Lucas 13
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Ikad alatevis len nǝboŋ enan lotosor mai aYesu husur auleKalili galevis, aPilate tota bun galito, b̃on hǝn nǝda halito mai nǝda hǝn naviolan lototutumav hǝni.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 AYesu isor var galit ke, “Mǝtunau ke alaten a Kalili lusa sǝhor alat a Kalili p̃isi husur nǝmatan salit isa maienan?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Ao, nukel mai gamit ke, asike mǝtb̃ipair dan nǝsaan samito, dereh mitimat hum galito.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Mǝtunau alat lotovi 18 lotomat nǝboŋ naim tosahsah vi mǝhat a Siloam toteh len galito? Mǝtunau ke lusa sǝhor galit p̃isi am lotosuh a Jerusalem a?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Aoa, nukel mai gamit ke, asike mǝtb̃ipair dan nǝsaan samito, gamit p̃isi dereh mitimat maienan.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Beti aYesu ep̃usan, ib̃ol ke, “Avan sua ikad nǝhai nafik tovutani tia len nǝhol nakrep san, ale ivan vǝdas ṽite lan sob̃uer.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Ŋa ikel mai naulum̃an tokǝtkǝta tǝban nǝhol ke, ‘Geris! Husur nasihau itor tia nogǝm das sob̃uer hǝn naṽit nafik len nǝhai egai. Ta b̃uri! Itov kǝmas, mabe?’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Isor vari ke, ‘Nasub̃, riŋi tipat vir nasihau tesual am. Dereh nekir garu lan beti riŋ natib̃uluk lan.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Ale b̃iṽan len nasihau b̃egǝmai, ivoi; be asike b̃iṽan, ta b̃uri!’”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Len nǝSappat sua aYesu ep̃usan len naim nab̃onb̃onan sua.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Ikad abareab sual ei, nanunun tosa sua togol niben isa hǝn nasihau tovi 18. Ale etǝmadehw masuṽ, gai edǝdas b̃eil b̃inor.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Nǝboŋ aYesu torisi, ekisi gǝmai ale ike, “Bareab, gumadhamakuv dan namǝsahan sam̃.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Ale eriŋ navǝlan gǝlaru lan. Vǝha-sua ŋai eil inor tǝlmam ale isor sal suh nǝyalyalan siGot van.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Naulum̃an toil a m̃o len naim nab̃onb̃onan, nǝlon ipaŋpaŋ husur aYesu ilav kuv namǝsahan len nǝSappat, ale ikel mai naluṽoh ke, “Ikad nǝmariboŋ nauman tomǝlevtes. Ŋa mǝtegǝm hǝn mǝtb̃imaur len nǝmariboŋ galenan, samtegǝm len nǝSappat!”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Ris Nasub̃ tosor vari ke, “Mǝtovi vanuan gǝgǝras! Gamit p̃isi mǝtsǝsah rub̃at nab̃uluk o natoŋki len nǝSappat ale mǝtsasǝhari vivile hǝn b̃emun a?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Be napǝhaṽut egai, tovi anatvavin aApraham, aSetan tobaŋis gati nasihau tovi 18, sanor hǝn b̃imakuv dan nǝbaŋisian len nǝSappat a?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan, galit p̃isi lotosor tasi, nahurulit isa habat, be naluṽoh kavkav lohǝhaṽur len natit tovoi buni gai togol gail.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Beti aYesu ike, “Natohan pipihabǝlan aGot imabe? Ehun nǝsa? Nekǝmabe?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Ehun namisurhumastat avan sua tobar hǝni len nǝhol san, ale itov, egǝm etibau hun nǝhai, ale nǝman namǝsav gail loum hǝn nǝhai ŋodŋod len nǝpashǝte.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Beti isor am ke, “Nike natohan pipihabǝlan aGot ehun nǝsa?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Ehun nayis, napǝhaṽut sua tolavi, tob̃undasi len nǝhad nǝflaua totor van vǝbar nǝflaua p̃isi totob.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Beti aYesu iyar tur nab̃iltivile mai navile gail, ep̃usan ale iyar vi Jerusalem.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Ale avan sua eusi ke, “Nasub̃, dereh nǝvanuan levis ŋai limakuv dan nǝpanismen siGot a? Sasob̃ur a?” Ale ikel mai galit ke,
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Hisi hǝn mǝtb̃eb̃isutur bopita tomagugun; husur nukel mai gamit ke tisob̃ur luke leb̃is lan be lodǝdasi.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Nǝboŋ amahean naim tole mǝhat, ale tokǝkol gat nabopita, dereh mǝteil vivile. Mǝtetub̃at deldel len nabopita, mitike, ‘Nasub̃, sǝŋav hǝn nabopita hǝn ginamito.’ Ale gai tisor var gamit ke, ‘Nǝsalǝboi kas gamito. Naut samit a be?’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Beti mǝtetub̃at sor ke, ‘Namtuhan mai gaiug. Gaiug gop̃usan len nap̃isal sinamit gail.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Avil tike, ‘Nukel mai gamito, nǝsalǝboi kas gamito, gamit alat a be? Mǝtevi tut, gamit mǝttogolgol nǝsaan!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Dereh gamit mititaŋ, mitidesdes batriṽoriṽ len nǝboŋ mǝtb̃eris aApraham, aIsak mai aJakop mai ahai kelkel ur p̃isi len natohan pipihabǝlan aGot be gamit sǝb̃omito, aGot tibar hǝn gamito vivile.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Nǝvanuan gail dereh legǝm len nais mai nawes mai nanot mai nasaut, legǝm len naut p̃isi ale lihan len nab̃iltihanan len natohan pipihabǝlan aGot.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Ale mǝteris! Ikad nǝvanuan kǝmas lǝb̃egǝm vi vanuan totibau gail, ale ikad nǝvanuan totibau gail lǝb̃egǝm vi ut kǝmas.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Len nǝboŋ enan naFarisi galevis logǝm hǝni, lukel maii ke, “Geriŋ naut egai, gam yav dani husur aHerot Antipas ike tigol gimat.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Ale ikel mai galit ke, “Mitia kel mai nafoks enan ke, ‘Damǝŋai mai pelan dereh nehut natǝmat gail sal mai nigol sal nǝvanuan limaur, ale hois nesib.’
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Naut kǝmas, len nap̃isal sagw nimasvan damǝŋai, pelan mai hois, bathut ke len naut a Jerusalem ŋai ahai kelkel ur p̃isi lolǝboi lǝb̃imat.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “O Jerusalem, Jerusalem, gaiug gugolgol ahai kelkel ur gail lumat, gotububun alat aGot tosul galit van hǝn gaiug. Len nǝboŋ isob̃ur tia nuke nihavhav hǝn alahutai sam̃ hun natopǝhaṽut tohavhav hǝn natuhman san gail pipihabǝlan, be gomǝtahuni.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Mǝteris, naut a im samit eb̃ǝb̃esw. Nukel mai gamit ke asike mǝtoris ginau am vir mǝtb̃ike, ‘AGot tigol navoian van hǝn ategai togǝm len nahǝsan Nasub̃ aGot.’”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.