Lucas 24
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Len nǝmariboŋ metǝkav hǝn nawik, dudulan som̃ilan, alatpǝhaṽut lovi lan nab̃urhuvat nǝmatan, lutariv natit tosusau lotoutaut hǝn gail tia.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Lusab̃ nǝvat nabopita torib tia dan nab̃ur nǝmatan
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 avil nǝboŋ lotob̃is, lǝsǝsab̃ niben Nasub̃ aYesu.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nǝboŋ lotonau tǝtan hǝn natenan sal, be losǝhoṽut len naulum̃an toru artoil ben galito, artosun nahurabat tokabkabil.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Ninelit epil vǝsa, ale lotǝŋedur kǝta vi pan be gǝlaru arukel mai galit ke, “Mǝtudoŋ mab hǝn avan tomaur len naut silat lotomat?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Atenan satoh gegai, avil aGot igol ile mǝhat tia! Mitinau tǝlmam hǝn nǝboŋ totoh len naut a Kalili sal,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 tokel mai gamit ke, ‘Nǝvanuan gail limasriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan nǝsaan gail, ale gai timastahǝtah len nǝhai balbal, ale len nǝmariboŋ totor timasle mǝhat tǝtas.’”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Beti lunau tǝlmam hǝn nasoruan san,
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 ale nǝboŋ lototǝlmam dan nab̃urhuvat nǝmatan, lukel p̃is natgalenan mai Tosǝŋavur Pisan Tosua mai ahai susur tile gail am.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Alatpǝhaṽut galenan lotokǝmaienan mai ahai pispisul gail: lovi aMeri ta Maktala, aJoanna, aMeri anan aJemes mai alat lototah mai galito.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Avil ahai pispisul gail lǝsadǝlom nasoruan enan husur lunau ke sǝkad namilen.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Be aPita ile mǝhat, igam vi lan nab̃urhuvat nǝmatan. Nǝboŋ tob̃etb̃et hǝn b̃ekǝta vi lan b̃urhuvat, eris nǝkaliko nalinen gail ŋai, ale ivahim, ip̃aŋ len nǝsa tovisi.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Len nǝmariboŋ enan ŋai ikad galit eru artovi lan navile lotokisi hǝn Emmaus, nakilomita han tovi 11 a tut dan naut a Jerusalem.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Gǝlaru arusorsor mai gǝlar gabag husur natit p̃isi tovisi tia.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Nǝboŋ artosorsor mai artohol husur natgalenan, aYesu m̃au egǝm, itah mai gǝlaru len nǝyaran sǝlaru.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Be aGot igol arsakǝta lǝboii.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ale eus gǝlar ke, “Len nasoruan samǝru nǝboŋ mǝrtoyar van, mǝruhol husur nǝsa?” Ale aroil ei, len nalolosaan arusar batut.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Beti gǝlar sua, nahǝsan aKleopas isor vari ke, “Len nametb̃os p̃isi a Jerusalem, gaiug sǝb̃om̃ gǝsalǝboii nǝsa tovisi ei len nǝboŋ galeg a?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Eus gǝlar ke, “Nǝsa gail?” Arusor vari ke, “Natgalenan husur aYesu ta Nasaret, aulum̃an sua tovi hai kelkel ur todaŋ len nagolean mai nasoruan len nǝhon aGot mai nǝvanuan gail p̃isi.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Beti ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o sidato, loriŋi len navǝlan alat a Rom hǝn lǝb̃eriŋ nǝmatan lan, ale lugol itahǝtah len nǝhai balbal.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Avil a m̃o namtuvatvat viri ke, tovi atenan b̃ilav kuv a Israel dan alat lototǝgau gat gidato. Be savi natenan ŋai, damǝŋai evi nǝmariboŋ totor togam gol natgalenan tovisi tia.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ale sual am, alatpǝhaṽut sinamit galevis lugol namtosǝhoṽut. Damǝŋ dudulan som̃ilan lovi lan nab̃ur nǝmatan
