João 8

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Be aYesu evi lan Naṽehuh Oliv.
1 Jesus, no entanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Ale nǝboŋ naut tolan evi lan naholǝvat todar vis naim siGot tǝtas. Sǝdareh nǝvanuan gail logǝm hǝni, ale ebǝtah, ep̃usan.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo se reuniu em volta dele; e Jesus, assentado, os ensinava.
3 Ahai p̃usan hǝn nalo mai naFarisi gail losǝhar apǝhaṽut sua lotosab̃i len naitian tob̃ur kotov nǝlahan. Lugol eil len nǝhon naluṽoh.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram à presença dele uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar em pé no meio de todos,
4 Lukel mai aYesu ke, “Hai p̃usan, alitegai, namtusab̃i len naitian tob̃ur kotov nǝlahan.
4 disseram a Jesus: — Mestre, esta mulher foi surpreendida em flagrante adultério.
5 Ale len nalo, aMoses ikel buni hǝn datb̃etubun alatpǝhaṽut lotosum̃an alitegai. Be gaiug, gukel nǝsa?”
5 Na Lei, Moisés nos ordenou que tais mulheres sejam apedrejadas. E o senhor, o que tem a dizer?
6 (Lokǝmaienan hǝn lǝb̃igol aYesu b̃ekǝkos len nasoruan san hǝn lǝb̃ikot hǝni.) Be aYesu ebǝtah, ib̃etb̃et, itos len tan hǝn nǝŋarhuvǝlan.
6 Eles diziam isso tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Lous taltal hǝn b̃isor var galito, ale eil vi mǝhat, ike, “Gamit ideh topar saan, tilav nǝvat, tuṽi a m̃o.”
7 Como eles insistiam na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse:
8 Beti ebǝtah tǝtas, ib̃etb̃et, tos len tan.
8 E, inclinando-se novamente, continuou a escrever no chão.
9 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni, lotub̃at van, alat lotovi haṽut loil a m̃o. Ale aYesu itoh sǝb̃on mai alitenan.
9 Mas eles, ouvindo essa resposta, foram saindo um por um, a começar pelos mais velhos até os últimos, ficando só Jesus e a mulher em pé diante dele.
10 Beti aYesu eil vi mǝhat, eusi ke, “Bareab, galito, lutoh a be? Sǝkad avan ideh toke gǝb̃ipanis a?”
10 Levantando-se, Jesus perguntou a ela:
11 Ike, “Naut ido hǝn galito Nasub̃.” Ale aYesu ike, “Ginau am nǝsake gǝb̃ipanis. Givan ale gagai van sagigol nǝsaan am.”
11 Ela respondeu: — Ninguém, Senhor! Então Jesus disse:
12 AYesu isor mai nǝvanuan gail tǝtas am, ike, “Ginau novi nam̃ial hǝn navile a pan; avan ideh tohusur ginau, asike, asike iyar len nǝmargobut, avil dereh tikad nam̃ial hǝn nǝmauran.”
12 De novo, Jesus lhes falou, dizendo:
13 Ŋa naFarisi gail lusor tas nasoruan siYesu luke, “Gaiug gukel na-kel-koti-an husur gaiug gabag, be husur gaiug sǝb̃om̃ ŋai gotokele, na-kel-koti-an sam̃ savi natideh len nakotan, ehum sakitin.”
13 Então os fariseus lhe disseram: — Você dá testemunho de si mesmo. O testemunho que você dá não é verdadeiro.
14 AYesu isor var galit ke, “Naut kǝmas notokel na-kel-koti-an husur ginau gabag, na-kel-koti-an sagw ekitin, husur nolǝboi naut notogǝm lan mai naut notovi lan gagai. Be gamito, mǝtsalǝboi naut notogǝm lan, mǝtsalǝboi naut notovi lan.
14 Jesus respondeu:
15 Mǝtonǝnoṽ husur nalǝboian sinǝvanuan ŋai, ginau nǝsanǝnoṽ hǝn avan ideh mai nǝsa nǝvanuan gail lotolǝboii.
15 Vocês julgam segundo a carne; eu não julgo ninguém.
16 Nǝb̃enǝnoṽ, na-nǝnoṽ-hǝni-an sagw inor, husur savi ginau sǝb̃ogw notogole, be nugole mai atenan tosǝvat ginau, nonǝnoṽ husur nǝsa aTata tokele.
