João 5
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Husur nǝboŋ enan, aYesu evi mǝhat vi Jerusalem van hǝn nǝhanan sua seJu gail.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Ale len naut a Jerusalem, pǝpadaŋ hǝn nametlǝkau lotokisi hǝn Nametlǝkau Nasipsip, ikad nab̃iltib̃urhuwai lilos tokad navǝrada torim todar visi, nahǝsan Petsata len nasoruan seIpru gail.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 — ausente —
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 — ausente —
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Ikad esua topat ei tomǝsah len nasihau tovi 38 tia.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 AYesu eris atenan topat ei, elǝboii ke tomǝsah tobǝlav tia, ale eusi ke, “Golǝŋon ke gimaur a?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Aten tomǝsah isor vari ke, “Nasub̃, nǝsǝkad avan ideh tovi tarhǝt sagw hǝn nǝb̃evi lan nǝwai nǝboŋ toŋaluŋalw. Nǝboŋ notohisi hǝn nǝb̃evi pan lan, avan tile am akis ibar nǝwai a m̃o, beti ginau.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 AYesu ikel mai ke, “Gile mǝhat, gebul hǝn nǝbateh sam̃, pati, ale yar van.”
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Vǝha-sua ŋai aten imaur. Ipat nǝbateh san ale iyaryar van, avil nǝboŋ enan evi nǝSappat.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 Imaienan, alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail lusor lan aten tomaur. Luke, “Damǝŋ nǝSappat bogai! Nǝboŋ gotopat nǝmel sam̃, gob̃ur kotov nalo tokai tas nauman!”
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Isor var galit ke, “Avan togol notomaur ikel mai ginau ke, ‘Pat nǝmel sam̃, yar van.’”
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Lousi ke, “Ase ikel mai gaiug hǝn gǝb̃igol maien hǝni?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Avil aten tomaur salǝboii, husur aYesu ivan vǝmasig len naluṽoh len naut enan.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Len namityal tovan, aYesu isab̃ atenan len naholǝvat todar vis naim siGot ale ikel maii ke, “Geris, gagai gumaur, be sagigol nǝsaan am hǝn asike natideh tosa sǝhor ta m̃o b̃evisi hǝn gaiug.”
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Beti naulum̃an ia kel mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail ke aYesu boh togole tomaur.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Imaienan lotub̃at mǝdas bun aYesu sil togol natgalenan len nǝSappat.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Be aYesu isor var galit ke, “ATǝmagw eumum van vǝbar gagai, ale ginau tu noum van.”
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Imaienan, alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail ludas p̃isal am hǝn lǝb̃igole b̃imat. Savi husur tob̃ur kotov nǝ-kai-tasi-an hǝn nǝSappat ŋai, be husur tokel ke aGot tovi aTǝman san, imaienan, ike gai gabag top̃itp̃itoṽ mai aGot.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Ŋa aYesu isor var galit ke, “Kitin, nokitin mai gamit ke, aNatun aGot edǝdas b̃igol natideh sǝb̃on, elǝboi b̃igol ŋa nǝsa toris aTǝman togole. Husur nǝsa aTǝman togole, aNatun am igole.
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Husur aTǝman elǝmas bun aNatun ale eṽusani hǝn natit p̃isi gai togole, ale dereh teṽusani hǝn natit gail lotosǝhor natgalenan hǝn mǝtb̃imaŋmaŋ lan.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Hum ke aTǝman togol nǝvanuan lotomat lule mǝhat, tolav nǝmauran mai galito, aNatun am ilav nǝmauran mai avan ideh gai tolǝŋon b̃ilavi maii.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Husur aTata sǝsab̃ sǝhoti ke avan ideh b̃ipanis, aoa eriŋi len aNatun hǝn b̃isab̃ sǝhoti ke nǝvanuan gail lǝb̃ipanis,
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 hǝn nǝvanuan p̃isi lǝb̃eputsan aNatun len nǝnauan salito hum lotoputsan aTata a mǝhat. Asike gǝb̃eputsan aNatun len nǝnauan sam̃, gǝsaputsan aTata tosǝvati len nǝnauan sam̃.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 “Kitin, nokitin mai gamito, avan ideh tosǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw, tokad nadǝlomian len aGot tosǝvat ginau, gai ikad nǝmauran vi sutuai, asike eb̃is len nǝpanismen, be imakuv tia dan nǝmatan vi lan nǝmauran.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 Kitin nokitin mai gamito, len nǝboŋ b̃egǝmai, hun nǝboŋ togǝm tia, dereh alat lotomat lesǝsǝloŋ hǝn nadoldol siNatun aGot, ale alat lotosǝsǝloŋ hǝni, dereh likad nǝmauran.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Husur aTata tovi nǝkadun nǝmauran, gai eriŋi len aNatun am hǝn b̃evi nǝkadun nǝmauran.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 Ale eriŋ nǝdaŋan len navǝlan hǝn b̃ikot hǝn nǝvanuan gail, husur evi aNatun Nǝvanuan.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 Samtip̃aŋ len natgalenan, husur ikad nǝboŋ togǝmai hǝn alat lotomat len nab̃ur nǝmatan salito lǝb̃esǝsǝloŋ hǝn nadolon aNatun aGot,
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 ale dereh lile mǝhat dan nab̃ur nǝmatan. Alat lotogol tovoi, dereh lile mǝhat hǝn lǝb̃imaur tǝtas. Avil alat lotogol tosa, dereh lile mǝhat hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ lǝboi nǝpanismen salito.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 “Ginau nodǝdas nǝb̃igol natideh len ginau sǝb̃ogw. Nopǝpehun navoian dan nǝsaan hum aTata tokele. Ale napǝpehwan sagw inor husur nǝsagole husur nalǝŋonian sagw, be nugole husur nalǝŋonian sitenan tosǝvat ginau.”
