João 6
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Husur nǝboŋ galenan, aYesu evi Kalili, ilav tukot vi tarhǝt nab̃iltiwai lotokisi hǝn Nab̃iltiwai Kalili mai lotokisi hǝn a Tiperias am.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Nab̃iltiluṽoh lohushusuri bathut ke lotokǝtkǝta ris namerikel gail gai togolgole len alat lotomǝsah.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Ale aYesu etǝṽehuh vi lan naṽehuh, ebǝtah mai ahai susur san gail ei.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Nǝboŋ hǝn nǝPasova tovi nǝhanan seJu gail, egǝm pǝpadaŋ.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Nǝboŋ aYesu topair hǝn namǝtan, toris naluṽoh lotogǝm hǝni, eus aFilip ke, “Dateṽur nabǝta a be hǝn alateg lǝb̃ihani?”
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 AYesu ep̃us kitev nǝnauan seFilip maienan hǝn b̃ebunus lǝboi aFilip, husur elǝboi tia nǝsa b̃igole ta bogai.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Ale aFilip isor vari ke, “Nap̃urp̃uran hǝn nahǝbati tomǝlevtor salǝboi b̃eṽur nabǝta tonor hǝn galit ṽisusua b̃ihan kǝkereh hǝni.”
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Ale ahai susur sua san, aAdru, aṽan aSimon Pita isor mai aYesu ke,
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 “Ikad natǝtai sua gegai tokad natuhhanian tovi nabǝta nǝpali torim mai naieh toru. Be natuhhanian egai savi natideh len nab̃iltiluṽoh tomaiegai.”
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Beti aYesu ikele ke, “Mitigol nǝvanuan gail lebǝtah.” Ŋa naulum̃an gail lotovi 5,000 lobǝtah len naut enan tobaŋ liol.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Beti aYesu ilav nabǝta, ale nǝboŋ tosipa vi tǝban aGot tonoŋ, epǝpehuni mai alat lotobǝtah. Igol tomaienan am hǝn naieh. Galit p̃isi luhan husur nalǝŋonian salito vǝhanukub.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Nǝboŋ lotohanukub tonoŋ, aYesu ikel mai ahai susur san gail ke, “Mǝtesǝŋon nasughanian. Sa-ideh tesuh.”
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Imagenan lusah tuan nasughanian hilat lotohan dani, losǝŋon nǝhad tovi 12 hǝn nasugut nabǝta nǝpali tosuh kǝmas!
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Nǝboŋ nǝvanuan gail lotoris namerikel aYesu togole, luke, “Ahai kelkel ur kitin bogai b̃egǝm vi lan navile a pan!”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Bathut aYesu elǝboii len galito ke gag ŋai legǝm tah gati hǝn lǝb̃igol b̃egǝm vi kiŋ, gai ivan dan galito vi lan naṽehuh hǝn b̃itoh sǝb̃on.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Nǝboŋ namityal tomasur, ahai susur san gail lovi pan vi lan nab̃iltiwai.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Len namityal enan naut evisivis be aYesu satǝlmam van hǝn galit sal, ale lusah len nab̃ot, gam tukot vi Kapernaum.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Sǝdareh nǝlan eṽuv habat gol ke nǝwai tokudkud van epus.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Nǝboŋ lotovarus van hum ma tovi nakilomita torim, loris aYesu toyar len nap̃onit nǝwai, togǝm pǝpadaŋ hǝn nab̃ot, ale lomǝtahw.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Be aYesu ikai van hǝn galito ke, “Ginau bogai, samtemǝtahw!”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Imagenan lohǝhaṽur hǝn b̃isah len nab̃ot ale isah lan. Vǝha-sua ŋai nab̃ot ivahut len naut lotovi lan.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Pelan han naluṽoh lotosuh tarhǝwai, ludoŋ aYesu, lunau sǝhoti ke ikad nab̃ot tosua ŋai ei. Lolǝboii ke aYesu sǝsah len nab̃ot mai ahai susur san gail, be luvan sǝb̃olit ŋai.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Beti nab̃ot galevis logǝm len naut a Tiperias, luvahut pǝpadaŋ hǝn naut Nasub̃ tosipa hǝn nabǝta lan, naut naluṽoh lotohan bǝta lan.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Nǝboŋ naluṽoh lotoris lǝboii ke aYesu satoh ei, ahai susur san gail lǝsasuh, naluṽoh lusah len nab̃ot galenan, lovi Kapernaum hǝn lǝb̃idoŋ aYesu ei.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Nǝboŋ nǝvanuan galenan lotosab̃ aYesu a Kapernaum, tarhǝwai, lousi ke, “Hai p̃usan, gubar naut egai ŋais?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 AYesu isor var galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke mǝtsadoŋ ginau husur mǝttoris lǝboi namerikel gail, be mǝtudoŋ ginau ŋai husur mǝtuhanukub hǝn nabǝta.
