Lucas 5
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT
1 Boŋ sua aYesu toil tarhǝt nab̃iltiwai lotokisi hǝn Nab̃iltiwai Kennesaret. Naluṽoh loririhit garu lan hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan siGot.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ale aYesu eris nab̃ot eru artokir tarhǝwai, len naut nǝvanuan nǝsahiehan gail lotoriŋi. Galito lokǝkas nalevlev salito.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Isah len nab̃ot sivan sua nahǝsan aSimon, ale eusi ke tesul hǝni vi lau kǝkereh. Beti ebǝtah len nab̃ot, eṽusan alat lotosuh a ut.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Nǝboŋ tosor tonoŋ, ikel mai aSimon ke, “Rusan nab̃ot vi lan naut tosareh am, ale bar hǝn nalevlev hǝn mǝtb̃isah hǝn naieh.”
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 ASimon isor vari ke, “Masta, len mariug namtohishisi sob̃uer van naut ilan. Be husur gotokǝmaienan, namtibar hǝn nalevlev tǝtas am.”
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Nǝboŋ lotobar hǝni, lusab̃ naieh isob̃ur lan, gol ke nalevlev etub̃at hǝn b̃emǝtar.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Imagenan lob̃ilival van hǝn alat lotosuh len nab̃ot togon hǝn lǝb̃egǝm susupah hǝni mai galito. Logǝm, usan nab̃ot gǝlar p̃isi aropul vǝtah bǝhbǝhw!
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Nǝboŋ aSimon Pita toris natenan, iteh bathurien aYesu ike, “Givan dan ginau Nasub̃, husur novi vanuan tosa masuṽ!”
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Ekǝmaienan husur gai mai alat lotosuh maii, losǝhoṽut hǝn naieh tosob̃ur lotosah hǝni.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 AJemes mai aJon, anatun aSepeti gǝlar artob̃on mai aSimon len nauman, gǝlar tu arosǝhoṽut. Beti aYesu ikel mai aSimon ke, “Sagemǝtahw; asike gosǝsahieh am, damǝŋai van dereh gisah hǝn nǝvanuan gail.”
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Ŋa loliv nab̃ot eru enan salito vahut, ale loriŋ natit p̃isi esuh, lohusur aYesu.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Nǝboŋ aYesu totoh len nab̃iltivile sua, avan sua tokad naleprosi len niben kavkav egǝm hǝni. Nǝboŋ toris aYesu iteh len tan, ekǝta vi pan ale eŋiri ke, “Nasub̃, gǝb̃elǝŋoni, golǝboi gǝb̃igol nǝb̃imaur, nǝb̃iveveu.”
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Ŋa aYesu isar hǝn navǝlan, ibari ale ikel maii ke, “Nolǝŋoni. Gimaur, giveveu!” Vǝha-sua ŋai naleprosi ivan dani.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Beti aYesu ikele hǝni ke, “Sagikel nǝsa tovisi mai avan ideh. Be givan, geṽusan gaiug hǝn ahai tutumav. Ale geviol hǝn naviolan m̃os natutumavan hum aMoses tokele tia hǝn naveveuan sam̃ hǝn gǝb̃eṽusan galit ke gumaur.”
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Be na-kel-uri-an husur aYesu ivan van am, ŋa nǝvanuan isob̃ur logǝm hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝni ale hǝn gai b̃igol galit lǝb̃imaur dan namǝsahan salito.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Avil aYesu eriŋ galit akis, evi lan naut tob̃ǝb̃esw sǝb̃on ale isor mai aTǝman.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Len nǝboŋ sua aYesu ep̃usp̃usan, ale naFarisi gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lobǝtah ei. Logǝm len navile p̃isi a Kalili mai a Jutea mai naut a Jerusalem. Nǝdaŋan siNasub̃ eb̃is len aYesu hǝn b̃ilav kuv namǝsahan.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Len nǝboŋ enan lalum̃an galevis lupat avan sua len nǝbateh, salǝboi b̃erusan gai. Luke lipati vi lohoim hǝn lǝb̃eriŋi bathurien aYesu,
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 avil lohisi sob̃uer, naim epul hǝn nǝvanuan varirihit. Beti lopǝlau vi mǝhat len navurun topapav, ludakuvi, gol nab̃ur lan, ale loriŋ tur hǝn gai mai nǝbateh san vi pan. Loriŋi rivuh len naluṽoh, a m̃o hǝn aYesu.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Nǝboŋ aYesu toris lǝboi nadǝlomian salito ike, “Tegai, gaiug, nǝsaan sam̃ gail lumarub̃at.”
