Lucas 10
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVI
1 Husur nǝboŋ enan, aYesu itabtabuh len ahai susur tile am lotovi 72, ale esǝvat galito lorururu a m̃o hǝni van hǝn navile mai naut p̃isi ke pǝpadaŋ b̃evi lan.
1 Depois disso o Senhor designou outros setenta e dois e os enviou dois a dois, adiante dele, a todas as cidades e lugares para onde ele estava prestes a ir.
2 Ikel mai galito ke, “Nǝhanian totov tomatu isob̃ur, be nǝvanuan nauman lovis ŋai. Imagenan, mǝteŋir aMasta hǝn nǝmatuan ke tesǝvat nǝvanuan nauman gail vi lan nǝmarireu nǝmatuan san.
2 E lhes disse: "A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Portanto, peçam ao Senhor da colheita que mande trabalhadores para a sua colheita.
3 Mitivan! Nosǝvat gamito mǝttosum̃an natuhsipsip gail rivuh len navǝshǝlipah katkat lotovi enemi gail.
3 Vão! Eu os estou enviando como cordeiros entre lobos.
4 Samtilav nǝpaus van, samtitariv nǝhad, samtitariv naributbut gail; ale samtikel na-ke-ivoi-an mai alat mǝtb̃ebubur mai galit metp̃isal.
4 Não levem bolsa nem saco de viagem nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Nǝboŋ mǝtb̃eb̃is lohoim ideh, mitike, ‘Gamit lohoim egai, mitikad natǝm̃at len nǝlomito.’
5 "Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Paz a esta casa’.
6 B̃ikad nǝvanuan tolǝmas natǝm̃at ei, natǝm̃at mǝttokele tipat len nǝlon; b̃eb̃uer, dereh natǝm̃at tetǝlmam van hǝn gamito.
6 Se houver ali um homem de paz, a paz de vocês repousará sobre ele; se não, ela voltará para vocês.
7 Mititoh len naim enan ŋai, mitihan, mǝtemun natideh lotolav mai gamito bathut inor hǝn nǝvanuan nauman tikad nap̃urp̃uran hǝn nauman san. Samtelul titau vi lan naim tiltile gail.
7 Fiquem naquela casa, e comam e bebam o que lhes derem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Nǝboŋ mǝtb̃evi lan navile ideh ale nǝvanuan gail lǝb̃ehǝhaṽur hǝn gamito, mitihan nǝsa lǝb̃eutaut hǝni m̃os gamito.
8 "Quando entrarem numa cidade e forem bem recebidos, comam o que for posto diante de vocês.
9 Mitigol alat lotomǝsah limaur ale kel mai galit ke, ‘Natohan pipihabǝlan aGot egǝm pǝpadaŋ hǝn gamito.’
9 Curem os doentes que ali houver e digam-lhes: ‘O Reino de Deus está próximo de vocês’.
10 Wake nǝboŋ mǝrb̃evi lan navile ideh ale lǝb̃emǝtahun gamito, mǝtevi lan nametp̃isal han gail ale mitike,
10 Mas quando entrarem numa cidade e não forem bem recebidos, saiam por suas ruas e digam:
11 ‘Namrudardar hǝn nǝmasiav hǝn navile samito dan narienamǝru, eṽusani ke aGot sahǝhaṽur hǝn gamito. Be mitimaslǝboii ke, natohan pipihabǝlan aGot egǝm pǝpadaŋ tia hǝn gamito.’
11 ‘Até o pó da sua cidade, que se apegou aos nossos pés, sacudimos contra vocês. Fiquem certos disto: O Reino de Deus está próximo’.
12 Nukel mai gamit ke, len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun nǝvanuan gail, nǝpanismen sinavile enan dereh tesǝhor nǝpanismen b̃ibar naut a Sotom.”
12 Eu lhes digo: Naquele dia haverá mais tolerância para Sodoma do que para aquela cidade.
13 AYesu isor am husur naut gail lotomǝtahuni ke, “Dereh tisa vǝsa hǝn gaiug, naut a Korasin, ale gaiug am, naut a Petsaita, tisa vǝsa hǝn gaiug! Husur ke nǝtagol namerikel gail len naut a Tair mai a Siton hun notogole len gamǝru, alat naut eru enan lǝtǝpair dan nǝsaan salito, asike lǝtavǝlo, lǝtasun nahurabat toharharo, lǝtabǝtah len nǝmasiav mitihab.
13 "Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque se os milagres que foram realizados entre vocês o fossem em Tiro e Sidom, há muito tempo elas se teriam arrependido, vestindo roupas de saco e cobrindo-se de cinzas.
14 Be husur mǝrsǝpair dan nǝsaan samǝru, len nǝboŋ siGot, aGot tipansem gamǝru sǝhor a Tair mai a Siton.
14 Mas no juízo haverá menor rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Gaiug am, naut a Kapernaum, gunau ke aGot tipatpat gaiug mǝhat vǝbar nǝmav a? Aoa! AGot dereh tilav gaiug vi pan vi lan naut nǝmatan.”
