João 5

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Husur nǝboŋ enan, aYesu evi mǝhat vi Jerusalem van hǝn nǝhanan sua seJu gail.
1 Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.
2 Ale len naut a Jerusalem, pǝpadaŋ hǝn nametlǝkau lotokisi hǝn Nametlǝkau Nasipsip, ikad nab̃iltib̃urhuwai lilos tokad navǝrada torim todar visi, nahǝsan Petsata len nasoruan seIpru gail.
2 Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3 — ausente —
3 Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 — ausente —
4 [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Ikad esua topat ei tomǝsah len nasihau tovi 38 tia.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 AYesu eris atenan topat ei, elǝboii ke tomǝsah tobǝlav tia, ale eusi ke, “Golǝŋon ke gimaur a?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:
7 Aten tomǝsah isor vari ke, “Nasub̃, nǝsǝkad avan ideh tovi tarhǝt sagw hǝn nǝb̃evi lan nǝwai nǝboŋ toŋaluŋalw. Nǝboŋ notohisi hǝn nǝb̃evi pan lan, avan tile am akis ibar nǝwai a m̃o, beti ginau.”
7 O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.
8 AYesu ikel mai ke, “Gile mǝhat, gebul hǝn nǝbateh sam̃, pati, ale yar van.”
8 Então Jesus lhe disse:
9 Vǝha-sua ŋai aten imaur. Ipat nǝbateh san ale iyaryar van, avil nǝboŋ enan evi nǝSappat.
9 Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.
10 Imaienan, alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail lusor lan aten tomaur. Luke, “Damǝŋ nǝSappat bogai! Nǝboŋ gotopat nǝmel sam̃, gob̃ur kotov nalo tokai tas nauman!”
10 Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.
11 Isor var galit ke, “Avan togol notomaur ikel mai ginau ke, ‘Pat nǝmel sam̃, yar van.’”
11 Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”
12 Lousi ke, “Ase ikel mai gaiug hǝn gǝb̃igol maien hǝni?”
12 Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?
13 Avil aten tomaur salǝboii, husur aYesu ivan vǝmasig len naluṽoh len naut enan.
13 Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Len namityal tovan, aYesu isab̃ atenan len naholǝvat todar vis naim siGot ale ikel maii ke, “Geris, gagai gumaur, be sagigol nǝsaan am hǝn asike natideh tosa sǝhor ta m̃o b̃evisi hǝn gaiug.”
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:
15 Beti naulum̃an ia kel mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail ke aYesu boh togole tomaur.
15 O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Imaienan lotub̃at mǝdas bun aYesu sil togol natgalenan len nǝSappat.
16 E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Be aYesu isor var galit ke, “ATǝmagw eumum van vǝbar gagai, ale ginau tu noum van.”
17 Mas Jesus lhes disse:
18 Imaienan, alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail ludas p̃isal am hǝn lǝb̃igole b̃imat. Savi husur tob̃ur kotov nǝ-kai-tasi-an hǝn nǝSappat ŋai, be husur tokel ke aGot tovi aTǝman san, imaienan, ike gai gabag top̃itp̃itoṽ mai aGot.
18 Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Ŋa aYesu isor var galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, aNatun aGot edǝdas b̃igol natideh sǝb̃on, elǝboi b̃igol ŋa nǝsa toris aTǝman togole. Husur nǝsa aTǝman togole, aNatun am igole.
19 Então Jesus lhes disse:
20 Husur aTǝman elǝmas bun aNatun ale eṽusani hǝn natit p̃isi gai togole, ale dereh teṽusani hǝn natit gail lotosǝhor natgalenan hǝn mǝtb̃imaŋmaŋ lan.
20 Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.
21 Hum ke aTǝman togol nǝvanuan lotomat lule mǝhat, tolav nǝmauran mai galito, aNatun am ilav nǝmauran mai avan ideh gai tolǝŋon b̃ilavi maii.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Husur aTata sǝsab̃ sǝhoti ke avan ideh b̃ipanis, aoa eriŋi len aNatun hǝn b̃isab̃ sǝhoti ke nǝvanuan gail lǝb̃ipanis,
22 E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,
23 hǝn nǝvanuan p̃isi lǝb̃eputsan aNatun len nǝnauan salito hum lotoputsan aTata a mǝhat. Asike gǝb̃eputsan aNatun len nǝnauan sam̃, gǝsaputsan aTata tosǝvati len nǝnauan sam̃.
23 para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 “Kitin, nokitin mai gamito, avan ideh tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw, tokad nadǝlomian len aGot tosǝvat ginau, gai ikad nǝmauran vi sutuai, asike eb̃is len nǝpanismen, be imakuv tia dan nǝmatan vi lan nǝmauran.
