Lucas 4

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nǝboŋ aYesu totǝlmam dan Nawisel Jortan, epul hǝn aNunun aGot ale aNunun esǝhari len naut masmas tob̃ǝb̃esw.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Len naut enan, len nǝmariboŋ tovi 40, natǝmat italtal ke aYesu tigol nǝsaan. AYesu sǝhan natideh, ale len namǝkot hǝn nǝboŋ galenan, nǝmal ihati.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Ŋa natǝmat isor maii ke, “Gǝb̃evi aNatun aGot, kel mai nǝvat egai ke tegǝm vi bǝta.”
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Ale aYesu isor vari ke, “Natosian siGot ike, ‘Nǝvanuan edǝdas b̃imaur len nabǝta ŋai.’”
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Beti natǝmat esǝhari vi mǝhat ale eṽusan nǝkantri p̃isi len navile a pan hǝn aYesu len namityal tom̃idol ŋai.
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 Ale isor mai aYesu ke, “Dereh nigol gaiug gevi Masta a mǝhat hǝn natgalenan p̃isi, nǝyalyalan salito, nilavi mai gaiug, bathut nukad natgalenan tia ale nolǝboi nǝb̃ilavi mai avan ideh notolǝŋoni.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Imaienan, gǝb̃etǝŋedur, lotu hǝn ginau, natit p̃isi dereh tevi esam̃.”
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 AYesu isor vari ke, “Natosian siGot ike: ‘Gilotu hǝn Nasub̃ aGot sam̃ m̃au, gigol nalotuan van hǝn gai sǝb̃on.’”
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Beti natǝmat esǝhari vi Jerusalem, eriŋi egilgile a mǝhat buni len naim siGot. Ikel maii ke, “Gǝb̃evi aNatun aGot, gigol gaiug gabag giteh vi pan,
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 husur natosian siGot ike, ‘AGot dereh tikele hǝn aŋel san gail hǝn lǝb̃ekǝtkǝta tǝban gaiug hǝn natideh satemǝdas gaiug.
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 Dereh lipat gaiug vi mǝhat len navǝlalito hǝn asike nariem̃ b̃esǝhot nǝvat!’”
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 AYesu isor vari ke, “Ikele am ke, ‘Sagitaltal kitev nǝdaŋan siNasub̃ aGot sam̃ ke timabe.’”
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 Nǝboŋ natǝmat totaltal sob̃uer hǝn aYesu, eriŋ aYesu vir nǝboŋ tile tovoi am.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Ale aYesu etǝlmam vi Kalili len nǝdaŋan seNunun aGot, ale nǝvanuan gail luhol husur gai len naut p̃isi todar vis naut enan.
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 Ep̃usan len naut nab̃onb̃onan seJu gail, ale galit p̃isi lusor sal suhi len naholan salito.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Evi Nasaret, naut enan gai totibau lan, ale len nǝSappat eb̃is len naim nab̃onb̃onan hum naṽide san akis. Ale eil hǝn b̃eṽuruŋ natosian siGot.
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Lulav nalob̃ulat tobul maii, nalob̃ulat ahai kelkel ur, aIsaiah totosi. Ale evuhe, isab̃ naut aIsaiah totosi ke:
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 “ANunun aGot eb̃is len ginau,
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 mai hǝn nǝb̃ikel ur nasihau
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Nǝboŋ aYesu toṽuruŋi tonoŋ, ebul gat nalob̃ulat, ilav tǝlmam hǝni mai avanuan na-vi-tarhǝte-an, ale ebǝtah. Nǝmet p̃isi len naim nab̃onb̃onan lokǝta mǝtaltal hǝni,
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 ale etub̃at sor mai galit ke, “Damǝŋai len na-sǝsǝloŋ-hǝni-an samito, natosian egai siGot imadhasarpoh.”
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Galit p̃isi lusor ivoi husuri. Lup̃aŋ len nasoruan togomah aYesu tokele, ale lousus galit gabag ke, “Ategai savi anatun aJosef a?”
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Ale aYesu isor mai galit ke, “Dereh gamit mitikel nasoruan kǝta egai mai ginau ke, ‘Hai rererer girer hǝn gaiug gimaur! Gole len naut matmat sam̃ hun namtosǝsǝloŋ hǝn gotogole len navile a Kapernaum.’”
