Marcos 10

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Beti aYesu eriŋ naut enan, evi lan naut a Jutea, iyar lan tarhǝwisel Jortan. Naluṽoh gail logǝm hǝni, ale husur naṽide san akis, eṽusan galito.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 NaFarisi galevis logǝm hǝni, luke ligol tisab len nasoruan san ŋa lousi ke, “Len nalo, inor hǝn naulum̃an b̃etiṽos hǝn asoan a?”
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 AYesu eus galit ke, “Len nalo, aMoses ekǝmabe mai gamito?”
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Lusor vari ke, “AMoses idam̃ hǝn naulum̃an b̃itos gat nalob̃ulat hǝn natiṽosan ale sǝvat nǝbareab san vi tut dani.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Ris aYesu tokel mai galit ke, “AMoses itos nalo enan m̃os gamito bathut nǝkadumit ihaihai.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Be len natub̃atan, nǝboŋ aGot togol natit p̃isi, ‘igol nǝvanuan, naulum̃an mai napǝhaṽut.’
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 ‘Husur natenan, naulum̃an dereh teriŋ atǝman mai anan hǝn b̃eudud mai asoan,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 ale aresua sum̃an artovi niben nǝvanuan tosua ŋai.’ Husur arsaru am, arosua ŋai.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Imagenan, naududan aGot togole, nǝvanuan satepǝpehuni.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Nǝboŋ lototǝlmam vi lohoim, ahai susur gail lous aYesu husur natiṽosan.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Ale ikel mai galit ke, “Avan ideh totiṽos hǝn abareab san ale tolah mai napǝhaṽut ideh am, atenan igol naitian tob̃ur kotov nǝlahan.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Ale napǝhaṽut b̃etiṽos hǝn nǝhaṽut san ale b̃ilah mai naulum̃an ideh am, alitenan igol naitian tob̃ur kotov nǝlahan.”
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Boŋ tile am nǝvanuan gail losǝhar atuhlahutai van hǝn aYesu hǝn b̃eriŋ navǝlan len galito. Be ahai susur gail losivoh len atǝmalit mai analit gail.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 AYesu toris natenan, nǝlon ipaŋpaŋ. Ikel mai ahai susur gail ke, “Mitidam̃ hǝn alahutai legǝm hǝn ginau, samtikai tas galito, husur natohan pipihabǝlan aGot evi silat lotosum̃an alategai.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh asike b̃ehǝhaṽur hǝn natohan pipihabǝlan aGot sum̃an natuhtǝtai, imabe? Asike ikade boŋ ideh!”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ale len na-lǝmas-buni-an san eriŋ navǝlan gǝlaru dar vis alahutai. Eriŋ navǝlan gǝlar len galito, beti eus aGot hǝn b̃ivoi hǝn galito.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Nǝboŋ aYesu toriŋ naut enan, ivan. Len nǝyaran san husur nap̃isal, avan sua igam gǝm hǝni, etǝŋedur bathurien. Eus aYesu ke, “Hai p̃usan gotovoi, nigol nǝsa hǝn nǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai?”
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 AYesu eusi ke, “Imabe gotokis ginau ke notovoi? Avan ideh savoi, be aGot sǝb̃on ŋai.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 Gaiug golǝboi nakelean gail lotodaŋ lotoke, ‘Sagigol avan ideh timat, sagigol naitian tob̃ur kotov nǝlahan, sagevǝnah, sageliboŋ len nakotan, sagegǝras avan ideh hǝn gǝb̃ikad natideh esan, geputsan atǝmam̃ mai anam̃ len nǝnauan sam̃.’”
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ale ikel mai aYesu ke, “Hai p̃usan, nugol natgalen p̃isi tia, tub̃at len nǝboŋ notovi natǝtai.”
