Lucas 5
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Boŋ sua aYesu toil tarhǝt nab̃iltiwai lotokisi hǝn Nab̃iltiwai Kennesaret. Naluṽoh loririhit garu lan hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan siGot.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Ale aYesu eris nab̃ot eru artokir tarhǝwai, len naut nǝvanuan nǝsahiehan gail lotoriŋi. Galito lokǝkas nalevlev salito.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Isah len nab̃ot sivan sua nahǝsan aSimon, ale eusi ke tesul hǝni vi lau kǝkereh. Beti ebǝtah len nab̃ot, eṽusan alat lotosuh a ut.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Nǝboŋ tosor tonoŋ, ikel mai aSimon ke, “Rusan nab̃ot vi lan naut tosareh am, ale bar hǝn nalevlev hǝn mǝtb̃isah hǝn naieh.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 ASimon isor vari ke, “Masta, len mariug namtohishisi sob̃uer van naut ilan. Be husur gotokǝmaienan, namtibar hǝn nalevlev tǝtas am.”
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Nǝboŋ lotobar hǝni, lusab̃ naieh isob̃ur lan, gol ke nalevlev etub̃at hǝn b̃emǝtar.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Imagenan lob̃ilival van hǝn alat lotosuh len nab̃ot togon hǝn lǝb̃egǝm susupah hǝni mai galito. Logǝm, usan nab̃ot gǝlar p̃isi aropul vǝtah bǝhbǝhw!
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Nǝboŋ aSimon Pita toris natenan, iteh bathurien aYesu ike, “Givan dan ginau Nasub̃, husur novi vanuan tosa masuṽ!”
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Ekǝmaienan husur gai mai alat lotosuh maii, losǝhoṽut hǝn naieh tosob̃ur lotosah hǝni.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 AJemes mai aJon, anatun aSepeti gǝlar artob̃on mai aSimon len nauman, gǝlar tu arosǝhoṽut. Beti aYesu ikel mai aSimon ke, “Sagemǝtahw; asike gosǝsahieh am, damǝŋai van dereh gisah hǝn nǝvanuan gail.”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Ŋa loliv nab̃ot eru enan salito vahut, ale loriŋ natit p̃isi esuh, lohusur aYesu.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Nǝboŋ aYesu totoh len nab̃iltivile sua, avan sua tokad naleprosi len niben kavkav egǝm hǝni. Nǝboŋ toris aYesu iteh len tan, ekǝta vi pan ale eŋiri ke, “Nasub̃, gǝb̃elǝŋoni, golǝboi gǝb̃igol nǝb̃imaur, nǝb̃iveveu.”
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Ŋa aYesu isar hǝn navǝlan, ibari ale ikel maii ke, “Nolǝŋoni. Gimaur, giveveu!” Vǝha-sua ŋai naleprosi ivan dani.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Beti aYesu ikele hǝni ke, “Sagikel nǝsa tovisi mai avan ideh. Be givan, geṽusan gaiug hǝn ahai tutumav. Ale geviol hǝn naviolan m̃os natutumavan hum aMoses tokele tia hǝn naveveuan sam̃ hǝn gǝb̃eṽusan galit ke gumaur.”
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Be na-kel-uri-an husur aYesu ivan van am, ŋa nǝvanuan isob̃ur logǝm hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝni ale hǝn gai b̃igol galit lǝb̃imaur dan namǝsahan salito.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Avil aYesu eriŋ galit akis, evi lan naut tob̃ǝb̃esw sǝb̃on ale isor mai aTǝman.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Len nǝboŋ sua aYesu ep̃usp̃usan, ale naFarisi gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lobǝtah ei. Logǝm len navile p̃isi a Kalili mai a Jutea mai naut a Jerusalem. Nǝdaŋan siNasub̃ eb̃is len aYesu hǝn b̃ilav kuv namǝsahan.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Len nǝboŋ enan lalum̃an galevis lupat avan sua len nǝbateh, salǝboi b̃erusan gai. Luke lipati vi lohoim hǝn lǝb̃eriŋi bathurien aYesu,
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 avil lohisi sob̃uer, naim epul hǝn nǝvanuan varirihit. Beti lopǝlau vi mǝhat len navurun topapav, ludakuvi, gol nab̃ur lan, ale loriŋ tur hǝn gai mai nǝbateh san vi pan. Loriŋi rivuh len naluṽoh, a m̃o hǝn aYesu.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Nǝboŋ aYesu toris lǝboi nadǝlomian salito ike, “Tegai, gaiug, nǝsaan sam̃ gail lumarub̃at.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 NaFarisi gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo, nǝnauan salit imaiegai ke, “Gai evi ase tosor maiegai? Inau ke tovi aGot a? Ase elǝboi b̃erub̃at nǝsaan? AGot sǝb̃on ŋai!”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Be aYesu elǝboi nǝnauan salito ale ike, “Nǝnauan len nǝlomito satimaienan.
