João 6

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Husur nǝboŋ galenan, aYesu evi Kalili, ilav tukot vi tarhǝt nab̃iltiwai lotokisi hǝn Nab̃iltiwai Kalili mai lotokisi hǝn a Tiperias am.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Nab̃iltiluṽoh lohushusuri bathut ke lotokǝtkǝta ris namerikel gail gai togolgole len alat lotomǝsah.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Ale aYesu etǝṽehuh vi lan naṽehuh, ebǝtah mai ahai susur san gail ei.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Nǝboŋ hǝn nǝPasova tovi nǝhanan seJu gail, egǝm pǝpadaŋ.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Nǝboŋ aYesu topair hǝn namǝtan, toris naluṽoh lotogǝm hǝni, eus aFilip ke, “Dateṽur nabǝta a be hǝn alateg lǝb̃ihani?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 AYesu ep̃us kitev nǝnauan seFilip maienan hǝn b̃ebunus lǝboi aFilip, husur elǝboi tia nǝsa b̃igole ta bogai.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Ale aFilip isor vari ke, “Nap̃urp̃uran hǝn nahǝbati tomǝlevtor salǝboi b̃eṽur nabǝta tonor hǝn galit ṽisusua b̃ihan kǝkereh hǝni.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Ale ahai susur sua san, aAdru, aṽan aSimon Pita isor mai aYesu ke,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Ikad natǝtai sua gegai tokad natuhhanian tovi nabǝta nǝpali torim mai naieh toru. Be natuhhanian egai savi natideh len nab̃iltiluṽoh tomaiegai.”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Beti aYesu ikele ke, “Mitigol nǝvanuan gail lebǝtah.” Ŋa naulum̃an gail lotovi 5,000 lobǝtah len naut enan tobaŋ liol.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Beti aYesu ilav nabǝta, ale nǝboŋ tosipa vi tǝban aGot tonoŋ, epǝpehuni mai alat lotobǝtah. Igol tomaienan am hǝn naieh. Galit p̃isi luhan husur nalǝŋonian salito vǝhanukub.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Nǝboŋ lotohanukub tonoŋ, aYesu ikel mai ahai susur san gail ke, “Mǝtesǝŋon nasughanian. Sa-ideh tesuh.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Imagenan lusah tuan nasughanian hilat lotohan dani, losǝŋon nǝhad tovi 12 hǝn nasugut nabǝta nǝpali tosuh kǝmas!
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Nǝboŋ nǝvanuan gail lotoris namerikel aYesu togole, luke, “Ahai kelkel ur kitin bogai b̃egǝm vi lan navile a pan!”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Bathut aYesu elǝboii len galito ke gag ŋai legǝm tah gati hǝn lǝb̃igol b̃egǝm vi kiŋ, gai ivan dan galito vi lan naṽehuh hǝn b̃itoh sǝb̃on.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Nǝboŋ namityal tomasur, ahai susur san gail lovi pan vi lan nab̃iltiwai.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Len namityal enan naut evisivis be aYesu satǝlmam van hǝn galit sal, ale lusah len nab̃ot, gam tukot vi Kapernaum.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Sǝdareh nǝlan eṽuv habat gol ke nǝwai tokudkud van epus.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Nǝboŋ lotovarus van hum ma tovi nakilomita torim, loris aYesu toyar len nap̃onit nǝwai, togǝm pǝpadaŋ hǝn nab̃ot, ale lomǝtahw.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Be aYesu ikai van hǝn galito ke, “Ginau bogai, samtemǝtahw!”
