João 8

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Be aYesu evi lan Naṽehuh Oliv.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Ale nǝboŋ naut tolan evi lan naholǝvat todar vis naim siGot tǝtas. Sǝdareh nǝvanuan gail logǝm hǝni, ale ebǝtah, ep̃usan.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Ahai p̃usan hǝn nalo mai naFarisi gail losǝhar apǝhaṽut sua lotosab̃i len naitian tob̃ur kotov nǝlahan. Lugol eil len nǝhon naluṽoh.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 Lukel mai aYesu ke, “Hai p̃usan, alitegai, namtusab̃i len naitian tob̃ur kotov nǝlahan.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Ale len nalo, aMoses ikel buni hǝn datb̃etubun alatpǝhaṽut lotosum̃an alitegai. Be gaiug, gukel nǝsa?”
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 (Lokǝmaienan hǝn lǝb̃igol aYesu b̃ekǝkos len nasoruan san hǝn lǝb̃ikot hǝni.) Be aYesu ebǝtah, ib̃etb̃et, itos len tan hǝn nǝŋarhuvǝlan.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Lous taltal hǝn b̃isor var galito, ale eil vi mǝhat, ike, “Gamit ideh topar saan, tilav nǝvat, tuṽi a m̃o.”
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Beti ebǝtah tǝtas, ib̃etb̃et, tos len tan.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝni, lotub̃at van, alat lotovi haṽut loil a m̃o. Ale aYesu itoh sǝb̃on mai alitenan.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Beti aYesu eil vi mǝhat, eusi ke, “Bareab, galito, lutoh a be? Sǝkad avan ideh toke gǝb̃ipanis a?”
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Ike, “Naut ido hǝn galito Nasub̃.” Ale aYesu ike, “Ginau am nǝsake gǝb̃ipanis. Givan ale gagai van sagigol nǝsaan am.”
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 AYesu isor mai nǝvanuan gail tǝtas am, ike, “Ginau novi nam̃ial hǝn navile a pan; avan ideh tohusur ginau, asike, asike iyar len nǝmargobut, avil dereh tikad nam̃ial hǝn nǝmauran.”
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Ŋa naFarisi gail lusor tas nasoruan siYesu luke, “Gaiug gukel na-kel-koti-an husur gaiug gabag, be husur gaiug sǝb̃om̃ ŋai gotokele, na-kel-koti-an sam̃ savi natideh len nakotan, ehum sakitin.”
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 AYesu isor var galit ke, “Naut kǝmas notokel na-kel-koti-an husur ginau gabag, na-kel-koti-an sagw ekitin, husur nolǝboi naut notogǝm lan mai naut notovi lan gagai. Be gamito, mǝtsalǝboi naut notogǝm lan, mǝtsalǝboi naut notovi lan.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Mǝtonǝnoṽ husur nalǝboian sinǝvanuan ŋai, ginau nǝsanǝnoṽ hǝn avan ideh mai nǝsa nǝvanuan gail lotolǝboii.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Nǝb̃enǝnoṽ, na-nǝnoṽ-hǝni-an sagw inor, husur savi ginau sǝb̃ogw notogole, be nugole mai atenan tosǝvat ginau, nonǝnoṽ husur nǝsa aTata tokele.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Nalo samito ike, na-kel-koti-an sinǝvanuan eru arb̃ep̃itoṽ, nakotan isab̃i ke evi kitinan.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Ale ikad eru artokel na-kel-koti-an husur ginau: esua, ginau notokel husur ginau gabag, togon, aTata tosǝvat ginau.”
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Imaienan lotub̃at usi ke, “ATǝmam̃ gai be?” Isor var galit ke, “Husur ke mǝtsalǝboi ginau, mǝtsalǝboi aTǝmagw. Mǝttalǝboi ginau, mǝttalǝboi aTǝmagw am.”
