Lucas 10

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Husur nǝboŋ enan, aYesu itabtabuh len ahai susur tile am lotovi 72, ale esǝvat galito lorururu a m̃o hǝni van hǝn navile mai naut p̃isi ke pǝpadaŋ b̃evi lan.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Ikel mai galito ke, “Nǝhanian totov tomatu isob̃ur, be nǝvanuan nauman lovis ŋai. Imagenan, mǝteŋir aMasta hǝn nǝmatuan ke tesǝvat nǝvanuan nauman gail vi lan nǝmarireu nǝmatuan san.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Mitivan! Nosǝvat gamito mǝttosum̃an natuhsipsip gail rivuh len navǝshǝlipah katkat lotovi enemi gail.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Samtilav nǝpaus van, samtitariv nǝhad, samtitariv naributbut gail; ale samtikel na-ke-ivoi-an mai alat mǝtb̃ebubur mai galit metp̃isal.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Nǝboŋ mǝtb̃eb̃is lohoim ideh, mitike, ‘Gamit lohoim egai, mitikad natǝm̃at len nǝlomito.’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 B̃ikad nǝvanuan tolǝmas natǝm̃at ei, natǝm̃at mǝttokele tipat len nǝlon; b̃eb̃uer, dereh natǝm̃at tetǝlmam van hǝn gamito.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Mititoh len naim enan ŋai, mitihan, mǝtemun natideh lotolav mai gamito bathut inor hǝn nǝvanuan nauman tikad nap̃urp̃uran hǝn nauman san. Samtelul titau vi lan naim tiltile gail.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Nǝboŋ mǝtb̃evi lan navile ideh ale nǝvanuan gail lǝb̃ehǝhaṽur hǝn gamito, mitihan nǝsa lǝb̃eutaut hǝni m̃os gamito.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Mitigol alat lotomǝsah limaur ale kel mai galit ke, ‘Natohan pipihabǝlan aGot egǝm pǝpadaŋ hǝn gamito.’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Wake nǝboŋ mǝrb̃evi lan navile ideh ale lǝb̃emǝtahun gamito, mǝtevi lan nametp̃isal han gail ale mitike,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Namrudardar hǝn nǝmasiav hǝn navile samito dan narienamǝru, eṽusani ke aGot sahǝhaṽur hǝn gamito. Be mitimaslǝboii ke, natohan pipihabǝlan aGot egǝm pǝpadaŋ tia hǝn gamito.’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Nukel mai gamit ke, len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun nǝvanuan gail, nǝpanismen sinavile enan dereh tesǝhor nǝpanismen b̃ibar naut a Sotom.”
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 AYesu isor am husur naut gail lotomǝtahuni ke, “Dereh tisa vǝsa hǝn gaiug, naut a Korasin, ale gaiug am, naut a Petsaita, tisa vǝsa hǝn gaiug! Husur ke nǝtagol namerikel gail len naut a Tair mai a Siton hun notogole len gamǝru, alat naut eru enan lǝtǝpair dan nǝsaan salito, asike lǝtavǝlo, lǝtasun nahurabat toharharo, lǝtabǝtah len nǝmasiav mitihab.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Be husur mǝrsǝpair dan nǝsaan samǝru, len nǝboŋ siGot, aGot tipansem gamǝru sǝhor a Tair mai a Siton.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Gaiug am, naut a Kapernaum, gunau ke aGot tipatpat gaiug mǝhat vǝbar nǝmav a? Aoa! AGot dereh tilav gaiug vi pan vi lan naut nǝmatan.”
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Beti aYesu ikel mai ahai susur san gail ke, “Avan ideh tosǝsǝloŋ hǝn gamito, gai esǝsǝloŋ hǝn ginau am; avan ideh tomǝtahun gamito, gai emǝtahun ginau am; avil avan ideh tomǝtahun ginau, gai emǝtahun atenan tosǝvat ginau.” Ale ahai susur lotovi 72 luvan.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Nǝboŋ ahai susur lotovi 72 lototǝlmam, lohǝhaṽur ale luke, “Nasub̃, natǝmat gail am lugol husur nǝsa namttokele len nahǝsam̃.”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Isor var galit ke, “Noris aSetan toteh dan nǝmav hun nǝkabil.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Nulav nǝdaŋan tia mai gamito hǝn mǝtb̃ipal gat nǝm̃at mai naskopion gail mai hǝn mǝtb̃esǝhor aSetan mai esan gail; sǝkad natideh mǝtb̃esǝnah lan.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Imagenan samtehǝhaṽur husur nanunun nǝmargobut gail lotogol husur nǝsa mǝttokele, be mitikemkem husur aGot itos gat nahǝsamit tia len nǝmav.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Beti aYesu, aNunun aGot togol topul hǝn nakemkeman, ike, “Nusal suh gaiug aTata gotovi Masta hǝn nǝmav mai navile a pan, husur gosusuan natgalenan dan alat lotokad nǝkadulito mai alat lotokad namitisau hǝn navile a pan, be gukel vǝhot gail mai alat lotovi ut kǝmas hum atuhlahutai. Evoi aTata, husur gohǝhaṽur hǝn tomaienan.”
