Lucas 11
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Boŋ sua aYesu isor tuṽ len naut sua. Nǝboŋ togole tonoŋ, sua len ahai susur san gail isor maii ke, “Nasub̃, ṽusan ginamit hǝn naṽide hǝn na-sor-tuṽ-an sum̃an aJon toṽusani hǝn ahai susur san gail.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Ikel mai galit ke, “Nǝboŋ mǝtb̃isor mai aGot, mǝtekǝmaiegai ke:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Geviol mai ginamito hǝn nǝhanian hǝn nǝmariboŋ ṽisusua.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Gerub̃at nǝsaan sinamito,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Beti ikel mai galit ke, “Gamit sua tǝkad nabubur san tagǝm hǝni tub̃loh len mariug ale ike, ‘Wawa, gidam̃ hǝn nabǝta titor mai ginau,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 husur nabubur sagw, len nǝyaran san, egǝm tǝban ginau, ale nǝhanian eb̃uer hǝn nǝb̃ilav maii.’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Beti ta lohoim, togon tasor vari ke, ‘Sagigol tisa hǝn ginau. Nabopita ekǝkol hǝhaiv tia, ale anatugw gail namtupat tia. Nodǝdas hǝn nǝb̃ile mǝhat viol hǝn natideh mai gaiug.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Nukel mai gamit ke, naut kǝmas asike ile mǝhat viol maii bathut tovi bubur san, dereh tile mǝhat, teviol hǝn nǝsa togon tolǝŋoni husur eus tabtab hǝni.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Ŋa nukel mai gamit ke, usi van, dereh aGot teviol hǝni mai gamito; doŋi van, dereh mitisab̃i; deldel van, dereh nabopita tesǝŋav m̃os gamito.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Husur nǝvanuan p̃isi lotousi, dereh likade; avan ideh todoŋi, dereh tisab̃i; ale avan ideh todeldel, dereh nabopita tesǝŋav m̃osi.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Gamit ideh tovi aTata, anatum̃ b̃eus naieh, gilav nǝm̃at maii a?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 O anatum̃ b̃eus nǝdavurhuman, gilav naskopion maii a?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Naut kǝmas mǝttosa, gamit mǝtolǝboi mǝtb̃ilav naviolan tovoi gail mai anatumit gail. Be aTata len nǝmav eviol sǝhor gamito; dereh teviol hǝn aNunun mai alat lotous gai!”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Len nǝboŋ sua aYesu ehut natǝmat tob̃utb̃ut. Nǝboŋ natǝmat tomakuv tonoŋ, naulum̃an tob̃utb̃ut a m̃o isor, ale naluṽoh lup̃aŋ lan.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 — ausente —
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 — ausente —
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 AYesu elǝboi nǝnauan salito, ale isor mai galit ke, “Nǝkantri, nǝvanuan han gail lotob̃alkabaŋ, dereh timasirsir, teb̃ǝb̃esw. Mai nahǝmar tob̃alkabaŋ, dereh asike evi bathudud am.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 ASetan tǝb̃al mai natǝmat san gail, dereh temǝdas nǝdaŋan san, nǝnauan enan imelmel masuṽ! Nokǝmaienan husur mǝtuke nohut natǝmat gail len nǝdaŋan siPeelsepul.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Ginau nǝtahut natǝmat gail len nǝdaŋan siPeelsepul, ahai susur samit gail lohut galit len nǝdaŋan sise? SiPeelsepul a? Imagenan ahai susur samit gail loṽusani ke mǝttosab.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Be nǝb̃ehut natǝmat gail len nǝdaŋan siGot, imagenan, natohan pipihabǝlan aGot ibar gamit tia.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “ASetan esum̃an naulum̃an todaŋ tokad natit hǝn nǝb̃alan, tokǝta kǝkol hǝn naim san, ale natit p̃isi san losuh ivoi.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Avil nǝboŋ avan sua todaŋ sǝhori tob̃al maii, ib̃al sǝhori, beti ikol nametǝlai nǝb̃alan san dan niben, ilav kuv natit hǝn nǝb̃alan gai todaŋ lan, ale epǝpehun natit p̃isi san.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Avan ideh satoh len nǝtarhǝt sagw, avan en evi enemi sagw; ale avan ideh sasǝsǝgov mai ginau len nǝmatuan, gai igol imap̃ip̃iriah; asike b̃esǝhar nǝvanuan gail van hǝn aGot, esǝhar nǝvanuan gail van vǝsab.”