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ale nǝboŋ lǝsǝsab̃ niben, lotǝlmam, luke lotoris na-kǝta-risi-an sual ei ke, aŋel artoke aYesu tomaur tia.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Beti galit galevis lototah mai ginamito, lovi lan nab̃ur nǝmatan ale lusab̃i hum alatpǝhaṽut lotokele, avil gai, lǝsarisi.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 AYesu ikel mai gǝlar ke, “Nǝkadumir iṽonṽon. Idaŋ hǝn mǝrb̃edǝlom p̃is nǝsa ahai kelkel ur gail lotokele.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Evi nalǝŋonian siGot ke aKristo imaslǝŋon isa vǝsa m̃os natgalenan, beti b̃is len nǝyalyalan san.”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Beti tub̃at len aMoses mai ahai kelkel ur gail p̃isi, isor vahvah mai gǝlaru, kel natit p̃isi husur gai gabag topat len natosian siGot kavkav.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Nǝboŋ lotoyar gǝm pǝpadaŋ hǝn navile artovan hǝni, aYesu iyar sum̃an b̃ivan am.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Be arutaltal hǝni ke, “Gitoh mai ginamǝru husur naut igomgom mai namityal imasur tia.” Ale eb̃is lohoim hǝn b̃itoh mai gǝlaru.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Nǝboŋ topat hǝn nǝtarhǝgarin hǝn b̃ihan mai gǝlaru len natev, ilav nabǝta, esipa hǝni, eb̃uri ale ilavi mai gǝlaru.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Vǝha-sua ŋai namǝtalar esǝŋav, aroris lǝboii. Beti iyav dan gǝlaru.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Arousus gǝlar gabag ke, “Imabe nǝlodar imavuhos nǝboŋ tosor mai gidaru metp̃isal, tosor vahvah hǝn natosian siGot mai gidaru?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ŋa len namityal enan ŋai arule mǝhat, arotǝlmam vi Jerusalem. Arusab̃ Tosǝŋavur Pisan Tosua lotob̃onb̃on mai alat lototah mai galito,
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 lotoke tokitin ke Nasub̃ tole mǝhat mai tovisi hǝn aSimon.
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Beti gǝlaru arukel ur nǝsa tovisi metp̃isal mai na-ris-lǝboii-an sǝlaru nǝboŋ aYesu tob̃ur nabǝta.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Nǝboŋ artohol husur natgalenan sal, aYesu evisi, eil rivuh len galito ale ikel mai galit ke, “Nǝlomit tikad natǝm̃at.”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Be losǝhoṽut, ninelit epil, lunau ke lotoris nanunun.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Beti ikel mai galit ke, “Mǝtomǝtahw hǝn nǝsa? Imabe nǝlomit euri ke notomaur tǝtas?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Mǝteris navǝlagw mai nariegw gǝlaru; ginau bogai! Bar ginau hǝn mǝtb̃elǝboi ginau, husur nanunun ideh sǝkad nabǝlasehw mai navisoh sum̃an ginau notokade.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ eṽusan galit hǝn navǝlan mai narien gǝlaru.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Len nakemkeman mai nǝmaŋmaŋan salito nǝlolit euri sal ale ike, “Mǝtukad nǝhanian ideh geg a?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ŋa lulav nahudhuieh lotolǝŋasi maii,
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 ale ilavi, ihani len nǝholito.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Beti ikel mai galit ke, “Egai nǝsa notokele mai gamit tia nǝboŋ nototoh mai gamit sal ke, natit p̃isi lototosi husur ginau len nalo siMoses mai ahai kelkel ur gail mai nǝb̃e gail limassarpoh.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Beti esǝŋav hǝn nǝnauan salit hǝn lǝb̃elǝboi natosian siGot.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ikel mai galit ke, “Natosian ekǝmaiegai ke: AKristo, aGot totabtabuh lan, timaslǝŋon tisa vǝsa ale le mǝhat dan nǝmatan len nǝmariboŋ titor.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Ale len nahǝsan dereh nǝvanuan gail likel ur nǝpairan dan nǝsaan m̃os narub̃atian dan nǝsaan van hǝn naluṽoh hǝn nametb̃os gail p̃isi, tub̃at a Jerusalem.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Gamit mǝtoris natgalenan, mitia kel ur nǝsa mǝttorisi mai nǝvanuan gail.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Mǝteris, nosǝvat nǝsa aTǝmagw tokel gati van hǝn gamito, be gamit mititoh len nab̃iltivile vir aGot b̃ikol nǝdaŋan hǝn nǝyalyalan len gamito hum nahurabat.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Beti esǝhar galit vǝbar naut a Petani, ale isah hǝn navǝlan vi mǝhat, eus aGot hǝn b̃igol navoian van hǝn galito.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Nǝboŋ tosorsor sal eriŋ galito ale aGot ilavi vi mǝhat vi lan nǝmav.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ŋa lulotu hǝni beti lotǝlmam vi Jerusalem, lukemkem masuṽ.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Ale lutoh tin len naholǝvat todar vis naim siGot, lusor sal suh tabtab hǝn aGot.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.