Lucas 16
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Beti aYesu isor tǝtas mai ahai susur san gail ke, “Ikad naulum̃an sua topul hǝn natit isob̃ur tokad nab̃iltivanuan nauman tokǝtkǝta tǝban natit p̃isi san. Amahean enan esǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an ke nǝvanuan nauman san emǝdas natit san gail.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Ale ekisi gǝmai, beti eusi ke, ‘Nǝsaganan notosǝsǝloŋ hǝni len gaiug? Gikel ur nǝsa gotogole len nauman sam̃ hǝn natit p̃isi sagw, husur nauman enan sam̃ hǝn na-kǝtkǝta-tǝban-an esib.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Nab̃iltivanuan nauman isor len gai gabag ke, ‘Nimabe? Husur amasta sagw ibar hǝn ginau dan nauman sagw. Nǝsǝdaŋ hǝn nakiran; nahurugw isa hǝn nǝb̃eŋir nǝvanuan hǝn nǝvat.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Ganan! Nolǝboi nǝsa nǝb̃igole hǝn ke, nǝboŋ nǝb̃esib hǝn nauman sagw nǝvanuan gail dereh lekis ginau vi lohoim salito.’
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Imagenan, ekis nǝvanuan ṽisusua lotokad nǝkabut simasta san. Eus esua ke, ‘Gukabut simasta sagw evis?’
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Isor vari ke, ‘Natram naoil naoliv tovi 100.’ Ale ikel maii ke, ‘Lav nǝkabut sam̃ gǝmai, gebǝtah, gitos 50 tutut.’
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Beti eus togon am ke, ‘Ale gaiug, gukad nǝkabut evis?’ Ale isor vari ke, ‘Nǝhad nawit tovi 1,000.’ Ale ikel maii ke, ‘Lav nǝkabut sam̃ gǝmai, gitos 800.’
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Naut kǝmas nab̃iltivanuan nauman sanor, amasta san isor ivoi hǝni husur elǝlǝgau hǝn gai len namitisau san. Imaienan! Naur ta damǝŋai hǝn navile a pan lukad namitisau hǝn naṽide silat lotosum̃an galito be anatun nam̃ial lǝsǝkad namitisau hǝn naṽide silat navile a pan.”
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 AYesu isor am ke, “Nukel mai gamito, lav nǝvat hǝn navile a pan hǝn b̃esusupah mai nǝvanuan gail hǝn lǝb̃egǝm vi bubur samito. Ŋa nǝboŋ nǝvat b̃ihav, dereh aGot tikel nahǝhaṽuran mai gamito len naut a im vi sutuai.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 “Avan ideh togolgol tonor len natit tovis, gai am igolgol inor len tosob̃ur, ale avan ideh togolgol sanor len natit tovis, gai am igolgol sanor len tosob̃ur.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Asike mǝtb̃etǝgau b̃inor hǝn nǝvat mai natit gail hǝn navile a pan, asike aGot eriŋ natit tosob̃ur san len navǝlamito.
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Ale asike mǝtb̃inor hǝn natit sinǝvanuan tile, ase teriŋ natit len navǝlamito hǝn b̃evi samit gabag?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 Naslev ideh edǝdas b̃evi slev simasta toru len nǝboŋ tosua. Dereh temǝtahun bun tesua ale telǝmas bun togon o dereh tidaŋ len tesua ale tinau ke togon tovi ut kǝmas. Mǝtodǝdas mǝtb̃eum siGot tovi amasta samito mai nǝvat tu tovi masta samito.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Nǝboŋ naFarisi gail lotolǝmas bun nǝvat lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, lusor viles aYesu.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Ŋa ikel mai galit ke, “Gamit boh mǝtupatpat gamit mǝhat len nǝhon nǝvanuan gail, avil aGot elǝboi nǝlomito. Husur natideh nǝvanuan gail lotodaŋ lan len nǝnauan salito, lotolǝŋon masuṽ hǝni, evi pahsago len nǝnauan siGot, emǝtahun buni.”