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 AYesu ekǝmaienan pǝpadaŋ hǝn nabokis hǝn nǝvat nǝboŋ top̃usan len naholǝvat todar vis naim siGot. Avan ideh sǝtah gati husur namityal san sagǝm sal.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Len namityal tile am, aYesu isor mai galito tǝtas, ike, “Gagai noriŋ gamito, nuvan, ale dereh mǝtekǝta kitev ginau van, ale mitimat len nǝsaan samito. Naut notovi lan, mǝtodǝdas mǝtb̃egǝm hǝni boŋ ideh.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Imaienan naJu gail lotoil a m̃o lusor mai galit gabag ke, “Nǝboŋ ategai toke, ‘Naut notovi lan, mǝtodǝdas mǝtb̃egǝm hǝni boŋ ideh,’ namilen imabe? Dereh tia gol gai gabag timat a?”
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Ris aYesu toke, “Gamito, mǝtovi alat a pan, ginau novi aulemǝhat. Gamit hǝn navile eg a pan; ginau savi hǝn navile eg a pan.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Imaienan nuke dereh mitimat len nǝsaan samito. Husur asike mǝtb̃edǝlomi ke novi ginau notovi ginau, dereh mitimat len nǝsaan samito.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Ŋa lous taltal hǝni ke, “Be gaiug ase?” Ale aYesu isor var galit ke, “Sum̃an notokele a m̃o tia.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Nukad natit isob̃ur hǝn nǝb̃ikele husur gamito, hǝn nǝb̃isab̃ sǝhoti hǝn mǝtb̃ipanis, be nǝboŋ notosor mai alat hǝn navile a pan, nosǝsǝloŋ hǝn atenan tosǝvat ginau husur gai ekitin, ale nukel ur nǝsa ŋai atenan tokele.”
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Be lǝsalǝboi sal ke aYesu tosor husur aTǝman.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Ŋa aYesu isor mai galit tǝtas am ke, “Nǝboŋ mǝtb̃evus aNatun Nǝvanuan vi mǝhat, dereh mǝtelǝboii ke novi ginau notovi ginau. Ale len ginau sǝb̃ogw nǝsagol natideh, avil nukel nǝsa ŋai aTǝmagw top̃usan hǝni mai ginau.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Ale atenan tosǝvat ginau itoh mai ginau; sariŋ gab̃ulan ginau. Bathut nugol tabtab hǝn nǝsa gai tohǝhaṽur hǝni.”
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn tokǝmaienan, nǝvanuan isob̃ur loriŋ nǝlolit lan.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Beti aYesu isor mai naJu gail lotoriŋ nǝlolit lan ke, “Mǝtb̃igol husur nap̃usanan sagw, mǝtovi ahai susur sagw kitin,
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 ale dereh mǝtelǝboi nakitinan. Ale nakitinan dereh tigol mitikad nǝmakuvan, asike mǝtovi slev am.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Lusor vari ke, “Namtovi nǝpasusan siApraham, namtsavi slev sivan ideh boŋ ideh. Imabe gotoke, ‘dereh mitikad nǝmakuvan, asike mǝtovi slev am?’”
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 AYesu isor var galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, avan ideh togol nǝsaan evi slev sisaan.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Naslev savi nǝbathudud ideh simasta hǝn naim, naut kǝmas totoh mai galito. Avil anatun ulum̃an amasta evi bathudud sua vi sutuai.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Imaienan, aNatun aGot b̃igol asike mǝtb̃evi slev am, dereh mitikad nǝmakuvan tokitin.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Nolǝboii ke mǝtovi nǝpasusan siApraham gail, be mǝtoum kitev nap̃isal hǝn mǝtb̃igol nǝb̃imat husur nasoruan sagw sagol natideh len nǝlomito.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Ginau nusor husur natit notoris aTata sagw togol gail. Be gamito mǝtugol nǝsa mǝttosǝsǝloŋ hǝn atǝmamit m̃au tokele.”
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Lusor tǝvah ke, “Atǝmanamito aApraham!” AYesu ikel mai galit ke, “Mǝttavi anatun aApraham gail, mǝttagol husur nǝsa aApraham togole.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Nukel nakitinan tia notosǝsǝloŋ hǝn aGot tokele, be gagai mǝtudas p̃isal hǝn mǝtb̃igol nǝb̃imat. Apraham sagol natideh tomaienan.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Gamit mǝtugol natit atǝmamito togol gail.”