16 E, se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou só eu que julgo, mas eu e o Pai, que me enviou.
17 Nalo samito ike, na-kel-koti-an sinǝvanuan eru arb̃ep̃itoṽ, nakotan isab̃i ke evi kitinan.
17 Também na Lei de vocês está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Ale ikad eru artokel na-kel-koti-an husur ginau: esua, ginau notokel husur ginau gabag, togon, aTata tosǝvat ginau.”
18 Eu dou testemunho de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Imaienan lotub̃at usi ke, “ATǝmam̃ gai be?” Isor var galit ke, “Husur ke mǝtsalǝboi ginau, mǝtsalǝboi aTǝmagw. Mǝttalǝboi ginau, mǝttalǝboi aTǝmagw am.”
19 Então eles lhe perguntaram: — Onde está o seu Pai? Jesus respondeu:
20 AYesu ekǝmaienan pǝpadaŋ hǝn nabokis hǝn nǝvat nǝboŋ top̃usan len naholǝvat todar vis naim siGot. Avan ideh sǝtah gati husur namityal san sagǝm sal.
20 Jesus proferiu essas palavras perto da caixa de ofertas, quando ensinava no templo. Ninguém o prendeu, porque ainda não havia chegado a sua hora.
21 Len namityal tile am, aYesu isor mai galito tǝtas, ike, “Gagai noriŋ gamito, nuvan, ale dereh mǝtekǝta kitev ginau van, ale mitimat len nǝsaan samito. Naut notovi lan, mǝtodǝdas mǝtb̃egǝm hǝni boŋ ideh.”
21 Outra vez Jesus lhes falou, dizendo:
22 Imaienan naJu gail lotoil a m̃o lusor mai galit gabag ke, “Nǝboŋ ategai toke, ‘Naut notovi lan, mǝtodǝdas mǝtb̃egǝm hǝni boŋ ideh,’ namilen imabe? Dereh tia gol gai gabag timat a?”
22 Então os judeus diziam: — Será que ele tem a intenção de se suicidar? Porque diz: “Para onde eu vou vocês não podem ir.”
23 Ris aYesu toke, “Gamito, mǝtovi alat a pan, ginau novi aulemǝhat. Gamit hǝn navile eg a pan; ginau savi hǝn navile eg a pan.
23 Jesus lhes disse:
24 Imaienan nuke dereh mitimat len nǝsaan samito. Husur asike mǝtb̃edǝlomi ke novi ginau notovi ginau, dereh mitimat len nǝsaan samito.”
24 Por isso, eu lhes disse que vocês morrerão em seus pecados. Porque, se não crerem que
25 Ŋa lous taltal hǝni ke, “Be gaiug ase?” Ale aYesu isor var galit ke, “Sum̃an notokele a m̃o tia.
25 Então lhe perguntaram: — Quem é você? Jesus respondeu:
26 Nukad natit isob̃ur hǝn nǝb̃ikele husur gamito, hǝn nǝb̃isab̃ sǝhoti hǝn mǝtb̃ipanis, be nǝboŋ notosor mai alat hǝn navile a pan, nosǝsǝloŋ hǝn atenan tosǝvat ginau husur gai ekitin, ale nukel ur nǝsa ŋai atenan tokele.”
26 Muitas coisas tenho para falar e julgar a respeito de vocês. Porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele ouvi, essas digo ao mundo.
27 Be lǝsalǝboi sal ke aYesu tosor husur aTǝman.
27 Eles não entenderam que Jesus lhes falava do Pai.
28 Ŋa aYesu isor mai galit tǝtas am ke, “Nǝboŋ mǝtb̃evus aNatun Nǝvanuan vi mǝhat, dereh mǝtelǝboii ke novi ginau notovi ginau. Ale len ginau sǝb̃ogw nǝsagol natideh, avil nukel nǝsa ŋai aTǝmagw top̃usan hǝni mai ginau.