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Nǝb̃ike, ‘Norub̃at nǝsaan sam̃ gail,’ o ‘Gile mǝhat, giyar,’ nǝsa emǝdmǝdau am?
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Imagenan neṽusan gamito ke aNatun Nǝvanuan ikad nǝdaŋan hǝn b̃erub̃at nǝsaan gail len navile a pan timaiegai….” Ale ikel mai atenan salǝboi b̃erusan gai ke, “Nukel mai gaiug, gile mǝhat, pat nǝbateh sam̃ ale vahim!”
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Vǝha-sua ŋai ile mǝhat len nǝholito, ipat nǝsa topat lan, isal suh nǝyalyalan siGot, ivahim.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Galit p̃isi lumaŋmaŋ vǝsa ale lusal suh nǝyalyalan siGot. Lumaŋmaŋ masuṽ, lomǝtahw ale luke, “Damǝŋai nǝsa dattorisi etile buni.”
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Natgalenan tonoŋ, husur nǝboŋ enan, aYesu evivile ale eris nǝvanuan nǝtaks sua, nahǝsan aLevi, tobǝtah len nǝpasvalǝval hǝn nǝtaks. Ale ikel maii ke, “Gitah mai ginau, gehusur ginau!”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Ale eriŋ natit gail p̃isi ipat, ile mǝhat, ehusuri.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Beti aLevi eutaut hǝn nab̃iltihanan m̃os aYesu len naim san, ale ikad nab̃iltiluṽoh hǝn alat lotoum sum̃an aLevi mai galevis am luhan mai galito.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Be naFarisi gail mai ahai p̃usan salit gail hǝn nalo, lukel mǝtmǝtan hǝn aYesu mai ahai susur san gail. Luke, “Imabe mǝttohan, mǝttomun mai nǝvanuan nǝtaks gail mai alat nǝsaan am?”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 AYesu isor var galit ke, “Savi alat lotomaur lotovan hǝn nǝvanuan nareran, be alat lotomǝsah ŋai.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Ginau nǝsagǝm hǝn nǝb̃ikel alat lotonor hǝn lǝb̃ipair dan nǝsaan salito be nogǝm hǝn nǝb̃ikele mai alat nǝsaan.”
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Beti lukel maii ke, “Ahai susur siJon gail, nǝboŋ isob̃ur lǝsǝhan hǝn lǝb̃isor tuṽ, mai ahai susur sinamit, naFarisi gail, lumagenan, be esam̃ gail imabe lotohan, lotomun?”
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 AYesu isor var galit ke, “Nǝboŋ avan sua tolah, godǝdas gǝb̃igol nǝvanuan san gail lotob̃on maii hǝn salihan.
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Be dereh tikad nǝboŋ hǝn lǝb̃esǝhar naulum̃an tolah dan nǝvanuan san gail. Len nǝboŋ enan asike luhan.”
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Beti aYesu ep̃usan, ib̃ol ke, “Sǝkad avan ideh totar nap̃isihoh dan nahurabat veveu ale tosode len nahurabat tomatu. Tagole, tamǝdas nahurabat veveu ale nap̃isihoh asike tanor hǝn nahurabat tomatu.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Nǝvanuan gail lǝsab̃ir nǝwain lotomadhaum hǝni len nahurhuwain tomatu. Nǝvanuan tagole, ale nǝwain veveu tatǝvah tur lan, ale nahurhuwain tapǝlaus. Nǝwain tariv dani ale nahurhuwain tǝsa.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Aoa, nǝvanuan gail leb̃ir nǝwain veveu len nahurhuwain veveu.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Avil sǝkad avan ideh tomun nǝwain tomatu tolǝŋon toveveu husur ike, ‘Nǝwain tomatu ivoi sǝhori,’ ale gamit mǝtumaienan, mǝtomǝtahun natit toveveu.”
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.