Marcos 10
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT
1 Beti aYesu eriŋ naut enan, evi lan naut a Jutea, iyar lan tarhǝwisel Jortan. Naluṽoh gail logǝm hǝni, ale husur naṽide san akis, eṽusan galito.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 NaFarisi galevis logǝm hǝni, luke ligol tisab len nasoruan san ŋa lousi ke, “Len nalo, inor hǝn naulum̃an b̃etiṽos hǝn asoan a?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 AYesu eus galit ke, “Len nalo, aMoses ekǝmabe mai gamito?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Lusor vari ke, “AMoses idam̃ hǝn naulum̃an b̃itos gat nalob̃ulat hǝn natiṽosan ale sǝvat nǝbareab san vi tut dani.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Ris aYesu tokel mai galit ke, “AMoses itos nalo enan m̃os gamito bathut nǝkadumit ihaihai.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Be len natub̃atan, nǝboŋ aGot togol natit p̃isi, ‘igol nǝvanuan, naulum̃an mai napǝhaṽut.’
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 ‘Husur natenan, naulum̃an dereh teriŋ atǝman mai anan hǝn b̃eudud mai asoan,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 ale aresua sum̃an artovi niben nǝvanuan tosua ŋai.’ Husur arsaru am, arosua ŋai.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Imagenan, naududan aGot togole, nǝvanuan satepǝpehuni.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Nǝboŋ lototǝlmam vi lohoim, ahai susur gail lous aYesu husur natiṽosan.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Ale ikel mai galit ke, “Avan ideh totiṽos hǝn abareab san ale tolah mai napǝhaṽut ideh am, atenan igol naitian tob̃ur kotov nǝlahan.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Ale napǝhaṽut b̃etiṽos hǝn nǝhaṽut san ale b̃ilah mai naulum̃an ideh am, alitenan igol naitian tob̃ur kotov nǝlahan.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Boŋ tile am nǝvanuan gail losǝhar atuhlahutai van hǝn aYesu hǝn b̃eriŋ navǝlan len galito. Be ahai susur gail losivoh len atǝmalit mai analit gail.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 AYesu toris natenan, nǝlon ipaŋpaŋ. Ikel mai ahai susur gail ke, “Mitidam̃ hǝn alahutai legǝm hǝn ginau, samtikai tas galito, husur natohan pipihabǝlan aGot evi silat lotosum̃an alategai.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh asike b̃ehǝhaṽur hǝn natohan pipihabǝlan aGot sum̃an natuhtǝtai, imabe? Asike ikade boŋ ideh!”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Ale len na-lǝmas-buni-an san eriŋ navǝlan gǝlaru dar vis alahutai. Eriŋ navǝlan gǝlar len galito, beti eus aGot hǝn b̃ivoi hǝn galito.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Nǝboŋ aYesu toriŋ naut enan, ivan. Len nǝyaran san husur nap̃isal, avan sua igam gǝm hǝni, etǝŋedur bathurien. Eus aYesu ke, “Hai p̃usan gotovoi, nigol nǝsa hǝn nǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 AYesu eusi ke, “Imabe gotokis ginau ke notovoi? Avan ideh savoi, be aGot sǝb̃on ŋai.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Gaiug golǝboi nakelean gail lotodaŋ lotoke, ‘Sagigol avan ideh timat, sagigol naitian tob̃ur kotov nǝlahan, sagevǝnah, sageliboŋ len nakotan, sagegǝras avan ideh hǝn gǝb̃ikad natideh esan, geputsan atǝmam̃ mai anam̃ len nǝnauan sam̃.’”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ale ikel mai aYesu ke, “Hai p̃usan, nugol natgalen p̃isi tia, tub̃at len nǝboŋ notovi natǝtai.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 AYesu ekǝta bunusi, elǝmas buni. Ale ikel maii ke, “Gupar tetesua sal. Gia p̃ur hǝn natit p̃isi gotokade. Viol hǝn nǝvat han mai namǝsal gail hǝn gǝb̃ikad nakonviolan aGot totǝgau gati m̃os gaiug len nǝmav. Beti gegǝm husur ginau.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Nǝboŋ atenan tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan enan, nǝhon emǝraŋraŋ. Elǝŋon isa, ivan husur topul hǝn natit tosob̃ur.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Beti aYesu ekǝta garu, ikel mai ahai susur san gail ke, “Idaŋ habat hǝn avan topul hǝn natite b̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot!”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Lup̃aŋ habat len nasoruan san. Be aYesu ikel tasi am mai galito. Ike, “Anatugw notolǝmas bun gamito, idaŋ habat hǝn avan ideh b̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Idaŋ habat hǝn nǝkamel b̃eb̃is tur len nab̃urhunil sǝsod. Idaŋ sǝhori am hǝn nǝvanuan tokad natite b̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Nǝboŋ tokǝmaienan, lup̃aŋ habat am. Lusorsor mai galit gabag ke, “B̃imaienan, as teb̃is lan? Sǝkad avan ideh b̃ikad nǝmauran vi sutuai!”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 AYesu ekǝta bunus galito, ike, “Len nǝvanuan gail, galit lodǝdas lǝb̃igol natenan, avil aGot elǝboi b̃igol natit p̃isi.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Beti aPita isor vari ke, “Geris, ginamit namtoriŋ natit p̃isi hǝn namttohusur gaiug.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 AYesu ike, “Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh toriŋ naim o aṽan gail o aṽavinen gail o atata o anana o anatun gail o nǝtan m̃os ginau mai na-kel-uri-an tovoi,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 dereh aGot teviol hǝn natgalenan vǝha 100 maii len nǝboŋ eg ta damǝŋai. Dereh tikad naim gail, aṽan gail, aṽavinen gail, anan gail, anatun gail, nǝtan isob̃ur mai alat lǝb̃emǝdas buni. Ale len nǝboŋ b̃egǝmai len nǝmav, dereh tikad nǝmauran vi sutuai.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Be nǝvanuan isob̃ur lototibau gagai, lotoil a m̃o, dereh asike lovi natideh, levi ut kǝmas; ale isob̃ur lǝsavi natideh gagai, lotovi ut kǝmas, dereh letibau, leil a m̃o.”
