Marcos 10
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Beti aYesu eriŋ naut enan, evi lan naut a Jutea, iyar lan tarhǝwisel Jortan. Naluṽoh gail logǝm hǝni, ale husur naṽide san akis, eṽusan galito.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 NaFarisi galevis logǝm hǝni, luke ligol tisab len nasoruan san ŋa lousi ke, “Len nalo, inor hǝn naulum̃an b̃etiṽos hǝn asoan a?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 AYesu eus galit ke, “Len nalo, aMoses ekǝmabe mai gamito?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Lusor vari ke, “AMoses idam̃ hǝn naulum̃an b̃itos gat nalob̃ulat hǝn natiṽosan ale sǝvat nǝbareab san vi tut dani.”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Ris aYesu tokel mai galit ke, “AMoses itos nalo enan m̃os gamito bathut nǝkadumit ihaihai.
5 Então Jesus disse:
6 Be len natub̃atan, nǝboŋ aGot togol natit p̃isi, ‘igol nǝvanuan, naulum̃an mai napǝhaṽut.’
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Husur natenan, naulum̃an dereh teriŋ atǝman mai anan hǝn b̃eudud mai asoan,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 ale aresua sum̃an artovi niben nǝvanuan tosua ŋai.’ Husur arsaru am, arosua ŋai.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Imagenan, naududan aGot togole, nǝvanuan satepǝpehuni.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Nǝboŋ lototǝlmam vi lohoim, ahai susur gail lous aYesu husur natiṽosan.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ale ikel mai galit ke, “Avan ideh totiṽos hǝn abareab san ale tolah mai napǝhaṽut ideh am, atenan igol naitian tob̃ur kotov nǝlahan.
11 E Jesus respondeu:
12 Ale napǝhaṽut b̃etiṽos hǝn nǝhaṽut san ale b̃ilah mai naulum̃an ideh am, alitenan igol naitian tob̃ur kotov nǝlahan.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Boŋ tile am nǝvanuan gail losǝhar atuhlahutai van hǝn aYesu hǝn b̃eriŋ navǝlan len galito. Be ahai susur gail losivoh len atǝmalit mai analit gail.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 AYesu toris natenan, nǝlon ipaŋpaŋ. Ikel mai ahai susur gail ke, “Mitidam̃ hǝn alahutai legǝm hǝn ginau, samtikai tas galito, husur natohan pipihabǝlan aGot evi silat lotosum̃an alategai.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh asike b̃ehǝhaṽur hǝn natohan pipihabǝlan aGot sum̃an natuhtǝtai, imabe? Asike ikade boŋ ideh!”
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Ale len na-lǝmas-buni-an san eriŋ navǝlan gǝlaru dar vis alahutai. Eriŋ navǝlan gǝlar len galito, beti eus aGot hǝn b̃ivoi hǝn galito.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Nǝboŋ aYesu toriŋ naut enan, ivan. Len nǝyaran san husur nap̃isal, avan sua igam gǝm hǝni, etǝŋedur bathurien. Eus aYesu ke, “Hai p̃usan gotovoi, nigol nǝsa hǝn nǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai?”
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 AYesu eusi ke, “Imabe gotokis ginau ke notovoi? Avan ideh savoi, be aGot sǝb̃on ŋai.
