Lucas 13
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Ikad alatevis len nǝboŋ enan lotosor mai aYesu husur auleKalili galevis, aPilate tota bun galito, b̃on hǝn nǝda halito mai nǝda hǝn naviolan lototutumav hǝni.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 AYesu isor var galit ke, “Mǝtunau ke alaten a Kalili lusa sǝhor alat a Kalili p̃isi husur nǝmatan salit isa maienan?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Ao, nukel mai gamit ke, asike mǝtb̃ipair dan nǝsaan samito, dereh mitimat hum galito.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Mǝtunau alat lotovi 18 lotomat nǝboŋ naim tosahsah vi mǝhat a Siloam toteh len galito? Mǝtunau ke lusa sǝhor galit p̃isi am lotosuh a Jerusalem a?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Aoa, nukel mai gamit ke, asike mǝtb̃ipair dan nǝsaan samito, gamit p̃isi dereh mitimat maienan.”
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Beti aYesu ep̃usan, ib̃ol ke, “Avan sua ikad nǝhai nafik tovutani tia len nǝhol nakrep san, ale ivan vǝdas ṽite lan sob̃uer.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Ŋa ikel mai naulum̃an tokǝtkǝta tǝban nǝhol ke, ‘Geris! Husur nasihau itor tia nogǝm das sob̃uer hǝn naṽit nafik len nǝhai egai. Ta b̃uri! Itov kǝmas, mabe?’
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Isor vari ke, ‘Nasub̃, riŋi tipat vir nasihau tesual am. Dereh nekir garu lan beti riŋ natib̃uluk lan.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Ale b̃iṽan len nasihau b̃egǝmai, ivoi; be asike b̃iṽan, ta b̃uri!’”
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Len nǝSappat sua aYesu ep̃usan len naim nab̃onb̃onan sua.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Ikad abareab sual ei, nanunun tosa sua togol niben isa hǝn nasihau tovi 18. Ale etǝmadehw masuṽ, gai edǝdas b̃eil b̃inor.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Nǝboŋ aYesu torisi, ekisi gǝmai ale ike, “Bareab, gumadhamakuv dan namǝsahan sam̃.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Ale eriŋ navǝlan gǝlaru lan. Vǝha-sua ŋai eil inor tǝlmam ale isor sal suh nǝyalyalan siGot van.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Naulum̃an toil a m̃o len naim nab̃onb̃onan, nǝlon ipaŋpaŋ husur aYesu ilav kuv namǝsahan len nǝSappat, ale ikel mai naluṽoh ke, “Ikad nǝmariboŋ nauman tomǝlevtes. Ŋa mǝtegǝm hǝn mǝtb̃imaur len nǝmariboŋ galenan, samtegǝm len nǝSappat!”
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Ris Nasub̃ tosor vari ke, “Mǝtovi vanuan gǝgǝras! Gamit p̃isi mǝtsǝsah rub̃at nab̃uluk o natoŋki len nǝSappat ale mǝtsasǝhari vivile hǝn b̃emun a?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Be napǝhaṽut egai, tovi anatvavin aApraham, aSetan tobaŋis gati nasihau tovi 18, sanor hǝn b̃imakuv dan nǝbaŋisian len nǝSappat a?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan, galit p̃isi lotosor tasi, nahurulit isa habat, be naluṽoh kavkav lohǝhaṽur len natit tovoi buni gai togol gail.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Beti aYesu ike, “Natohan pipihabǝlan aGot imabe? Ehun nǝsa? Nekǝmabe?
18 Jesus disse:
19 Ehun namisurhumastat avan sua tobar hǝni len nǝhol san, ale itov, egǝm etibau hun nǝhai, ale nǝman namǝsav gail loum hǝn nǝhai ŋodŋod len nǝpashǝte.”
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Beti isor am ke, “Nike natohan pipihabǝlan aGot ehun nǝsa?
20 Disse mais:
21 Ehun nayis, napǝhaṽut sua tolavi, tob̃undasi len nǝhad nǝflaua totor van vǝbar nǝflaua p̃isi totob.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Beti aYesu iyar tur nab̃iltivile mai navile gail, ep̃usan ale iyar vi Jerusalem.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Ale avan sua eusi ke, “Nasub̃, dereh nǝvanuan levis ŋai limakuv dan nǝpanismen siGot a? Sasob̃ur a?” Ale ikel mai galit ke,
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Hisi hǝn mǝtb̃eb̃isutur bopita tomagugun; husur nukel mai gamit ke tisob̃ur luke leb̃is lan be lodǝdasi.
24 Jesus respondeu:
25 Nǝboŋ amahean naim tole mǝhat, ale tokǝkol gat nabopita, dereh mǝteil vivile. Mǝtetub̃at deldel len nabopita, mitike, ‘Nasub̃, sǝŋav hǝn nabopita hǝn ginamito.’ Ale gai tisor var gamit ke, ‘Nǝsalǝboi kas gamito. Naut samit a be?’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Beti mǝtetub̃at sor ke, ‘Namtuhan mai gaiug. Gaiug gop̃usan len nap̃isal sinamit gail.’
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Avil tike, ‘Nukel mai gamito, nǝsalǝboi kas gamito, gamit alat a be? Mǝtevi tut, gamit mǝttogolgol nǝsaan!’
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Dereh gamit mititaŋ, mitidesdes batriṽoriṽ len nǝboŋ mǝtb̃eris aApraham, aIsak mai aJakop mai ahai kelkel ur p̃isi len natohan pipihabǝlan aGot be gamit sǝb̃omito, aGot tibar hǝn gamito vivile.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Nǝvanuan gail dereh legǝm len nais mai nawes mai nanot mai nasaut, legǝm len naut p̃isi ale lihan len nab̃iltihanan len natohan pipihabǝlan aGot.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Ale mǝteris! Ikad nǝvanuan kǝmas lǝb̃egǝm vi vanuan totibau gail, ale ikad nǝvanuan totibau gail lǝb̃egǝm vi ut kǝmas.”
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Len nǝboŋ enan naFarisi galevis logǝm hǝni, lukel maii ke, “Geriŋ naut egai, gam yav dani husur aHerot Antipas ike tigol gimat.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Ale ikel mai galit ke, “Mitia kel mai nafoks enan ke, ‘Damǝŋai mai pelan dereh nehut natǝmat gail sal mai nigol sal nǝvanuan limaur, ale hois nesib.’
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Naut kǝmas, len nap̃isal sagw nimasvan damǝŋai, pelan mai hois, bathut ke len naut a Jerusalem ŋai ahai kelkel ur p̃isi lolǝboi lǝb̃imat.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “O Jerusalem, Jerusalem, gaiug gugolgol ahai kelkel ur gail lumat, gotububun alat aGot tosul galit van hǝn gaiug. Len nǝboŋ isob̃ur tia nuke nihavhav hǝn alahutai sam̃ hun natopǝhaṽut tohavhav hǝn natuhman san gail pipihabǝlan, be gomǝtahuni.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Mǝteris, naut a im samit eb̃ǝb̃esw. Nukel mai gamit ke asike mǝtoris ginau am vir mǝtb̃ike, ‘AGot tigol navoian van hǝn ategai togǝm len nahǝsan Nasub̃ aGot.’”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.