Lucas 10
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Husur nǝboŋ enan, aYesu itabtabuh len ahai susur tile am lotovi 72, ale esǝvat galito lorururu a m̃o hǝni van hǝn navile mai naut p̃isi ke pǝpadaŋ b̃evi lan.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Ikel mai galito ke, “Nǝhanian totov tomatu isob̃ur, be nǝvanuan nauman lovis ŋai. Imagenan, mǝteŋir aMasta hǝn nǝmatuan ke tesǝvat nǝvanuan nauman gail vi lan nǝmarireu nǝmatuan san.
2 E lhes disse:
3 Mitivan! Nosǝvat gamito mǝttosum̃an natuhsipsip gail rivuh len navǝshǝlipah katkat lotovi enemi gail.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Samtilav nǝpaus van, samtitariv nǝhad, samtitariv naributbut gail; ale samtikel na-ke-ivoi-an mai alat mǝtb̃ebubur mai galit metp̃isal.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Nǝboŋ mǝtb̃eb̃is lohoim ideh, mitike, ‘Gamit lohoim egai, mitikad natǝm̃at len nǝlomito.’
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 B̃ikad nǝvanuan tolǝmas natǝm̃at ei, natǝm̃at mǝttokele tipat len nǝlon; b̃eb̃uer, dereh natǝm̃at tetǝlmam van hǝn gamito.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Mititoh len naim enan ŋai, mitihan, mǝtemun natideh lotolav mai gamito bathut inor hǝn nǝvanuan nauman tikad nap̃urp̃uran hǝn nauman san. Samtelul titau vi lan naim tiltile gail.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Nǝboŋ mǝtb̃evi lan navile ideh ale nǝvanuan gail lǝb̃ehǝhaṽur hǝn gamito, mitihan nǝsa lǝb̃eutaut hǝni m̃os gamito.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Mitigol alat lotomǝsah limaur ale kel mai galit ke, ‘Natohan pipihabǝlan aGot egǝm pǝpadaŋ hǝn gamito.’
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 Wake nǝboŋ mǝrb̃evi lan navile ideh ale lǝb̃emǝtahun gamito, mǝtevi lan nametp̃isal han gail ale mitike,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 ‘Namrudardar hǝn nǝmasiav hǝn navile samito dan narienamǝru, eṽusani ke aGot sahǝhaṽur hǝn gamito. Be mitimaslǝboii ke, natohan pipihabǝlan aGot egǝm pǝpadaŋ tia hǝn gamito.’
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 Nukel mai gamit ke, len nǝboŋ aGot b̃epǝpehun nǝvanuan gail, nǝpanismen sinavile enan dereh tesǝhor nǝpanismen b̃ibar naut a Sotom.”
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 AYesu isor am husur naut gail lotomǝtahuni ke, “Dereh tisa vǝsa hǝn gaiug, naut a Korasin, ale gaiug am, naut a Petsaita, tisa vǝsa hǝn gaiug! Husur ke nǝtagol namerikel gail len naut a Tair mai a Siton hun notogole len gamǝru, alat naut eru enan lǝtǝpair dan nǝsaan salito, asike lǝtavǝlo, lǝtasun nahurabat toharharo, lǝtabǝtah len nǝmasiav mitihab.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Be husur mǝrsǝpair dan nǝsaan samǝru, len nǝboŋ siGot, aGot tipansem gamǝru sǝhor a Tair mai a Siton.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 Gaiug am, naut a Kapernaum, gunau ke aGot tipatpat gaiug mǝhat vǝbar nǝmav a? Aoa! AGot dereh tilav gaiug vi pan vi lan naut nǝmatan.”
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 Beti aYesu ikel mai ahai susur san gail ke, “Avan ideh tosǝsǝloŋ hǝn gamito, gai esǝsǝloŋ hǝn ginau am; avan ideh tomǝtahun gamito, gai emǝtahun ginau am; avil avan ideh tomǝtahun ginau, gai emǝtahun atenan tosǝvat ginau.” Ale ahai susur lotovi 72 luvan.
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 Nǝboŋ ahai susur lotovi 72 lototǝlmam, lohǝhaṽur ale luke, “Nasub̃, natǝmat gail am lugol husur nǝsa namttokele len nahǝsam̃.”
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 Isor var galit ke, “Noris aSetan toteh dan nǝmav hun nǝkabil.
18 Jesus lhes disse:
19 Nulav nǝdaŋan tia mai gamito hǝn mǝtb̃ipal gat nǝm̃at mai naskopion gail mai hǝn mǝtb̃esǝhor aSetan mai esan gail; sǝkad natideh mǝtb̃esǝnah lan.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 Imagenan samtehǝhaṽur husur nanunun nǝmargobut gail lotogol husur nǝsa mǝttokele, be mitikemkem husur aGot itos gat nahǝsamit tia len nǝmav.”
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 Beti aYesu, aNunun aGot togol topul hǝn nakemkeman, ike, “Nusal suh gaiug aTata gotovi Masta hǝn nǝmav mai navile a pan, husur gosusuan natgalenan dan alat lotokad nǝkadulito mai alat lotokad namitisau hǝn navile a pan, be gukel vǝhot gail mai alat lotovi ut kǝmas hum atuhlahutai. Evoi aTata, husur gohǝhaṽur hǝn tomaienan.”
