Lucas 8
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Nǝboŋ tonoŋ, aYesu iyar tur len navile gail mai nab̃iltivile gail. Ikel ur na-kel-uri-an tovoi husur natohan pipihabǝlan aGot. Ahai pispisul lotovi 12 lutah maii.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Napǝhaṽut galevis, aYesu togol galit lotomaur dan nanunun nǝmargobut mai namǝsahan, galit am lutah maii. Lovi: aMeri ta Maktala, nanunun nǝmargobut tomǝlevru lotomakuv dani tia;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 aJoanna asoan aKusa toil a m̃o hǝn naim siHerot Antipas tovi kiŋ; aSusanna; mai isob̃ur am. Latpǝhaṽut galenan, len nǝsa lotokade, loviol kǝmas hǝn nǝvat salito m̃os aYesu mai nǝvanuan san gail.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Nǝboŋ naluṽoh hǝn navile galevis lotogǝm hǝn aYesu, lub̃onb̃on, ale ikel nǝb̃ol p̃usan ke,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Avan sua tomabmabul namisurhut gail ivan vabubulan namisurhuwit han. Nǝboŋ tobubulani maienan, galevis luteh len nap̃isal; nǝvanuan gail lupal gat gail ale nǝman namǝsav luhan p̃isi.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Galevis luteh len naut tobaŋ vat. Nǝboŋ lototov, lumayoh husur nǝwai eb̃uer len naut enan.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Galevis luteh rivuh len nǝharhǝhau tokad nasunite. Nǝboŋ artotov, nǝhau eruŋ gut bun nawit.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Namisurhuwit galevis am luteh len nǝtan tokǝnoh. Lutov ale sǝdareh luṽan vǝha-100 len nǝsa nǝvanuan tomabule.” Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, ikai ke, “Avan ideh tokad nǝdariŋan hǝn b̃esǝsǝloŋ, tesǝsǝloŋ m̃au!”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ahai susur san gail lousi ke tikel namilen nǝb̃ol p̃usan enan.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ike, “AGot idam̃ hǝni tia hǝn mǝtb̃elǝboi nǝsa tosusuah husur natohan pipihabǝlan aGot, avil nusor mai alatevis tile am hǝn nǝb̃ol p̃usan hǝn ke,
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Namilen nǝb̃ol p̃usan imaiegai ke: Namisurhut gail evi nasoruan siGot.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Alat lototeh len nap̃isal losum̃an alat lotosǝsǝloŋ, beti natǝmat egǝm, lav kuv nasoruan dan nǝlolito hǝn asike lǝb̃ikad nadǝlomian, asike aGot b̃ilav kuv galit dan nǝsaan.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Alat lototeh len naut tobaŋ vat losum̃an alat lotolav nasoruan len nakemkeman nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni, be nǝharhǝt salit gail lǝsakir sǝdaŋ. Nadǝlomian salit sabǝlav van vǝbar nǝboŋ nǝmauran totaltal kitev nadǝlomian salit ke timabe, ale nadǝlomian salit iteh.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Alat lototeh rivuh hǝn nǝhau tosǝsǝnot, losum̃an alat lotosǝsǝloŋ be len nǝmauran salit tovan, napulan hǝn natite, na-lǝŋon-isa-an mai nahǝhaṽuran, loruŋ gut gat galito gol ke lǝsatov vabǝbau hum lǝsǝmatmatu len nadǝlomian salito.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Avil namisurhuwit gail lototeh len nǝtan tokǝnoh, losum̃an alat lotokad nǝlolit tonor mai tovoi buni. Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan siGot, lunau gati, ale len nǝ-daŋ-b̃uri-an, luṽan hǝn naṽit nǝmauran tovoi.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Avan ideh asike epigau nam̃ial hǝn b̃ikabut gole len nab̃iliwai o susuani pipimel. Aoa, eriŋi a mǝhat hǝn b̃em̃ial len narum̃ hǝn alat lotovi lohoim lǝb̃erisi.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Imaienan, natit p̃isi tosusuah, dereh tevisi p̃arp̃ar, natit p̃isi tokǝkol, dereh aGot tesǝŋav hǝni, tevǝhoti.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Imaienan, mǝtesǝsǝloŋ vahvahur nasoruan hǝn mǝtb̃elǝboii. Avan ideh tokad nalǝboian, dereh aGot teviol hǝni am maii, be avan ideh tomǝtahuhn b̃elǝboi nǝsa notokele, dereh aGot tilav kuv nalǝboian tonau ke tokade dani.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Beti aṽan aYesu matmat gail mai anan logǝm hǝn lǝb̃erisi, be lodǝdas lǝb̃egǝm pǝpadaŋ hǝni husur naluṽoh.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Imaienan napisulan sua egǝm hǝni ke, “Aṽam̃ gail mai anam̃ saltoil vivile. Luke leris gaiug.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Isor vari ke, “Alat lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan siGot ale lotogol nǝsa tokele, galito lovi anagw mai aṽagw gail.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Boŋ sua aYesu ikel mai ahai susur san gail ke, “Datevi tarhǝte len nab̃iltiwai egai.” Ŋa lusah len nab̃ot, lugam van.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Nǝboŋ lotogamgam van, aYesu ipatmari. Beti nǝlan eṽuv idaŋ len nǝwai, nab̃ot epul, pǝpadaŋ hǝn b̃emun.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Ale ahai susur gail lovǝŋon aYesu, luke, “Masta, Masta, dereh datimasig!” Ale aYesu ile mǝhat, isor idaŋ van hǝn nǝlan mai nǝwai topus; ale nǝlan evi pan, nǝwai etǝm̃at.