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 AYesu isor am ke, “Nalo siMoses mai natosian sihai kelkel ur gail, lupat van vǝbar nǝboŋ siJon. Husur nǝboŋ siJon, namtukel ur na-kel-uri-an tovoi husur natohan pipihabǝlan aGot, totaltal hǝn nǝvanuan p̃isi hǝn lǝb̃eb̃is lan.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Idaŋ hǝn nǝmav mai navile a pan arb̃eb̃uer, be idaŋ sǝhori hǝn nǝmap̃irhǝt natosian hǝn nalo b̃imasig.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 “Naulum̃an ideh totiṽos hǝn asoan ale tolah mai napǝhaṽut tile, atenan igol naitian tob̃ur kotov nǝlahan. Ale naulum̃an ideh tolah mai napǝhaṽut asoan totiṽos hǝni tia, aulum̃an enan igol naitian tob̃ur kotov nǝlahan.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 AYesu isor am ke, “Ikad naulum̃an sua tokad natite tosun nahurabat toboŋboŋ tokab. Len nǝboŋ p̃isi ikad nakontit tosob̃ur sǝhor nǝsa tonor hǝn nǝmauran san, ale akis ihan len nahǝhaṽuran hǝn nǝhanian tovoi ŋai.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Len nametlǝkau san loriŋ namǝsal sua tovi manus ipat, nahǝsan aLasarus.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Ike tihanukub hǝn nasughanian toteh dan natev sitenan tokad natite. Nalipah gail luŋol nǝmanuŋ san gail.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “Nǝboŋ tobar nǝboŋ san, amǝsal imat ale aŋel gail lupati, riŋi tǝban aApraham len nǝmav. Atenan tokad natite am imat ale lutavuni.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Len nǝhab nǝmatan, len na-lǝŋon-isa-an san tovan vǝsa masuṽ, ekǝta vi mǝhat ale eris aApraham mai aLasarus tǝban.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Ŋa ikai van hǝni ke, ‘Tata Apraham, gilolosa hǝn ginau ale sǝvat aLasarus hǝn b̃etur nagelhǝŋarhuvǝlan len nǝwai, b̃imosmos hǝn b̃eriŋi len nameagw b̃esusus. Nibegw epǝŋas vǝsa masuṽ len nǝhab egai.’
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Avil aApraham isor vari ke, ‘Anatugw, nau gat natit sam̃ gail tovoi gotokade len nǝmauran sam̃, ale natit gail tosa aLasarus tokade. Be gagai elǝŋon ivoi am len nǝlon ale gaiug golǝŋon isa.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Natgalen imaienan, be ikad natsual am. AGot eriŋ nab̃iltib̃ur tosǝŋav tosareh hǝn b̃epǝpehun ginamito dan gamito, hǝn ke alat lotoke lǝb̃ivan dan naut egai van hǝn gamito, lodǝdasi. Ale alat lotoke lǝb̃egǝm hǝn ginamito dan naut enan lodǝdasi.’
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Ŋa isor vari ke, ‘Beti neus gaiug, Tata, ke golǝboi gǝb̃esǝvati van hǝn nǝbathudud sagw,
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 husur nukad aṽagw erim, ale elǝboi b̃ikel nalǝlǝgauan mai galito hǝn ke, salegǝm len naut na-lǝŋon-isa-an egai.’
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Be aApraham ike, ‘Lukad natosian siMoses mai ahai kelkel ur gail. Ivoi ke lesǝsǝloŋ husuri.’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Ike, ‘Aoa Tata Apraham, be avan ideh len naut nǝmatan b̃ivan hǝn galito, dereh lipair dan nǝsaan salito.’
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Beti aApraham ikel maii ke, ‘Asike lǝb̃esǝsǝloŋ husur aMoses mai ahai kelkel ur gail, asike logǝgel hǝn nǝnauan salit hǝn lǝb̃edǝlom avan ideh, naut kǝmas tole mǝhat dan nǝmatan.’”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.