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 AYesu isor tǝtas ke, “ATǝmagw ilav natit p̃isi mai ginau tia. Sǝkad avan ideh tolǝboii ke ase aNatun aGot, be aTata ŋai elǝboii. Ale sǝkad avan ideh tolǝboii ke ase aTata, be aNatun ŋai elǝboii. Ale gai ilekis hǝn nǝvanuan galevis hǝn b̃evǝhot p̃arp̃ar hǝn aTata mai galito hǝn lǝb̃elǝboii.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Beti nǝboŋ lototoh sǝb̃olito, aYesu ipair van hǝn ahai susur san gail ike, “Navoian siGot igol ke alat lotoris nǝsa mǝttorisi, lukab hǝni.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Bathut nukel mai gamit ke ahai kelkel ur mai nakiŋ ta sutuai lotosob̃ur lolǝŋon ke lǝtaris nǝsa mǝttorisi be lǝsarisi, lolǝŋon ke lǝtasǝsǝloŋ hǝn nǝsa mǝttosǝsǝloŋ hǝni, be lǝsasǝsǝloŋ hǝni.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Len nǝboŋ sua avan sua tokad namitisau hǝn nalo ile mǝhat, ike aYesu tekǝkos len nasoruan san, ale eusi ke, “Hai p̃usan, nigol nǝsa hǝn nǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 AYesu eusi ke, “AMoses itos nǝsa len nalo? Goṽuruŋi ke ekǝmabe?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Isor vari ke, “‘Gelǝmas bun Nasub̃ aGot sam̃ len nǝlom̃ kavkav, nanunum̃ kavkav, nǝdaŋan sam̃ kavkav mai nǝnauan sam̃ kavkav; len gaiug kavkav’; ale ‘Gelǝmas bun nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn gaiug sum̃an gotolǝmas bun gaiug gabag.’”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 AYesu ike, “Gokitin. Gigole magenan ale dereh gikad nǝmauran vi sutuai.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Avil ike tisor taltal gol gai gabag, ŋa eus aYesu ke, “Nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn ginau, ase lai?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Len na-sor-vari-an san aYesu ib̃ol p̃usan ke, “Nǝboŋ aulum̃an sua tovi pan dan naut a Jerusalem vi Jeriko, nǝvanuan vǝnvǝnah gail lom̃ur van hǝni, lukolkol nahurabat san dani, luṽasi, ṽasi, ṽasi van, ale loriŋi imatmatioṽ ei, luvan dani.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Ikade ke ahai tutumav sua ehusur nap̃isal enan, be nǝboŋ toris atenan, iyar tab tarhǝp̃isal dani.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Imagenan avan sua len nahǝmar aLevi am ehusur nap̃isal enan. Nǝboŋ tobar atenan erisi be iyar tab tarhǝp̃isal dani.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Avil len nǝyaran seuleSamaria sua, ibar naut atenan topat lan. Nǝboŋ torisi, nǝlon itaŋisi.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Ŋa ivan hǝni, eb̃ir naoil mai nǝwain len nǝmanuŋ san gail ale ilot gol gail. Eriŋ atenan len natoŋki san, sǝhari van hǝn nahotel sua ale kǝtkǝta tǝban ei.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Pelan han ilav kuv natenarius eru ale ilav nǝvat enan mai naulum̃an hǝn naim. Ike, ‘Kǝtkǝta tǝban vir natǝlmaman sagw ale dereh neṽur nǝkabut ideh san.’”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Ale aYesu eusi ke, “Len nǝnauan sam̃, len alat lototor, ase itoh pǝpadaŋ hǝn naulum̃an, nǝvanuan vǝnvǝnah gail lotomǝdasi?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Naulum̃an namitisau hǝn nalo isor vari ke, “Atenan tololosa, tovoi hǝni.” Beti aYesu ike, “Givan, gigol timagenan.”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Len nǝyaran salito aYesu evi lan navile sua, apǝhaṽut sua, nahǝsan aMarta totohtoh lan. Gai ike aYesu titoh lohoim san.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Ale aṽan, nahǝsan aMeri ebǝtah bathurien Nasub̃, esǝsǝloŋ hǝn nasoran san.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Be aMarta inau masuṽ hǝn naliliuman san, ŋa egǝm tǝban aYesu, eusi ke, “Nasub̃, gumabe? Aṽagw ebǝtah kǝmas be ginau sǝb̃ogw, noum p̃is nauman. Kel maii tevi tarhǝt sagw.”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Avil Nasub̃ isor vari ke, “Marta, Marta, gunau masuṽ hǝn natit tosob̃ur togol nǝlom̃ totuhatuh hǝni;
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 be gupar tetesua. AMeri ilekis hǝn nǝsa tovoi am, ale asike nulav kuv naten tovoi dani.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.