Lucas 24
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Len nǝmariboŋ metǝkav hǝn nawik, dudulan som̃ilan, alatpǝhaṽut lovi lan nab̃urhuvat nǝmatan, lutariv natit tosusau lotoutaut hǝn gail tia.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Lusab̃ nǝvat nabopita torib tia dan nab̃ur nǝmatan
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 avil nǝboŋ lotob̃is, lǝsǝsab̃ niben Nasub̃ aYesu.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nǝboŋ lotonau tǝtan hǝn natenan sal, be losǝhoṽut len naulum̃an toru artoil ben galito, artosun nahurabat tokabkabil.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Ninelit epil vǝsa, ale lotǝŋedur kǝta vi pan be gǝlaru arukel mai galit ke, “Mǝtudoŋ mab hǝn avan tomaur len naut silat lotomat?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Atenan satoh gegai, avil aGot igol ile mǝhat tia! Mitinau tǝlmam hǝn nǝboŋ totoh len naut a Kalili sal,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 tokel mai gamit ke, ‘Nǝvanuan gail limasriŋ aNatun Nǝvanuan len navǝlan nǝvanuan nǝsaan gail, ale gai timastahǝtah len nǝhai balbal, ale len nǝmariboŋ totor timasle mǝhat tǝtas.’”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Beti lunau tǝlmam hǝn nasoruan san,
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 ale nǝboŋ lototǝlmam dan nab̃urhuvat nǝmatan, lukel p̃is natgalenan mai Tosǝŋavur Pisan Tosua mai ahai susur tile gail am.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Alatpǝhaṽut galenan lotokǝmaienan mai ahai pispisul gail: lovi aMeri ta Maktala, aJoanna, aMeri anan aJemes mai alat lototah mai galito.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Avil ahai pispisul gail lǝsadǝlom nasoruan enan husur lunau ke sǝkad namilen.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Be aPita ile mǝhat, igam vi lan nab̃urhuvat nǝmatan. Nǝboŋ tob̃etb̃et hǝn b̃ekǝta vi lan b̃urhuvat, eris nǝkaliko nalinen gail ŋai, ale ivahim, ip̃aŋ len nǝsa tovisi.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Len nǝmariboŋ enan ŋai ikad galit eru artovi lan navile lotokisi hǝn Emmaus, nakilomita han tovi 11 a tut dan naut a Jerusalem.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Gǝlaru arusorsor mai gǝlar gabag husur natit p̃isi tovisi tia.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Nǝboŋ artosorsor mai artohol husur natgalenan, aYesu m̃au egǝm, itah mai gǝlaru len nǝyaran sǝlaru.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Be aGot igol arsakǝta lǝboii.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Ale eus gǝlar ke, “Len nasoruan samǝru nǝboŋ mǝrtoyar van, mǝruhol husur nǝsa?” Ale aroil ei, len nalolosaan arusar batut.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Beti gǝlar sua, nahǝsan aKleopas isor vari ke, “Len nametb̃os p̃isi a Jerusalem, gaiug sǝb̃om̃ gǝsalǝboii nǝsa tovisi ei len nǝboŋ galeg a?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Eus gǝlar ke, “Nǝsa gail?” Arusor vari ke, “Natgalenan husur aYesu ta Nasaret, aulum̃an sua tovi hai kelkel ur todaŋ len nagolean mai nasoruan len nǝhon aGot mai nǝvanuan gail p̃isi.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Beti ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o sidato, loriŋi len navǝlan alat a Rom hǝn lǝb̃eriŋ nǝmatan lan, ale lugol itahǝtah len nǝhai balbal.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Avil a m̃o namtuvatvat viri ke, tovi atenan b̃ilav kuv a Israel dan alat lototǝgau gat gidato. Be savi natenan ŋai, damǝŋai evi nǝmariboŋ totor togam gol natgalenan tovisi tia.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ale sual am, alatpǝhaṽut sinamit galevis lugol namtosǝhoṽut. Damǝŋ dudulan som̃ilan lovi lan nab̃ur nǝmatan
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 ale nǝboŋ lǝsǝsab̃ niben, lotǝlmam, luke lotoris na-kǝta-risi-an sual ei ke, aŋel artoke aYesu tomaur tia.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Beti galit galevis lototah mai ginamito, lovi lan nab̃ur nǝmatan ale lusab̃i hum alatpǝhaṽut lotokele, avil gai, lǝsarisi.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 AYesu ikel mai gǝlar ke, “Nǝkadumir iṽonṽon. Idaŋ hǝn mǝrb̃edǝlom p̃is nǝsa ahai kelkel ur gail lotokele.
