Lucas 4

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nǝboŋ aYesu totǝlmam dan Nawisel Jortan, epul hǝn aNunun aGot ale aNunun esǝhari len naut masmas tob̃ǝb̃esw.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Len naut enan, len nǝmariboŋ tovi 40, natǝmat italtal ke aYesu tigol nǝsaan. AYesu sǝhan natideh, ale len namǝkot hǝn nǝboŋ galenan, nǝmal ihati.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ŋa natǝmat isor maii ke, “Gǝb̃evi aNatun aGot, kel mai nǝvat egai ke tegǝm vi bǝta.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Ale aYesu isor vari ke, “Natosian siGot ike, ‘Nǝvanuan edǝdas b̃imaur len nabǝta ŋai.’”
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Beti natǝmat esǝhari vi mǝhat ale eṽusan nǝkantri p̃isi len navile a pan hǝn aYesu len namityal tom̃idol ŋai.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ale isor mai aYesu ke, “Dereh nigol gaiug gevi Masta a mǝhat hǝn natgalenan p̃isi, nǝyalyalan salito, nilavi mai gaiug, bathut nukad natgalenan tia ale nolǝboi nǝb̃ilavi mai avan ideh notolǝŋoni.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Imaienan, gǝb̃etǝŋedur, lotu hǝn ginau, natit p̃isi dereh tevi esam̃.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 AYesu isor vari ke, “Natosian siGot ike: ‘Gilotu hǝn Nasub̃ aGot sam̃ m̃au, gigol nalotuan van hǝn gai sǝb̃on.’”
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Beti natǝmat esǝhari vi Jerusalem, eriŋi egilgile a mǝhat buni len naim siGot. Ikel maii ke, “Gǝb̃evi aNatun aGot, gigol gaiug gabag giteh vi pan,
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 husur natosian siGot ike, ‘AGot dereh tikele hǝn aŋel san gail hǝn lǝb̃ekǝtkǝta tǝban gaiug hǝn natideh satemǝdas gaiug.
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Dereh lipat gaiug vi mǝhat len navǝlalito hǝn asike nariem̃ b̃esǝhot nǝvat!’”
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 AYesu isor vari ke, “Ikele am ke, ‘Sagitaltal kitev nǝdaŋan siNasub̃ aGot sam̃ ke timabe.’”
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Nǝboŋ natǝmat totaltal sob̃uer hǝn aYesu, eriŋ aYesu vir nǝboŋ tile tovoi am.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Ale aYesu etǝlmam vi Kalili len nǝdaŋan seNunun aGot, ale nǝvanuan gail luhol husur gai len naut p̃isi todar vis naut enan.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ep̃usan len naut nab̃onb̃onan seJu gail, ale galit p̃isi lusor sal suhi len naholan salito.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Evi Nasaret, naut enan gai totibau lan, ale len nǝSappat eb̃is len naim nab̃onb̃onan hum naṽide san akis. Ale eil hǝn b̃eṽuruŋ natosian siGot.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Lulav nalob̃ulat tobul maii, nalob̃ulat ahai kelkel ur, aIsaiah totosi. Ale evuhe, isab̃ naut aIsaiah totosi ke:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “ANunun aGot eb̃is len ginau,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 mai hǝn nǝb̃ikel ur nasihau
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Nǝboŋ aYesu toṽuruŋi tonoŋ, ebul gat nalob̃ulat, ilav tǝlmam hǝni mai avanuan na-vi-tarhǝte-an, ale ebǝtah. Nǝmet p̃isi len naim nab̃onb̃onan lokǝta mǝtaltal hǝni,
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 ale etub̃at sor mai galit ke, “Damǝŋai len na-sǝsǝloŋ-hǝni-an samito, natosian egai siGot imadhasarpoh.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Galit p̃isi lusor ivoi husuri. Lup̃aŋ len nasoruan togomah aYesu tokele, ale lousus galit gabag ke, “Ategai savi anatun aJosef a?”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ale aYesu isor mai galit ke, “Dereh gamit mitikel nasoruan kǝta egai mai ginau ke, ‘Hai rererer girer hǝn gaiug gimaur! Gole len naut matmat sam̃ hun namtosǝsǝloŋ hǝn gotogole len navile a Kapernaum.’”