Lucas 11

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Boŋ sua aYesu isor tuṽ len naut sua. Nǝboŋ togole tonoŋ, sua len ahai susur san gail isor maii ke, “Nasub̃, ṽusan ginamit hǝn naṽide hǝn na-sor-tuṽ-an sum̃an aJon toṽusani hǝn ahai susur san gail.”
1 Certo dia, Jesus estava orando em determinado lugar. Quando terminou, um de seus discípulos lhe disse: “Senhor, ensine-nos a orar, como João ensinou aos discípulos dele”.
2 Ikel mai galit ke, “Nǝboŋ mǝtb̃isor mai aGot, mǝtekǝmaiegai ke:
2 Jesus disse: “Orem da seguinte forma: “Pai, Venha o teu reino.
3 Geviol mai ginamito hǝn nǝhanian hǝn nǝmariboŋ ṽisusua.
3 Dá-nos hoje o pão para este dia,
4 Gerub̃at nǝsaan sinamito,
4 e perdoa nossos pecados, assim como perdoamos aqueles que pecam contra nós. E não nos deixes cair em tentação”.
5 Beti ikel mai galit ke, “Gamit sua tǝkad nabubur san tagǝm hǝni tub̃loh len mariug ale ike, ‘Wawa, gidam̃ hǝn nabǝta titor mai ginau,
5 E ele prosseguiu: “Suponha que você fosse à casa de um amigo à meia-noite para pedir três pães, dizendo:
6 husur nabubur sagw, len nǝyaran san, egǝm tǝban ginau, ale nǝhanian eb̃uer hǝn nǝb̃ilav maii.’
6 ‘Um amigo meu acaba de chegar para me visitar e não tenho nada para lhe oferecer’,
7 Beti ta lohoim, togon tasor vari ke, ‘Sagigol tisa hǝn ginau. Nabopita ekǝkol hǝhaiv tia, ale anatugw gail namtupat tia. Nodǝdas hǝn nǝb̃ile mǝhat viol hǝn natideh mai gaiug.’
7 e ele respondesse lá de dentro: ‘Não me perturbe. A porta já está trancada, e minha família e eu já estamos deitados. Não posso ajudá-lo’.
8 Nukel mai gamit ke, naut kǝmas asike ile mǝhat viol maii bathut tovi bubur san, dereh tile mǝhat, teviol hǝn nǝsa togon tolǝŋoni husur eus tabtab hǝni.
8 Eu lhes digo que, embora ele não o faça por amizade, se você continuar a bater à porta, ele se levantará e lhe dará o que precisa por causa da sua insistência.
9 Ŋa nukel mai gamit ke, usi van, dereh aGot teviol hǝni mai gamito; doŋi van, dereh mitisab̃i; deldel van, dereh nabopita tesǝŋav m̃os gamito.
9 “Portanto eu lhes digo: peçam, e receberão. Procurem, e encontrarão. Batam, e a porta lhes será aberta.
10 Husur nǝvanuan p̃isi lotousi, dereh likade; avan ideh todoŋi, dereh tisab̃i; ale avan ideh todeldel, dereh nabopita tesǝŋav m̃osi.
10 Pois todos que pedem, recebem. Todos que procuram, encontram. E, para todos que batem, a porta é aberta.
11 Gamit ideh tovi aTata, anatum̃ b̃eus naieh, gilav nǝm̃at maii a?
11 “Vocês que são pais, respondam: Se seu filho lhe pedir um peixe, você lhe dará uma cobra?
12 O anatum̃ b̃eus nǝdavurhuman, gilav naskopion maii a?
12 Ou, se lhe pedir um ovo, você lhe dará um escorpião?
13 Naut kǝmas mǝttosa, gamit mǝtolǝboi mǝtb̃ilav naviolan tovoi gail mai anatumit gail. Be aTata len nǝmav eviol sǝhor gamito; dereh teviol hǝn aNunun mai alat lotous gai!”