15 E você, Cafarnaum: será elevada até o céu? Não; você descerá até ao Hades!
16 Beti aYesu ikel mai ahai susur san gail ke, “Avan ideh tosǝsǝloŋ hǝn gamito, gai esǝsǝloŋ hǝn ginau am; avan ideh tomǝtahun gamito, gai emǝtahun ginau am; avil avan ideh tomǝtahun ginau, gai emǝtahun atenan tosǝvat ginau.” Ale ahai susur lotovi 72 luvan.
16 "Aquele que lhes dá ouvidos, está me dando ouvidos; aquele que os rejeita, está me rejeitando; mas aquele que me rejeita, está rejeitando aquele que me enviou".
17 Nǝboŋ ahai susur lotovi 72 lototǝlmam, lohǝhaṽur ale luke, “Nasub̃, natǝmat gail am lugol husur nǝsa namttokele len nahǝsam̃.”
17 Os setenta e dois voltaram alegres e disseram: "Senhor, até os demônios se submetem a nós, em teu nome".
18 Isor var galit ke, “Noris aSetan toteh dan nǝmav hun nǝkabil.
18 Ele respondeu: "Eu vi Satanás caindo do céu como relâmpago.
19 Nulav nǝdaŋan tia mai gamito hǝn mǝtb̃ipal gat nǝm̃at mai naskopion gail mai hǝn mǝtb̃esǝhor aSetan mai esan gail; sǝkad natideh mǝtb̃esǝnah lan.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; nada lhes fará dano.
20 Imagenan samtehǝhaṽur husur nanunun nǝmargobut gail lotogol husur nǝsa mǝttokele, be mitikemkem husur aGot itos gat nahǝsamit tia len nǝmav.”
20 Contudo, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, mas porque seus nomes estão escritos nos céus".
21 Beti aYesu, aNunun aGot togol topul hǝn nakemkeman, ike, “Nusal suh gaiug aTata gotovi Masta hǝn nǝmav mai navile a pan, husur gosusuan natgalenan dan alat lotokad nǝkadulito mai alat lotokad namitisau hǝn navile a pan, be gukel vǝhot gail mai alat lotovi ut kǝmas hum atuhlahutai. Evoi aTata, husur gohǝhaṽur hǝn tomaienan.”
21 Naquela hora Jesus, exultando no Espírito Santo, disse: "Eu te louvo, Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste estas coisas dos sábios e cultos e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, pois assim foi do teu agrado.
22 AYesu isor tǝtas ke, “ATǝmagw ilav natit p̃isi mai ginau tia. Sǝkad avan ideh tolǝboii ke ase aNatun aGot, be aTata ŋai elǝboii. Ale sǝkad avan ideh tolǝboii ke ase aTata, be aNatun ŋai elǝboii. Ale gai ilekis hǝn nǝvanuan galevis hǝn b̃evǝhot p̃arp̃ar hǝn aTata mai galito hǝn lǝb̃elǝboii.”
22 "Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho o quiser revelar".
23 Beti nǝboŋ lototoh sǝb̃olito, aYesu ipair van hǝn ahai susur san gail ike, “Navoian siGot igol ke alat lotoris nǝsa mǝttorisi, lukab hǝni.
23 Então ele se voltou para os seus discípulos e lhes disse em particular: "Felizes são os olhos que vêem o que vocês vêem.
24 Bathut nukel mai gamit ke ahai kelkel ur mai nakiŋ ta sutuai lotosob̃ur lolǝŋon ke lǝtaris nǝsa mǝttorisi be lǝsarisi, lolǝŋon ke lǝtasǝsǝloŋ hǝn nǝsa mǝttosǝsǝloŋ hǝni, be lǝsasǝsǝloŋ hǝni.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram".
25 Len nǝboŋ sua avan sua tokad namitisau hǝn nalo ile mǝhat, ike aYesu tekǝkos len nasoruan san, ale eusi ke, “Hai p̃usan, nigol nǝsa hǝn nǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai?”
25 Certa ocasião, um perito na lei levantou-se para pôr Jesus à prova e lhe perguntou: "Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna? "
26 AYesu eusi ke, “AMoses itos nǝsa len nalo? Goṽuruŋi ke ekǝmabe?”
26 "O que está escrito na Lei? ", respondeu Jesus. "Como você a lê? "
27 Isor vari ke, “‘Gelǝmas bun Nasub̃ aGot sam̃ len nǝlom̃ kavkav, nanunum̃ kavkav, nǝdaŋan sam̃ kavkav mai nǝnauan sam̃ kavkav; len gaiug kavkav’; ale ‘Gelǝmas bun nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn gaiug sum̃an gotolǝmas bun gaiug gabag.’”
