Lucas 11
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Boŋ sua aYesu isor tuṽ len naut sua. Nǝboŋ togole tonoŋ, sua len ahai susur san gail isor maii ke, “Nasub̃, ṽusan ginamit hǝn naṽide hǝn na-sor-tuṽ-an sum̃an aJon toṽusani hǝn ahai susur san gail.”
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Ikel mai galit ke, “Nǝboŋ mǝtb̃isor mai aGot, mǝtekǝmaiegai ke:
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Geviol mai ginamito hǝn nǝhanian hǝn nǝmariboŋ ṽisusua.
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Gerub̃at nǝsaan sinamito,
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 Beti ikel mai galit ke, “Gamit sua tǝkad nabubur san tagǝm hǝni tub̃loh len mariug ale ike, ‘Wawa, gidam̃ hǝn nabǝta titor mai ginau,
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 husur nabubur sagw, len nǝyaran san, egǝm tǝban ginau, ale nǝhanian eb̃uer hǝn nǝb̃ilav maii.’
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 Beti ta lohoim, togon tasor vari ke, ‘Sagigol tisa hǝn ginau. Nabopita ekǝkol hǝhaiv tia, ale anatugw gail namtupat tia. Nodǝdas hǝn nǝb̃ile mǝhat viol hǝn natideh mai gaiug.’
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Nukel mai gamit ke, naut kǝmas asike ile mǝhat viol maii bathut tovi bubur san, dereh tile mǝhat, teviol hǝn nǝsa togon tolǝŋoni husur eus tabtab hǝni.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Ŋa nukel mai gamit ke, usi van, dereh aGot teviol hǝni mai gamito; doŋi van, dereh mitisab̃i; deldel van, dereh nabopita tesǝŋav m̃os gamito.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Husur nǝvanuan p̃isi lotousi, dereh likade; avan ideh todoŋi, dereh tisab̃i; ale avan ideh todeldel, dereh nabopita tesǝŋav m̃osi.
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 Gamit ideh tovi aTata, anatum̃ b̃eus naieh, gilav nǝm̃at maii a?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 O anatum̃ b̃eus nǝdavurhuman, gilav naskopion maii a?
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Naut kǝmas mǝttosa, gamit mǝtolǝboi mǝtb̃ilav naviolan tovoi gail mai anatumit gail. Be aTata len nǝmav eviol sǝhor gamito; dereh teviol hǝn aNunun mai alat lotous gai!”
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Len nǝboŋ sua aYesu ehut natǝmat tob̃utb̃ut. Nǝboŋ natǝmat tomakuv tonoŋ, naulum̃an tob̃utb̃ut a m̃o isor, ale naluṽoh lup̃aŋ lan.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 — ausente —
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 — ausente —
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 AYesu elǝboi nǝnauan salito, ale isor mai galit ke, “Nǝkantri, nǝvanuan han gail lotob̃alkabaŋ, dereh timasirsir, teb̃ǝb̃esw. Mai nahǝmar tob̃alkabaŋ, dereh asike evi bathudud am.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 ASetan tǝb̃al mai natǝmat san gail, dereh temǝdas nǝdaŋan san, nǝnauan enan imelmel masuṽ! Nokǝmaienan husur mǝtuke nohut natǝmat gail len nǝdaŋan siPeelsepul.
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Ginau nǝtahut natǝmat gail len nǝdaŋan siPeelsepul, ahai susur samit gail lohut galit len nǝdaŋan sise? SiPeelsepul a? Imagenan ahai susur samit gail loṽusani ke mǝttosab.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Be nǝb̃ehut natǝmat gail len nǝdaŋan siGot, imagenan, natohan pipihabǝlan aGot ibar gamit tia.
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 “ASetan esum̃an naulum̃an todaŋ tokad natit hǝn nǝb̃alan, tokǝta kǝkol hǝn naim san, ale natit p̃isi san losuh ivoi.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Avil nǝboŋ avan sua todaŋ sǝhori tob̃al maii, ib̃al sǝhori, beti ikol nametǝlai nǝb̃alan san dan niben, ilav kuv natit hǝn nǝb̃alan gai todaŋ lan, ale epǝpehun natit p̃isi san.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Avan ideh satoh len nǝtarhǝt sagw, avan en evi enemi sagw; ale avan ideh sasǝsǝgov mai ginau len nǝmatuan, gai igol imap̃ip̃iriah; asike b̃esǝhar nǝvanuan gail van hǝn aGot, esǝhar nǝvanuan gail van vǝsab.”