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 AYesu isor tǝtas ke, “ATǝmagw ilav natit p̃isi mai ginau tia. Sǝkad avan ideh tolǝboii ke ase aNatun aGot, be aTata ŋai elǝboii. Ale sǝkad avan ideh tolǝboii ke ase aTata, be aNatun ŋai elǝboii. Ale gai ilekis hǝn nǝvanuan galevis hǝn b̃evǝhot p̃arp̃ar hǝn aTata mai galito hǝn lǝb̃elǝboii.”
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Beti nǝboŋ lototoh sǝb̃olito, aYesu ipair van hǝn ahai susur san gail ike, “Navoian siGot igol ke alat lotoris nǝsa mǝttorisi, lukab hǝni.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 Bathut nukel mai gamit ke ahai kelkel ur mai nakiŋ ta sutuai lotosob̃ur lolǝŋon ke lǝtaris nǝsa mǝttorisi be lǝsarisi, lolǝŋon ke lǝtasǝsǝloŋ hǝn nǝsa mǝttosǝsǝloŋ hǝni, be lǝsasǝsǝloŋ hǝni.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Len nǝboŋ sua avan sua tokad namitisau hǝn nalo ile mǝhat, ike aYesu tekǝkos len nasoruan san, ale eusi ke, “Hai p̃usan, nigol nǝsa hǝn nǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 AYesu eusi ke, “AMoses itos nǝsa len nalo? Goṽuruŋi ke ekǝmabe?”
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 Isor vari ke, “‘Gelǝmas bun Nasub̃ aGot sam̃ len nǝlom̃ kavkav, nanunum̃ kavkav, nǝdaŋan sam̃ kavkav mai nǝnauan sam̃ kavkav; len gaiug kavkav’; ale ‘Gelǝmas bun nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn gaiug sum̃an gotolǝmas bun gaiug gabag.’”
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 AYesu ike, “Gokitin. Gigole magenan ale dereh gikad nǝmauran vi sutuai.”
28 Então Jesus lhe disse:
29 Avil ike tisor taltal gol gai gabag, ŋa eus aYesu ke, “Nǝvanuan totoh pǝpadaŋ hǝn ginau, ase lai?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 Len na-sor-vari-an san aYesu ib̃ol p̃usan ke, “Nǝboŋ aulum̃an sua tovi pan dan naut a Jerusalem vi Jeriko, nǝvanuan vǝnvǝnah gail lom̃ur van hǝni, lukolkol nahurabat san dani, luṽasi, ṽasi, ṽasi van, ale loriŋi imatmatioṽ ei, luvan dani.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Ikade ke ahai tutumav sua ehusur nap̃isal enan, be nǝboŋ toris atenan, iyar tab tarhǝp̃isal dani.
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 Imagenan avan sua len nahǝmar aLevi am ehusur nap̃isal enan. Nǝboŋ tobar atenan erisi be iyar tab tarhǝp̃isal dani.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 Avil len nǝyaran seuleSamaria sua, ibar naut atenan topat lan. Nǝboŋ torisi, nǝlon itaŋisi.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ŋa ivan hǝni, eb̃ir naoil mai nǝwain len nǝmanuŋ san gail ale ilot gol gail. Eriŋ atenan len natoŋki san, sǝhari van hǝn nahotel sua ale kǝtkǝta tǝban ei.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Pelan han ilav kuv natenarius eru ale ilav nǝvat enan mai naulum̃an hǝn naim. Ike, ‘Kǝtkǝta tǝban vir natǝlmaman sagw ale dereh neṽur nǝkabut ideh san.’”
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 Ale aYesu eusi ke, “Len nǝnauan sam̃, len alat lototor, ase itoh pǝpadaŋ hǝn naulum̃an, nǝvanuan vǝnvǝnah gail lotomǝdasi?”
36 Então Jesus perguntou:
37 Naulum̃an namitisau hǝn nalo isor vari ke, “Atenan tololosa, tovoi hǝni.” Beti aYesu ike, “Givan, gigol timagenan.”
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 Len nǝyaran salito aYesu evi lan navile sua, apǝhaṽut sua, nahǝsan aMarta totohtoh lan. Gai ike aYesu titoh lohoim san.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ale aṽan, nahǝsan aMeri ebǝtah bathurien Nasub̃, esǝsǝloŋ hǝn nasoran san.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 Be aMarta inau masuṽ hǝn naliliuman san, ŋa egǝm tǝban aYesu, eusi ke, “Nasub̃, gumabe? Aṽagw ebǝtah kǝmas be ginau sǝb̃ogw, noum p̃is nauman. Kel maii tevi tarhǝt sagw.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 Avil Nasub̃ isor vari ke, “Marta, Marta, gunau masuṽ hǝn natit tosob̃ur togol nǝlom̃ totuhatuh hǝni;
41 Mas o Senhor respondeu:
42 be gupar tetesua. AMeri ilekis hǝn nǝsa tovoi am, ale asike nulav kuv naten tovoi dani.”
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.