Lucas 24
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Len nǝmariboŋ metǝkav hǝn nawik, dudulan som̃ilan, alatpǝhaṽut lovi lan nab̃urhuvat nǝmatan, lutariv natit tosusau lotoutaut hǝn gail tia.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Lusab̃ nǝvat nabopita torib tia dan nab̃ur nǝmatan
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 avil nǝboŋ lotob̃is, lǝsǝsab̃ niben Nasub̃ aYesu.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Nǝboŋ lotonau tǝtan hǝn natenan sal, be losǝhoṽut len naulum̃an toru artoil ben galito, artosun nahurabat tokabkabil.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Ninelit epil vǝsa, ale lotǝŋedur kǝta vi pan be gǝlaru arukel mai galit ke, “Mǝtudoŋ mab hǝn avan tomaur len naut silat lotomat?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Atenan satoh gegai, avil aGot igol ile mǝhat tia! Mitinau tǝlmam hǝn nǝboŋ totoh len naut a Kalili sal,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 tokel mai gamit ke, ‘Nǝvanuan gail limasriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan nǝsaan gail, ale gai timastahǝtah len nǝhai balbal, ale len nǝmariboŋ totor timasle mǝhat tǝtas.’”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Beti lunau tǝlmam hǝn nasoruan san,
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 ale nǝboŋ lototǝlmam dan nab̃urhuvat nǝmatan, lukel p̃is natgalenan mai Tosǝŋavur Pisan Tosua mai ahai susur tile gail am.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Alatpǝhaṽut galenan lotokǝmaienan mai ahai pispisul gail: lovi aMeri ta Maktala, aJoanna, aMeri anan aJemes mai alat lototah mai galito.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Avil ahai pispisul gail lǝsadǝlom nasoruan enan husur lunau ke sǝkad namilen.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Be aPita ile mǝhat, igam vi lan nab̃urhuvat nǝmatan. Nǝboŋ tob̃etb̃et hǝn b̃ekǝta vi lan b̃urhuvat, eris nǝkaliko nalinen gail ŋai, ale ivahim, ip̃aŋ len nǝsa tovisi.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Len nǝmariboŋ enan ŋai ikad galit eru artovi lan navile lotokisi hǝn Emmaus, nakilomita han tovi 11 a tut dan naut a Jerusalem.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Gǝlaru arusorsor mai gǝlar gabag husur natit p̃isi tovisi tia.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Nǝboŋ artosorsor mai artohol husur natgalenan, aYesu m̃au egǝm, itah mai gǝlaru len nǝyaran sǝlaru.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Be aGot igol arsakǝta lǝboii.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Ale eus gǝlar ke, “Len nasoruan samǝru nǝboŋ mǝrtoyar van, mǝruhol husur nǝsa?” Ale aroil ei, len nalolosaan arusar batut.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Beti gǝlar sua, nahǝsan aKleopas isor vari ke, “Len nametb̃os p̃isi a Jerusalem, gaiug sǝb̃om̃ gǝsalǝboii nǝsa tovisi ei len nǝboŋ galeg a?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Eus gǝlar ke, “Nǝsa gail?” Arusor vari ke, “Natgalenan husur aYesu ta Nasaret, aulum̃an sua tovi hai kelkel ur todaŋ len nagolean mai nasoruan len nǝhon aGot mai nǝvanuan gail p̃isi.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Beti ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o sidato, loriŋi len navǝlan alat a Rom hǝn lǝb̃eriŋ nǝmatan lan, ale lugol itahǝtah len nǝhai balbal.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Avil a m̃o namtuvatvat viri ke, tovi atenan b̃ilav kuv a Israel dan alat lototǝgau gat gidato. Be savi natenan ŋai, damǝŋai evi nǝmariboŋ totor togam gol natgalenan tovisi tia.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Ale sual am, alatpǝhaṽut sinamit galevis lugol namtosǝhoṽut. Damǝŋ dudulan som̃ilan lovi lan nab̃ur nǝmatan