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 NaFarisi gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo, nǝnauan salit imaiegai ke, “Gai evi ase tosor maiegai? Inau ke tovi aGot a? Ase elǝboi b̃erub̃at nǝsaan? AGot sǝb̃on ŋai!”
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Be aYesu elǝboi nǝnauan salito ale ike, “Nǝnauan len nǝlomito satimaienan.
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Nǝb̃ike, ‘Norub̃at nǝsaan sam̃ gail,’ o ‘Gile mǝhat, giyar,’ nǝsa emǝdmǝdau am?
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Imagenan neṽusan gamito ke aNatun Nǝvanuan ikad nǝdaŋan hǝn b̃erub̃at nǝsaan gail len navile a pan timaiegai….” Ale ikel mai atenan salǝboi b̃erusan gai ke, “Nukel mai gaiug, gile mǝhat, pat nǝbateh sam̃ ale vahim!”
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Vǝha-sua ŋai ile mǝhat len nǝholito, ipat nǝsa topat lan, isal suh nǝyalyalan siGot, ivahim.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Galit p̃isi lumaŋmaŋ vǝsa ale lusal suh nǝyalyalan siGot. Lumaŋmaŋ masuṽ, lomǝtahw ale luke, “Damǝŋai nǝsa dattorisi etile buni.”
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Natgalenan tonoŋ, husur nǝboŋ enan, aYesu evivile ale eris nǝvanuan nǝtaks sua, nahǝsan aLevi, tobǝtah len nǝpasvalǝval hǝn nǝtaks. Ale ikel maii ke, “Gitah mai ginau, gehusur ginau!”
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Ale eriŋ natit gail p̃isi ipat, ile mǝhat, ehusuri.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Beti aLevi eutaut hǝn nab̃iltihanan m̃os aYesu len naim san, ale ikad nab̃iltiluṽoh hǝn alat lotoum sum̃an aLevi mai galevis am luhan mai galito.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Be naFarisi gail mai ahai p̃usan salit gail hǝn nalo, lukel mǝtmǝtan hǝn aYesu mai ahai susur san gail. Luke, “Imabe mǝttohan, mǝttomun mai nǝvanuan nǝtaks gail mai alat nǝsaan am?”
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 AYesu isor var galit ke, “Savi alat lotomaur lotovan hǝn nǝvanuan nareran, be alat lotomǝsah ŋai.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Ginau nǝsagǝm hǝn nǝb̃ikel alat lotonor hǝn lǝb̃ipair dan nǝsaan salito be nogǝm hǝn nǝb̃ikele mai alat nǝsaan.”
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Beti lukel maii ke, “Ahai susur siJon gail, nǝboŋ isob̃ur lǝsǝhan hǝn lǝb̃isor tuṽ, mai ahai susur sinamit, naFarisi gail, lumagenan, be esam̃ gail imabe lotohan, lotomun?”
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 AYesu isor var galit ke, “Nǝboŋ avan sua tolah, godǝdas gǝb̃igol nǝvanuan san gail lotob̃on maii hǝn salihan.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Be dereh tikad nǝboŋ hǝn lǝb̃esǝhar naulum̃an tolah dan nǝvanuan san gail. Len nǝboŋ enan asike luhan.”
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Beti aYesu ep̃usan, ib̃ol ke, “Sǝkad avan ideh totar nap̃isihoh dan nahurabat veveu ale tosode len nahurabat tomatu. Tagole, tamǝdas nahurabat veveu ale nap̃isihoh asike tanor hǝn nahurabat tomatu.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Nǝvanuan gail lǝsab̃ir nǝwain lotomadhaum hǝni len nahurhuwain tomatu. Nǝvanuan tagole, ale nǝwain veveu tatǝvah tur lan, ale nahurhuwain tapǝlaus. Nǝwain tariv dani ale nahurhuwain tǝsa.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Aoa, nǝvanuan gail leb̃ir nǝwain veveu len nahurhuwain veveu.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Avil sǝkad avan ideh tomun nǝwain tomatu tolǝŋon toveveu husur ike, ‘Nǝwain tomatu ivoi sǝhori,’ ale gamit mǝtumaienan, mǝtomǝtahun natit toveveu.”
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.