28 Então Jesus disse:
29 Ale atenan tosǝvat ginau itoh mai ginau; sariŋ gab̃ulan ginau. Bathut nugol tabtab hǝn nǝsa gai tohǝhaṽur hǝni.”
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn tokǝmaienan, nǝvanuan isob̃ur loriŋ nǝlolit lan.
30 Quando Jesus disse isto, muitos creram nele.
31 Beti aYesu isor mai naJu gail lotoriŋ nǝlolit lan ke, “Mǝtb̃igol husur nap̃usanan sagw, mǝtovi ahai susur sagw kitin,
31 Então Jesus disse aos judeus que haviam crido nele:
32 ale dereh mǝtelǝboi nakitinan. Ale nakitinan dereh tigol mitikad nǝmakuvan, asike mǝtovi slev am.”
32 conhecerão a verdade, e a verdade os libertará.
33 Lusor vari ke, “Namtovi nǝpasusan siApraham, namtsavi slev sivan ideh boŋ ideh. Imabe gotoke, ‘dereh mitikad nǝmakuvan, asike mǝtovi slev am?’”
33 Eles responderam: — Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de ninguém. Como você pode dizer que seremos livres?
34 AYesu isor var galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, avan ideh togol nǝsaan evi slev sisaan.
34 Jesus respondeu:
35 Naslev savi nǝbathudud ideh simasta hǝn naim, naut kǝmas totoh mai galito. Avil anatun ulum̃an amasta evi bathudud sua vi sutuai.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, fica para sempre.
36 Imaienan, aNatun aGot b̃igol asike mǝtb̃evi slev am, dereh mitikad nǝmakuvan tokitin.
36 Se, pois, o Filho os libertar, vocês serão verdadeiramente livres.
37 Nolǝboii ke mǝtovi nǝpasusan siApraham gail, be mǝtoum kitev nap̃isal hǝn mǝtb̃igol nǝb̃imat husur nasoruan sagw sagol natideh len nǝlomito.
37 Bem sei que vocês são descendência de Abraão; no entanto, estão querendo me matar, porque a minha palavra não está em vocês.
38 Ginau nusor husur natit notoris aTata sagw togol gail. Be gamito mǝtugol nǝsa mǝttosǝsǝloŋ hǝn atǝmamit m̃au tokele.”
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vocês, porém, fazem o que ouviram do pai de vocês.
39 Lusor tǝvah ke, “Atǝmanamito aApraham!” AYesu ikel mai galit ke, “Mǝttavi anatun aApraham gail, mǝttagol husur nǝsa aApraham togole.
39 Então lhe disseram: — Nosso pai é Abraão. Mas Jesus respondeu:
40 Nukel nakitinan tia notosǝsǝloŋ hǝn aGot tokele, be gagai mǝtudas p̃isal hǝn mǝtb̃igol nǝb̃imat. Apraham sagol natideh tomaienan.
40 Mas agora vocês estão querendo me matar, a mim que lhes falei a verdade que ouvi de Deus; Abraão não fez isso.
41 Gamit mǝtugol natit atǝmamito togol gail.”
41 Vocês fazem as obras do pai de vocês. Eles responderam: — Nós não somos filhos ilegítimos. Temos um pai, que é Deus.
42 AYesu ikel mai galit ke, “AGot tavi aTǝmamito, mǝttalǝmas bun ginau husur nogǝm tǝban aGot, nogǝm gegai. Savi len ginau ŋai notogǝmai, be gai esǝvat ginau.
42 Jesus disse:
43 Imabe mǝtsalǝboi sǝhot nasoran sagw? Husur mǝtsalǝboi mǝtb̃esǝsǝloŋ husur nasoruan sagw.
43 Por que vocês não compreendem a minha linguagem? É porque vocês são incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Husur mǝtovi anatun atǝmamit tovi tǝmat. Mǝtuke mitigol husur nǝsa gai tolǝŋoni. Atenan igolgol nǝvanuan lumat len natub̃atan hǝn navile a pan van van sal. Gai emǝtahun nakitinan husur nakitinan eb̃uer lan. Nǝboŋ tosor libliboŋ evi nasoruan san matmat husur gai evi vanuan nalibliboŋan mai nǝkadun nalibliboŋan.
