João 6
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Husur nǝboŋ galenan, aYesu evi Kalili, ilav tukot vi tarhǝt nab̃iltiwai lotokisi hǝn Nab̃iltiwai Kalili mai lotokisi hǝn a Tiperias am.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Nab̃iltiluṽoh lohushusuri bathut ke lotokǝtkǝta ris namerikel gail gai togolgole len alat lotomǝsah.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Ale aYesu etǝṽehuh vi lan naṽehuh, ebǝtah mai ahai susur san gail ei.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Nǝboŋ hǝn nǝPasova tovi nǝhanan seJu gail, egǝm pǝpadaŋ.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Nǝboŋ aYesu topair hǝn namǝtan, toris naluṽoh lotogǝm hǝni, eus aFilip ke, “Dateṽur nabǝta a be hǝn alateg lǝb̃ihani?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 AYesu ep̃us kitev nǝnauan seFilip maienan hǝn b̃ebunus lǝboi aFilip, husur elǝboi tia nǝsa b̃igole ta bogai.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Ale aFilip isor vari ke, “Nap̃urp̃uran hǝn nahǝbati tomǝlevtor salǝboi b̃eṽur nabǝta tonor hǝn galit ṽisusua b̃ihan kǝkereh hǝni.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Ale ahai susur sua san, aAdru, aṽan aSimon Pita isor mai aYesu ke,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Ikad natǝtai sua gegai tokad natuhhanian tovi nabǝta nǝpali torim mai naieh toru. Be natuhhanian egai savi natideh len nab̃iltiluṽoh tomaiegai.”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Beti aYesu ikele ke, “Mitigol nǝvanuan gail lebǝtah.” Ŋa naulum̃an gail lotovi 5,000 lobǝtah len naut enan tobaŋ liol.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Beti aYesu ilav nabǝta, ale nǝboŋ tosipa vi tǝban aGot tonoŋ, epǝpehuni mai alat lotobǝtah. Igol tomaienan am hǝn naieh. Galit p̃isi luhan husur nalǝŋonian salito vǝhanukub.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Nǝboŋ lotohanukub tonoŋ, aYesu ikel mai ahai susur san gail ke, “Mǝtesǝŋon nasughanian. Sa-ideh tesuh.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Imagenan lusah tuan nasughanian hilat lotohan dani, losǝŋon nǝhad tovi 12 hǝn nasugut nabǝta nǝpali tosuh kǝmas!
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Nǝboŋ nǝvanuan gail lotoris namerikel aYesu togole, luke, “Ahai kelkel ur kitin bogai b̃egǝm vi lan navile a pan!”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Bathut aYesu elǝboii len galito ke gag ŋai legǝm tah gati hǝn lǝb̃igol b̃egǝm vi kiŋ, gai ivan dan galito vi lan naṽehuh hǝn b̃itoh sǝb̃on.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Nǝboŋ namityal tomasur, ahai susur san gail lovi pan vi lan nab̃iltiwai.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Len namityal enan naut evisivis be aYesu satǝlmam van hǝn galit sal, ale lusah len nab̃ot, gam tukot vi Kapernaum.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Sǝdareh nǝlan eṽuv habat gol ke nǝwai tokudkud van epus.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Nǝboŋ lotovarus van hum ma tovi nakilomita torim, loris aYesu toyar len nap̃onit nǝwai, togǝm pǝpadaŋ hǝn nab̃ot, ale lomǝtahw.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Be aYesu ikai van hǝn galito ke, “Ginau bogai, samtemǝtahw!”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Imagenan lohǝhaṽur hǝn b̃isah len nab̃ot ale isah lan. Vǝha-sua ŋai nab̃ot ivahut len naut lotovi lan.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Pelan han naluṽoh lotosuh tarhǝwai, ludoŋ aYesu, lunau sǝhoti ke ikad nab̃ot tosua ŋai ei. Lolǝboii ke aYesu sǝsah len nab̃ot mai ahai susur san gail, be luvan sǝb̃olit ŋai.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Beti nab̃ot galevis logǝm len naut a Tiperias, luvahut pǝpadaŋ hǝn naut Nasub̃ tosipa hǝn nabǝta lan, naut naluṽoh lotohan bǝta lan.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Nǝboŋ naluṽoh lotoris lǝboii ke aYesu satoh ei, ahai susur san gail lǝsasuh, naluṽoh lusah len nab̃ot galenan, lovi Kapernaum hǝn lǝb̃idoŋ aYesu ei.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Nǝboŋ nǝvanuan galenan lotosab̃ aYesu a Kapernaum, tarhǝwai, lousi ke, “Hai p̃usan, gubar naut egai ŋais?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 AYesu isor var galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke mǝtsadoŋ ginau husur mǝttoris lǝboi namerikel gail, be mǝtudoŋ ginau ŋai husur mǝtuhanukub hǝn nabǝta.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Samteum m̃os nǝhanian sǝpat sabǝlav, togǝm vi pahsago. Ao, mǝteum m̃os nǝhanian topat vi sutuai, nǝhanian hǝn nǝmauran vi sutuai aNatun Nǝvanuan dereh b̃eviol hǝni mai gamito. Husur aGot aTata itabtabuh len atenan hǝn b̃eum san m̃os b̃eviol hǝn nǝmauran enan.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Imaienan lousi ke, “Datigol nǝsa gail hǝn datb̃igol nagolean aGot tolǝŋoni?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 AYesu isor var galit ke, “AGot elǝŋon ke mitigol nategai ke: mǝteriŋ nǝlomit len atenan aGot tosǝvati.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Imaienan lukel maii ke, “Gigol namerikel ideh hǝn namtb̃erisi hǝn namtb̃edǝlom gaiug. Dereh gigol nǝsa?
