Lucas 20
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Len nǝboŋ sua, nǝboŋ aYesu toṽusan nǝvanuan gail len naholǝvat todar vis naim siGot, mai tokel ur na-kel-uri-an tovoi, ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, logǝm hǝni.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Lukel maii ke, “Gugol natgalenan len nǝdaŋan sise? Ase ilav nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an egai mai gaiug?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Isor var galit ke, “Neus gamit hǝn nausian sua bai. Kel mai ginau,
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 nǝbaptaisan siJon, egǝm len aGot len nǝmav o len nǝvanuan?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Lusor vahvah mai galit gabag ke, “Datb̃ike, ‘Egǝm len aGot,’ dereh teus, ‘Husur nǝsa mǝtsadǝlomi?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Be datb̃ike, ‘Nǝvanuan,’ dereh nǝvanuan p̃isi letubun gidato, husur lodǝlomi ke aJon tovi ahai kelkel ur.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Ŋa lusor vari ke, “Namtsalǝboi as tolav mai aJon.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Ale aYesu ike, “Ginau am, asike nukel mai gamito ke na-il-a-m̃o-an sise topat len ginau hǝn nǝb̃igol natgalenan.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Beti etub̃at kel nǝb̃ol p̃usan egai mai nǝvanuan gail, ke: “Avan sua imabul nǝhol nakrep ale idam̃ hǝni van hǝn alat lotokǝtkǝta tǝban nǝhol hǝn lǝb̃irentem, ale len nǝyaran san gai ivan ebǝlav.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Len nǝboŋ nakrep tomen, esǝvat naslev sua van hǝn alat lotorentem nǝhol hǝn lǝb̃epǝpehun nakrep galevis tovi esan. Avil luṽasi, losǝvati van, sǝlav natideh.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Ŋa amahean nǝhol esǝvat naslev sual am, be gai am lugol maien hǝni, luṽasi, lugol isa hǝni, ale losǝvati van, sǝlav natideh.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Ŋa esǝvat sual am tǝtas ale luṽab̃ub̃uri, lubar hǝni vivile.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Amahean ike, ‘Nigol nǝsa? Nigol timaiegai ke: dereh nesǝvat anatugw ulum̃an notolǝmas buni hǝn ke hum ma nahurulit b̃isa, ale lǝb̃igol b̃inor hǝni.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Be nǝboŋ alatenan lotorisi, lusor utaut hǝni ke, ‘Atenan, nǝboŋ atǝman b̃imat, gai tikad nǝhol balai; datiparu buni hǝn datb̃ikad nasugsugur san p̃isi!’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Ŋa lubar hǝni dan nǝhol nakrep ale luparu buni.”
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Dereh tegǝmai, tigol alat lotorentem nǝhol limat, ale tilav nǝhol nakrep enan mai ideh tile.” Nǝboŋ nǝvanuan gail lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, luke, “Natenan satimaienan!”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Be aYesu ekǝta inor van hǝn galito ale ike, “B̃imaienan, namilen natosian egai topat len nǝb̃e sua ta sutuai nǝsa?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Nǝvanuan p̃isi lǝb̃iteh len nǝvat enan, dereh limab̃urb̃ur, mai avan ideh, nǝvat b̃iteh lan, dereh tipat dole.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Beti ahai p̃usan gail hǝn nalo mai ab̃iltihai tutumav gail ludas p̃isal hǝn lǝb̃itah gat aYesu len namityal enan ŋai bathut lolǝboii ke len nǝb̃ol p̃usan enan isor tas galito. Avil lomǝtahw len nǝvanuan gail.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Beti lokǝta bunusi ale losǝvat nǝvanuan galevis lotogǝrasi ke lotokitin hǝn lǝb̃isab̃ nǝsaban len nasoran san hǝn lǝb̃eriŋi len navǝlan mai nǝdaŋan seuleRom tovi gavna.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Imagenan nǝvanuan nagǝgǝrasan gail lousi ke, “Hai p̃usan, namtolǝboii ke gaiug gotosor, gotop̃usan tonor. Naṽide sam̃ ep̃itoṽ van hǝn nǝvanuan p̃isi, ideh satile, ale gop̃usan hǝn nap̃isal siGot len nakitinan.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Inor hǝn datb̃eṽur nǝtaks van hǝn aSisa m̃au a?