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 AYesu isor am mai naJu gail ke, “Ginau sǝb̃ogw ŋai nǝtasor lǝboi ginau, nasoruan sagw asike takitin.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Avil ikad atesual am tosor vi tarhǝt sagw, ale nolǝboii ke na-sor-lǝboii-an san husur ginau ekitin.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 Mǝtosǝvat galevis tia van hǝn aJon, ale gai ikel ur nakitinan.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 Be nǝsariŋ gat nǝlogw len na-sor-vi-tarhǝte-an nǝvanuan tokele, ao, nusor husuri ŋai hǝn mǝtb̃imakuv dan nǝsaan samito.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 AJon ehum nam̃ial topaŋ, tom̃ial. Ale gamit mǝtulekis hǝn mǝtb̃itoh kǝkereh len nam̃ial san, hǝn mǝtb̃ehǝhaṽur.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 AJon ikel kot ginau, avil ikad na-kel-koti-an tosǝhor esan. Husur natit gail aTata tolav mai ginau hǝn nǝb̃igol p̃is gail, natgalenan notogole, loṽusan nakitinan husur ginau, ke aTata tosǝvat ginau.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Ale aTata tosǝvat ginau, gai isor lǝboi ginau. Gamit mǝtsasǝsǝloŋ hǝn nadolon, mǝtsakǝta lǝboi gai tomabe.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 Ale nasoruan san sǝpat savoi len nǝlomito husur mǝtsadǝlom ginau, ginau boh, aTata tosǝvat ginau gǝmai.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 Mǝtudoŋdoŋ nǝmauran vi sutuai len natosian siGot bathut mǝtunau ke nǝmauran vi sutuai topat lan. Be natosian galenan lukel nakitinan husur ginau!
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 Wake mǝtsalǝŋon mǝtb̃egǝm hǝn ginau hǝn mǝtb̃ikad nǝmauran enan.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 “Nǝboŋ mǝttosal suh ginau, nǝ-sal-suhi-an samito savi natideh len ginau
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 husur nolǝboi mǝtsalǝmas bun aGot len nǝlomito.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Ginau nogǝm len nahǝsan aTǝmagw ale mǝtomǝtahun ginau, mǝtsahǝhaṽur hǝn ginau. Be naut kǝmas avan ideh am b̃egǝm len nahǝsan gabag ŋai, dereh mitidam̃ hǝni, mǝtehǝhaṽur hǝni.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Imabe mǝtodǝdas mǝtb̃edǝlom ginau? Mǝtuke mitisal suh gamit gabag be mǝtomǝtahun nǝ-sal-suhi-an togǝm len gai tovi aGot sǝb̃on ŋai.
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 Samtinau ke evi ginau nǝb̃ikel kot nǝsaban samito van hǝn aTǝmagw len nakotan san. Ao, ikad atesua b̃igole, gai nǝlomit todaŋ lan, aMoses boh! Dereh gai tikel kot nǝsaban samito.
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 Avil mǝttadǝlom aMoses tia, mǝttadǝlom ginau tia bathut gai m̃au itos husur ginau.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Be asike mǝtb̃edǝlom nǝsa gai totosi husur ginau, mitimabe hǝn mǝtb̃edǝlom nǝsa notokele?”
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.