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 AYesu isor tǝtas am ke, “Datusor husur nahutian hǝn natǝmat gail. Ale, nǝboŋ nanunun nǝmargobut tovan dan nǝvanuan ideh, nanunun nǝmargobut enan iyar turtur naut masmas gail hǝn b̃isab̃ naut ideh hǝn b̃iŋavŋav lan, be idoŋ sob̃uer hǝni. Beti natǝmat ikel mai gai gabag, ike, ‘Netǝlmam bai vi lan naim sagw notogam dani.’
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Nǝboŋ tobar nǝvanuan gai tovan dani, nǝvanuan enan ehum naim tob̃ǝb̃esw, lotosir vahvahuri, tuan tǝlmam hǝn natit p̃isi tonor.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Beti ivan vasǝhar nanunun tomǝlevru lotosa masuṽ am sǝhor gai, ale nǝboŋ lotob̃is len nǝvanuan, lutoh tin ei. Ŋa nǝvanuan enan, nǝmauran san isa habat am sǝhor ta m̃o.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Nǝboŋ aYesu tokel natgalenan sal, apǝhaṽut sua len naluṽoh ikai van hǝni ke, “Anam̃, napǝhaṽut topas gaiug mai tovǝhasus hǝn gaiug, aGot igol ivoi hǝni!”
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Avil aYesu ike, “Tarhǝt nǝsa gotokele, aGot igol ivoi am hǝn alat lotosǝsǝloŋ husur nasoruan san ale lotogole.”
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Nǝboŋ naluṽoh pǝpadaŋ hǝn aYesu lotosob̃ur am, ike, “Naur ta damǝŋai lusa masuṽ. Lous namerikel be ginau asike nugol namerikel ideh be nǝsa tovisi hǝn aJonah ŋai.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Nǝsa tovisi hǝn aJonah eṽusan alat a Nineveh ke aGot tosǝvati. Imagenan, nǝsa b̃evisi hǝn aNatun Nǝvanuan, dereh teṽusan naur ta damǝŋai ke aGot tosǝvati.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, NaKwin hǝn naSaut dereh tile mǝhat kel kot nǝsaan sinaur ta damǝŋai, tike naur egai limaspanis. Dereh tigol timagenan husur egǝm len nǝtarhǝt navile a pan hǝn b̃esǝsǝloŋ hǝn namitisau siSolomon hǝn nǝmauran tonor, be gagai, ikad natesua gegai toyalyal sǝhor aSolomon.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan, alat a Nineveh dereh leil, kel kot nǝsaan sinaur ta damǝŋai, like naur egai limaspanis. Alat a Nineveh dereh ligol naten husur ke, nǝboŋ aJonah tokel ur napisulan siGot, galit lupair dan nǝsaan salito, be gagai ikad natesua gegai toyalyal habat sǝhor aJonah.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 “Avan ideh, nǝboŋ topigau nam̃ial, sasusuani o sariŋi pipib̃iliwai, be eriŋi len nǝhai ririŋ mǝhat hǝn alat lotob̃is lohoim lǝb̃eris nam̃ial han.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Namǝtam̃ ehum nam̃ial tolav nam̃ial mai nibem̃. Nǝboŋ namǝtam̃ tovoi, nibem̃ kavkav epul hǝn nam̃ial. Be nǝboŋ tomǝsah, nibem̃ epul hǝn nǝmargobut.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Gigole ke nam̃ial len nǝlom̃ savi margobut.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 B̃imaienan, nibem̃ kavkav b̃epul hǝn nam̃ial, sǝkad nahudhubem̃ tomotmot, dereh tepul hǝn nam̃ial hum nam̃ial nǝboŋ tom̃ias gaiug.”