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Avil aYesu ekǝta lǝboi na-sor-gǝrasi-an salito ale ikel mai galit ke,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Ṽusan ginau hǝn natenarius tesua. Nǝhon mai nahǝsan ase arupat lan?” Ale luke, “ASisa.”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Ikel mai galit ke, “Imagenan, lav mai aSisa nǝsa tovi seSisa, ale lav mai aGot nǝsa tovi siGot.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ale lodǝdas lǝb̃isab̃ nǝsaban ideh len nasoran san ei len nǝhon nǝvanuan gail. Lup̃aŋ len na-sor-vari-an san, ale lǝsasor am.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 NaSattiusi galevis (lotoke na-le-mǝhat-an dan nǝmatan eb̃uer), logǝm hǝn aYesu. Lousi
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 ke, “Hai p̃usan, aMoses itos m̃os gidato ke, aulum̃an ideh, aṽan b̃imat be asoan b̃itoh mai anatun b̃eb̃uer, atenan timaslah mai nǝbatunau hǝn b̃ikad anatun gail m̃os aṽan.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Ale boŋ sua ikad alatmiṽan lotomǝlevru. Ahai a m̃o ilah mai apǝhaṽut sua, be imat, anatun eb̃uer.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Aṽan tohusur ahai a m̃o ilah mai nǝbatunau,
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 beti aṽan tohusuri am imaienan. Alatmiṽan lotomǝlevru lumat maienan p̃isi, anatulit eb̃uer.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Namǝkot alitenan tu imat.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ale namtous gaiug ke, b̃imagenan, len na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, napǝhaṽut enan dereh tevi asoan ase? Husur ke alatmiṽan lotomǝlevru p̃isi lulah maii.”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Ŋa aYesu ikel mai galit ke, “Nǝvanuan len navile a pan lulah mai ludam̃ hǝn nǝlahan.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Avil alat aGot totabtabuh len galit hǝn lǝb̃itoh vi sutuai, mai hǝn lǝb̃itoh len na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, galit, asike lulah, avan ideh asike idam̃ hǝn lǝb̃ilah.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Ale lodǝdas lǝb̃imat am, husur losum̃an aŋel gail, lovi anatun aGot gail bathut togol lotole mǝhat dan nǝmatan.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Be len nǝb̃olan husur nǝhai topaŋ, aMoses boh isor vǝhoti ke, alat lotomat lule mǝhat dan nǝmatan husur ekis Nasub̃ hǝn ‘aGot siApraham mai aGot seIsak mai aGot siJakop.’
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Gai savi aGot silat lotomat be evi aGot silat lotomaur, husur len nabunusian siGot, galit p̃isi lumaur.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Ahai p̃usan galevis hǝn nalo lusor vari ke, “Gokitin ahai p̃usan!”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Beti avan ideh sail b̃uri hǝn b̃eusi hǝn nausian ideh am.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Be aYesu eus galit ke, “Nǝvanuan gail luke aKristo, aGot totabtabuh lan, evi anatun ulum̃an siTevit mabe?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Husur aTevit, gai ikele len nalob̃ulat hǝn Nǝb̃e gail ke:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 vir nǝb̃eriŋ aenemi sam̃ gail pipit nariem̃ gǝlaru
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Imaienan aTevit b̃ekisi hǝn ‘aMasta,’ evi anatun mabe?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Nǝboŋ nǝvanuan p̃isi lotosǝsǝloŋ, aYesu ikel mai ahai susur san gail ke,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Mǝtelǝlǝgau hǝn ahai p̃usan gail hǝn nalo. Lolǝmas hǝn lǝb̃iyaryar mai nahurabat tobǝlbǝlav lotosuni. Lolǝmas hǝn nǝvanuan gail lǝb̃ike, ‘Ivoi,’ mai galit len nǝmaket, lolǝmas nǝhai bǝtbǝtah tovoi ŋai len naim nab̃onb̃onan, mai lolǝmas hǝn lǝb̃ebǝtah rivuh len nǝhanan gail.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Lulav kuv p̃is naim mai nasugsugur sibatunau pǝhaṽut gail, be len nagǝgǝrasan salito len nǝhon nǝvanuan gail, lusor tuṽ ebǝbǝlav. Alatenan dereh lipanis sǝhor alat lǝsǝmaienan.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.