João 7

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Husur nǝboŋ enan, aYesu iyaryar len naut a Kalili. Emǝtahun nǝyaran len naut a Jutea husur alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail ludoŋdoŋi hǝn lǝb̃igol b̃imat.
1 Depois disso, Jesus percorria a Galiléia. Ele não queria deter-se na Judéia, porque os judeus procuravam tirar-lhe a vida.
2 Ale nǝboŋ hǝn Nǝhanan hǝn Nǝpasvalǝval gail, egǝm pǝpadaŋ. Evi nǝhanan sua seJu gail.
2 Aproximava-se a festa dos judeus chamada dos Tabernáculos.
3 Beti aṽan aYesu matmat gail lusor maii ke, “Geriŋ naut enan vi Jutea hǝn ahai susur sam̃ gail lǝb̃eris natit gotogol gail.
3 Seus irmãos disseram-lhe: Parte daqui e vai para a Judéia, a fim de que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Avan ideh toke b̃etibau len nǝhon nǝvanuan gail sasusuan gai! Gǝb̃igol namerikel gail, gigol gail len nǝhon nǝvanuan p̃isi len navile a pan hǝn lǝb̃elǝboi gaiug!”
4 Pois quem deseja ser conhecido em público não faz coisa alguma ocultamente. Já que fazes essas obras, revela-te ao mundo.
5 Lokǝmaienan husur aṽan gail am lǝsǝkad nadǝlomian lan.
5 Com efeito, nem mesmo os seus irmãos acreditavam nele.
6 Imaienan aYesu ikel mai galit ke, “Namityal tonor hǝn ginau sagǝm sal. Be samito, namityal p̃isi inor ŋai.
6 Disse-lhes Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas para vós a hora é sempre favorável.
7 Nǝvanuan sinavile a pan gail lodǝdas lǝb̃emǝtahun bun gamito. Be ginau, lomǝtahun bun ginau husur nukel koti ke natit gail lotogole lusa vǝsa.
7 O mundo não vos pode odiar, mas odeia-me, porque eu testemunho contra ele que as suas obras são más.
8 Mǝtevi lan nǝhanan ea. Ginau asike novi lan Nǝhanan enan, husur namityal tonor hǝn ginau sagǝm sal.”
8 Subi vós para a festa. Quanto a mim, eu não irei, porque ainda não chegou o meu tempo.
9 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ, itoh a Kalili ŋai.
9 Dito isto, permaneceu na Galiléia.
10 Be nǝboŋ aṽan aYesu gail lotovi mǝhat vi lan Nǝhanan tonoŋ, gai am evi mǝhat vi lan. Sǝyar len nǝhon nǝvanuan gail be esusuah.
10 Mas quando os seus irmãos tinham subido, então subiu também ele à festa, não em público, mas despercebidamente.
11 Beti len Nǝhanan, alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail, ludoŋdoŋi, lous kitevi ke, “Atenan itoh a be? Gai be?”
11 Buscavam-no os judeus durante a festa e perguntavam: Onde está ele?
12 Len naluṽoh nǝvanuan isob̃ur lusor lahlah husuri. Galevis luke, “Evi naulum̃an sua tovoi masuṽ.” Galevis am luke, “Ao, egǝras nǝvanuan gail.”
12 E na multidão só se discutia a respeito dele. Uns diziam: É homem de bem. Outros, porém, diziam: Não é; ele seduz o povo.
13 Be sǝkad avan ideh tosor husuri len nǝhon nǝvanuan gail, husur lomǝtahw len naJu gail lotoil a m̃o.
13 Ninguém, contudo, ousava falar dele livremente com medo dos judeus.
14 Be nǝboŋ sua rivuh len nawik hǝn Nǝhanan, aYesu evi mǝhat vi lan naim siGot, ale etub̃at p̃usan.
14 Lá pelo meio da festa, Jesus subiu ao templo e pôs-se a ensinar.
15 Beti naJu gail lotoil a m̃o, lotosǝsǝloŋ hǝni, lup̃aŋ, luke, “Ategai elǝboi bun natosian siGot, be sǝkad avan ideh tokad namitisau top̃usan hǝni maii. Imabe?”