44 Vocês são do diabo, que é o pai de vocês, e querem satisfazer os desejos dele. Ele foi assassino desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Imagenan, nǝboŋ notokel nakitinan, mǝtsadǝlom nǝsa notokele.
45 Mas, porque eu digo a verdade, vocês não creem em mim.
46 Gamit ta be elǝboi b̃ikel vǝhoti ke notokad nǝsaan? Ale nǝb̃ikel nakitinan, imabe mǝtsadǝlom nǝsa notokele?
46 Quem de vocês me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não creem em mim?
47 Avan tovi siGot esǝsǝloŋ sǝhot nasoruan san. Be gamito, mǝtsavi siGot. Husur enan mǝtsasǝsǝloŋ sǝhot nasoruan san.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, vocês não me ouvem, porque não são de Deus.
48 NaJu gail lotosǝsǝloŋ hǝni lusor vari ke, “Namtukel sǝhot gaiug nǝboŋ namttoke gotovi auleSamaria gotovi ut kǝmas! Gaiug gukad natǝmat sua!”
48 Os judeus disseram a Jesus: — Será que não temos razão em dizer que você é samaritano e tem demônio?
49 Ris aYesu toke, “Ao, nǝsǝkad natǝmat ideh. Avil noputsan nahǝsan aTǝmagw, noputsani len nǝnauan sagw. Be gamito, mǝtomǝdas nahǝsagw hum notovi ut kǝmas.
49 Jesus respondeu:
50 Ginau nǝsadoŋ nǝyalyalan m̃os ginau gabag, be ikad atesua tolǝŋon ke nahǝsagw tiyalyal. Gai dereh tepǝpehun navoian dan nǝsaan.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Kitin, nokitin mai gamit ke, avan ideh togol husur nǝsa notokele, asike imat vi sutuai.”
51 Em verdade, em verdade lhes digo que, se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte eternamente.
52 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, naJu gail lusor tǝvah ke, “Gagai namtolǝboi buni ke gukad natǝmat sua. AApraham imat. Ahai kelkel ur gail tu lumat. Be naut kǝmas natenan, gaiug gukele ke, ‘Avan ideh togol husur nǝsa notokele, asike esǝsǝloŋ hǝn nabus nǝmatan vi sutuai.’
52 Então os judeus disseram: — Agora estamos certos de que você tem demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e você diz: “Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte eternamente.”
53 Gunau ke gotoyalyal sǝhor aApraham atǝmanamit tomat a? Mai ahai kelkel ur lotomat gail a? Gunau ke gotovi ase?”
53 Você não está querendo dizer que é maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem você pensa que é?
54 AYesu isor var galit ke, “Nǝtaputsan nahǝsagw gabag, nǝyalyalan enan asike tavi natideh. Be atenan toputsan ginau evi aTǝmagw, mǝttosor husuri ke, ‘Atenan evi aGot sinamit bolai.’
54 Jesus respondeu:
55 Avil mǝtsalǝboii, be ginau nolǝboii. Nǝtakele ke nǝsalǝboii, nǝtavi nǝvanuan nalibliboŋan sum̃an gamito. Wake nolǝboi gai ale nugol husur nǝsa tokele.
55 Entretanto, vocês não o conhecem; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vocês: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Atǝmamit aApraham ehǝhaṽur hǝn b̃ekǝta vi m̃o hǝn nǝboŋ sagw, erisi, ale ikemkem.”
56 Abraão, o pai de vocês, alegrou-se por ver o meu dia; e ele viu esse dia e ficou alegre.
57 Beti naJu gail luke, “Nǝdam̃ ham̃ sǝbar 50 sal. Goris mab hǝn aApraham?”
57 Então os judeus lhe perguntaram: — Você não tem nem cinquenta anos e viu Abraão?
58 AYesu isor var galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, a tahw hǝn aApraham tovisi, novi ginau notovi ginau.”
58 Jesus respondeu:
59 Nǝboŋ tokǝmaienan, lotǝtariv vat gail hǝn lǝb̃etubuni, be aYesu esusuan gai dan galito, evivile dan naut enan todar vis naim siGot.
59 Então pegaram pedras para atirar nele, mas Jesus se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.