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 AYesu isor am ke, “Ganan, nukel nakitinan mai gamit ke, sǝkad ahai kelkel ur ideh lotohǝhaṽur hǝni len naut a im san, lomǝtahuni.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Nukel nakitinan ke, len nǝboŋ siElijah naut a Israel ikad nǝbatunau pǝhaṽut isob̃ur. Len naut enan ipar us len nasihau totor mai nahǝbati tomǝlevtes. Len naut p̃isi nǝhanian eb̃uer.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Be aGot sasǝvat aElijah van hǝn nǝbatunau ideh ei, ao, esǝvati van hǝn nǝbatunau sual a Sarefat pǝpadaŋ hǝn naut a Siton.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Ale Len nǝboŋ siElisah tovi hai kelkel ur len naut a Israel, alat lotokad naleprosi lusob̃ur, avil aGot sagol galit ideh sǝmaur, igol aNaaman, uleSiria ŋai imaur.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Nǝboŋ alat lotosuh len naim nab̃onb̃onan lotosǝsǝloŋ hǝn tokǝmaienan, nǝlolit p̃isi ipaŋpaŋ masuṽ.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Lule mǝhat, hut aYesu dan navile enan, ale sǝhari van hǝn nabuŋon hǝn naṽehuh, naut enan topat lan, hǝn lǝb̃ibar hǝni vi pan.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Be aYesu egis tur len naluṽoh, iyar vi tut.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Beti evi pan vi Kapernaum a Kalili ale len nǝSappat eṽusan nǝvanuan gail.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Lup̃aŋ len nap̃usanan san husur nasoruan san ikad nǝdaŋan hǝn namitisau mai na-il-a-m̃o-an.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Len naim nab̃onb̃onan ikad naulum̃an, nanunun nǝmargobut setǝmat totoh lan. Ikai habat ke,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Wii! Imab gotuh gaiug hǝn ginamit, aYesu ta Nasaret? Gogǝm hǝn gǝb̃igol namteb̃uer a? Ginau nolǝboi gaiug. Gaiug govi siGot gotogǝm m̃osi!”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 AYesu isor idaŋ maii ke, “Gemǝdau! Gimakuv vi tut dan atenan!” Beti natǝmat igol iteh, taltaloŋ len tan rivuh len galito, ale eriŋ atenan sǝkad nasǝnahan.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Nǝvanuan p̃isi lomǝtahw, lup̃aŋ, ale lousus galit gabag ke, “Nap̃usanan saganan? Len na-il-a-m̃o-an mai nǝdaŋan, gai isor idaŋ mai nanunun nǝmargobut gail, ale lumakuv!”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Beti na-kel-uri-an husur aYesu iperŋan naut p̃isi todar visi naut enan.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 AYesu eriŋ naim nab̃onb̃onan, evi lan naim sivan sua nahǝsan aSimon. Len nǝboŋ enan anan asoan aSimon elǝŋon isa masuṽ hǝn topud hǝn namǝsahan, ale lous aYesu hǝn b̃igol b̃imaur.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Beti aYesu eil ben alitenan, ale isor idaŋ van hǝn namǝsahan. Vǝha-sua ŋai namǝsahan inoŋ dani, ale ile mǝhat, lav nǝhanian mai galito.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Nǝboŋ namityal tomasur, nǝvanuan gail losǝhar alat lotomǝsah p̃isi hǝn namǝsahan tiltile van hǝn aYesu. Eriŋ navǝlan gǝlar len galit ṽisusua, ale lumaur,
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 mai natǝmat isob̃ur lumakuv. Nǝboŋ lotomakuv, lukai habat ke, “Gaiug govi aNatun aGot!” Be aYesu ikai tas galito ke salisor am husur lolǝboii ke evi aKristo, aGot totabtabuh lan.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Nǝboŋ nǝmav topitau, aYesu evi lan naut tob̃ǝb̃esw. Naluṽoh ludoŋi, doŋi van ale nǝboŋ lotosab̃i, loil kǝkol hǝni hǝn asike b̃eriŋ galito.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Be ikel mai galit ke, “Ginau nimasvi lan nab̃iltivile tile gail am hǝn nǝb̃ikel ur natohan pipihabǝlan aGot, bathut aGot esǝvat ginau m̃osi.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Beti len naim nab̃onb̃onan gail a Jutea, aYesu ikel ur tabtab hǝn nasoruan siGot.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.