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 AYesu isor am ke, “Ganan, nukel nakitinan mai gamit ke, sǝkad ahai kelkel ur ideh lotohǝhaṽur hǝni len naut a im san, lomǝtahuni.
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 Nukel nakitinan ke, len nǝboŋ siElijah naut a Israel ikad nǝbatunau pǝhaṽut isob̃ur. Len naut enan ipar us len nasihau totor mai nahǝbati tomǝlevtes. Len naut p̃isi nǝhanian eb̃uer.
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 Be aGot sasǝvat aElijah van hǝn nǝbatunau ideh ei, ao, esǝvati van hǝn nǝbatunau sual a Sarefat pǝpadaŋ hǝn naut a Siton.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Ale Len nǝboŋ siElisah tovi hai kelkel ur len naut a Israel, alat lotokad naleprosi lusob̃ur, avil aGot sagol galit ideh sǝmaur, igol aNaaman, uleSiria ŋai imaur.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Nǝboŋ alat lotosuh len naim nab̃onb̃onan lotosǝsǝloŋ hǝn tokǝmaienan, nǝlolit p̃isi ipaŋpaŋ masuṽ.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Lule mǝhat, hut aYesu dan navile enan, ale sǝhari van hǝn nabuŋon hǝn naṽehuh, naut enan topat lan, hǝn lǝb̃ibar hǝni vi pan.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Be aYesu egis tur len naluṽoh, iyar vi tut.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Beti evi pan vi Kapernaum a Kalili ale len nǝSappat eṽusan nǝvanuan gail.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Lup̃aŋ len nap̃usanan san husur nasoruan san ikad nǝdaŋan hǝn namitisau mai na-il-a-m̃o-an.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Len naim nab̃onb̃onan ikad naulum̃an, nanunun nǝmargobut setǝmat totoh lan. Ikai habat ke,
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 “Wii! Imab gotuh gaiug hǝn ginamit, aYesu ta Nasaret? Gogǝm hǝn gǝb̃igol namteb̃uer a? Ginau nolǝboi gaiug. Gaiug govi siGot gotogǝm m̃osi!”
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 AYesu isor idaŋ maii ke, “Gemǝdau! Gimakuv vi tut dan atenan!” Beti natǝmat igol iteh, taltaloŋ len tan rivuh len galito, ale eriŋ atenan sǝkad nasǝnahan.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Nǝvanuan p̃isi lomǝtahw, lup̃aŋ, ale lousus galit gabag ke, “Nap̃usanan saganan? Len na-il-a-m̃o-an mai nǝdaŋan, gai isor idaŋ mai nanunun nǝmargobut gail, ale lumakuv!”
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Beti na-kel-uri-an husur aYesu iperŋan naut p̃isi todar visi naut enan.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 AYesu eriŋ naim nab̃onb̃onan, evi lan naim sivan sua nahǝsan aSimon. Len nǝboŋ enan anan asoan aSimon elǝŋon isa masuṽ hǝn topud hǝn namǝsahan, ale lous aYesu hǝn b̃igol b̃imaur.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 Beti aYesu eil ben alitenan, ale isor idaŋ van hǝn namǝsahan. Vǝha-sua ŋai namǝsahan inoŋ dani, ale ile mǝhat, lav nǝhanian mai galito.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Nǝboŋ namityal tomasur, nǝvanuan gail losǝhar alat lotomǝsah p̃isi hǝn namǝsahan tiltile van hǝn aYesu. Eriŋ navǝlan gǝlar len galit ṽisusua, ale lumaur,
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 mai natǝmat isob̃ur lumakuv. Nǝboŋ lotomakuv, lukai habat ke, “Gaiug govi aNatun aGot!” Be aYesu ikai tas galito ke salisor am husur lolǝboii ke evi aKristo, aGot totabtabuh lan.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Nǝboŋ nǝmav topitau, aYesu evi lan naut tob̃ǝb̃esw. Naluṽoh ludoŋi, doŋi van ale nǝboŋ lotosab̃i, loil kǝkol hǝni hǝn asike b̃eriŋ galito.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Be ikel mai galit ke, “Ginau nimasvi lan nab̃iltivile tile gail am hǝn nǝb̃ikel ur natohan pipihabǝlan aGot, bathut aGot esǝvat ginau m̃osi.”
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Beti len naim nab̃onb̃onan gail a Jutea, aYesu ikel ur tabtab hǝn nasoruan siGot.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.