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Eus galit ke, “Nadǝlomian samit gai be?” Len namǝtahwan salito lup̃aŋ lan, lousus galit gabag ke, “Ategai ase? Isor idaŋ van hǝn nǝlan mai nǝwai be gǝlaru arugol husur nǝsa tokele.”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Beti lugam kotov nab̃iltiwai dan naut a Kalili vǝbar naut silat a Kerasa.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Nǝboŋ aYesu tomariŋ vahut, auleKerasa sua, nanunun nǝmargobut gail lotob̃is lan, ebubur maii. Sutuai atenan sasun nahurabat, satoh len naim, be itoh len nab̃urhuvat nǝmatan gail.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ale aYesu eusi ke, “Nahǝsam̃ ase?” Isor vari ke, “Luṽoh,” husur nanunun nǝmargobut isob̃ur lob̃is lan.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ale loŋirŋiri ke satesǝvat galit vi lan nab̃ur nǝpanisan sǝkad nabutite.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Ikad nab̃iltivǝshǝbuai lotosusu len naṽehuh ei. Ale nanunun tosa gail loŋiri ke tidam̃ hǝn galito lǝb̃eb̃is len nabuai gail. Idam̃ hǝni.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Nǝboŋ lotomakuv dan naulum̃an, lob̃is len nabuai gail, ale navǝshǝbuai lusarmar mariŋ len naṽehuh, luteh len nǝwai, lomun vǝmat.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Nǝboŋ alat lotokǝtkǝta tǝban nabuai gail lotoris nǝsa tovisi, lugam mǝtahw van vakel uri len nab̃iltivile mai naut p̃isi todar visi.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ale nǝvanuan gail logǝm hǝn lǝb̃eris nǝsa tovisi. Nǝboŋ lotobar aYesu, lusab̃ naulum̃an, nanunun nǝmargobut lotomakuv dani, tobǝtah bathurien aYesu. Esun nahurabat tia, mai nǝnauan san ivoi, ale lomǝtahw.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Alat lotorisi lukel uri mai nǝvanuan gail, naṽide hǝn naulum̃an tomaur, natǝmat gail lotomakuv dani.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Imagenan alat a Kerasa p̃isi lous aYesu hǝn b̃ivan dan galit husur lopul hǝn namǝtahwan. Ŋa aYesu isah len nab̃ot hǝn b̃eriŋ naut enan.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Naulum̃an, nanunun nǝmargobut gail lotomakuv dani, eŋiri ke titah maii, be aYesu esǝvati van ke,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Givahim hǝn gǝb̃ikel nǝsa aGot togole m̃os gaiug.” Ŋa atenan ivan, iyar tur len naut p̃isi len nab̃iltivile enan, ikel ur natit p̃isi aYesu togole m̃osi.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Nǝboŋ aYesu totǝlmam vi Kalili, naluṽoh lohǝhaṽur hǝn natǝlmaman san husur luvatvat viri.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Beti avan sua toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan, nahǝsan aJairus, egǝm, iteh bathurien aYesu, eŋiri ke tivahim maii.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Gai ikad natǝbarehreh tosua ŋai nǝdam̃ han tovi 12, be pǝpadaŋ timat.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Galit sua, napǝhaṽut, nǝda han igam len nasihau tovi 12 avil avan ideh edǝdas b̃igol b̃imaur.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Iyar pǝpadaŋ a tahw hǝni ale ibar nagilen nahurabat san. Vǝha-sua ŋai nǝda han sǝgam am.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 AYesu eus ke, “As tobar ginau?” Galit p̃isi luke savi galito. APita ike, “Masta, naluṽoh lorihit gaiug.”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Be aYesu ike, “Avan sua ibar ginau husur nolǝboii ke nǝdaŋan ivan dan ginau.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Nǝboŋ napǝhaṽut tonau ke aYesu telǝboii, egǝm hǝni, ipab, iteh bathurien. Len nǝholito ikel maii ke hǝn nǝsa tobari mai nǝsa tovisi ke vǝha-sua ŋai imaur tǝtas.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Beti aYesu ikel mai alitenan ke, “Nadǝlomian sam̃ igol ke gumaur. Givan, nǝlom̃ tikad natǝm̃at.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Nǝboŋ aYesu tosor sal, avan sua egǝm len naim siJairus toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan, ike, “Anatvavim̃ imat ebun, sagemǝdas ahai p̃usan am.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Nǝboŋ aYesu tosǝsǝloŋ hǝni, ikel mai aJairus ke, “Sagemǝtahw, riŋ nǝlom̃ len ginau ŋai, ale dereh timaur.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Nǝboŋ tovi lohoim siJairus, sǝdam̃ hǝn avan ideh b̃eb̃is lohoim maii, be idam̃ hǝn aPita, aJemes, aJon, atǝman natǝbarehreh, mai anan, alatenan ŋai.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Len nǝboŋ enan ŋai nǝvanuan p̃isi lutaŋ vaisis hǝni. Ris aYesu toke, “Samtitaŋ, gai sǝmat, ipatmari ŋai.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Luman sili husur lolǝboii ke imat tia.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Avil aYesu etǝgau nalohvǝlan ikai ke, “Anatugw, gile mǝhat!”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Ale nanunun etǝlmam, vǝha-sua ŋai ile mǝhat. Beti aYesu ikel mai alarmisoan ke arevǝŋani.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Anan mai atǝman arumaŋmaŋ avil aYesu ikel idaŋ mai gǝlaru ke saarikel nǝsa tovisi mai avan ideh.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.