13 Portanto, se vocês que são pecadores sabem como dar bons presentes a seus filhos, quanto mais seu Pai no céu dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!”.
14 Len nǝboŋ sua aYesu ehut natǝmat tob̃utb̃ut. Nǝboŋ natǝmat tomakuv tonoŋ, naulum̃an tob̃utb̃ut a m̃o isor, ale naluṽoh lup̃aŋ lan.
14 Certo dia, Jesus expulsou um demônio que deixava um homem mudo e, quando o demônio saiu, o homem começou a falar. A multidão ficou admirada,
15 — ausente —
15 mas alguns disseram: “É pelo poder de Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios”.
16 — ausente —
16 Outros exigiram que Jesus lhes desse um sinal do céu para provar sua autoridade.
17 AYesu elǝboi nǝnauan salito, ale isor mai galit ke, “Nǝkantri, nǝvanuan han gail lotob̃alkabaŋ, dereh timasirsir, teb̃ǝb̃esw. Mai nahǝmar tob̃alkabaŋ, dereh asike evi bathudud am.
17 Jesus, conhecendo seus pensamentos, disse: “Todo reino dividido internamente está condenado à ruína. Uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
18 ASetan tǝb̃al mai natǝmat san gail, dereh temǝdas nǝdaŋan san, nǝnauan enan imelmel masuṽ! Nokǝmaienan husur mǝtuke nohut natǝmat gail len nǝdaŋan siPeelsepul.
18 Vocês dizem que eu expulso demônios pelo poder de Belzebu. Mas, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, como o seu reino sobreviverá?
19 Ginau nǝtahut natǝmat gail len nǝdaŋan siPeelsepul, ahai susur samit gail lohut galit len nǝdaŋan sise? SiPeelsepul a? Imagenan ahai susur samit gail loṽusani ke mǝttosab.
19 E, se meu poder vem de Belzebu, o que dizer de seus discípulos? Eles também expulsam demônios, de modo que condenarão vocês pelo que acabaram de dizer.
20 Be nǝb̃ehut natǝmat gail len nǝdaŋan siGot, imagenan, natohan pipihabǝlan aGot ibar gamit tia.
20 Se, contudo, expulso demônios pelo poder de Deus, então o reino de Deus já chegou a vocês.
21 “ASetan esum̃an naulum̃an todaŋ tokad natit hǝn nǝb̃alan, tokǝta kǝkol hǝn naim san, ale natit p̃isi san losuh ivoi.
21 Pois, quando um homem forte está bem armado e guarda seu palácio, seus bens estão seguros,
22 Avil nǝboŋ avan sua todaŋ sǝhori tob̃al maii, ib̃al sǝhori, beti ikol nametǝlai nǝb̃alan san dan niben, ilav kuv natit hǝn nǝb̃alan gai todaŋ lan, ale epǝpehun natit p̃isi san.
22 até que alguém ainda mais forte o ataque e o vença, tire dele suas armas e leve embora seus pertences.
23 Avan ideh satoh len nǝtarhǝt sagw, avan en evi enemi sagw; ale avan ideh sasǝsǝgov mai ginau len nǝmatuan, gai igol imap̃ip̃iriah; asike b̃esǝhar nǝvanuan gail van hǝn aGot, esǝhar nǝvanuan gail van vǝsab.”
23 “Quem não está comigo opõe-se a mim, e quem não trabalha comigo trabalha contra mim.
24 AYesu isor tǝtas am ke, “Datusor husur nahutian hǝn natǝmat gail. Ale, nǝboŋ nanunun nǝmargobut tovan dan nǝvanuan ideh, nanunun nǝmargobut enan iyar turtur naut masmas gail hǝn b̃isab̃ naut ideh hǝn b̃iŋavŋav lan, be idoŋ sob̃uer hǝni. Beti natǝmat ikel mai gai gabag, ike, ‘Netǝlmam bai vi lan naim sagw notogam dani.’
