Lucas 20

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Len nǝboŋ sua, nǝboŋ aYesu toṽusan nǝvanuan gail len naholǝvat todar vis naim siGot, mai tokel ur na-kel-uri-an tovoi, ab̃iltihai tutumav gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo mai alat lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, logǝm hǝni.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 Lukel maii ke, “Gugol natgalenan len nǝdaŋan sise? Ase ilav nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an egai mai gaiug?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Isor var galit ke, “Neus gamit hǝn nausian sua bai. Kel mai ginau,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 nǝbaptaisan siJon, egǝm len aGot len nǝmav o len nǝvanuan?”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Lusor vahvah mai galit gabag ke, “Datb̃ike, ‘Egǝm len aGot,’ dereh teus, ‘Husur nǝsa mǝtsadǝlomi?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Be datb̃ike, ‘Nǝvanuan,’ dereh nǝvanuan p̃isi letubun gidato, husur lodǝlomi ke aJon tovi ahai kelkel ur.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Ŋa lusor vari ke, “Namtsalǝboi as tolav mai aJon.”
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Ale aYesu ike, “Ginau am, asike nukel mai gamito ke na-il-a-m̃o-an sise topat len ginau hǝn nǝb̃igol natgalenan.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Beti etub̃at kel nǝb̃ol p̃usan egai mai nǝvanuan gail, ke: “Avan sua imabul nǝhol nakrep ale idam̃ hǝni van hǝn alat lotokǝtkǝta tǝban nǝhol hǝn lǝb̃irentem, ale len nǝyaran san gai ivan ebǝlav.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Len nǝboŋ nakrep tomen, esǝvat naslev sua van hǝn alat lotorentem nǝhol hǝn lǝb̃epǝpehun nakrep galevis tovi esan. Avil luṽasi, losǝvati van, sǝlav natideh.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Ŋa amahean nǝhol esǝvat naslev sual am, be gai am lugol maien hǝni, luṽasi, lugol isa hǝni, ale losǝvati van, sǝlav natideh.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Ŋa esǝvat sual am tǝtas ale luṽab̃ub̃uri, lubar hǝni vivile.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Amahean ike, ‘Nigol nǝsa? Nigol timaiegai ke: dereh nesǝvat anatugw ulum̃an notolǝmas buni hǝn ke hum ma nahurulit b̃isa, ale lǝb̃igol b̃inor hǝni.’
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Be nǝboŋ alatenan lotorisi, lusor utaut hǝni ke, ‘Atenan, nǝboŋ atǝman b̃imat, gai tikad nǝhol balai; datiparu buni hǝn datb̃ikad nasugsugur san p̃isi!’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ŋa lubar hǝni dan nǝhol nakrep ale luparu buni.”
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Dereh tegǝmai, tigol alat lotorentem nǝhol limat, ale tilav nǝhol nakrep enan mai ideh tile.” Nǝboŋ nǝvanuan gail lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, luke, “Natenan satimaienan!”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Be aYesu ekǝta inor van hǝn galito ale ike, “B̃imaienan, namilen natosian egai topat len nǝb̃e sua ta sutuai nǝsa?