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 AYesu ikel mai galit ke, “AGot tavi aTǝmamito, mǝttalǝmas bun ginau husur nogǝm tǝban aGot, nogǝm gegai. Savi len ginau ŋai notogǝmai, be gai esǝvat ginau.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Imabe mǝtsalǝboi sǝhot nasoran sagw? Husur mǝtsalǝboi mǝtb̃esǝsǝloŋ husur nasoruan sagw.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Husur mǝtovi anatun atǝmamit tovi tǝmat. Mǝtuke mitigol husur nǝsa gai tolǝŋoni. Atenan igolgol nǝvanuan lumat len natub̃atan hǝn navile a pan van van sal. Gai emǝtahun nakitinan husur nakitinan eb̃uer lan. Nǝboŋ tosor libliboŋ evi nasoruan san matmat husur gai evi vanuan nalibliboŋan mai nǝkadun nalibliboŋan.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Imagenan, nǝboŋ notokel nakitinan, mǝtsadǝlom nǝsa notokele.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Gamit ta be elǝboi b̃ikel vǝhoti ke notokad nǝsaan? Ale nǝb̃ikel nakitinan, imabe mǝtsadǝlom nǝsa notokele?
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Avan tovi siGot esǝsǝloŋ sǝhot nasoruan san. Be gamito, mǝtsavi siGot. Husur enan mǝtsasǝsǝloŋ sǝhot nasoruan san.”
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 NaJu gail lotosǝsǝloŋ hǝni lusor vari ke, “Namtukel sǝhot gaiug nǝboŋ namttoke gotovi auleSamaria gotovi ut kǝmas! Gaiug gukad natǝmat sua!”
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Ris aYesu toke, “Ao, nǝsǝkad natǝmat ideh. Avil noputsan nahǝsan aTǝmagw, noputsani len nǝnauan sagw. Be gamito, mǝtomǝdas nahǝsagw hum notovi ut kǝmas.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Ginau nǝsadoŋ nǝyalyalan m̃os ginau gabag, be ikad atesua tolǝŋon ke nahǝsagw tiyalyal. Gai dereh tepǝpehun navoian dan nǝsaan.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Kitin, nokitin mai gamit ke, avan ideh togol husur nǝsa notokele, asike imat vi sutuai.”
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, naJu gail lusor tǝvah ke, “Gagai namtolǝboi buni ke gukad natǝmat sua. AApraham imat. Ahai kelkel ur gail tu lumat. Be naut kǝmas natenan, gaiug gukele ke, ‘Avan ideh togol husur nǝsa notokele, asike esǝsǝloŋ hǝn nabus nǝmatan vi sutuai.’
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Gunau ke gotoyalyal sǝhor aApraham atǝmanamit tomat a? Mai ahai kelkel ur lotomat gail a? Gunau ke gotovi ase?”
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 AYesu isor var galit ke, “Nǝtaputsan nahǝsagw gabag, nǝyalyalan enan asike tavi natideh. Be atenan toputsan ginau evi aTǝmagw, mǝttosor husuri ke, ‘Atenan evi aGot sinamit bolai.’
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Avil mǝtsalǝboii, be ginau nolǝboii. Nǝtakele ke nǝsalǝboii, nǝtavi nǝvanuan nalibliboŋan sum̃an gamito. Wake nolǝboi gai ale nugol husur nǝsa tokele.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Atǝmamit aApraham ehǝhaṽur hǝn b̃ekǝta vi m̃o hǝn nǝboŋ sagw, erisi, ale ikemkem.”
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Beti naJu gail luke, “Nǝdam̃ ham̃ sǝbar 50 sal. Goris mab hǝn aApraham?”
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 AYesu isor var galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, a tahw hǝn aApraham tovisi, novi ginau notovi ginau.”
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Nǝboŋ tokǝmaienan, lotǝtariv vat gail hǝn lǝb̃etubuni, be aYesu esusuan gai dan galito, evivile dan naut enan todar vis naim siGot.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.