Lucas 13

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ikad alatevis len nǝboŋ enan lotosor mai aYesu husur auleKalili galevis, aPilate tota bun galito, b̃on hǝn nǝda halito mai nǝda hǝn naviolan lototutumav hǝni.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 AYesu isor var galit ke, “Mǝtunau ke alaten a Kalili lusa sǝhor alat a Kalili p̃isi husur nǝmatan salit isa maienan?
2 Então Jesus disse:
3 Ao, nukel mai gamit ke, asike mǝtb̃ipair dan nǝsaan samito, dereh mitimat hum galito.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Mǝtunau alat lotovi 18 lotomat nǝboŋ naim tosahsah vi mǝhat a Siloam toteh len galito? Mǝtunau ke lusa sǝhor galit p̃isi am lotosuh a Jerusalem a?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Aoa, nukel mai gamit ke, asike mǝtb̃ipair dan nǝsaan samito, gamit p̃isi dereh mitimat maienan.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Beti aYesu ep̃usan, ib̃ol ke, “Avan sua ikad nǝhai nafik tovutani tia len nǝhol nakrep san, ale ivan vǝdas ṽite lan sob̃uer.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Ŋa ikel mai naulum̃an tokǝtkǝta tǝban nǝhol ke, ‘Geris! Husur nasihau itor tia nogǝm das sob̃uer hǝn naṽit nafik len nǝhai egai. Ta b̃uri! Itov kǝmas, mabe?’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Isor vari ke, ‘Nasub̃, riŋi tipat vir nasihau tesual am. Dereh nekir garu lan beti riŋ natib̃uluk lan.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Ale b̃iṽan len nasihau b̃egǝmai, ivoi; be asike b̃iṽan, ta b̃uri!’”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Len nǝSappat sua aYesu ep̃usan len naim nab̃onb̃onan sua.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Ikad abareab sual ei, nanunun tosa sua togol niben isa hǝn nasihau tovi 18. Ale etǝmadehw masuṽ, gai edǝdas b̃eil b̃inor.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Nǝboŋ aYesu torisi, ekisi gǝmai ale ike, “Bareab, gumadhamakuv dan namǝsahan sam̃.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Ale eriŋ navǝlan gǝlaru lan. Vǝha-sua ŋai eil inor tǝlmam ale isor sal suh nǝyalyalan siGot van.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Naulum̃an toil a m̃o len naim nab̃onb̃onan, nǝlon ipaŋpaŋ husur aYesu ilav kuv namǝsahan len nǝSappat, ale ikel mai naluṽoh ke, “Ikad nǝmariboŋ nauman tomǝlevtes. Ŋa mǝtegǝm hǝn mǝtb̃imaur len nǝmariboŋ galenan, samtegǝm len nǝSappat!”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Ris Nasub̃ tosor vari ke, “Mǝtovi vanuan gǝgǝras! Gamit p̃isi mǝtsǝsah rub̃at nab̃uluk o natoŋki len nǝSappat ale mǝtsasǝhari vivile hǝn b̃emun a?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Be napǝhaṽut egai, tovi anatvavin aApraham, aSetan tobaŋis gati nasihau tovi 18, sanor hǝn b̃imakuv dan nǝbaŋisian len nǝSappat a?”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan, galit p̃isi lotosor tasi, nahurulit isa habat, be naluṽoh kavkav lohǝhaṽur len natit tovoi buni gai togol gail.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Beti aYesu ike, “Natohan pipihabǝlan aGot imabe? Ehun nǝsa? Nekǝmabe?
18 Jesus disse:
19 Ehun namisurhumastat avan sua tobar hǝni len nǝhol san, ale itov, egǝm etibau hun nǝhai, ale nǝman namǝsav gail loum hǝn nǝhai ŋodŋod len nǝpashǝte.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Beti isor am ke, “Nike natohan pipihabǝlan aGot ehun nǝsa?
20 Jesus continuou:
21 Ehun nayis, napǝhaṽut sua tolavi, tob̃undasi len nǝhad nǝflaua totor van vǝbar nǝflaua p̃isi totob.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Beti aYesu iyar tur nab̃iltivile mai navile gail, ep̃usan ale iyar vi Jerusalem.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Ale avan sua eusi ke, “Nasub̃, dereh nǝvanuan levis ŋai limakuv dan nǝpanismen siGot a? Sasob̃ur a?” Ale ikel mai galit ke,
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 “Hisi hǝn mǝtb̃eb̃isutur bopita tomagugun; husur nukel mai gamit ke tisob̃ur luke leb̃is lan be lodǝdasi.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Nǝboŋ amahean naim tole mǝhat, ale tokǝkol gat nabopita, dereh mǝteil vivile. Mǝtetub̃at deldel len nabopita, mitike, ‘Nasub̃, sǝŋav hǝn nabopita hǝn ginamito.’ Ale gai tisor var gamit ke, ‘Nǝsalǝboi kas gamito. Naut samit a be?’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Beti mǝtetub̃at sor ke, ‘Namtuhan mai gaiug. Gaiug gop̃usan len nap̃isal sinamit gail.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Avil tike, ‘Nukel mai gamito, nǝsalǝboi kas gamito, gamit alat a be? Mǝtevi tut, gamit mǝttogolgol nǝsaan!’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Dereh gamit mititaŋ, mitidesdes batriṽoriṽ len nǝboŋ mǝtb̃eris aApraham, aIsak mai aJakop mai ahai kelkel ur p̃isi len natohan pipihabǝlan aGot be gamit sǝb̃omito, aGot tibar hǝn gamito vivile.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Nǝvanuan gail dereh legǝm len nais mai nawes mai nanot mai nasaut, legǝm len naut p̃isi ale lihan len nab̃iltihanan len natohan pipihabǝlan aGot.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Ale mǝteris! Ikad nǝvanuan kǝmas lǝb̃egǝm vi vanuan totibau gail, ale ikad nǝvanuan totibau gail lǝb̃egǝm vi ut kǝmas.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Len nǝboŋ enan naFarisi galevis logǝm hǝni, lukel maii ke, “Geriŋ naut egai, gam yav dani husur aHerot Antipas ike tigol gimat.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Ale ikel mai galit ke, “Mitia kel mai nafoks enan ke, ‘Damǝŋai mai pelan dereh nehut natǝmat gail sal mai nigol sal nǝvanuan limaur, ale hois nesib.’
32 Jesus respondeu:
33 Naut kǝmas, len nap̃isal sagw nimasvan damǝŋai, pelan mai hois, bathut ke len naut a Jerusalem ŋai ahai kelkel ur p̃isi lolǝboi lǝb̃imat.
33 E Jesus continuou:
34 “O Jerusalem, Jerusalem, gaiug gugolgol ahai kelkel ur gail lumat, gotububun alat aGot tosul galit van hǝn gaiug. Len nǝboŋ isob̃ur tia nuke nihavhav hǝn alahutai sam̃ hun natopǝhaṽut tohavhav hǝn natuhman san gail pipihabǝlan, be gomǝtahuni.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Mǝteris, naut a im samit eb̃ǝb̃esw. Nukel mai gamit ke asike mǝtoris ginau am vir mǝtb̃ike, ‘AGot tigol navoian van hǝn ategai togǝm len nahǝsan Nasub̃ aGot.’”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.