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 AYesu isor tǝtas am ke, “Datusor husur nahutian hǝn natǝmat gail. Ale, nǝboŋ nanunun nǝmargobut tovan dan nǝvanuan ideh, nanunun nǝmargobut enan iyar turtur naut masmas gail hǝn b̃isab̃ naut ideh hǝn b̃iŋavŋav lan, be idoŋ sob̃uer hǝni. Beti natǝmat ikel mai gai gabag, ike, ‘Netǝlmam bai vi lan naim sagw notogam dani.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Nǝboŋ tobar nǝvanuan gai tovan dani, nǝvanuan enan ehum naim tob̃ǝb̃esw, lotosir vahvahuri, tuan tǝlmam hǝn natit p̃isi tonor.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Beti ivan vasǝhar nanunun tomǝlevru lotosa masuṽ am sǝhor gai, ale nǝboŋ lotob̃is len nǝvanuan, lutoh tin ei. Ŋa nǝvanuan enan, nǝmauran san isa habat am sǝhor ta m̃o.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Nǝboŋ aYesu tokel natgalenan sal, apǝhaṽut sua len naluṽoh ikai van hǝni ke, “Anam̃, napǝhaṽut topas gaiug mai tovǝhasus hǝn gaiug, aGot igol ivoi hǝni!”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Avil aYesu ike, “Tarhǝt nǝsa gotokele, aGot igol ivoi am hǝn alat lotosǝsǝloŋ husur nasoruan san ale lotogole.”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Nǝboŋ naluṽoh pǝpadaŋ hǝn aYesu lotosob̃ur am, ike, “Naur ta damǝŋai lusa masuṽ. Lous namerikel be ginau asike nugol namerikel ideh be nǝsa tovisi hǝn aJonah ŋai.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Nǝsa tovisi hǝn aJonah eṽusan alat a Nineveh ke aGot tosǝvati. Imagenan, nǝsa b̃evisi hǝn aNatun Nǝvanuan, dereh teṽusan naur ta damǝŋai ke aGot tosǝvati.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, NaKwin hǝn naSaut dereh tile mǝhat kel kot nǝsaan sinaur ta damǝŋai, tike naur egai limaspanis. Dereh tigol timagenan husur egǝm len nǝtarhǝt navile a pan hǝn b̃esǝsǝloŋ hǝn namitisau siSolomon hǝn nǝmauran tonor, be gagai, ikad natesua gegai toyalyal sǝhor aSolomon.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, alat a Nineveh dereh leil, kel kot nǝsaan sinaur ta damǝŋai, like naur egai limaspanis. Alat a Nineveh dereh ligol naten husur ke, nǝboŋ aJonah tokel ur napisulan siGot, galit lupair dan nǝsaan salito, be gagai ikad natesua gegai toyalyal habat sǝhor aJonah.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Avan ideh, nǝboŋ topigau nam̃ial, sasusuani o sariŋi pipib̃iliwai, be eriŋi len nǝhai ririŋ mǝhat hǝn alat lotob̃is lohoim lǝb̃eris nam̃ial han.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Namǝtam̃ ehum nam̃ial tolav nam̃ial mai nibem̃. Nǝboŋ namǝtam̃ tovoi, nibem̃ kavkav epul hǝn nam̃ial. Be nǝboŋ tomǝsah, nibem̃ epul hǝn nǝmargobut.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Gigole ke nam̃ial len nǝlom̃ savi margobut.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 B̃imaienan, nibem̃ kavkav b̃epul hǝn nam̃ial, sǝkad nahudhubem̃ tomotmot, dereh tepul hǝn nam̃ial hum nam̃ial nǝboŋ tom̃ias gaiug.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Nǝboŋ nasoran en siYesu tomadhanoŋ, naFarisi sua eusi hǝn b̃ihan maii, ale aYesu eb̃is lohoim, ipat hǝn nǝtarhǝgarin tǝban natev, ihan.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Avil naFarisi esǝhoṽut husur aYesu sakǝkasǝval a tahw hǝn b̃ihan.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Beti Nasub̃ ikel maii ke, “Gamit naFarisi gail m̃au, mǝtokǝkas navivile hǝn nab̃iliwai mai nasiloh avil len nǝlomito mǝtopul hǝn na-lǝŋon-masuṽ-hǝn-natite-an, mai nǝsaan.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Mǝtumelmel! AGot toum hǝn navivile hǝn nǝvanuan, gai eum hǝn nǝlon am.