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Len nǝyaran salit len nap̃isal vi Jerusalem, aYesu iŋad il a m̃o. Ale ahai susur gail lup̃aŋ lan, ale alat lotohusuri lomǝtahw. Ale aYesu esǝhar ahai susur lotovi 12 vi tarhǝte. Etub̃at kel mai galit hǝn natit gail lǝb̃evisi hǝni asike idareh.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Ike, “Mǝtesǝsǝloŋ! Datevi mǝhat vi Jerusalem. Len naut enan avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan ab̃iltihai tutumav mai ahai p̃usan gail hǝn nalo. Ale len nakotan salito dereh lisab̃ sǝhoti ke tipanis, timat. Ale dereh leriŋi len navǝlan alat lǝsavi Ju.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Dereh lisor vilesi, leṽulaii, lebilas habat hǝni ale ligol timat. Len nǝmariboŋ b̃itor husur nǝmatan san, dereh tile mǝhat.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Beti aJemes mai aJon, anatun aSepeti gǝlaru, arogǝm hǝn aYesu. Aruke, “Hai p̃usan, natideh namrb̃eusi hǝn gaiug, namruke gigole m̃os ginamǝru.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Eus gǝlaru ke, “Mǝruke nigol nǝsa m̃os gamǝru?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Arusor vari ke, “Gidam̃ hǝn ginamǝr tesua tebǝtah len nǝmatu sam̃ mai togon tebǝtah len nǝmair sam̃ nǝboŋ gǝb̃egǝm vi kiŋ.”
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Ale aYesu ikel mai gǝlaru ke, “Gamǝru mǝrsalǝboi nǝsa mǝrtousi. Mǝrolǝboi mǝrb̃emun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an nǝb̃emun lan a? Mǝrolǝboi mǝrb̃ibaptais len nǝbaptaisan nǝb̃ibaptais lan a?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Arusor vari ke, “Namrolǝboi namrb̃igole.” Beti aYesu ikel mai gǝlaru ke, “Nab̃iliwai nǝb̃emun lan, dereh mǝremun lan. Nǝbaptaisan nǝb̃ibaptais lan, dereh miribaptais lan.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Be nabǝtahan len nǝmatu sagw o len nǝmair sagw, savi len ginau hǝn nǝb̃ikele. Ipat len aGot hǝn b̃ilav naut eruenan mai galit gai toutaut hǝn naut eruenan m̃os galito.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Nǝboŋ ahai susur lotosǝŋavur lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, nǝlolit epǝŋas aJemes mai aJon.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Ŋa aYesu ekis galit gǝm hǝni, ikel mai galit ke, “Mǝtolǝboii ke alat lotoṽat nǝhes hǝn lǝb̃eil a m̃o hǝn nametb̃os gail, lupatpat galit mǝhat len nǝdaŋan lotokade tǝban nǝvanuan salit gail. Ale len nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an, nǝvanuan totibau salito, loil a m̃o hǝn nǝvanuan salit gail.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Be sǝmaienan len gamito. Gamit ideh toke tevi vanuan totibau, gai timasgǝm vi vanuan na-vi-tarhǝte-an samito, nǝlon tomǝdau hum tovi ut kǝmas ŋai.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Ale gamit ideh toke teil a m̃o hǝn gamito, gai tegǝm vi slev samit p̃isi.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Tesum̃an ŋai aNatun Nǝvanuan. Gai sagǝm hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃evi tarhǝt san hum galit lotovi ut kǝmas. Ao, egǝm hǝn b̃evi tarhǝt salito hum gai tovi ut kǝmas; egǝm hǝn b̃eviol hǝn nǝmauran san, egǝm hǝn b̃imat m̃os nǝmakuvan hǝn nǝvanuan tosob̃ur dan nǝpanismen sil nǝsaan salito.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Beti aYesu mai ahai susur san gail lubar naut a Jeriko. Ale nǝboŋ lotoriŋ nab̃iltivile enan, nab̃iltiluṽoh lohusur galito. Ametb̃esw, ebǝtah len nǝgarhǝp̃isal. (Nahǝsan aPartimeus, namilen ke anatun aTimeus. Atenan eŋir nǝvanuan gail akis hǝn nǝvat.)
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Nǝboŋ tosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu ta Nasaret togǝmai, etub̃at kai ke, “Yesu, anatun siTevit, nǝlom̃ titaŋis ginau!”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Nǝvanuan isob̃ur losivoh lan hǝn b̃emǝdau. Be ikai habat am ke, “Anatun siTevit, nǝlom̃ titaŋis ginau!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝni, eil. Ike, “Kisi gǝmai!” Ale lokis ametb̃esw ke, “Gehǝhaṽur! Gele mǝhat! Ekis gaiug, gia van hǝni!”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ametb̃esw eb̃il kuv nahurabat naut susus san, ile mǝhat tutut, ivan hǝn aYesu.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 AYesu eusi ke, “Golǝŋon nǝsa hǝn nǝb̃igole m̃os gaiug?” Ametb̃esw isor vari ke, “Hai p̃usan, nuke nekǝta!”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Ale aYesu ikel maii ke, “Givan! Nadǝlomian sam̃ igol gumaur.” Vǝha-sua ŋai ekǝta, ale ehusur aYesu husur nap̃isal.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.