Marcos 11

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nǝboŋ aYesu mai ahai susur san gail lotogǝm pǝpadaŋ hǝn naut a Jerusalem, pǝpadaŋ hǝn navile Petfas, mai a Petani, lubar Naṽehuh Oliv. Ale aYesu esǝvat ahai susur san eru van.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Ikel mai gǝlar ke, “Mǝrevi lan navile ea. Nǝboŋ mǝrb̃ibari, vǝha-sua ŋai dereh mǝrekǝta ris natuhtoŋki ulum̃an totahǝtah ei, avan ideh sǝsah lan sal. Sah rub̃ati ale sǝhari gǝmai.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Avan ideh b̃eus gamǝru ke, ‘Mirimab hǝn natenan?’ Kel maii ke, ‘Nasub̃ eusi gag ŋai be asike idareh tesǝvat tǝlmam hǝni.’”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Ale gǝlaru aruvan. Arusab̃ natuhtoŋki toil metp̃isal totahǝtah len nabopita naim sua, ale arusah rub̃ati.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Nǝboŋ artosah rub̃ati, nǝvanuan galevis lotoil ei luke, “Natuhtoŋki enan, mǝrusah rub̃ati hǝn nǝsa?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Beti arusor var galit hum aYesu tokel mai gǝlaru, ale ludam̃ hǝn arb̃esǝhari van.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Arosǝhar natuhtoŋki van hǝn aYesu, arob̃ir hǝn nahurabat salito len nǝmadun ale aYesu ebǝtah sǝŋaṽuti.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Ale nǝvanuan isob̃ur luṽolsan nahurabat salit gail husur nap̃isal, nǝvanuan tile gail ludas pashǝhai lotobaŋ lute marireu, lutaii, loriŋ gail husur nap̃isal.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Alat lotoyar a m̃o hǝn aYesu mai alat lotoyar a tahw lukai habat ke,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 AGot tivoi hǝn natohan togǝmai,
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Beti aYesu eb̃is len naut a Jerusalem, ale evi lan naim siGot. Ekǝta garu len natit p̃isi, be husur namityal igam gole tia, eriŋ naut enan, esǝhar ahai susur lotovi 12 vi Petani.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Pelan han, dudulan, nǝboŋ lotoriŋ naut a Petani, aYesu imalkǝkat.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 A tut sal eris nǝhai nafik sua tokǝsan buni. Ale aYesu ivan hǝn b̃isab̃ naṽite lan. Be nǝboŋ tobar nǝhai enan, sǝsab̃ natideh lan, be naluhai ŋai, husur savi nǝboŋ hǝn naṽit nafik sal.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Beti aYesu ikel mai nǝhai enan ke, “Avan ideh satihan naṽit gaiug boŋ ideh am!” Ale ahai susur gail losǝsǝloŋ hǝni.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Nǝboŋ lotobar naut a Jerusalem, aYesu eb̃is len naholǝvat todar vis naim siGot. Etub̃at hut alat lotop̃ur hǝn natit gail mai alat lotoṽur natit gail ei. Ikovsan natev gail silat lotogǝgel hǝn nǝvat mai nǝhai bǝtbǝtah silat lotop̃ur hǝn nǝtav gail lotovi man namǝsav.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ale aYesu sǝdam̃ hǝn avan ideh topat natideh b̃iyar tur len naut siGot.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Beti ep̃usan. Ikel mai galit ke, “Len natosian siGot ike, ‘Naim sagw dereh lekisi hǝn naim na-sor-tuṽ-an sinaluṽoh hǝn nǝvanuan naut tiltile gail.’ Be gamit mǝtugol evi ‘naut susuah sinǝvanuan vǝnvǝnah gail.’”
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Nǝboŋ ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, ludas p̃isal hǝn lǝb̃igol aYesu b̃imat. Lomǝtahw lan husur naluṽoh p̃isi lotop̃aŋ len nap̃usanan san.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Nǝboŋ naut togomgom, aYesu mai ahai susur san gail lovivile dan nab̃iltivile.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Len nadudulan luyar van, ṽot pǝpadaŋ len nǝhai nafik aYesu tosor lan. Loris ke toŋod vǝbar nǝharhǝte len tan.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 APita inau tǝlmam hǝn nǝsa aYesu tokele, ale ike, “Hai p̃usan, geris, nǝhai nafik gotosivoh lan iŋod.”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Ŋa aYesu isor vari, ikel mai galit ke, “Mitikad nadǝlomian len aGot.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh b̃ikel mai naṽehuh egai ke, ‘Gimakuv, bar hǝn gaiug len tas!’ ale asike b̃ikad nǝ-lon-uri-an, be b̃edǝlomi ke nǝsa tokele dereh tevisi, ale dereh timaienan m̃os atenan.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Imaienan, nukel mai gamit ke, natideh mǝttousi len na-sor-tuṽ-an, dǝlomi ke mǝtukade tia ale dereh timaienan len gamito.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 — ausente —
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 — ausente —
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Nǝboŋ aYesu mai ahai susur gail lotobar naut a Jerusalem tǝtas, aYesu iyaryar len naholǝvat todar vis naim siGot. Ale ab̃iltihai tutumav gail, ahai p̃usan gail hǝn nalo mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail logǝm hǝni.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Lous taltal hǝni ke, “Gukad nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an tomabe hǝn gotogol natgalen p̃isi? Ase ilavi mai gaiug hǝn gǝb̃igol gail?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 AYesu isor var galit ke, “Neus natsua bai. Mǝtb̃isor vari, dereh nikel mai gamito hǝn nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an notokade hǝn notogol natgalenan.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Kel mai ginau, na-il-a-m̃o-an aJon tokade hǝn tobaptais, egǝm len nǝmav o egǝm len nǝvanuan? Mitikele!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Lusor kitevi len galit gabag, luke, “Datb̃ike, ‘len nǝmav,’ dereh tike, ‘b̃imaienan, imabe mǝtsadǝlom aJon?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Be datb̃ike, ‘len nǝvanuan,’ nǝsa tevisi? Sadatikele.” Lokǝmaienan husur lotomǝtahw len naluṽoh husur len nabunusian sinǝvanuan p̃isi, aJon evi ahai kelkel ur kitin.
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Ŋa lusor var aYesu ke, “Namtsalǝboii.” Beti aYesu ikel mai galit ke, “Mǝtb̃ekǝmaienan, asike nukel mai gamit hǝn nǝdaŋan na-il-a-m̃o-an notokade hǝn nǝb̃igol natgalenan.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.