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Be dan nǝsa topat len nǝlomito, viol mai alat lotom̃idol, imagenan natit p̃isi tiveveu len gamito.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Be gamit naFarisi gail, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtoviol mai aGot hǝn esua len tosǝŋavur hǝn namint, narue mai natuhluhai gail am dan nǝhol samito be mǝtsalǝŋon husur nanoran mai na-lǝmas-buni-an siGot. Mitimasgol eru enan be sa-nǝlomit tiboŋboŋ hǝn naviolan len tosǝŋavur.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 Gamito naFarisi gail, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtolǝŋon buni ke mǝtobǝtah a m̃o len naim nab̃onb̃onan, mǝtolǝŋon buni ke nǝvanuan len nǝmaket lukel na-ke-ivoi-an mai gamito.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtosum̃an nab̃ur nǝmatan sǝkad nab̃urhes. Nǝvanuan gail luyar lan be lotǝtan hǝni ke tokad natit tob̃o butite.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Avan sua tokad namitisau hǝn nalo ike, “Hai p̃usan, nǝboŋ gotokǝmaienan gusor viles ginamit am bolai.”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 AYesu isor vari ke, “Gamit mǝttokad namitisau hǝn nalo, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat. Husur mǝtoriŋ namǝlasan len nǝvanuan gail gol lodǝdas lǝb̃evusi, avil gamito mǝtsasusupah mai galito hǝn natideh sasua.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 Nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtoum hǝn nab̃urhes topǝhas m̃os ahai kelkel ur gail ke mǝtsahusur galito, atǝmamit gail ta sutuai lotoparu bubun galito.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Imagenan mǝtugol ip̃arp̃ar ke mǝttodam̃ hǝn nǝsa atǝmamit ta sutuai lotogole; galit luparu bubun ahai kelkel ur gail, ale gamit mǝtoum hǝn nab̃urhes salit gail.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Bathut enan namitisau hǝn nǝmauran siGot ikele am ke, ‘Dereh nesǝvat ahai kelkel ur mai ahai pispisul gail van hǝn nǝvanuan gail. Dereh nǝvanuan gail liparu bun galevis ale lemǝdas bun galevis am.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Husur enan aGot dereh teriŋ nǝmatan sihai kelkel ur p̃isi ta m̃o len natub̃atan hǝn navile a pan len naur ta damǝŋai.
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Nǝmatan salit etub̃at len nǝda hiApel van vǝbar nǝda hiSekariah lotoparu buni rivuh hǝn nǝmel tutumavan mai naim siGot. Evoi, nukel mai gamito ke aGot tipansem naur ta damǝŋai sil nǝmatan galen p̃isi.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Gamit mǝttokad namitisau hǝn nalo, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat! Husur mǝtokǝkol gat nap̃isal hǝn nǝvanuan gail lǝb̃etǝtan hǝn aGot. Gamito mǝtsalǝboi aGot, ale mǝtomǝdas alat lotolǝŋon ke lelǝboii.”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Nǝboŋ aYesu toriŋ naut enan, naFarisi gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lupair dani, lotub̃at hǝn lǝb̃isor tasi vǝsa, ale lotub̃at hǝn lǝb̃eusi nausian todaŋ gail.
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 Lusor utaut hǝn lǝb̃itah gati, luke ligol tekǝkos len nasoruan san.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.