18 Jesus respondeu:
19 Gaiug golǝboi nakelean gail lotodaŋ lotoke, ‘Sagigol avan ideh timat, sagigol naitian tob̃ur kotov nǝlahan, sagevǝnah, sageliboŋ len nakotan, sagegǝras avan ideh hǝn gǝb̃ikad natideh esan, geputsan atǝmam̃ mai anam̃ len nǝnauan sam̃.’”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Ale ikel mai aYesu ke, “Hai p̃usan, nugol natgalen p̃isi tia, tub̃at len nǝboŋ notovi natǝtai.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 AYesu ekǝta bunusi, elǝmas buni. Ale ikel maii ke, “Gupar tetesua sal. Gia p̃ur hǝn natit p̃isi gotokade. Viol hǝn nǝvat han mai namǝsal gail hǝn gǝb̃ikad nakonviolan aGot totǝgau gati m̃os gaiug len nǝmav. Beti gegǝm husur ginau.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Nǝboŋ atenan tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan enan, nǝhon emǝraŋraŋ. Elǝŋon isa, ivan husur topul hǝn natit tosob̃ur.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Beti aYesu ekǝta garu, ikel mai ahai susur san gail ke, “Idaŋ habat hǝn avan topul hǝn natite b̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot!”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Lup̃aŋ habat len nasoruan san. Be aYesu ikel tasi am mai galito. Ike, “Anatugw notolǝmas bun gamito, idaŋ habat hǝn avan ideh b̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Idaŋ habat hǝn nǝkamel b̃eb̃is tur len nab̃urhunil sǝsod. Idaŋ sǝhori am hǝn nǝvanuan tokad natite b̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Nǝboŋ tokǝmaienan, lup̃aŋ habat am. Lusorsor mai galit gabag ke, “B̃imaienan, as teb̃is lan? Sǝkad avan ideh b̃ikad nǝmauran vi sutuai!”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 AYesu ekǝta bunus galito, ike, “Len nǝvanuan gail, galit lodǝdas lǝb̃igol natenan, avil aGot elǝboi b̃igol natit p̃isi.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Beti aPita isor vari ke, “Geris, ginamit namtoriŋ natit p̃isi hǝn namttohusur gaiug.”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 AYesu ike, “Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh toriŋ naim o aṽan gail o aṽavinen gail o atata o anana o anatun gail o nǝtan m̃os ginau mai na-kel-uri-an tovoi,
29 Jesus respondeu:
30 dereh aGot teviol hǝn natgalenan vǝha 100 maii len nǝboŋ eg ta damǝŋai. Dereh tikad naim gail, aṽan gail, aṽavinen gail, anan gail, anatun gail, nǝtan isob̃ur mai alat lǝb̃emǝdas buni. Ale len nǝboŋ b̃egǝmai len nǝmav, dereh tikad nǝmauran vi sutuai.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Be nǝvanuan isob̃ur lototibau gagai, lotoil a m̃o, dereh asike lovi natideh, levi ut kǝmas; ale isob̃ur lǝsavi natideh gagai, lotovi ut kǝmas, dereh letibau, leil a m̃o.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Len nǝyaran salit len nap̃isal vi Jerusalem, aYesu iŋad il a m̃o. Ale ahai susur gail lup̃aŋ lan, ale alat lotohusuri lomǝtahw. Ale aYesu esǝhar ahai susur lotovi 12 vi tarhǝte. Etub̃at kel mai galit hǝn natit gail lǝb̃evisi hǝni asike idareh.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Ike, “Mǝtesǝsǝloŋ! Datevi mǝhat vi Jerusalem. Len naut enan avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan ab̃iltihai tutumav mai ahai p̃usan gail hǝn nalo. Ale len nakotan salito dereh lisab̃ sǝhoti ke tipanis, timat. Ale dereh leriŋi len navǝlan alat lǝsavi Ju.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Dereh lisor vilesi, leṽulaii, lebilas habat hǝni ale ligol timat. Len nǝmariboŋ b̃itor husur nǝmatan san, dereh tile mǝhat.”
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Beti aJemes mai aJon, anatun aSepeti gǝlaru, arogǝm hǝn aYesu. Aruke, “Hai p̃usan, natideh namrb̃eusi hǝn gaiug, namruke gigole m̃os ginamǝru.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Eus gǝlaru ke, “Mǝruke nigol nǝsa m̃os gamǝru?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Arusor vari ke, “Gidam̃ hǝn ginamǝr tesua tebǝtah len nǝmatu sam̃ mai togon tebǝtah len nǝmair sam̃ nǝboŋ gǝb̃egǝm vi kiŋ.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Ale aYesu ikel mai gǝlaru ke, “Gamǝru mǝrsalǝboi nǝsa mǝrtousi. Mǝrolǝboi mǝrb̃emun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an nǝb̃emun lan a? Mǝrolǝboi mǝrb̃ibaptais len nǝbaptaisan nǝb̃ibaptais lan a?”
