João 5
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Husur nǝboŋ enan, aYesu evi mǝhat vi Jerusalem van hǝn nǝhanan sua seJu gail.
1 Passadas estas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.
2 Ale len naut a Jerusalem, pǝpadaŋ hǝn nametlǝkau lotokisi hǝn Nametlǝkau Nasipsip, ikad nab̃iltib̃urhuwai lilos tokad navǝrada torim todar visi, nahǝsan Petsata len nasoruan seIpru gail.
2 Ora, existe ali, junto à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pavilhões.
3 — ausente —
3 Nestes, jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 — ausente —
4 [esperando que se movesse a água. Porquanto um anjo descia em certo tempo, agitando-a; e o primeiro que entrava no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Ikad esua topat ei tomǝsah len nasihau tovi 38 tia.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 AYesu eris atenan topat ei, elǝboii ke tomǝsah tobǝlav tia, ale eusi ke, “Golǝŋon ke gimaur a?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim há muito tempo, perguntou-lhe: Queres ser curado?
7 Aten tomǝsah isor vari ke, “Nasub̃, nǝsǝkad avan ideh tovi tarhǝt sagw hǝn nǝb̃evi lan nǝwai nǝboŋ toŋaluŋalw. Nǝboŋ notohisi hǝn nǝb̃evi pan lan, avan tile am akis ibar nǝwai a m̃o, beti ginau.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; pois, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 AYesu ikel mai ke, “Gile mǝhat, gebul hǝn nǝbateh sam̃, pati, ale yar van.”
8 Então, lhe disse Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Vǝha-sua ŋai aten imaur. Ipat nǝbateh san ale iyaryar van, avil nǝboŋ enan evi nǝSappat.
9 Imediatamente, o homem se viu curado e, tomando o leito, pôs-se a andar. E aquele dia era sábado.
10 Imaienan, alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail lusor lan aten tomaur. Luke, “Damǝŋ nǝSappat bogai! Nǝboŋ gotopat nǝmel sam̃, gob̃ur kotov nalo tokai tas nauman!”
10 Por isso, disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Isor var galit ke, “Avan togol notomaur ikel mai ginau ke, ‘Pat nǝmel sam̃, yar van.’”
11 Ao que ele lhes respondeu: O mesmo que me curou me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Lousi ke, “Ase ikel mai gaiug hǝn gǝb̃igol maien hǝni?”
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Avil aten tomaur salǝboii, husur aYesu ivan vǝmasig len naluṽoh len naut enan.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Len namityal tovan, aYesu isab̃ atenan len naholǝvat todar vis naim siGot ale ikel maii ke, “Geris, gagai gumaur, be sagigol nǝsaan am hǝn asike natideh tosa sǝhor ta m̃o b̃evisi hǝn gaiug.”
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha que já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Beti naulum̃an ia kel mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail ke aYesu boh togole tomaur.
15 O homem retirou-se e disse aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Imaienan lotub̃at mǝdas bun aYesu sil togol natgalenan len nǝSappat.
16 E os judeus perseguiam Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Be aYesu isor var galit ke, “ATǝmagw eumum van vǝbar gagai, ale ginau tu noum van.”
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Imaienan, alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail ludas p̃isal am hǝn lǝb̃igole b̃imat. Savi husur tob̃ur kotov nǝ-kai-tasi-an hǝn nǝSappat ŋai, be husur tokel ke aGot tovi aTǝman san, imaienan, ike gai gabag top̃itp̃itoṽ mai aGot.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Ŋa aYesu isor var galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, aNatun aGot edǝdas b̃igol natideh sǝb̃on, elǝboi b̃igol ŋa nǝsa toris aTǝman togole. Husur nǝsa aTǝman togole, aNatun am igole.
19 Então, lhes falou Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão somente aquilo que vir fazer o Pai; porque tudo o que este fizer, o Filho também semelhantemente o faz.
20 Husur aTǝman elǝmas bun aNatun ale eṽusani hǝn natit p̃isi gai togole, ale dereh teṽusani hǝn natit gail lotosǝhor natgalenan hǝn mǝtb̃imaŋmaŋ lan.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e lhe mostra tudo o que faz, e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Hum ke aTǝman togol nǝvanuan lotomat lule mǝhat, tolav nǝmauran mai galito, aNatun am ilav nǝmauran mai avan ideh gai tolǝŋon b̃ilavi maii.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Husur aTata sǝsab̃ sǝhoti ke avan ideh b̃ipanis, aoa eriŋi len aNatun hǝn b̃isab̃ sǝhoti ke nǝvanuan gail lǝb̃ipanis,
22 E o Pai a ninguém julga, mas ao Filho confiou todo julgamento,
23 hǝn nǝvanuan p̃isi lǝb̃eputsan aNatun len nǝnauan salito hum lotoputsan aTata a mǝhat. Asike gǝb̃eputsan aNatun len nǝnauan sam̃, gǝsaputsan aTata tosǝvati len nǝnauan sam̃.