24 “Quando um espírito impuro sai de uma pessoa, anda por lugares secos à procura de descanso. Mas, não o encontrando, diz: ‘Voltarei à casa da qual saí’.
25 Nǝboŋ tobar nǝvanuan gai tovan dani, nǝvanuan enan ehum naim tob̃ǝb̃esw, lotosir vahvahuri, tuan tǝlmam hǝn natit p̃isi tonor.
25 Ele volta para sua antiga casa e a encontra vazia, varrida e arrumada.
26 Beti ivan vasǝhar nanunun tomǝlevru lotosa masuṽ am sǝhor gai, ale nǝboŋ lotob̃is len nǝvanuan, lutoh tin ei. Ŋa nǝvanuan enan, nǝmauran san isa habat am sǝhor ta m̃o.”
26 Então o espírito busca outros sete espíritos, piores que ele, e todos entram na pessoa e passam a morar nela, e a pessoa fica pior que antes”.
27 Nǝboŋ aYesu tokel natgalenan sal, apǝhaṽut sua len naluṽoh ikai van hǝni ke, “Anam̃, napǝhaṽut topas gaiug mai tovǝhasus hǝn gaiug, aGot igol ivoi hǝni!”
27 Enquanto ele falava, uma mulher na multidão gritou: “Feliz é sua mãe, que o deu à luz e o amamentou!”.
28 Avil aYesu ike, “Tarhǝt nǝsa gotokele, aGot igol ivoi am hǝn alat lotosǝsǝloŋ husur nasoruan san ale lotogole.”
28 Jesus, porém, respondeu: “Ainda mais felizes são os que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
29 Nǝboŋ naluṽoh pǝpadaŋ hǝn aYesu lotosob̃ur am, ike, “Naur ta damǝŋai lusa masuṽ. Lous namerikel be ginau asike nugol namerikel ideh be nǝsa tovisi hǝn aJonah ŋai.
29 Enquanto a multidão se apertava contra Jesus, ele disse: “Esta geração perversa insiste que eu lhe mostre um sinal, mas o único sinal que lhes darei será o de Jonas.
30 Nǝsa tovisi hǝn aJonah eṽusan alat a Nineveh ke aGot tosǝvati. Imagenan, nǝsa b̃evisi hǝn aNatun Nǝvanuan, dereh teṽusan naur ta damǝŋai ke aGot tosǝvati.
30 O que aconteceu com ele foi um sinal para o povo de Nínive. O que acontecer com o Filho do Homem será um sinal para esta geração.
31 Len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, NaKwin hǝn naSaut dereh tile mǝhat kel kot nǝsaan sinaur ta damǝŋai, tike naur egai limaspanis. Dereh tigol timagenan husur egǝm len nǝtarhǝt navile a pan hǝn b̃esǝsǝloŋ hǝn namitisau siSolomon hǝn nǝmauran tonor, be gagai, ikad natesua gegai toyalyal sǝhor aSolomon.
31 “A rainha de Sabá se levantará contra esta geração no dia do juízo e a condenará, pois veio de uma terra distante para ouvir a sabedoria de Salomão; e vocês têm à sua frente alguém maior que Salomão!
32 Len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, alat a Nineveh dereh leil, kel kot nǝsaan sinaur ta damǝŋai, like naur egai limaspanis. Alat a Nineveh dereh ligol naten husur ke, nǝboŋ aJonah tokel ur napisulan siGot, galit lupair dan nǝsaan salito, be gagai ikad natesua gegai toyalyal habat sǝhor aJonah.
32 Os habitantes de Nínive também se levantarão contra esta geração no dia do juízo e a condenarão, pois eles se arrependeram de seus pecados quando ouviram a mensagem anunciada por Jonas; e vocês têm à sua frente alguém maior que Jonas!”
33 “Avan ideh, nǝboŋ topigau nam̃ial, sasusuani o sariŋi pipib̃iliwai, be eriŋi len nǝhai ririŋ mǝhat hǝn alat lotob̃is lohoim lǝb̃eris nam̃ial han.
