dereh timaienan len gamito.
24 Portanto eu vos digo que todas as coisas que desejais, quando orardes, crede que as recebereis, e tê-las-eis.
25 — ausente —
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai, que está no céu, possa perdoar as vossas transgressões.
26 — ausente —
26 Mas, se vós não perdoardes, nem o vosso Pai que está no céu, perdoará as vossas transgressões.
27 Nǝboŋ aYesu mai ahai susur gail lotobar naut a Jerusalem tǝtas, aYesu iyaryar len naholǝvat todar vis naim siGot. Ale ab̃iltihai tutumav gail, ahai p̃usan gail hǝn nalo mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail logǝm hǝni.
27 E eles foram novamente para Jerusalém; e, andando ele pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Lous taltal hǝni ke, “Gukad nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an tomabe hǝn gotogol natgalen p̃isi? Ase ilavi mai gaiug hǝn gǝb̃igol gail?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 AYesu isor var galit ke, “Neus natsua bai. Mǝtb̃isor vari, dereh nikel mai gamito hǝn nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an notokade hǝn notogol natgalenan.
29 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta, e respondei-me, e então vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
30 Kel mai ginau, na-il-a-m̃o-an aJon tokade hǝn tobaptais, egǝm len nǝmav o egǝm len nǝvanuan? Mitikele!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Lusor kitevi len galit gabag, luke, “Datb̃ike, ‘len nǝmav,’ dereh tike, ‘b̃imaienan, imabe mǝtsadǝlom aJon?’
31 E eles argumentavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não acreditaste nele?
32 Be datb̃ike, ‘len nǝvanuan,’ nǝsa tevisi? Sadatikele.” Lokǝmaienan husur lotomǝtahw len naluṽoh husur len nabunusian sinǝvanuan p̃isi, aJon evi ahai kelkel ur kitin.
32 Mas se dissermos: Dos homens; eles temeriam o povo; porque todos os homens verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Ŋa lusor var aYesu ke, “Namtsalǝboii.” Beti aYesu ikel mai galit ke, “Mǝtb̃ekǝmaienan, asike nukel mai gamit hǝn nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an notokade hǝn nǝb̃igol natgalenan.”
33 E, eles respondendo, disseram a Jesus: Nós não podemos dizer. E Jesus lhes respondeu: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.