Lucas 15
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT
1 Boŋ sua nǝvanuan nǝtaks gail mai alat nǝsaan logǝm tǝban aYesu hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝni.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Ale naFarisi gail mai ahai p̃usan hǝn nalo loŋit nǝholito, lusor mǝtmǝtan hǝni ke, “Atenan ehǝhaṽur hǝn alat nǝsaan, ale ihan tu mai galito.”
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Imagenan ikel nǝb̃ol p̃usan egai mai galito, ike,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Gamit ideh b̃ikad nasipsip tovi 100 ale esua b̃imasig, timabe? Dereh teriŋ lotovi 99 len nǝmarireu ale tidoŋ tosua tomasig van vǝsab̃i.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Nǝboŋ tosab̃i tonoŋ, eriŋi len nǝbathuvǝson, ikemkem.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Ale nǝboŋ tovahim, ekis nabubur san gail mai alat lotosuh pǝpadaŋ, logǝm b̃onb̃on. Ike, ‘Mǝtehǝhaṽur mai ginau husur nusab̃ nasipsip sagw tomasig!’
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Nukel mai gamit ke, imagenan, len nǝmav dereh tikad nakemkeman tǝban avan ideh topair dan nǝsaan van hǝn aGot b̃esǝhor nakemkeman tǝban alat lotovi 99 lotonor, o lotonau ke lotonor, ke nǝpairan dan nǝsaan sanor hǝn galito.”
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 Ale aYesu isor am ke, “Napǝhaṽut ideh, b̃ikad nakoin lotovi silva tosǝŋavur ale esua imasig, gai timabe? Dereh tepigau nam̃ial, tesisir lohoim, ale doŋ vahvahuri van vǝsab̃i.
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Ale nǝboŋ tosab̃i ekis nabubur san gail mai alat lotosuh pǝpadaŋ, legǝm b̃onb̃on. Ike, ‘Mǝtehǝhaṽur mai ginau husur nusab̃ nǝvat sagw tomasig.’
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Imagenan, nukel mai gamit ke, aGot mai aŋel san gail lukemkem nǝboŋ nǝvanuan nǝsaan ideh topair dan nǝsaan san.”
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Ale aYesu isor tǝtas ke, “Ikad naulum̃an sua tokad anatun ulum̃an eru.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Ahai a tahw ikel mai atǝman ke, ‘Tata, nahudhutite b̃evi esagw nǝboŋ gǝb̃imat, gilavi mai ginau gagai.’ Ale gai epǝpehun natit p̃isi mai anatun gǝlaru.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Sǝdareh ahai a tahw elul hǝn natit p̃isi san, ivan iyar vi lan nǝkantri a tut. Ale len naut enan emǝdas nǝvat san len nǝmauran tosa.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Nǝboŋ nǝvat p̃isi san tohav, ikad nǝboŋ nǝhanian tob̃uer len nǝkantri enan kavkav, ale atenan etub̃at par hanian.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Ŋa ia tah mai nǝvanuan sua len nǝkantri enan tosǝvati vi lan nǝmarireu san gail hǝn b̃evǝŋan nabuai gail.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Nǝmal ihat atenan van ike tihanukub hǝn nab̃ilit naṽit nǝhai tovǝŋan nabuai hǝni, be avan ideh sǝlav natideh maii.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Nǝboŋ nǝnauan san tovan vǝmasil, ike, ‘Numabe? Alat lotoum setǝmagw lukad nǝhanian isob̃ur mai hudhuhanian tosuh, be gegai ginau numat hǝn nǝmalkǝkatan!
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Dereh nile mǝhat, nivan hǝn atata sagw ale nikel maii ke, “Tata, nugol nǝsaan vi tǝban aGot len nǝmav mai nugol nǝsaan vi tǝban gaiug,
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 sanor hǝn gǝb̃ike anatum̃ hǝn ginau am. Gol ke nehum nǝvanuan nauman sam̃ ŋai.”’
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Ale nǝboŋ tole mǝhat tonoŋ, ivan hǝn atǝman. Be nǝboŋ toyaryar a tut sal, atǝman eris lǝboii, nǝlon itaŋisi ale igam van hǝni, elugum̃ gati, esum̃ nǝtarhon.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 “Beti anatun isor maii ke, ‘Tata, nugol nǝsaan vi tǝban aGot len nǝmav mai nugol nǝsaan vi tǝban gaiug. Sanor kasi hǝn gǝb̃ike anatum̃ hǝn ginau am.’
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Be atǝman ikel mai naslev san gail ke, ‘Mǝtetutut, lav nahurabat tovoi buni gǝmai, ale kole lan. Siriv hǝn nariŋ len nǝŋarhuvǝlan, kol naributbut len narien gǝlaru.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Liv natuhb̃uluk tokǝnoh gǝmai, tibuni, utaut hǝni, ale datihan, datehǝhaṽur,
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 husur anatugw egai imat tia be imaur tǝtas am, imasig tia be evisi am.’ Ale lotub̃at hǝn nahǝhaṽuran.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Len nǝboŋ enan ahai a m̃o itoh marireu. Nǝboŋ togǝm pǝpadaŋ hǝn naim, esǝsǝloŋ hǝn nǝwalan hǝn navus beltaŋ mai nǝsavan,
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 ŋa ekis naslev sua, ale eusi nǝsa tovisi a im.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Ale isor vari ke, ‘Aṽam̃ etǝlmam, ale atǝmam̃ etibun natuhb̃uluk tokǝnoh husur aṽam̃ imaur, etǝlmam.’
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 Ahai a m̃o, nǝlon ipaŋpaŋ, emǝtahun b̃eb̃is lohoim ale atǝman evivile, isor ṽǝhṽǝhi.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Beti isor var atǝman ke, ‘Geris! Len nasihau isob̃ur noum sam̃, ale sǝkad nǝboŋ ideh notopair dan nǝsa gotokele. Be sǝkad nǝboŋ ideh gotolav natuhnani mai ginau hǝn nǝb̃ikad nahǝhaṽuran mai nabubur sagw gail.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Avil nǝboŋ anatum̃ togǝmai, aten boh tohan p̃is natit p̃isi sam̃ len alatpǝhaṽut lotop̃ur hǝn nibelito, gotibun natuhb̃uluk tokǝnoh m̃osi!’
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Beti isor malum̃lum̃ ke, ‘Anatugw, gaiug gutoh akis mai ginau, natit p̃isi sagw evi esam̃.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Datimasgol nahǝhaṽuran, datimaskemkem bathut aṽam̃ enan imat be gagai imaur, imasig be gagai evisi.’”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.