38 Jesus respondeu:
39 Arusor vari ke, “Namrolǝboi namrb̃igole.” Beti aYesu ikel mai gǝlaru ke, “Nab̃iliwai nǝb̃emun lan, dereh mǝremun lan. Nǝbaptaisan nǝb̃ibaptais lan, dereh miribaptais lan.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Be nabǝtahan len nǝmatu sagw o len nǝmair sagw, savi len ginau hǝn nǝb̃ikele. Ipat len aGot hǝn b̃ilav naut eruenan mai galit gai toutaut hǝn naut eruenan m̃os galito.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Nǝboŋ ahai susur lotosǝŋavur lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, nǝlolit epǝŋas aJemes mai aJon.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Ŋa aYesu ekis galit gǝm hǝni, ikel mai galit ke, “Mǝtolǝboii ke alat lotoṽat nǝhes hǝn lǝb̃eil a m̃o hǝn nametb̃os gail, lupatpat galit mǝhat len nǝdaŋan lotokade tǝban nǝvanuan salit gail. Ale len nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an, nǝvanuan totibau salito, loil a m̃o hǝn nǝvanuan salit gail.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Be sǝmaienan len gamito. Gamit ideh toke tevi vanuan totibau, gai timasgǝm vi vanuan na-vi-tarhǝte-an samito, nǝlon tomǝdau hum tovi ut kǝmas ŋai.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Ale gamit ideh toke teil a m̃o hǝn gamito, gai tegǝm vi slev samit p̃isi.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Tesum̃an ŋai aNatun Nǝvanuan. Gai sagǝm hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃evi tarhǝt san hum galit lotovi ut kǝmas. Ao, egǝm hǝn b̃evi tarhǝt salito hum gai tovi ut kǝmas; egǝm hǝn b̃eviol hǝn nǝmauran san, egǝm hǝn b̃imat m̃os nǝmakuvan hǝn nǝvanuan tosob̃ur dan nǝpanismen sil nǝsaan salito.”
45 Porque até o
46 Beti aYesu mai ahai susur san gail lubar naut a Jeriko. Ale nǝboŋ lotoriŋ nab̃iltivile enan, nab̃iltiluṽoh lohusur galito. Ametb̃esw, ebǝtah len nǝgarhǝp̃isal. (Nahǝsan aPartimeus, namilen ke anatun aTimeus. Atenan eŋir nǝvanuan gail akis hǝn nǝvat.)
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Nǝboŋ tosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu ta Nasaret togǝmai, etub̃at kai ke, “Yesu, anatun siTevit, nǝlom̃ titaŋis ginau!”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Nǝvanuan isob̃ur losivoh lan hǝn b̃emǝdau. Be ikai habat am ke, “Anatun siTevit, nǝlom̃ titaŋis ginau!”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝni, eil. Ike, “Kisi gǝmai!” Ale lokis ametb̃esw ke, “Gehǝhaṽur! Gele mǝhat! Ekis gaiug, gia van hǝni!”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Ametb̃esw eb̃il kuv nahurabat naut susus san, ile mǝhat tutut, ivan hǝn aYesu.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 AYesu eusi ke, “Golǝŋon nǝsa hǝn nǝb̃igole m̃os gaiug?” Ametb̃esw isor vari ke, “Hai p̃usan, nuke nekǝta!”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Ale aYesu ikel maii ke, “Givan! Nadǝlomian sam̃ igol gumaur.” Vǝha-sua ŋai ekǝta, ale ehusur aYesu husur nap̃isal.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.