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Imagenan lohǝhaṽur hǝn b̃isah len nab̃ot ale isah lan. Vǝha-sua ŋai nab̃ot ivahut len naut lotovi lan.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Pelan han naluṽoh lotosuh tarhǝwai, ludoŋ aYesu, lunau sǝhoti ke ikad nab̃ot tosua ŋai ei. Lolǝboii ke aYesu sǝsah len nab̃ot mai ahai susur san gail, be luvan sǝb̃olit ŋai.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Beti nab̃ot galevis logǝm len naut a Tiperias, luvahut pǝpadaŋ hǝn naut Nasub̃ tosipa hǝn nabǝta lan, naut naluṽoh lotohan bǝta lan.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Nǝboŋ naluṽoh lotoris lǝboii ke aYesu satoh ei, ahai susur san gail lǝsasuh, naluṽoh lusah len nab̃ot galenan, lovi Kapernaum hǝn lǝb̃idoŋ aYesu ei.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Nǝboŋ nǝvanuan galenan lotosab̃ aYesu a Kapernaum, tarhǝwai, lousi ke, “Hai p̃usan, gubar naut egai ŋais?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 AYesu isor var galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke mǝtsadoŋ ginau husur mǝttoris lǝboi namerikel gail, be mǝtudoŋ ginau ŋai husur mǝtuhanukub hǝn nabǝta.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Samteum m̃os nǝhanian sǝpat sabǝlav, togǝm vi pahsago. Ao, mǝteum m̃os nǝhanian topat vi sutuai, nǝhanian hǝn nǝmauran vi sutuai aNatun Nǝvanuan dereh b̃eviol hǝni mai gamito. Husur aGot aTata itabtabuh len atenan hǝn b̃eum san m̃os b̃eviol hǝn nǝmauran enan.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Imaienan lousi ke, “Datigol nǝsa gail hǝn datb̃igol nagolean aGot tolǝŋoni?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 AYesu isor var galit ke, “AGot elǝŋon ke mitigol nategai ke: mǝteriŋ nǝlomit len atenan aGot tosǝvati.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Imaienan lukel maii ke, “Gigol namerikel ideh hǝn namtb̃erisi hǝn namtb̃edǝlom gaiug. Dereh gigol nǝsa?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Atǝmadat ta sutuai luhan nǝmanna len naut masmas hum aMoses totosi ke, ‘Eviol hǝn nabǝta togǝm len nǝmav mai galito hǝn lǝb̃ihani.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Beti aYesu ikel mai galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, savi aMoses toviol hǝn nabǝta togǝm len nǝmav mai gamito. Avil evi aTǝmagw toviol hǝn nabǝta kitin togǝm len nǝmav mai gamito.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Bathut nabǝta siGot evi atenan togǝm vi pan dan nǝmav, eviol hǝn nǝmauran mai nǝvanuan navile a pan.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Imaienan lukel maii ke, “Nasub̃, geviol tabtab hǝn nabǝta enan mai ginamito.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 AYesu ikel mai galit ke, “Ginau novi bǝta hǝn nǝmauran. Avan ideh b̃egǝm hǝn ginau, asike imalkǝkat. Ale avan ideh b̃eriŋ nǝlon len ginau, asike, asike imaduh boŋ ideh.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Nukel mai gamit ke, naut kǝmas mǝttoris ginau, mǝtsariŋ nǝlomit len ginau sal.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Avil alat aTǝmagw toviol hǝn galit mai ginau, dereh legǝm hǝn ginau. Ale avan ideh togǝm hǝn ginau asike nomǝtahuni.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Husur nǝsagǝm len nǝmav hǝn nǝb̃igol nǝsa notolǝŋoni. Ao, nogǝm hǝn nǝb̃igol husur nalǝŋonian siGot tosǝvat ginau m̃osi.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ale nalǝŋonian san imaiegai ke: galit p̃isi gai toviol hǝn galito mai ginau hǝn lǝb̃evi esagw, salimasig, be len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan dereh nigol lile mǝhat.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Husur nalǝŋonian seTǝmagw imaiegai ke: galit p̃isi lotoris aNatun, lotoriŋ nǝlolit lan, dereh likad nǝmauran vi sutuai, ale dereh nigol lile mǝhat len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, naJu gail lukoblen husuri bathut toke, “Novi nabǝta togǝm len nǝmav,”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 ale luke, “Ategai savi aYesu, anatun aJosef ŋa? Datolǝboi atǝman mai anan. Imabe toke togǝm len nǝmav?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 AYesu isor var galit ke, “Samtikoblen mai gamit gabag. Mitinoŋ.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ikad nap̃isal tosua ŋai hǝn avan ideh b̃elǝboi b̃egǝm hǝn ginau. Nǝboŋ aTǝmagw tosǝvat ginau b̃eliv avan enan, elǝboi b̃egǝm hǝn ginau, ale dereh nigol tile mǝhat len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Len natosian sihai kelkel ur gail ike, ‘Ale aGot dereh tevi hai p̃usan salit p̃isi,’ ŋa nǝvanuan p̃isi lotosǝsǝloŋ husur aTata, lotosǝsǝloŋ lǝboi nǝsa tokele, galit logǝm hǝn ginau.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 (Namilen sake avan ideh saris aTata. Atenan togǝm len aGot, atenan ŋai eris aTata.)