15 Os judeus se admiravam e diziam: Este homem não fez estudos. Donde lhe vem, pois, este conhecimento das Escrituras?
16 Imaienan aYesu isor var galit ke, “Nap̃usanan sagw savi esagw. Ao, atenan tosǝvat ginau evi nǝkadhut nap̃usanan sagw.
16 Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Avan ideh toke b̃igol nalǝŋonian siGot, dereh telǝboii ke nap̃usanan sagw egǝm len aGot o evi esagw sǝb̃ogw.
17 Se alguém quiser cumprir a vontade de Deus, distinguirá se a minha doutrina é de Deus ou se falo de mim mesmo.
18 Nǝvanuan tosor len nalǝboian san sǝb̃on, elǝŋon ke tipatpat gai mǝhat. Avil gai tolǝŋon ke teputsan nahǝsan atenan tosǝvati, gai ekitin, ale sǝkad nagǝgǝrasan lan.
18 Quem fala por própria autoridade busca a própria glória, mas quem procura a glória de quem o enviou é digno de fé e nele não há impostura alguma.
19 Savi aMoses tolav nalo mai gamito a? Be gamit ideh sahusuri. Mǝtudas p̃isal hǝn mǝtb̃igol nǝb̃imat sil nǝsa?”
19 Acaso não foi Moisés quem vos deu a lei? No entanto, ninguém de vós cumpre a lei!...
20 Naluṽoh lusor vari ke, “Gaiug gukad natǝmat! Ase idas p̃isal hǝn b̃igol gǝb̃imat?”
20 Por que procurais tirar-me a vida? Respondeu o povo: Tens um demônio! Quem procura tirar-te a vida?
21 AYesu ikel mai galit ke, “Nugol nauman sua len nǝSappat, nugol naulum̃an imaur, ale nǝvanuan p̃isi losǝhoṽut sil notogole len nǝSappat.
21 Replicou Jesus: Fiz uma só obra, e todos vós vos maravilhais!
22 Be gamit am mǝtoum len nǝSappat nǝboŋ mǝttotiv dalus natǝtai ulum̃an husur nalo siMoses. (Be naṽide hǝn na-tiv-dalusi-an savi siMoses, evi setǝmamit ta sutuai, aApraham.)
22 Moisés vos deu a circuncisão {se bem que ela não é de Moisés, mas dos patriarcas}, e até no sábado circuncidais um homem!
23 Mǝtotiv dalus natǝtai ulum̃an len nǝboŋ han, naut kǝmas tovi nǝSappat. Mǝtugole hǝn asike mǝtb̃eb̃ur kotov nalo siMoses, be evi nauman. Mǝtb̃imagenan, imabe mǝtutab̃ulol bulos ginau nǝboŋ notogol naulum̃an kavkav tomaur len nǝSappat?
23 Se um homem recebe a circuncisão em dia de sábado, e isso sem violar a Lei de Moisés, por que vos indignais comigo, que tenho curado um homem em todo o seu corpo em dia de sábado?
24 Sagenǝnoṽ hǝn nǝsa notogole mai na-kǝta-suluṽi-an mai nǝ-nau-suluṽi-an samit ŋai. Mitimasnǝnoṽ hǝni mai natit tonor, tokitin ŋai.”
24 Não julgueis pela aparência, mas julgai conforme a justiça.
25 Beti galit galevis lototoh len naut a Jerusalem lous galit gabag ke, “Savi atenan lotoke lǝb̃igole b̃imat a?
25 Algumas das pessoas de Jerusalém diziam: Não é este aquele a quem procuram tirar a vida?
26 Be mǝteris! Gai boh tosorsor len nǝhon nǝvanuan gail. Lǝsakel natideh maii. Hum ma nǝvanuan na-il-a-m̃o-an gail lotolǝboi koti ke atenan evi aKristo, aGot totabtabuh lan a?