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 AYesu ekǝta bunusi, elǝmas buni. Ale ikel maii ke, “Gupar tetesua sal. Gia p̃ur hǝn natit p̃isi gotokade. Viol hǝn nǝvat han mai namǝsal gail hǝn gǝb̃ikad nakonviolan aGot totǝgau gati m̃os gaiug len nǝmav. Beti gegǝm husur ginau.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Nǝboŋ atenan tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan enan, nǝhon emǝraŋraŋ. Elǝŋon isa, ivan husur topul hǝn natit tosob̃ur.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Beti aYesu ekǝta garu, ikel mai ahai susur san gail ke, “Idaŋ habat hǝn avan topul hǝn natite b̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot!”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Lup̃aŋ habat len nasoruan san. Be aYesu ikel tasi am mai galito. Ike, “Anatugw notolǝmas bun gamito, idaŋ habat hǝn avan ideh b̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Idaŋ habat hǝn nǝkamel b̃eb̃is tur len nab̃urhunil sǝsod. Idaŋ sǝhori am hǝn nǝvanuan tokad natite b̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot.”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Nǝboŋ tokǝmaienan, lup̃aŋ habat am. Lusorsor mai galit gabag ke, “B̃imaienan, as teb̃is lan? Sǝkad avan ideh b̃ikad nǝmauran vi sutuai!”
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 AYesu ekǝta bunus galito, ike, “Len nǝvanuan gail, galit lodǝdas lǝb̃igol natenan, avil aGot elǝboi b̃igol natit p̃isi.”
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Beti aPita isor vari ke, “Geris, ginamit namtoriŋ natit p̃isi hǝn namttohusur gaiug.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 AYesu ike, “Nukel nakitinan mai gamit ke, avan ideh toriŋ naim o aṽan gail o aṽavinen gail o atata o anana o anatun gail o nǝtan m̃os ginau mai na-kel-uri-an tovoi,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 dereh aGot teviol hǝn natgalenan vǝha 100 maii len nǝboŋ eg ta damǝŋai. Dereh tikad naim gail, aṽan gail, aṽavinen gail, anan gail, anatun gail, nǝtan isob̃ur mai alat lǝb̃emǝdas buni. Ale len nǝboŋ b̃egǝmai len nǝmav, dereh tikad nǝmauran vi sutuai.
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Be nǝvanuan isob̃ur lototibau gagai, lotoil a m̃o, dereh asike lovi natideh, levi ut kǝmas; ale isob̃ur lǝsavi natideh gagai, lotovi ut kǝmas, dereh letibau, leil a m̃o.”
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Len nǝyaran salit len nap̃isal vi Jerusalem, aYesu iŋad il a m̃o. Ale ahai susur gail lup̃aŋ lan, ale alat lotohusuri lomǝtahw. Ale aYesu esǝhar ahai susur lotovi 12 vi tarhǝte. Etub̃at kel mai galit hǝn natit gail lǝb̃evisi hǝni asike idareh.
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Ike, “Mǝtesǝsǝloŋ! Datevi mǝhat vi Jerusalem. Len naut enan avan sua dereh teriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan ab̃iltihai tutumav mai ahai p̃usan gail hǝn nalo. Ale len nakotan salito dereh lisab̃ sǝhoti ke tipanis, timat. Ale dereh leriŋi len navǝlan alat lǝsavi Ju.
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 Dereh lisor vilesi, leṽulaii, lebilas habat hǝni ale ligol timat. Len nǝmariboŋ b̃itor husur nǝmatan san, dereh tile mǝhat.”
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Beti aJemes mai aJon, anatun aSepeti gǝlaru, arogǝm hǝn aYesu. Aruke, “Hai p̃usan, natideh namrb̃eusi hǝn gaiug, namruke gigole m̃os ginamǝru.”
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Eus gǝlaru ke, “Mǝruke nigol nǝsa m̃os gamǝru?”