25 Então ele lhes disse:
26 Evi nalǝŋonian siGot ke aKristo imaslǝŋon isa vǝsa m̃os natgalenan, beti b̃is len nǝyalyalan san.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Beti tub̃at len aMoses mai ahai kelkel ur gail p̃isi, isor vahvah mai gǝlaru, kel natit p̃isi husur gai gabag topat len natosian siGot kavkav.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Nǝboŋ lotoyar gǝm pǝpadaŋ hǝn navile artovan hǝni, aYesu iyar sum̃an b̃ivan am.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Be arutaltal hǝni ke, “Gitoh mai ginamǝru husur naut igomgom mai namityal imasur tia.” Ale eb̃is lohoim hǝn b̃itoh mai gǝlaru.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Nǝboŋ topat hǝn nǝtarhǝgarin hǝn b̃ihan mai gǝlaru len natev, ilav nabǝta, esipa hǝni, eb̃uri ale ilavi mai gǝlaru.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Vǝha-sua ŋai namǝtalar esǝŋav, aroris lǝboii. Beti iyav dan gǝlaru.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Arousus gǝlar gabag ke, “Imabe nǝlodar imavuhos nǝboŋ tosor mai gidaru metp̃isal, tosor vahvah hǝn natosian siGot mai gidaru?”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Ŋa len namityal enan ŋai arule mǝhat, arotǝlmam vi Jerusalem. Arusab̃ Tosǝŋavur Pisan Tosua lotob̃onb̃on mai alat lototah mai galito,
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 lotoke tokitin ke Nasub̃ tole mǝhat mai tovisi hǝn aSimon.
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Beti gǝlaru arukel ur nǝsa tovisi metp̃isal mai na-ris-lǝboii-an sǝlaru nǝboŋ aYesu tob̃ur nabǝta.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Nǝboŋ artohol husur natgalenan sal, aYesu evisi, eil rivuh len galito ale ikel mai galit ke, “Nǝlomit tikad natǝm̃at.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Be losǝhoṽut, ninelit epil, lunau ke lotoris nanunun.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Beti ikel mai galit ke, “Mǝtomǝtahw hǝn nǝsa? Imabe nǝlomit euri ke notomaur tǝtas?
38 Mas ele lhes disse:
39 Mǝteris navǝlagw mai nariegw gǝlaru; ginau bogai! Bar ginau hǝn mǝtb̃elǝboi ginau, husur nanunun ideh sǝkad nabǝlasehw mai navisoh sum̃an ginau notokade.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ eṽusan galit hǝn navǝlan mai narien gǝlaru.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Len nakemkeman mai nǝmaŋmaŋan salito nǝlolit euri sal ale ike, “Mǝtukad nǝhanian ideh geg a?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Ŋa lulav nahudhuieh lotolǝŋasi maii,
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 ale ilavi, ihani len nǝholito.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Beti ikel mai galit ke, “Egai nǝsa notokele mai gamit tia nǝboŋ nototoh mai gamit sal ke, natit p̃isi lototosi husur ginau len nalo siMoses mai ahai kelkel ur gail mai nǝb̃e gail limassarpoh.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Beti esǝŋav hǝn nǝnauan salit hǝn lǝb̃elǝboi natosian siGot.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ikel mai galit ke, “Natosian ekǝmaiegai ke: AKristo, aGot totabtabuh lan, timaslǝŋon tisa vǝsa ale le mǝhat dan nǝmatan len nǝmariboŋ titor.
46 E disse-lhes:
47 Ale len nahǝsan dereh nǝvanuan gail likel ur nǝpairan dan nǝsaan m̃os narub̃atian dan nǝsaan van hǝn naluṽoh hǝn nametb̃os gail p̃isi, tub̃at a Jerusalem.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Gamit mǝtoris natgalenan, mitia kel ur nǝsa mǝttorisi mai nǝvanuan gail.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Mǝteris, nosǝvat nǝsa aTǝmagw tokel gati van hǝn gamito, be gamit mititoh len nab̃iltivile vir aGot b̃ikol nǝdaŋan hǝn nǝyalyalan len gamito hum nahurabat.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Beti esǝhar galit vǝbar naut a Petani, ale isah hǝn navǝlan vi mǝhat, eus aGot hǝn b̃igol navoian van hǝn galito.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Nǝboŋ tosorsor sal eriŋ galito ale aGot ilavi vi mǝhat vi lan nǝmav.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ŋa lulotu hǝni beti lotǝlmam vi Jerusalem, lukemkem masuṽ.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ale lutoh tin len naholǝvat todar vis naim siGot, lusor sal suh tabtab hǝn aGot.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.