26 Todavia, ei-lo que fala em público e não lhe dizem coisa alguma. Porventura reconheceram de fato as autoridades que ele é o Cristo?
27 Avil datolǝboi naut atenan togǝm lan. Be nǝboŋ aKristo b̃egǝmai, asike ikad avan ideh b̃elǝboi naut togǝm lan.”
27 Mas este nós sabemos de onde vem. Do Cristo, porém, quando vier, ninguém saberá de onde seja.
28 Ŋa aYesu, top̃usan len naholǝvat todar vis naim siGot, ikai ke, “Mǝtunau ke mǝtolǝboi ginau a? Mǝtunau ke mǝtolǝboi naut notogǝm lan a? Savi len ginau gabag ŋai notogǝmai. Be atenan tosǝvat ginau, ekitin. Gamit mǝtsalǝboii,
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus exclamou: Ah! Vós me conheceis e sabeis de onde eu sou!... Entretanto, não vim de mim mesmo, mas é verdadeiro aquele que me enviou, e vós não o conheceis.
29 be ginau nolǝboii, husur nogǝm tǝban, gai esǝvat ginau.”
29 Eu o conheço, porque venho dele e ele me enviou.
30 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, alat lotoil a m̃o lohisi sob̃uer hǝn lǝb̃itah gati. Be avan ideh sǝbari husur namityal san sagǝm sal.
30 Procuraram prendê-lo, mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Avil isob̃ur len naluṽoh loriŋ nǝlolit lan. Luke, “Nǝboŋ aKristo b̃egǝmai, asike igol namerikel gail lotosǝhor natgalenan ategaii togole.”
31 Muitos do povo, porém, creram nele e perguntavam: Quando vier o Cristo, fará mais milagres do que este faz?
32 Nǝboŋ naFarisi gail lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan naluṽoh lotosor lahlah hǝni husur aYesu, galit mai ab̃iltihai tutumav gail losǝvat alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot, hǝn lǝb̃itah gati.
32 Os fariseus ouviram esse murmúrio que circulava entre o povo a respeito de Jesus. Então, de acordo com eles, os príncipes dos sacerdotes enviaram guardas para prendê-lo.
33 Ŋa aYesu ike, “Dereh nitoh kǝkereh mai gamit balai, beti netǝlmam van hǝn atenan tosǝvat ginau.
33 Disse Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e então vou para aquele que me enviou.
34 Dereh mitidoŋ ginau, be asike mǝtusab̃ ginau, ale mǝtsalǝboi mǝtb̃egǝm vi lan naut nǝb̃evi lan.”
34 Buscar-me-eis sem me achar, nem podereis ir para onde estou.
35 Beti alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail, lukel mai galit gabag ke, “Ategai tiyar vi be hǝn asike datb̃isab̃i? Hum ma b̃ivan hǝn naJu gail lototoh len naut tiltile seuleKris hǝn b̃ep̃usan mai alat a Kris a?
35 Os judeus perguntavam entre si: Para onde irá ele, que o não possamos achar? Porventura irá para o meio dos judeus dispersos entre os gregos, para tornar-se o doutor dos estrangeiros?
36 Nǝboŋ toke, ‘Dereh mitidoŋ ginau be asike mǝtusab̃ ginau,’ ale ‘Mǝtsalǝboi mǝtb̃egǝm hǝn naut nǝb̃evi lan,’ namilen evi nǝsa?”
36 Que significam essas palavras que nos disse: Buscar-me-eis sem me achar, e onde estou para lá não podereis ir?
37 Len nǝboŋ namǝkot len nawik hǝn Nǝhanan, len nǝmariboŋ totibau han, aYesu eil vi mǝhat, ikai ke, “Avan ideh b̃imaduh, tegǝm hǝn ginau!
37 No último dia, que é o principal dia de festa, estava Jesus de pé e clamava: Se alguém tiver sede, venha a mim e beba.
38 Avan ideh toriŋ nǝlon len ginau, tegǝm, temun! Hum natosian siGot tokele ke, ‘Nǝwai nǝmauran dereh tisel dan nǝlon hum nawisel gail.’”