24 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Kitin nokitin mai gamito, len nǝboŋ b̃egǝmai, hun nǝboŋ togǝm tia, dereh alat lotomat lesǝsǝloŋ hǝn nadoldol siNatun aGot, ale alat lotosǝsǝloŋ hǝni, dereh likad nǝmauran.
25 Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Husur aTata tovi nǝkadun nǝmauran, gai eriŋi len aNatun am hǝn b̃evi nǝkadun nǝmauran.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Ale eriŋ nǝdaŋan len navǝlan hǝn b̃ikot hǝn nǝvanuan gail, husur evi aNatun Nǝvanuan.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Samtip̃aŋ len natgalenan, husur ikad nǝboŋ togǝmai hǝn alat lotomat len nab̃ur nǝmatan salito lǝb̃esǝsǝloŋ hǝn nadolon aNatun aGot,
28 Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:
29 ale dereh lile mǝhat dan nab̃ur nǝmatan. Alat lotogol tovoi, dereh lile mǝhat hǝn lǝb̃imaur tǝtas. Avil alat lotogol tosa, dereh lile mǝhat hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ lǝboi nǝpanismen salito.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 “Ginau nodǝdas nǝb̃igol natideh len ginau sǝb̃ogw. Nopǝpehun navoian dan nǝsaan hum aTata tokele. Ale napǝpehwan sagw inor husur nǝsagole husur nalǝŋonian sagw, be nugole husur nalǝŋonian sitenan tosǝvat ginau.”
30 — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 AYesu isor am mai naJu gail ke, “Ginau sǝb̃ogw ŋai nǝtasor lǝboi ginau, nasoruan sagw asike takitin.
31 Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Avil ikad atesual am tosor vi tarhǝt sagw, ale nolǝboii ke na-sor-lǝboii-an san husur ginau ekitin.
32 Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.
33 Mǝtosǝvat galevis tia van hǝn aJon, ale gai ikel ur nakitinan.
33 Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Be nǝsariŋ gat nǝlogw len na-sor-vi-tarhǝte-an nǝvanuan tokele, ao, nusor husuri ŋai hǝn mǝtb̃imakuv dan nǝsaan samito.
34 Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 AJon ehum nam̃ial topaŋ, tom̃ial. Ale gamit mǝtulekis hǝn mǝtb̃itoh kǝkereh len nam̃ial san, hǝn mǝtb̃ehǝhaṽur.
35 — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.
36 AJon ikel kot ginau, avil ikad na-kel-koti-an tosǝhor esan. Husur natit gail aTata tolav mai ginau hǝn nǝb̃igol p̃is gail, natgalenan notogole, loṽusan nakitinan husur ginau, ke aTata tosǝvat ginau.
36 Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Ale aTata tosǝvat ginau, gai isor lǝboi ginau. Gamit mǝtsasǝsǝloŋ hǝn nadolon, mǝtsakǝta lǝboi gai tomabe.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.
38 Ale nasoruan san sǝpat savoi len nǝlomito husur mǝtsadǝlom ginau, ginau boh, aTata tosǝvat ginau gǝmai.
38 Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.
39 Mǝtudoŋdoŋ nǝmauran vi sutuai len natosian siGot bathut mǝtunau ke nǝmauran vi sutuai topat lan. Be natosian galenan lukel nakitinan husur ginau!
39 Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Wake mǝtsalǝŋon mǝtb̃egǝm hǝn ginau hǝn mǝtb̃ikad nǝmauran enan.
40 Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.
41 “Nǝboŋ mǝttosal suh ginau, nǝ-sal-suhi-an samito savi natideh len ginau
41 Eu não aceito glória que vem de pessoas;
42 husur nolǝboi mǝtsalǝmas bun aGot len nǝlomito.
42 sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.
43 Ginau nogǝm len nahǝsan aTǝmagw ale mǝtomǝtahun ginau, mǝtsahǝhaṽur hǝn ginau. Be naut kǝmas avan ideh am b̃egǝm len nahǝsan gabag ŋai, dereh mitidam̃ hǝni, mǝtehǝhaṽur hǝni.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.
44 Imabe mǝtodǝdas mǝtb̃edǝlom ginau? Mǝtuke mitisal suh gamit gabag be mǝtomǝtahun nǝ-sal-suhi-an togǝm len gai tovi aGot sǝb̃on ŋai.
44 Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?
45 Samtinau ke evi ginau nǝb̃ikel kot nǝsaban samito van hǝn aTǝmagw len nakotan san. Ao, ikad atesua b̃igole, gai nǝlomit todaŋ lan, aMoses boh! Dereh gai tikel kot nǝsaban samito.
45 Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.
46 Avil mǝttadǝlom aMoses tia, mǝttadǝlom ginau tia bathut gai m̃au itos husur ginau.
46 Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.
47 Be asike mǝtb̃edǝlom nǝsa gai totosi husur ginau, mitimabe hǝn mǝtb̃edǝlom nǝsa notokele?”
47 Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.