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Nǝvanuan p̃isi lǝb̃iteh len nǝvat enan, dereh limab̃urb̃ur, mai avan ideh, nǝvat b̃iteh lan, dereh tipat dole.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Beti ahai p̃usan gail hǝn nalo mai ab̃iltihai tutumav gail ludas p̃isal hǝn lǝb̃itah gat aYesu len namityal enan ŋai bathut lolǝboii ke len nǝb̃ol p̃usan enan isor tas galito. Avil lomǝtahw len nǝvanuan gail.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Beti lokǝta bunusi ale losǝvat nǝvanuan galevis lotogǝrasi ke lotokitin hǝn lǝb̃isab̃ nǝsaban len nasoran san hǝn lǝb̃eriŋi len navǝlan mai nǝdaŋan seuleRom tovi gavna.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Imagenan nǝvanuan nagǝgǝrasan gail lousi ke, “Hai p̃usan, namtolǝboii ke gaiug gotosor, gotop̃usan tonor. Naṽide sam̃ ep̃itoṽ van hǝn nǝvanuan p̃isi, ideh satile, ale gop̃usan hǝn nap̃isal siGot len nakitinan.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Inor hǝn datb̃eṽur nǝtaks van hǝn aSisa m̃au a?”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Avil aYesu ekǝta lǝboi na-sor-gǝrasi-an salito ale ikel mai galit ke,
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Ṽusan ginau hǝn natenarius tesua. Nǝhon mai nahǝsan ase arupat lan?” Ale luke, “ASisa.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Ikel mai galit ke, “Imagenan, lav mai aSisa nǝsa tovi seSisa, ale lav mai aGot nǝsa tovi siGot.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Ale lodǝdas lǝb̃isab̃ nǝsaban ideh len nasoran san ei len nǝhon nǝvanuan gail. Lup̃aŋ len na-sor-vari-an san, ale lǝsasor am.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 NaSattiusi galevis (lotoke na-le-mǝhat-an dan nǝmatan eb̃uer), logǝm hǝn aYesu. Lousi
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 ke, “Hai p̃usan, aMoses itos m̃os gidato ke, aulum̃an ideh, aṽan b̃imat be asoan b̃itoh mai anatun b̃eb̃uer, atenan timaslah mai nǝbatunau hǝn b̃ikad anatun gail m̃os aṽan.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Ale boŋ sua ikad alatmiṽan lotomǝlevru. Ahai a m̃o ilah mai apǝhaṽut sua, be imat, anatun eb̃uer.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Aṽan tohusur ahai a m̃o ilah mai nǝbatunau,
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 beti aṽan tohusuri am imaienan. Alatmiṽan lotomǝlevru lumat maienan p̃isi, anatulit eb̃uer.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Namǝkot alitenan tu imat.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Ale namtous gaiug ke, b̃imagenan, len na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, napǝhaṽut enan dereh tevi asoan ase? Husur ke alatmiṽan lotomǝlevru p̃isi lulah maii.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Ŋa aYesu ikel mai galit ke, “Nǝvanuan len navile a pan lulah mai ludam̃ hǝn nǝlahan.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Avil alat aGot totabtabuh len galit hǝn lǝb̃itoh vi sutuai, mai hǝn lǝb̃itoh len na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, galit, asike lulah, avan ideh asike idam̃ hǝn lǝb̃ilah.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Ale lodǝdas lǝb̃imat am, husur losum̃an aŋel gail, lovi anatun aGot gail bathut togol lotole mǝhat dan nǝmatan.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Be len nǝb̃olan husur nǝhai topaŋ, aMoses boh isor vǝhoti ke, alat lotomat lule mǝhat dan nǝmatan husur ekis Nasub̃ hǝn ‘aGot siApraham mai aGot seIsak mai aGot siJakop.’
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Gai savi aGot silat lotomat be evi aGot silat lotomaur, husur len nabunusian siGot, galit p̃isi lumaur.”
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Ahai p̃usan galevis hǝn nalo lusor vari ke, “Gokitin ahai p̃usan!”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Beti avan ideh sail b̃uri hǝn b̃eusi hǝn nausian ideh am.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Be aYesu eus galit ke, “Nǝvanuan gail luke aKristo, aGot totabtabuh lan, evi anatun ulum̃an siTevit mabe?
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Husur aTevit, gai ikele len nalob̃ulat hǝn Nǝb̃e gail ke:
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 vir nǝb̃eriŋ aenemi sam̃ gail pipit nariem̃ gǝlaru
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Imaienan aTevit b̃ekisi hǝn ‘aMasta,’ evi anatun mabe?”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Nǝboŋ nǝvanuan p̃isi lotosǝsǝloŋ, aYesu ikel mai ahai susur san gail ke,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Mǝtelǝlǝgau hǝn ahai p̃usan gail hǝn nalo. Lolǝmas hǝn lǝb̃iyaryar mai nahurabat tobǝlbǝlav lotosuni. Lolǝmas hǝn nǝvanuan gail lǝb̃ike, ‘Ivoi,’ mai galit len nǝmaket, lolǝmas nǝhai bǝtbǝtah tovoi ŋai len naim nab̃onb̃onan, mai lolǝmas hǝn lǝb̃ebǝtah rivuh len nǝhanan gail.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Lulav kuv p̃is naim mai nasugsugur sibatunau pǝhaṽut gail, be len nagǝgǝrasan salito len nǝhon nǝvanuan gail, lusor tuṽ ebǝbǝlav. Alatenan dereh lipanis sǝhor alat lǝsǝmaienan.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.