33 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois escondê-la ou colocá-la sob um cesto. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz é vista por todos que entram na casa.
34 Namǝtam̃ ehum nam̃ial tolav nam̃ial mai nibem̃. Nǝboŋ namǝtam̃ tovoi, nibem̃ kavkav epul hǝn nam̃ial. Be nǝboŋ tomǝsah, nibem̃ epul hǝn nǝmargobut.
34 “Seus olhos são como uma lâmpada que ilumina todo o corpo. Quando os olhos são bons, todo o corpo se enche de luz. Mas, quando são maus, o corpo se enche de escuridão.
35 Gigole ke nam̃ial len nǝlom̃ savi margobut.
35 Portanto, tomem cuidado para que sua luz não seja, na verdade, escuridão.
36 B̃imaienan, nibem̃ kavkav b̃epul hǝn nam̃ial, sǝkad nahudhubem̃ tomotmot, dereh tepul hǝn nam̃ial hum nam̃ial nǝboŋ tom̃ias gaiug.”
36 Se estiverem cheios de luz, sem nenhum canto escuro, sua vida inteira será radiante, como se uma lamparina os estivesse iluminando”.
37 Nǝboŋ nasoran en siYesu tomadhanoŋ, naFarisi sua eusi hǝn b̃ihan maii, ale aYesu eb̃is lohoim, ipat hǝn nǝtarhǝgarin tǝban natev, ihan.
37 Quando Jesus terminou de falar, um dos fariseus o convidou para comer em sua casa. Ele foi e tomou lugar à mesa.
38 Avil naFarisi esǝhoṽut husur aYesu sakǝkasǝval a tahw hǝn b̃ihan.
38 Seu anfitrião ficou surpreso por ele não realizar primeiro a cerimônia de lavar as mãos, como era costume entre os judeus.
39 Beti Nasub̃ ikel maii ke, “Gamit naFarisi gail m̃au, mǝtokǝkas navivile hǝn nab̃iliwai mai nasiloh avil len nǝlomito mǝtopul hǝn na-lǝŋon-masuṽ-hǝn-natite-an, mai nǝsaan.
39 Então o Senhor lhe disse: “Vocês, fariseus, têm o cuidado de limpar o exterior do copo e do prato, mas estão sujos por dentro, cheios de ganância e perversidade.
40 Mǝtumelmel! AGot toum hǝn navivile hǝn nǝvanuan, gai eum hǝn nǝlon am.
40 Tolos! Acaso Deus não fez tanto o interior como o exterior?
41 Be dan nǝsa topat len nǝlomito, viol mai alat lotom̃idol, imagenan natit p̃isi tiveveu len gamito.
41 Portanto, limpem o interior dando ofertas aos necessitados e ficarão limpos por completo.
42 “Be gamit naFarisi gail, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtoviol mai aGot hǝn esua len tosǝŋavur hǝn namint, narue mai natuhluhai gail am dan nǝhol samito be mǝtsalǝŋon husur nanoran mai na-lǝmas-buni-an siGot. Mitimasgol eru enan be sa-nǝlomit tiboŋboŋ hǝn naviolan len tosǝŋavur.
42 “Que aflição os espera, fariseus! Vocês têm o cuidado de dar o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as ervas, mas negligenciam a justiça e o amor de Deus. Sim, vocês deviam fazer essas coisas, mas sem descuidar das mais importantes.
43 Gamito naFarisi gail, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtolǝŋon buni ke mǝtobǝtah a m̃o len naim nab̃onb̃onan, mǝtolǝŋon buni ke nǝvanuan len nǝmaket lukel na-ke-ivoi-an mai gamito.
43 “Que aflição os espera, fariseus! Pois gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e de receber saudações respeitosas enquanto andam pelas praças.
44 Nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtosum̃an nab̃ur nǝmatan sǝkad nab̃urhes. Nǝvanuan gail luyar lan be lotǝtan hǝni ke tokad natit tob̃o butite.”