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Atǝmadat ta sutuai luhan nǝmanna len naut masmas hum aMoses totosi ke, ‘Eviol hǝn nabǝta togǝm len nǝmav mai galito hǝn lǝb̃ihani.’”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Beti aYesu ikel mai galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, savi aMoses toviol hǝn nabǝta togǝm len nǝmav mai gamito. Avil evi aTǝmagw toviol hǝn nabǝta kitin togǝm len nǝmav mai gamito.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Bathut nabǝta siGot evi atenan togǝm vi pan dan nǝmav, eviol hǝn nǝmauran mai nǝvanuan navile a pan.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Imaienan lukel maii ke, “Nasub̃, geviol tabtab hǝn nabǝta enan mai ginamito.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 AYesu ikel mai galit ke, “Ginau novi bǝta hǝn nǝmauran. Avan ideh b̃egǝm hǝn ginau, asike imalkǝkat. Ale avan ideh b̃eriŋ nǝlon len ginau, asike, asike imaduh boŋ ideh.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Nukel mai gamit ke, naut kǝmas mǝttoris ginau, mǝtsariŋ nǝlomit len ginau sal.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Avil alat aTǝmagw toviol hǝn galit mai ginau, dereh legǝm hǝn ginau. Ale avan ideh togǝm hǝn ginau asike nomǝtahuni.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Husur nǝsagǝm len nǝmav hǝn nǝb̃igol nǝsa notolǝŋoni. Ao, nogǝm hǝn nǝb̃igol husur nalǝŋonian siGot tosǝvat ginau m̃osi.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Ale nalǝŋonian san imaiegai ke: galit p̃isi gai toviol hǝn galito mai ginau hǝn lǝb̃evi esagw, salimasig, be len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan dereh nigol lile mǝhat.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Husur nalǝŋonian seTǝmagw imaiegai ke: galit p̃isi lotoris aNatun, lotoriŋ nǝlolit lan, dereh likad nǝmauran vi sutuai, ale dereh nigol lile mǝhat len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn natenan, naJu gail lukoblen husuri bathut toke, “Novi nabǝta togǝm len nǝmav,”
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 ale luke, “Ategai savi aYesu, anatun aJosef ŋa? Datolǝboi atǝman mai anan. Imabe toke togǝm len nǝmav?”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 AYesu isor var galit ke, “Samtikoblen mai gamit gabag. Mitinoŋ.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ikad nap̃isal tosua ŋai hǝn avan ideh b̃elǝboi b̃egǝm hǝn ginau. Nǝboŋ aTǝmagw tosǝvat ginau b̃eliv avan enan, elǝboi b̃egǝm hǝn ginau, ale dereh nigol tile mǝhat len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Len natosian sihai kelkel ur gail ike, ‘Ale aGot dereh tevi hai p̃usan salit p̃isi,’ ŋa nǝvanuan p̃isi lotosǝsǝloŋ husur aTata, lotosǝsǝloŋ lǝboi nǝsa tokele, galit logǝm hǝn ginau.
45 Está escrito nos profetas:
46 (Namilen sake avan ideh saris aTata. Atenan togǝm len aGot, atenan ŋai eris aTata.)