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura: Do seu interior manarão rios de água viva {Zc 14,8; Is 58,11}.
39 (Nǝboŋ tokǝmaienan, isor husur aNunun aGot, alat lotoriŋ nǝlolit len aYesu dereh likade, be aGot saviol hǝni sal husur aGot saputsan aYesu sal hǝn nǝyalyalan san b̃ip̃arp̃ar.)
39 Dizia isso, referindo-se ao Espírito que haviam de receber os que cressem nele, pois ainda não fora dado o Espírito, visto que Jesus ainda não tinha sido glorificado.
40 Galevis len naluṽoh lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan san, lusor tǝvah ke, “Ategai bogai ahai kelkel ur kitin.”
40 Ouvindo essas palavras, alguns daquela multidão diziam: Este é realmente o profeta.
41 Galevis luke, “AKristo bogai, aGot totabtabuh lan.” Ris galevis am lotoke, “Eniŋan? AKristo asike egǝm a Kalili a?
41 Outros diziam: Este é o Cristo. Mas outros protestavam: É acaso da Galiléia que há de vir o Cristo?
42 Be natosian siGot ike aKristo dereh tegǝm len nǝpasusan siTevit ale lipasi len naut a Petlehem, navile matmat siTevit aKiŋ. Imaienan o sǝmaienan a?”
42 Não diz a Escritura: O Cristo há de vir da família de Davi, e da aldeia de Belém, onde vivia Davi?
43 Ŋa naluṽoh loṽitṽituh, lopǝpehw husur aYesu.
43 Houve por isso divisão entre o povo por causa dele.
44 Ale galevis luke litah gati, wake avan ideh sǝtah lan.
44 Alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe lançou as mãos.
45 Alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot lotǝlmam van hǝn ab̃iltihai tutumav mai naFarisi gail. Ale lous alatenan ke, “Imabe mǝtsǝtah gati gǝmai?”
45 Voltaram os guardas para junto dos príncipes dos sacerdotes e fariseus, que lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Alatenan lusor var galit ke, “Aoa, namtsasǝsǝloŋ hǝn avan ideh sasor sum̃an atenan boŋ ideh.”
46 Os guardas responderam: Jamais homem algum falou como este homem!...
47 Ŋa naFarisi gail lusor viles alatenan ke, “Imabe? Gai egǝras gamit am a?
47 Replicaram os fariseus: Porventura também vós fostes seduzidos?
48 Mitinau nategai ke: len ginamit namttoil a m̃o mai ginamit namttovi Farisi, ikad ginamit ideh toriŋ nǝlon lan m̃au a? Eb̃uer kaskasi!
48 Há, acaso, alguém dentre as autoridades ou fariseus que acreditou nele?
49 Naluṽoh loriŋ nǝlolit lan, be lǝsalǝboi natideh, lotǝtan hǝn nalo. Nasemalean tipat len galito!”
49 Este poviléu que não conhece a lei é amaldiçoado!...
50 Ikad naFarisi sua, nahǝsan aNikotemus, togǝm hol mai aYesu a m̃o, ale ike,
50 Replicou-lhes Nicodemos, um deles, o mesmo que de noite o fora procurar:
51 “Asike datb̃ikot hǝn avan ideh hǝn datb̃isab̃ nǝsa gai togole, sanor len nalo sidato hǝn datb̃eriŋi hǝn b̃ipanis.”
51 Condena acaso a nossa lei algum homem, antes de o ouvir e conhecer o que ele faz?
52 NaFarisi gail lusor vilesi ke, “Govi nauleut ta Kalili gototah mai atenan a? Gia ṽuruŋ kitevi len natosian siGot. Dereh gisab̃i ke ahai kelkel ur ideh sagǝm len naut a Kalili boŋ ideh!”
52 Responderam-lhe: Porventura és também tu galileu? Informa-te bem e verás que da Galiléia não saiu profeta.
53 Ale lopǝpehw, luvahim gail.
53 E voltaram, cada um para sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.