26 Jesus respondeu:
27 Samteum m̃os nǝhanian sǝpat sabǝlav, togǝm vi pahsago. Ao, mǝteum m̃os nǝhanian topat vi sutuai, nǝhanian hǝn nǝmauran vi sutuai aNatun Nǝvanuan dereh b̃eviol hǝni mai gamito. Husur aGot aTata itabtabuh len atenan hǝn b̃eum san m̃os b̃eviol hǝn nǝmauran enan.”
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Imaienan lousi ke, “Datigol nǝsa gail hǝn datb̃igol nagolean aGot tolǝŋoni?”
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 AYesu isor var galit ke, “AGot elǝŋon ke mitigol nategai ke: mǝteriŋ nǝlomit len atenan aGot tosǝvati.”
29 Jesus respondeu:
30 Imaienan lukel maii ke, “Gigol namerikel ideh hǝn namtb̃erisi hǝn namtb̃edǝlom gaiug. Dereh gigol nǝsa?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Atǝmadat ta sutuai luhan nǝmanna len naut masmas hum aMoses totosi ke, ‘Eviol hǝn nabǝta togǝm len nǝmav mai galito hǝn lǝb̃ihani.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Beti aYesu ikel mai galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, savi aMoses toviol hǝn nabǝta togǝm len nǝmav mai gamito. Avil evi aTǝmagw toviol hǝn nabǝta kitin togǝm len nǝmav mai gamito.
32 Jesus lhes disse:
33 Bathut nabǝta siGot evi atenan togǝm vi pan dan nǝmav, eviol hǝn nǝmauran mai nǝvanuan navile a pan.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Imaienan lukel maii ke, “Nasub̃, geviol tabtab hǝn nabǝta enan mai ginamito.”
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 AYesu ikel mai galit ke, “Ginau novi bǝta hǝn nǝmauran. Avan ideh b̃egǝm hǝn ginau, asike imalkǝkat. Ale avan ideh b̃eriŋ nǝlon len ginau, asike, asike imaduh boŋ ideh.
35 Jesus respondeu:
36 Nukel mai gamit ke, naut kǝmas mǝttoris ginau, mǝtsariŋ nǝlomit len ginau sal.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Avil alat aTǝmagw toviol hǝn galit mai ginau, dereh legǝm hǝn ginau. Ale avan ideh togǝm hǝn ginau asike nomǝtahuni.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Husur nǝsagǝm len nǝmav hǝn nǝb̃igol nǝsa notolǝŋoni. Ao, nogǝm hǝn nǝb̃igol husur nalǝŋonian siGot tosǝvat ginau m̃osi.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ale nalǝŋonian san imaiegai ke: galit p̃isi gai toviol hǝn galito mai ginau hǝn lǝb̃evi esagw, salimasig, be len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan dereh nigol lile mǝhat.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Husur nalǝŋonian seTǝmagw imaiegai ke: galit p̃isi lotoris aNatun, lotoriŋ nǝlolit lan, dereh likad nǝmauran vi sutuai, ale dereh nigol lile mǝhat len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, naJu gail lukoblen husuri bathut toke, “Novi nabǝta togǝm len nǝmav,”
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 ale luke, “Ategai savi aYesu, anatun aJosef ŋa? Datolǝboi atǝman mai anan. Imabe toke togǝm len nǝmav?”
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 AYesu isor var galit ke, “Samtikoblen mai gamit gabag. Mitinoŋ.
43 Jesus respondeu:
44 Ikad nap̃isal tosua ŋai hǝn avan ideh b̃elǝboi b̃egǝm hǝn ginau. Nǝboŋ aTǝmagw tosǝvat ginau b̃eliv avan enan, elǝboi b̃egǝm hǝn ginau, ale dereh nigol tile mǝhat len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Len natosian sihai kelkel ur gail ike, ‘Ale aGot dereh tevi hai p̃usan salit p̃isi,’ ŋa nǝvanuan p̃isi lotosǝsǝloŋ husur aTata, lotosǝsǝloŋ lǝboi nǝsa tokele, galit logǝm hǝn ginau.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 (Namilen sake avan ideh saris aTata. Atenan togǝm len aGot, atenan ŋai eris aTata.)