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Kitin, nokitin mai gamit ke, avan ideh toriŋ nǝlon len ginau, gai ikad nǝmauran vi sutuai.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ginau novi nabǝta hǝn nǝmauran.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Sutuai atǝmamit gail luhan nǝmanna len naut tob̃ǝb̃esw, be naut kǝmas natenan, lumat p̃isi.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Egai evi nabǝta togǝm len nǝmav hǝn avan ideh b̃ihani, asike imat.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ginau sǝb̃ogw ŋai novi nabǝta nǝmauran togǝm len nǝmav. Avan ideh b̃ihan nabǝta egai, dereh tikad nǝmauran vi sutuai. Husur nabǝta nǝb̃eviol hǝni evi nibegw; dereh neviol hǝni m̃os nǝmauran silat navile a pan.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Beti naJu gail loṽitṽituh mai galit gabag, luke, “Ategai teviol mab hǝn niben mai gidato hǝn datb̃ihani?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Imaienan aYesu ikel mai galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, asike mǝtb̃ihan niben aNatun Nǝvanuan, asike mǝtb̃emun nǝda han, mǝtukad nǝmauran kitin mabe? Mǝtsǝkade len gamit gabag.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Avan ideh tohanhan nibegw, tomunmun nǝda hagw, atenan ikad nǝmauran vi sutuai, ale len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan dereh nigol tile mǝhat dan nǝmatan.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Husur nibegw evi nǝhanian kitin, nǝda hagw evi nate namunian kitin.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Imaienan, avan ideh tohanhan nibegw, tomunmun nǝda hagw, atenan itoh tin len ginau ale ginau nutoh tin len gai.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 ATǝmagw tovi nǝkadun nǝmauran esǝvat ginau, ale bathut aTǝmagw, ginau nutoh, nukad nǝmauran. Len naṽide tomaienan, avan ideh tohanhan ginau, bathut ginau, gai dereh titoh, tikad nǝmauran.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Ginau novi nabǝta togǝm len nǝmav, be nabǝta egai sasum̃an nǝmanna atǝmamito ta sutuai lotohani. Luhan nǝmanna ale lumat. Avan ideh tohanhan nabǝta egai, dereh titoh, tikad nǝmauran vi sutuai.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 AYesu ikel natgalenan nǝboŋ top̃usan len naim nab̃onb̃onan a Kapernaum.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Nǝboŋ ahai susur san gail lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, luke, “Nap̃usanan enan idaŋ habat. Ase elǝboi b̃esǝsǝloŋ sǝhoti?”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 AYesu elǝboii len gai gabag ke ahai susur san gail lukoblen husur natenan, ale ikel mai galit ke, “Nateg emǝdas nadǝlomian samito a?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 B̃imagenan, imabe len gamito mǝtb̃eris aNatun Nǝvanuan b̃etǝlmam vi mǝhat? Mǝtedǝlomi beti a?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 ANunun aGot ŋai elǝboi b̃eviol hǝn nǝmauran kitin mai nǝvanuan. Nǝdaŋan sinǝvanuan edǝdas b̃igol natideh. Nasoruan notokele mai gamito, evi soruan seNunun aGot toviol hǝn nǝmauran mai nǝvanuan.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Avil gamit galevis mǝtsǝkad nadǝlomian len ginau.” (AYesu ekǝmaienan husur len natub̃atan elǝboi alat lotokad nadǝlomian lan, ale elǝboi nǝvanuan sua b̃eriŋi len navǝlan aenemi san gail.)
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Beti aYesu ike, “Husur natenan nukel mai gamit ke, nǝvanuan salǝboi b̃egǝm hǝn ginau len gai sǝb̃on. ATata ŋai elǝboi b̃igol nǝvanuan b̃ikad nadǝlomian hǝn b̃egǝmai.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Husur tokǝmaienan, ahai susur san isob̃ur lupair dani, lǝsahusuri am.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Ŋa aYesu ipair van hǝn lotovi 12 ike, “Be gamit am mǝtuke mitivan a?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 ASimon Pita isor vari ke, “Nasub̃, namtivan hǝn ase? Gaiug sǝb̃om̃ ŋai gukad nasoruan toviol hǝn nǝmauran vi sutuai.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Namtoriŋ nǝlonamito len gaiug, namtolǝboii tia ke gaiug govi siGot sǝb̃on gotogǝm m̃osi.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Beti aYesu ike, “Ganan! Ginau nulekis hǝn gamito mǝttovi 12, be gamit sua evi natǝmat.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Nǝboŋ tokǝmaienan, isor husur aJutas, anatun aSimon Iskariot, husur aJutas, esua len lotovi 12, dereh teriŋi len navǝlan aenemi san gail.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.