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Nǝboŋ nasoran en siYesu tomadhanoŋ, naFarisi sua eusi hǝn b̃ihan maii, ale aYesu eb̃is lohoim, ipat hǝn nǝtarhǝgarin tǝban natev, ihan.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Avil naFarisi esǝhoṽut husur aYesu sakǝkasǝval a tahw hǝn b̃ihan.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Beti Nasub̃ ikel maii ke, “Gamit naFarisi gail m̃au, mǝtokǝkas navivile hǝn nab̃iliwai mai nasiloh avil len nǝlomito mǝtopul hǝn na-lǝŋon-masuṽ-hǝn-natite-an, mai nǝsaan.
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Mǝtumelmel! AGot toum hǝn navivile hǝn nǝvanuan, gai eum hǝn nǝlon am.
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 Be dan nǝsa topat len nǝlomito, viol mai alat lotom̃idol, imagenan natit p̃isi tiveveu len gamito.
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 “Be gamit naFarisi gail, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtoviol mai aGot hǝn esua len tosǝŋavur hǝn namint, narue mai natuhluhai gail am dan nǝhol samito be mǝtsalǝŋon husur nanoran mai na-lǝmas-buni-an siGot. Mitimasgol eru enan be sa-nǝlomit tiboŋboŋ hǝn naviolan len tosǝŋavur.
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 Gamito naFarisi gail, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtolǝŋon buni ke mǝtobǝtah a m̃o len naim nab̃onb̃onan, mǝtolǝŋon buni ke nǝvanuan len nǝmaket lukel na-ke-ivoi-an mai gamito.
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 Nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtosum̃an nab̃ur nǝmatan sǝkad nab̃urhes. Nǝvanuan gail luyar lan be lotǝtan hǝni ke tokad natit tob̃o butite.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Avan sua tokad namitisau hǝn nalo ike, “Hai p̃usan, nǝboŋ gotokǝmaienan gusor viles ginamit am bolai.”
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 AYesu isor vari ke, “Gamit mǝttokad namitisau hǝn nalo, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat. Husur mǝtoriŋ namǝlasan len nǝvanuan gail gol lodǝdas lǝb̃evusi, avil gamito mǝtsasusupah mai galito hǝn natideh sasua.
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 Nǝmauran samit tisa vǝsa batbat husur mǝtoum hǝn nab̃urhes topǝhas m̃os ahai kelkel ur gail ke mǝtsahusur galito, atǝmamit gail ta sutuai lotoparu bubun galito.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Imagenan mǝtugol ip̃arp̃ar ke mǝttodam̃ hǝn nǝsa atǝmamit ta sutuai lotogole; galit luparu bubun ahai kelkel ur gail, ale gamit mǝtoum hǝn nab̃urhes salit gail.
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 Bathut enan namitisau hǝn nǝmauran siGot ikele am ke, ‘Dereh nesǝvat ahai kelkel ur mai ahai pispisul gail van hǝn nǝvanuan gail. Dereh nǝvanuan gail liparu bun galevis ale lemǝdas bun galevis am.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Husur enan aGot dereh teriŋ nǝmatan sihai kelkel ur p̃isi ta m̃o len natub̃atan hǝn navile a pan len naur ta damǝŋai.
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Nǝmatan salit etub̃at len nǝda hiApel van vǝbar nǝda hiSekariah lotoparu buni rivuh hǝn nǝmel tutumavan mai naim siGot. Evoi, nukel mai gamito ke aGot tipansem naur ta damǝŋai sil nǝmatan galen p̃isi.
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 “Gamit mǝttokad namitisau hǝn nalo, nǝmauran samit tisa vǝsa batbat! Husur mǝtokǝkol gat nap̃isal hǝn nǝvanuan gail lǝb̃etǝtan hǝn aGot. Gamito mǝtsalǝboi aGot, ale mǝtomǝdas alat lotolǝŋon ke lelǝboii.”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 Nǝboŋ aYesu toriŋ naut enan, naFarisi gail mai ahai p̃usan gail hǝn nalo lupair dani, lotub̃at hǝn lǝb̃isor tasi vǝsa, ale lotub̃at hǝn lǝb̃eusi nausian todaŋ gail.
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 Lusor utaut hǝn lǝb̃itah gati, luke ligol tekǝkos len nasoruan san.
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.