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Kitin, nokitin mai gamit ke, avan ideh toriŋ nǝlon len ginau, gai ikad nǝmauran vi sutuai.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ginau novi nabǝta hǝn nǝmauran.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Sutuai atǝmamit gail luhan nǝmanna len naut tob̃ǝb̃esw, be naut kǝmas natenan, lumat p̃isi.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Egai evi nabǝta togǝm len nǝmav hǝn avan ideh b̃ihani, asike imat.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ginau sǝb̃ogw ŋai novi nabǝta nǝmauran togǝm len nǝmav. Avan ideh b̃ihan nabǝta egai, dereh tikad nǝmauran vi sutuai. Husur nabǝta nǝb̃eviol hǝni evi nibegw; dereh neviol hǝni m̃os nǝmauran silat navile a pan.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Beti naJu gail loṽitṽituh mai galit gabag, luke, “Ategai teviol mab hǝn niben mai gidato hǝn datb̃ihani?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Imaienan aYesu ikel mai galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, asike mǝtb̃ihan niben aNatun Nǝvanuan, asike mǝtb̃emun nǝda han, mǝtukad nǝmauran kitin mabe? Mǝtsǝkade len gamit gabag.
53 Jesus respondeu:
54 Avan ideh tohanhan nibegw, tomunmun nǝda hagw, atenan ikad nǝmauran vi sutuai, ale len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan dereh nigol tile mǝhat dan nǝmatan.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Husur nibegw evi nǝhanian kitin, nǝda hagw evi nate namunian kitin.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Imaienan, avan ideh tohanhan nibegw, tomunmun nǝda hagw, atenan itoh tin len ginau ale ginau nutoh tin len gai.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 ATǝmagw tovi nǝkadun nǝmauran esǝvat ginau, ale bathut aTǝmagw, ginau nutoh, nukad nǝmauran. Len naṽide tomaienan, avan ideh tohanhan ginau, bathut ginau, gai dereh titoh, tikad nǝmauran.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Ginau novi nabǝta togǝm len nǝmav, be nabǝta egai sasum̃an nǝmanna atǝmamito ta sutuai lotohani. Luhan nǝmanna ale lumat. Avan ideh tohanhan nabǝta egai, dereh titoh, tikad nǝmauran vi sutuai.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 AYesu ikel natgalenan nǝboŋ top̃usan len naim nab̃onb̃onan a Kapernaum.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Nǝboŋ ahai susur san gail lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, luke, “Nap̃usanan enan idaŋ habat. Ase elǝboi b̃esǝsǝloŋ sǝhoti?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 AYesu elǝboii len gai gabag ke ahai susur san gail lukoblen husur natenan, ale ikel mai galit ke, “Nateg emǝdas nadǝlomian samito a?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 B̃imagenan, imabe len gamito mǝtb̃eris aNatun Nǝvanuan b̃etǝlmam vi mǝhat? Mǝtedǝlomi beti a?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 ANunun aGot ŋai elǝboi b̃eviol hǝn nǝmauran kitin mai nǝvanuan. Nǝdaŋan sinǝvanuan edǝdas b̃igol natideh. Nasoruan notokele mai gamito, evi soruan seNunun aGot toviol hǝn nǝmauran mai nǝvanuan.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Avil gamit galevis mǝtsǝkad nadǝlomian len ginau.” (AYesu ekǝmaienan husur len natub̃atan elǝboi alat lotokad nadǝlomian lan, ale elǝboi nǝvanuan sua b̃eriŋi len navǝlan aenemi san gail.)
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Beti aYesu ike, “Husur natenan nukel mai gamit ke, nǝvanuan salǝboi b̃egǝm hǝn ginau len gai sǝb̃on. ATata ŋai elǝboi b̃igol nǝvanuan b̃ikad nadǝlomian hǝn b̃egǝmai.”
65 E prosseguiu:
66 Husur tokǝmaienan, ahai susur san isob̃ur lupair dani, lǝsahusuri am.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ŋa aYesu ipair van hǝn lotovi 12 ike, “Be gamit am mǝtuke mitivan a?”
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 ASimon Pita isor vari ke, “Nasub̃, namtivan hǝn ase? Gaiug sǝb̃om̃ ŋai gukad nasoruan toviol hǝn nǝmauran vi sutuai.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Namtoriŋ nǝlonamito len gaiug, namtolǝboii tia ke gaiug govi siGot sǝb̃on gotogǝm m̃osi.”
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Beti aYesu ike, “Ganan! Ginau nulekis hǝn gamito mǝttovi 12, be gamit sua evi natǝmat.”
70 Então Jesus lhes disse:
71 Nǝboŋ tokǝmaienan, isor husur aJutas, anatun aSimon Iskariot, husur aJutas, esua len lotovi 12, dereh teriŋi len navǝlan aenemi san gail.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.