23 a fim de que todos honrem o Filho do modo por que honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 “Kitin, nokitin mai gamito, avan ideh tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw, tokad nadǝlomian len aGot tosǝvat ginau, gai ikad nǝmauran vi sutuai, asike eb̃is len nǝpanismen, be imakuv tia dan nǝmatan vi lan nǝmauran.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Kitin nokitin mai gamito, len nǝboŋ b̃egǝmai, hun nǝboŋ togǝm tia, dereh alat lotomat lesǝsǝloŋ hǝn nadoldol siNatun aGot, ale alat lotosǝsǝloŋ hǝni, dereh likad nǝmauran.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Husur aTata tovi nǝkadun nǝmauran, gai eriŋi len aNatun am hǝn b̃evi nǝkadun nǝmauran.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Ale eriŋ nǝdaŋan len navǝlan hǝn b̃ikot hǝn nǝvanuan gail, husur evi aNatun Nǝvanuan.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Samtip̃aŋ len natgalenan, husur ikad nǝboŋ togǝmai hǝn alat lotomat len nab̃ur nǝmatan salito lǝb̃esǝsǝloŋ hǝn nadolon aNatun aGot,
28 Não vos maravilheis disto, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão:
29 ale dereh lile mǝhat dan nab̃ur nǝmatan. Alat lotogol tovoi, dereh lile mǝhat hǝn lǝb̃imaur tǝtas. Avil alat lotogol tosa, dereh lile mǝhat hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ lǝboi nǝpanismen salito.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 “Ginau nodǝdas nǝb̃igol natideh len ginau sǝb̃ogw. Nopǝpehun navoian dan nǝsaan hum aTata tokele. Ale napǝpehwan sagw inor husur nǝsagole husur nalǝŋonian sagw, be nugole husur nalǝŋonian sitenan tosǝvat ginau.”
30 Eu nada posso fazer de mim mesmo; na forma por que ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 AYesu isor am mai naJu gail ke, “Ginau sǝb̃ogw ŋai nǝtasor lǝboi ginau, nasoruan sagw asike takitin.
31 Se eu testifico a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Avil ikad atesual am tosor vi tarhǝt sagw, ale nolǝboii ke na-sor-lǝboii-an san husur ginau ekitin.
32 Outro é o que testifica a meu respeito, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim.
33 Mǝtosǝvat galevis tia van hǝn aJon, ale gai ikel ur nakitinan.
33 Mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Be nǝsariŋ gat nǝlogw len na-sor-vi-tarhǝte-an nǝvanuan tokele, ao, nusor husuri ŋai hǝn mǝtb̃imakuv dan nǝsaan samito.
34 Eu, porém, não aceito humano testemunho; digo-vos, entretanto, estas coisas para que sejais salvos.
35 AJon ehum nam̃ial topaŋ, tom̃ial. Ale gamit mǝtulekis hǝn mǝtb̃itoh kǝkereh len nam̃ial san, hǝn mǝtb̃ehǝhaṽur.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava, e vós quisestes, por algum tempo, alegrar-vos com a sua luz.
36 AJon ikel kot ginau, avil ikad na-kel-koti-an tosǝhor esan. Husur natit gail aTata tolav mai ginau hǝn nǝb̃igol p̃is gail, natgalenan notogole, loṽusan nakitinan husur ginau, ke aTata tosǝvat ginau.
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Ale aTata tosǝvat ginau, gai isor lǝboi ginau. Gamit mǝtsasǝsǝloŋ hǝn nadolon, mǝtsakǝta lǝboi gai tomabe.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Jamais tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma.
38 Ale nasoruan san sǝpat savoi len nǝlomito husur mǝtsadǝlom ginau, ginau boh, aTata tosǝvat ginau gǝmai.
38 Também não tendes a sua palavra permanente em vós, porque não credes naquele a quem ele enviou.
39 Mǝtudoŋdoŋ nǝmauran vi sutuai len natosian siGot bathut mǝtunau ke nǝmauran vi sutuai topat lan. Be natosian galenan lukel nakitinan husur ginau!
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Wake mǝtsalǝŋon mǝtb̃egǝm hǝn ginau hǝn mǝtb̃ikad nǝmauran enan.
40 Contudo, não quereis vir a mim para terdes vida.
41 “Nǝboŋ mǝttosal suh ginau, nǝ-sal-suhi-an samito savi natideh len ginau
41 Eu não aceito glória que vem dos homens;
42 husur nolǝboi mǝtsalǝmas bun aGot len nǝlomito.
42 sei, entretanto, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Ginau nogǝm len nahǝsan aTǝmagw ale mǝtomǝtahun ginau, mǝtsahǝhaṽur hǝn ginau. Be naut kǝmas avan ideh am b̃egǝm len nahǝsan gabag ŋai, dereh mitidam̃ hǝni, mǝtehǝhaṽur hǝni.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, certamente, o recebereis.
44 Imabe mǝtodǝdas mǝtb̃edǝlom ginau? Mǝtuke mitisal suh gamit gabag be mǝtomǝtahun nǝ-sal-suhi-an togǝm len gai tovi aGot sǝb̃on ŋai.
44 Como podeis crer, vós os que aceitais glória uns dos outros e, contudo, não procurais a glória que vem do Deus único?
45 Samtinau ke evi ginau nǝb̃ikel kot nǝsaban samito van hǝn aTǝmagw len nakotan san. Ao, ikad atesua b̃igole, gai nǝlomit todaŋ lan, aMoses boh! Dereh gai tikel kot nǝsaban samito.
45 Não penseis que eu vos acusarei perante o Pai; quem vos acusa é Moisés, em quem tendes firmado a vossa confiança.
46 Avil mǝttadǝlom aMoses tia, mǝttadǝlom ginau tia bathut gai m̃au itos husur ginau.
46 Porque, se, de fato, crêsseis em Moisés, também creríeis em mim; porquanto ele escreveu a meu respeito.
47 Be asike mǝtb̃edǝlom nǝsa gai totosi husur ginau, mitimabe hǝn mǝtb̃edǝlom nǝsa notokele?”
47 Se, porém, não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.