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Kitin, nokitin mai gamit ke, avan ideh toriŋ nǝlon len ginau, gai ikad nǝmauran vi sutuai.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ginau novi nabǝta hǝn nǝmauran.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Sutuai atǝmamit gail luhan nǝmanna len naut tob̃ǝb̃esw, be naut kǝmas natenan, lumat p̃isi.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Egai evi nabǝta togǝm len nǝmav hǝn avan ideh b̃ihani, asike imat.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Ginau sǝb̃ogw ŋai novi nabǝta nǝmauran togǝm len nǝmav. Avan ideh b̃ihan nabǝta egai, dereh tikad nǝmauran vi sutuai. Husur nabǝta nǝb̃eviol hǝni evi nibegw; dereh neviol hǝni m̃os nǝmauran silat navile a pan.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Beti naJu gail loṽitṽituh mai galit gabag, luke, “Ategai teviol mab hǝn niben mai gidato hǝn datb̃ihani?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Imaienan aYesu ikel mai galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, asike mǝtb̃ihan niben aNatun Nǝvanuan, asike mǝtb̃emun nǝda han, mǝtukad nǝmauran kitin mabe? Mǝtsǝkade len gamit gabag.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Avan ideh tohanhan nibegw, tomunmun nǝda hagw, atenan ikad nǝmauran vi sutuai, ale len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan dereh nigol tile mǝhat dan nǝmatan.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Husur nibegw evi nǝhanian kitin, nǝda hagw evi nate namunian kitin.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Imaienan, avan ideh tohanhan nibegw, tomunmun nǝda hagw, atenan itoh tin len ginau ale ginau nutoh tin len gai.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 ATǝmagw tovi nǝkadun nǝmauran esǝvat ginau, ale bathut aTǝmagw, ginau nutoh, nukad nǝmauran. Len naṽide tomaienan, avan ideh tohanhan ginau, bathut ginau, gai dereh titoh, tikad nǝmauran.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Ginau novi nabǝta togǝm len nǝmav, be nabǝta egai sasum̃an nǝmanna atǝmamito ta sutuai lotohani. Luhan nǝmanna ale lumat. Avan ideh tohanhan nabǝta egai, dereh titoh, tikad nǝmauran vi sutuai.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 AYesu ikel natgalenan nǝboŋ top̃usan len naim nab̃onb̃onan a Kapernaum.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Nǝboŋ ahai susur san gail lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, luke, “Nap̃usanan enan idaŋ habat. Ase elǝboi b̃esǝsǝloŋ sǝhoti?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 AYesu elǝboii len gai gabag ke ahai susur san gail lukoblen husur natenan, ale ikel mai galit ke, “Nateg emǝdas nadǝlomian samito a?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 B̃imagenan, imabe len gamito mǝtb̃eris aNatun Nǝvanuan b̃etǝlmam vi mǝhat? Mǝtedǝlomi beti a?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 ANunun aGot ŋai elǝboi b̃eviol hǝn nǝmauran kitin mai nǝvanuan. Nǝdaŋan sinǝvanuan edǝdas b̃igol natideh. Nasoruan notokele mai gamito, evi soruan seNunun aGot toviol hǝn nǝmauran mai nǝvanuan.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Avil gamit galevis mǝtsǝkad nadǝlomian len ginau.” (AYesu ekǝmaienan husur len natub̃atan elǝboi alat lotokad nadǝlomian lan, ale elǝboi nǝvanuan sua b̃eriŋi len navǝlan aenemi san gail.)
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Beti aYesu ike, “Husur natenan nukel mai gamit ke, nǝvanuan salǝboi b̃egǝm hǝn ginau len gai sǝb̃on. ATata ŋai elǝboi b̃igol nǝvanuan b̃ikad nadǝlomian hǝn b̃egǝmai.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Husur tokǝmaienan, ahai susur san isob̃ur lupair dani, lǝsahusuri am.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Ŋa aYesu ipair van hǝn lotovi 12 ike, “Be gamit am mǝtuke mitivan a?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 ASimon Pita isor vari ke, “Nasub̃, namtivan hǝn ase? Gaiug sǝb̃om̃ ŋai gukad nasoruan toviol hǝn nǝmauran vi sutuai.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Namtoriŋ nǝlonamito len gaiug, namtolǝboii tia ke gaiug govi siGot sǝb̃on gotogǝm m̃osi.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Beti aYesu ike, “Ganan! Ginau nulekis hǝn gamito mǝttovi 12, be gamit sua evi natǝmat.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Nǝboŋ tokǝmaienan, isor husur aJutas, anatun aSimon Iskariot, husur aJutas, esua len lotovi 12, dereh teriŋi len navǝlan aenemi san gail.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.