27 Ele respondeu: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todas as suas forças e de todo o seu entendimento’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’".
28 AYesu ike, “Gokitin. Gigole magenan ale dereh gikad nǝmauran vi sutuai.”
28 Disse Jesus: "Você respondeu corretamente. Faça isso, e viverá".
29 Avil ike tisor taltal gol gai gabag, ŋa eus aYesu ke, “Nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn ginau, ase lai?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: "E quem é o meu próximo? "
30 Len na-sor-vari-an san aYesu ib̃ol p̃usan ke, “Nǝboŋ aulum̃an sua tovi pan dan naut a Jerusalem vi Jeriko, nǝvanuan vǝnvǝnah gail lom̃ur van hǝni, lukolkol nahurabat san dani, luṽasi, ṽasi, ṽasi van, ale loriŋi imatmatioṽ ei, luvan dani.
30 Em resposta, disse Jesus: "Um homem descia de Jerusalém para Jericó, quando caiu nas mãos de assaltantes. Estes lhe tiraram as roupas, espancaram-no e se foram, deixando-o quase morto.
31 Ikade ke ahai tutumav sua ehusur nap̃isal enan, be nǝboŋ toris atenan, iyar tab tarhǝp̃isal dani.
31 Aconteceu estar descendo pela mesma estrada um sacerdote. Quando viu o homem, passou pelo outro lado.
32 Imagenan avan sua len nahǝmar aLevi am ehusur nap̃isal enan. Nǝboŋ tobar atenan erisi be iyar tab tarhǝp̃isal dani.
32 E assim também um levita; quando chegou ao lugar e o viu, passou pelo outro lado.
33 Avil len nǝyaran seuleSamaria sua, ibar naut atenan topat lan. Nǝboŋ torisi, nǝlon itaŋisi.
33 Mas um samaritano, estando de viagem, chegou onde se encontrava o homem e, quando o viu, teve piedade dele.
34 Ŋa ivan hǝni, eb̃ir naoil mai nǝwain len nǝmanuŋ san gail ale ilot gol gail. Eriŋ atenan len natoŋki san, sǝhari van hǝn nahotel sua ale kǝtkǝta tǝban ei.
34 Aproximou-se, enfaixou-lhe as feridas, derramando nelas vinho e óleo. Depois colocou-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Pelan han ilav kuv natenarius eru ale ilav nǝvat enan mai naulum̃an hǝn naim. Ike, ‘Kǝtkǝta tǝban vir natǝlmaman sagw ale dereh neṽur nǝkabut ideh san.’”
35 No dia seguinte, deu dois denários ao hospedeiro e disse-lhe: ‘Cuide dele. Quando voltar lhe pagarei todas as despesas que você tiver’.
36 Ale aYesu eusi ke, “Len nǝnauan sam̃, len alat lototor, ase itoh pǝpadaŋ hǝn naulum̃an, nǝvanuan vǝnvǝnah gail lotomǝdasi?”
36 "Qual destes três você acha que foi o próximo do homem que caiu nas mãos dos assaltantes? "
37 Naulum̃an namitisau hǝn nalo isor vari ke, “Atenan tololosa, tovoi hǝni.” Beti aYesu ike, “Givan, gigol timagenan.”
37 "Aquele que teve misericórdia dele", respondeu o perito na lei. Jesus lhe disse: "Vá e faça o mesmo".
38 Len nǝyaran salito aYesu evi lan navile sua, apǝhaṽut sua, nahǝsan aMarta totohtoh lan. Gai ike aYesu titoh lohoim san.
38 Caminhando Jesus e os seus discípulos, chegaram a um povoado, onde certa mulher chamada Marta o recebeu em sua casa.
39 Ale aṽan, nahǝsan aMeri ebǝtah bathurien Nasub̃, esǝsǝloŋ hǝn nasoran san.
39 Maria, sua irmã, ficou sentada aos pés do Senhor, ouvindo-lhe a palavra.
40 Be aMarta inau masuṽ hǝn naliliuman san, ŋa egǝm tǝban aYesu, eusi ke, “Nasub̃, gumabe? Aṽagw ebǝtah kǝmas be ginau sǝb̃ogw, noum p̃is nauman. Kel maii tevi tarhǝt sagw.”
40 Marta, porém, estava ocupada com muito serviço. E, aproximando-se dele, perguntou: "Senhor, não te importas que minha irmã tenha me deixado sozinha com o serviço? Dize-lhe que me ajude! "
41 Avil Nasub̃ isor vari ke, “Marta, Marta, gunau masuṽ hǝn natit tosob̃ur togol nǝlom̃ totuhatuh hǝni;
41 Respondeu o Senhor: "Marta! Marta! Você está preocupada e inquieta com muitas coisas;
42 be gupar tetesua. AMeri ilekis hǝn nǝsa tovoi am, ale asike nulav kuv naten tovoi dani.”
42 todavia apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.