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 ale nǝboŋ lǝsǝsab̃ niben, lotǝlmam, luke lotoris na-kǝta-risi-an sual ei ke, aŋel artoke aYesu tomaur tia.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Beti galit galevis lototah mai ginamito, lovi lan nab̃ur nǝmatan ale lusab̃i hum alatpǝhaṽut lotokele, avil gai, lǝsarisi.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 AYesu ikel mai gǝlar ke, “Nǝkadumir iṽonṽon. Idaŋ hǝn mǝrb̃edǝlom p̃is nǝsa ahai kelkel ur gail lotokele.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Evi nalǝŋonian siGot ke aKristo imaslǝŋon isa vǝsa m̃os natgalenan, beti b̃is len nǝyalyalan san.”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Beti tub̃at len aMoses mai ahai kelkel ur gail p̃isi, isor vahvah mai gǝlaru, kel natit p̃isi husur gai gabag topat len natosian siGot kavkav.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Nǝboŋ lotoyar gǝm pǝpadaŋ hǝn navile artovan hǝni, aYesu iyar sum̃an b̃ivan am.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Be arutaltal hǝni ke, “Gitoh mai ginamǝru husur naut igomgom mai namityal imasur tia.” Ale eb̃is lohoim hǝn b̃itoh mai gǝlaru.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Nǝboŋ topat hǝn nǝtarhǝgarin hǝn b̃ihan mai gǝlaru len natev, ilav nabǝta, esipa hǝni, eb̃uri ale ilavi mai gǝlaru.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Vǝha-sua ŋai namǝtalar esǝŋav, aroris lǝboii. Beti iyav dan gǝlaru.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Arousus gǝlar gabag ke, “Imabe nǝlodar imavuhos nǝboŋ tosor mai gidaru metp̃isal, tosor vahvah hǝn natosian siGot mai gidaru?”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Ŋa len namityal enan ŋai arule mǝhat, arotǝlmam vi Jerusalem. Arusab̃ Tosǝŋavur Pisan Tosua lotob̃onb̃on mai alat lototah mai galito,
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 lotoke tokitin ke Nasub̃ tole mǝhat mai tovisi hǝn aSimon.
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Beti gǝlaru arukel ur nǝsa tovisi metp̃isal mai na-ris-lǝboii-an sǝlaru nǝboŋ aYesu tob̃ur nabǝta.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Nǝboŋ artohol husur natgalenan sal, aYesu evisi, eil rivuh len galito ale ikel mai galit ke, “Nǝlomit tikad natǝm̃at.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Be losǝhoṽut, ninelit epil, lunau ke lotoris nanunun.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Beti ikel mai galit ke, “Mǝtomǝtahw hǝn nǝsa? Imabe nǝlomit euri ke notomaur tǝtas?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Mǝteris navǝlagw mai nariegw gǝlaru; ginau bogai! Bar ginau hǝn mǝtb̃elǝboi ginau, husur nanunun ideh sǝkad nabǝlasehw mai navisoh sum̃an ginau notokade.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ eṽusan galit hǝn navǝlan mai narien gǝlaru.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Len nakemkeman mai nǝmaŋmaŋan salito nǝlolit euri sal ale ike, “Mǝtukad nǝhanian ideh geg a?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Ŋa lulav nahudhuieh lotolǝŋasi maii,
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 ale ilavi, ihani len nǝholito.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Beti ikel mai galit ke, “Egai nǝsa notokele mai gamit tia nǝboŋ nototoh mai gamit sal ke, natit p̃isi lototosi husur ginau len nalo siMoses mai ahai kelkel ur gail mai nǝb̃e gail limassarpoh.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Beti esǝŋav hǝn nǝnauan salit hǝn lǝb̃elǝboi natosian siGot.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ikel mai galit ke, “Natosian ekǝmaiegai ke: AKristo, aGot totabtabuh lan, timaslǝŋon tisa vǝsa ale le mǝhat dan nǝmatan len nǝmariboŋ titor.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Ale len nahǝsan dereh nǝvanuan gail likel ur nǝpairan dan nǝsaan m̃os narub̃atian dan nǝsaan van hǝn naluṽoh hǝn nametb̃os gail p̃isi, tub̃at a Jerusalem.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Gamit mǝtoris natgalenan, mitia kel ur nǝsa mǝttorisi mai nǝvanuan gail.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Mǝteris, nosǝvat nǝsa aTǝmagw tokel gati van hǝn gamito, be gamit mititoh len nab̃iltivile vir aGot b̃ikol nǝdaŋan hǝn nǝyalyalan len gamito hum nahurabat.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Beti esǝhar galit vǝbar naut a Petani, ale isah hǝn navǝlan vi mǝhat, eus aGot hǝn b̃igol navoian van hǝn galito.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Nǝboŋ tosorsor sal eriŋ galito ale aGot ilavi vi mǝhat vi lan nǝmav.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Ŋa lulotu hǝni beti lotǝlmam vi Jerusalem, lukemkem masuṽ.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Ale lutoh tin len naholǝvat todar vis naim siGot, lusor sal suh tabtab hǝn aGot.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.