44 Sim, que aflição os espera! Pois são como túmulos escondidos: as pessoas passam por cima deles sem saber onde estão pisando”.
45 Avan sua tokad namitisau hǝn nalo ike, “Hai p̃usan, nǝboŋ gotokǝmaienan gusor viles ginamit am bolai.”
45 Então um especialista da lei disse: “Mestre, o senhor insultou também a nós com o que acabou de dizer”.
46 AYesu isor vari ke, “Gamit mǝttokad namitisau hǝn nalo, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat. Husur mǝtoriŋ namǝlasan len nǝvanuan gail gol lodǝdas lǝb̃evusi, avil gamito mǝtsasusupah mai galito hǝn natideh sasua.
46 Jesus respondeu: “Sim, que aflição também os espera, especialistas da lei! Pois oprimem as pessoas com exigências insuportáveis e não movem um dedo sequer para aliviar seus fardos.
47 Nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtoum hǝn nab̃urhes topǝhas m̃os ahai kelkel ur gail ke mǝtsahusur galito, atǝmamit gail ta sutuai lotoparu bubun galito.
47 Que aflição os espera! Pois constroem monumentos para os profetas que seus próprios antepassados assassinaram.
48 Imagenan mǝtugol ip̃arp̃ar ke mǝttodam̃ hǝn nǝsa atǝmamit ta sutuai lotogole; galit luparu bubun ahai kelkel ur gail, ale gamit mǝtoum hǝn nab̃urhes salit gail.
48 Com isso, porém, testemunham que concordam com o que seus antepassados fizeram. Eles mataram os profetas, e vocês cooperam com eles construindo os monumentos!
49 Bathut enan namitisau hǝn nǝmauran siGot ikele am ke, ‘Dereh nesǝvat ahai kelkel ur mai ahai pispisul gail van hǝn nǝvanuan gail. Dereh nǝvanuan gail liparu bun galevis ale lemǝdas bun galevis am.’
49 Foi a isto que Deus, em sua sabedoria, se referiu: ‘Eu lhes enviarei profetas e apóstolos, mas eles matarão alguns e perseguirão outros’.
50 Husur enan aGot dereh teriŋ nǝmatan sihai kelkel ur p̃isi ta m̃o len natub̃atan hǝn navile a pan len naur ta damǝŋai.
50 “Portanto, esta geração será responsabilizada pelo assassinato de todos os profetas de Deus desde a criação do mundo,
51 Nǝmatan salit etub̃at len nǝda hiApel van vǝbar nǝda hiSekariah lotoparu buni rivuh hǝn nǝmel tutumavan mai naim siGot. Evoi, nukel mai gamito ke aGot tipansem naur ta damǝŋai sil nǝmatan galen p̃isi.
51 desde o assassinato do justo Abel até o de Zacarias, morto entre o altar e o santuário. Sim, certamente esta geração será considerada responsável.
52 “Gamit mǝttokad namitisau hǝn nalo, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat! Husur mǝtokǝkol gat nap̃isal hǝn nǝvanuan gail lǝb̃etǝtan hǝn aGot. Gamito mǝtsalǝboi aGot, ale mǝtomǝdas alat lotolǝŋon ke lelǝboii.”
52 “Que aflição os espera, especialistas da lei! Vocês se apossaram da chave do conhecimento e, além de não entrarem no reino, impedem que outros entrem”.
53 Nǝboŋ aYesu toriŋ naut enan, naFarisi gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lupair dani, lotub̃at hǝn lǝb̃isor tasi vǝsa, ale lotub̃at hǝn lǝb̃eusi nausian todaŋ gail.
53 Quando Jesus se retirou dali, os mestres da lei e os fariseus ficaram extremamente irados e tentaram provocá-lo com muitas perguntas.
54 Lusor utaut hǝn lǝb̃itah gati, luke ligol tekǝkos len nasoruan san.
54 Queriam apanhá-lo numa armadilha, levando-o a dizer algo que pudessem usar contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.