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Arusor vari ke, “Gidam̃ hǝn ginamǝr tesua tebǝtah len nǝmatu sam̃ mai togon tebǝtah len nǝmair sam̃ nǝboŋ gǝb̃egǝm vi kiŋ.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Ale aYesu ikel mai gǝlaru ke, “Gamǝru mǝrsalǝboi nǝsa mǝrtousi. Mǝrolǝboi mǝrb̃emun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an nǝb̃emun lan a? Mǝrolǝboi mǝrb̃ibaptais len nǝbaptaisan nǝb̃ibaptais lan a?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Arusor vari ke, “Namrolǝboi namrb̃igole.” Beti aYesu ikel mai gǝlaru ke, “Nab̃iliwai nǝb̃emun lan, dereh mǝremun lan. Nǝbaptaisan nǝb̃ibaptais lan, dereh miribaptais lan.
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Be nabǝtahan len nǝmatu sagw o len nǝmair sagw, savi len ginau hǝn nǝb̃ikele. Ipat len aGot hǝn b̃ilav naut eruenan mai galit gai toutaut hǝn naut eruenan m̃os galito.”
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Nǝboŋ ahai susur lotosǝŋavur lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, nǝlolit epǝŋas aJemes mai aJon.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Ŋa aYesu ekis galit gǝm hǝni, ikel mai galit ke, “Mǝtolǝboii ke alat lotoṽat nǝhes hǝn lǝb̃eil a m̃o hǝn nametb̃os gail, lupatpat galit mǝhat len nǝdaŋan lotokade tǝban nǝvanuan salit gail. Ale len nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an, nǝvanuan totibau salito, loil a m̃o hǝn nǝvanuan salit gail.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Be sǝmaienan len gamito. Gamit ideh toke tevi vanuan totibau, gai timasgǝm vi vanuan na-vi-tarhǝte-an samito, nǝlon tomǝdau hum tovi ut kǝmas ŋai.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Ale gamit ideh toke teil a m̃o hǝn gamito, gai tegǝm vi slev samit p̃isi.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Tesum̃an ŋai aNatun Nǝvanuan. Gai sagǝm hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃evi tarhǝt san hum galit lotovi ut kǝmas. Ao, egǝm hǝn b̃evi tarhǝt salito hum gai tovi ut kǝmas; egǝm hǝn b̃eviol hǝn nǝmauran san, egǝm hǝn b̃imat m̃os nǝmakuvan hǝn nǝvanuan tosob̃ur dan nǝpanismen sil nǝsaan salito.”
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Beti aYesu mai ahai susur san gail lubar naut a Jeriko. Ale nǝboŋ lotoriŋ nab̃iltivile enan, nab̃iltiluṽoh lohusur galito. Ametb̃esw, ebǝtah len nǝgarhǝp̃isal. (Nahǝsan aPartimeus, namilen ke anatun aTimeus. Atenan eŋir nǝvanuan gail akis hǝn nǝvat.)
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 Nǝboŋ tosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu ta Nasaret togǝmai, etub̃at kai ke, “Yesu, anatun siTevit, nǝlom̃ titaŋis ginau!”
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Nǝvanuan isob̃ur losivoh lan hǝn b̃emǝdau. Be ikai habat am ke, “Anatun siTevit, nǝlom̃ titaŋis ginau!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝni, eil. Ike, “Kisi gǝmai!” Ale lokis ametb̃esw ke, “Gehǝhaṽur! Gele mǝhat! Ekis gaiug, gia van hǝni!”
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Ametb̃esw eb̃il kuv nahurabat naut susus san, ile mǝhat tutut, ivan hǝn aYesu.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 AYesu eusi ke, “Golǝŋon nǝsa hǝn nǝb̃igole m̃os gaiug?” Ametb̃esw isor vari ke, “Hai p̃usan, nuke nekǝta!”
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Ale aYesu ikel maii ke, “Givan! Nadǝlomian sam̃ igol gumaur.” Vǝha-sua ŋai ekǝta, ale ehusur aYesu husur nap̃isal.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.